مهر: «داكوتافانينگ» در سن يازده سالگى به چنان جايگاهى در سينما رسيده كه يكى از معتبرترين هفته نامه هاى سينمايى امريكا، او را قدرتمندترين زن هاليوود لقب داد.
ستاره خردسال سينماى امريكا از سال ۲۰۰۱ تا امروز در ۱۲ فيلم بزرگ هاليوود نقش ايفا كرده و در مقابل ستارگان برنده اسكار چون رابرت دنيرو، شان پن و دنزل واشينگتن درخشيده است. نكته جالب تر در مورد فانينگ ۵/۱ مترى اين كه فروش فيلم هاى او در چهار سال گذشته از بسيارى از بازيگران زن هاليوود از جمله جوليا رابرتز، نيكول كيدمن و ساندرا بولاك بهتر بوده است.
بر اساس گزارش نشريه «اينترتينمت ويكلى»، فيلم هاى فانينگ از ۲۰۰۱ به اين سو حدود ۶۴۷ ميليون دلار در گيشه فروخته اند كه اين رقم در مقايسه با ۵۸۶ ميليون رابرتز، ۴۹۷ ميليون كيدمن، ۳۳۸ ميليون ريس وسترسپون و ۲۹۵ ميليون بولاك در همين مدت فاصله معنادارى را نشان مى دهد. در شماره اخير هفته نامه اين مطلب درباره داكوتا فانينگ به چشم مى خورد: «او قدرتمندترين بازيگر هاليوود است ، بى ترديد! ضمن اين كه از همين حالا بايد يك نامزدى اسكار به خاطر بازى در «جنگ دنياها» برايش كنار گذاشت.»
محبوبيت ستاره كوچولوى هاليوود به اندازه اى است كه به گفته مدير برنامه هايش، روزانه ۲۰۰ نامه از طرف علاقه مندان به او مى رسد. «مايك مه يرز»، ستاره «آستين پاورز» و خالق صداى شرك كه در «گربه كلاهپوش» با فانينگ همبازى بود، درباره او مى گويد: «داكوتا تلفيقى است از جودى گارلند و مريل استريپ» دنزل واشينگتن هم كه در «روز تمرين» با فانينگ همبازى بود، درباره اين ستاره خردسال گفته است: «من دو بار در طول دوران بازيگرى ام محو بازيگر مقابل خود شدم؛ يك بار در مقابل جين همكن و بار ديگر در برابر داكوتا»
فيلم بعدى داكوتا فانينگ «تار شارلوت» نام دارد كه سال آينده ميلادى اكران مى شود. او فعلاً براى هر كدام از فيلم هايش سه ميليون دلار دستمزد مى گيرد، ولى شايد اين مبلغ به زودى دو رقمى مى شود.

ايسنا: هفته گذشته، نشست خبرى دبير نهمين جشن خانه سينما برگزار شد و در آن جلسه شرط حضور فيلم ها براى شركت در جشن داشتن پروانه نمايش يا اكران عمومى ذكر شد و مهلت درخواست فرم حضور در جشن، تا پنج شنبه ۲۰ مرداد ماه اعلام گرديد.
مهلت پر كردن فرم درخواست براى شركت در نهمين جشن خانه سينما پنجشنبه گذشته به پايان رسيد. در اين ميان اسامى كارگردان هاى نام آشنا بسيار به چشم مى خورد. اسامى بزرگى نيز در ليست غايب هاى جشن هستند. «هشت پا»ى عليرضا داوودنژاد كه به گفته خودش فرم درخواست حضور در جشن را پر كرده است، در صورت آماده شدن كپى نهايى در نهمين جشن به نمايش در خواهد آمد. «دوئل» احمدرضا درويش كه سال گذشته رسماً اعلام كرده بود كه در جشن خانه سينما بنا به دلايلى شركت نمى كند امسال فرم درخواست را پر كرده است. اما «يك بوس كوچولو»ى بهمن فرمان آرا به گفته شجاع نورى تهيه كننده آن هم اكنون در مراحل پايانى آماده سازى است ولى مطمئناً به جشن نمى رسد. «يك شب» نيكى كريمى، اولين تجربه كارگردانى اين بازيگر سينما يكى ديگر از فيلم هايى است كه فرم درخواست جشن را پر كرده است. سيد جمال ساداتيان، تهيه كننده «شوريده» ساخته «محمدعلى سجادى» و «چهارشنبه سورى» اثر اصغر فرهادى مى گويد: مراحل فنى اين فيلم ها به اين زودى تمام نخواهد شد، بنابراين، اين دو فيلم در جشن حضور نخواهند داشت. اما وى درباره «به رنگ ارغوان» ابراهيم حاتمى كيا مى گويد: تكليف آن فيلم براى من مشخص نيست و نمى دانم چه سرانجامى دارد.
گفتنى است فيلم «به رنگ ارغوان» از اداره كل نظارت و ارزشيابى پروانه نمايش دارد.
ساداتيان از حضور فيلم «به من نگاه كن» شهرام اسدى در نهمين جشن خانه سينما خبر مى دهد.
«بازنده» قاسم جعفرى نيز يكى از فيلم هاى درخواست كننده شركت در جشن است و باباييان كه تهيه كنندگى «چپ دست» آرش معيريان را بر عهده دارد تا روز آخر مهلت ثبت نام پى گير دريافت پروانه نمايش براى شركت دادن اين فيلم در جشن بوده است.
غلامرضا موسوى نيز از حضور «نوك برج» كيومرث پوراحمد در جشن امسال و پر كردن فرم درخواست شركت در جشن براى «تنهايى باد» وحيد موساييان و «گل يخ» پوراحمد خبر داد. اين تعداد فيلم كه فهرست آنها در بالا ذكر شد بخشى از فيلم هاى توليدى سينماى ايران بود و در اين ميان بايد فيلم هايى كه در جشنواره فجر به نمايش در آمدند همچون ديشب بابا تو ديدم آيدا، بيد مجنون ، خيلى دور خيلى نزديك، سالاد فصل و ... را نيز نام برد.

تدوين «به نام پدر» آخرين ساخته ابراهيم حاتمى كيا به تازگى پايان يافته است. اين فيلم به ارتباط پدر و دخترى جنوبى در شرايط پس از جنگ مى پردازد. حاتمى كيا در حالى به ساخت اين فيلم پرداخت كه «به رنگ ارغوان» ساخته قبلى او هنوز تكليف مشخصى به لحاظ اكران ندارد.
پرويز پرستويى و گل شيفته فراهانى نقش هاى اصلى« به نام پدر» را ايفا مى كند.

مهر: عباس كيارستمى در پنجاه و هشتمين دوره جشنواره بين المللى فيلم لوكارنو، يوزپلنگ افتخارى خود را از مديران مهم ترين رويداد سينمايى كشور سوييس دريافت كرد.
جايزه افتخارى لوكارنو به پاس قدردانى از فعاليت هاى اين فيلمساز ايرانى در عرصه سينما به وى اهدا شد. كيارستمى ۶۵ ساله در سال ۱۹۸۹ براى كارگردانى فيلم «خانه دوست كجاست؟» جايزه يوزپلنگ طلايى لوكارنو را به عنوان بهترين فيلم دريافت كرده بود. سال ۱۹۹۷ هم با فيلم «طعم گيلاس» موفق به بردن جايزه نخل طلاى جشنواره كن شد. ويم وندرس آلمانى نيز جايزه يوزپلنگ افتخارى لوكارنو را به پاس فعاليت پر ثمر سينمايى از مديران جشنواره گرفت. ترى گيليام امريكايى ديگر فيلمسازى است كه با گرفتن اين جايزه افتخارى به جمع كيارستمى و وندرس پيوست.

گروه سينما، تئاتر: تا ديروز همه گمان مى كردند توسعه تنها اختصاص به مخابرات و صنعت و آب و برق دارد ولى امروز عرصه تئاتر نيز به عنوان يكى از جدى ترين عرصه هاى فرهنگى نيازمند توسعه داراى سند است.
سندى كه ماه ها تلاش كارشناسان آن را آماده كرد تا در هيات دولت خاتمى بررسى و در صورت تصويب به صورت لايحه به مجلس پيشنهاد شود. اما در آخرين جلسه هيات دولت خاتمى، تعدد مباحث فرصتى براى بررسى اين طرح مهم باقى نگذاشت. حالا اين طرح منتظر مى ماند تا در هيات دولت احمدى نژاد بررسى شود. طرحى كه در صورت تصويب اعتماد بالاى هنرمندان تئاتر نسبت به دولت جديد را به وجود خواهد آورد و در صورت تصويب در مجلس شوراى اسلامى بدون شك يكى از گام هاى اساسى در جهت رشد و گسترش و توسعه تئاتر برداشته خواهد شد.
«احمد مسجد جامعى» وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى در تشريح اهداف سند توسعه تئاتر گفته است:
«سند توسعه تئاتر» با چشم انداز بيست ساله جمهورى اسلامى ايران تدوين و براى تصويب به هيات دولت ارايه شده است. اين سند به منظور نهادينه و قانونمند شدن برنامه هاى تئاتر كشور و معرفى هنر تئاتر به عنوان يك ضرورت در جامعه تهيه شده است.
وى اهداف كيفى سند توسعه تئاتر را شامل آفرينش و ارايه آثار نمايشى متناسب با منزلت فرهنگى كشور نياز به گسترش مناسب براى بروز خلاقيت ها و رشد انديشه و شكوفايى سرمايه هاى انسانى، رشد و اعتلاى فرهنگ و هنر ايرانى - اسلامى در جهت صيانت و اشاعه بنيادهاى هويت ملى و حضور موثر در گستره جهانى و تعاملات بين المللى به منظور ارايه آثار نمايشى دانست.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى علاوه بر اهداف كيفى، خط مشى و سياست سند توسعه تئاتر را ايجاد شوراى هنرهاى نمايشى استان ها، تقويت نظام برنامه ريزى تئاتر بر اساس نتايج مطالعات و تحقيقات، ارتقاى كيفى و كمى توليدات نمايشى، افزايش كمى گروه هاى تماشاگر، ساماندهى اوقات فراغت گروه ها، كشف و پرورش استعدادهاى جوان و حمايت از آن ها، مشاركت و حمايت از جشنواره هاى ملى و بين المللى و ايجاد پژوهشكده هنرهاى نمايشى ذكر كرد.
مسجد جامعى گفت: «بنابر مفاد سند توسعه تئاتر و با تشريك مساعى با هنرمندان و كارشناسان تئاتر، برنامه هايى نظير توسعه فضاهاى آموزشى، ايجاد موزه و آرشيو، تشكيل باشگاه  هنرهاى نمايشى، راه اندازى سايت و كتابخانه الكترونيكى به مرحله اجرا در خواهد آمد.»
وى اظهار داشت: «در بخش دوم برنامه كه مربوط به توسعه ملى مديريت هنرهاى نمايشى است بر ايجاد صندوق حمايت از توليد آثار نمايشى، توانمندسازى مديريت اقتصاد تئاتر، ارتقاى جايگاه تئاتر از طريق امور تصدى گرى به سازمان هاى دولتى و غيردولتى تاكيد شده است.»
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى در اين مورد افزود: «اين دو دسته برنامه با كمك وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى به سازمان هاى مربوط مانند سازمان مديريت و برنامه ريزى كارش را آغاز مى كند اما آن چه كه مهم و تعيين كننده است اين است كه در برنامه چهارم توسعه شرايط گسترش همه جانبه تئاتر فراهم آيد.
طرح سند توسعه تئاتر كشور در سال گذشته از سوى مسوولان هنرهاى نمايشى مطرح شد و با انتخاب گروهى از كارشناسان و مشاوران تئاترى، كار تهيه و تنظيم پيش نويس آن آغاز و در نهايت سند نهايى تدوين و آماده ارايه به هيات وزيران گرديد. در همين حال رحمت امينى دبير شوراى توسعه تئاتر كشور گفته است: تمام كارهاى «سند توسعه تئاتر» تمام شده و منتظر تشكيل اولين جلسه هيات دولت جديد براى طرح و تصويب اين سند هستيم.
وى ابراز اميدوارى كرد كه در اولين جلسه هيات دولت احمدى نژاد «سند توسعه تئاتر»مطرح و تصويب شود.
امينى سپس به ويژگى سند توسعه تئاتر اشاره كرد و بيان داشت: هنرمندان از هر گروه هنرى در تدوين اين سند نظر داده اند و اين سند با توجه به معيارهاى موجود در جامعه نوشته شده است. همچنين در گردآورى اين سند برنامه چهارم دولت و چشم انداز ۲۰ ساله مورد توجه قرار گرفته است.
وى درباره سند اظهار داشت: سند توسعه تئاتر كشور مقدمه اى دارد كه در ارتباط با تعريف هنر نمايشى در ايران با معيارهاى خاص نظام جمهورى اسلامى تدوين شده است. در اين سند سعى شده وضع موجود در تئاتر را بررسى كند و آنچه مطلوب تئاتر است را پيشنهاد دهد.
سند توسعه تئاتر ايران نخستين سند تدوين شده در خصوص توسعه و گسترش تئاتر است. در شماره هاى آتى به بندهاى موجود در اين سند اشاره خواهيم داشت.

«عزيز» بزرگ زاده اى است كه در جوانى شورو شرى داشته و همين موجب مى شود او دوره اى را درزندان سپرى كند. پس از رهايى ناچار به ترك وطن مى شود كه پس از دورى ۲۲ ساله از زادگاه، در بازگشت به سراغ خانه قديمى اش مى رود. خانه اى كه اينك «آتيه » به همراه دخترش و دو زن ديگر آن را به رستوران مشهورى تبديل كرده اند. او، پس از تبعيد «عزيز» تن به ازدواجى ناخواسته داده كه «توكا» يادگار اين وصلت است. با آمدن «عزيز» زنان داستان نگران از دست دادن مأمن خويش هستند. «عزيز» در خانه حضور مى يابد. رنگ ها و بوها در اين خانه، دوران جوانى «عزيز» و «آتيه» را بار ديگر زنده مى كنند و خانه، خانه عشق مى شود.
فيلم، داستانى آرام، و تا حدى دلنشين دارد كه مخاطب اثر را تا پايان با خود همراه مى كند. حس همگرايى و با هم بودن از درون مايه هاى اصلى اثر است كه آرامش را نيز با خود به همراه مى آورد. على رفيعى براى اهالى تئاتر نامى شناخته شده است او در اولين اثر سينمايى خود كه نويسندگى آن را نيز بر عهده داشته است. اقدام به خلق اثرى قابل قبول و منطقى كرده است. وى تلاش مى كند توجه خود را به ارتباط با عموم مخاطبين فيلم معطوف نموده و به جاى بهره گيرى از روايتى چند لايه، اثرى ساده و تاثيرگذار خلق كند. در فيلم به طور گسترده به خلق تصاوير گيرا و استفاده از عناصر بصرى تكيه شده است.
همچنين از ديالوگ هاى طولانى و كسل كننده پرهيز شده و بيشتر درونمايه هاى روانشناختى و نشانه شناسى بزرگ نمايى شده و مورد توجه قرار گرفته است.
هرچند «رفيعى» اثر خويش را بر پايه مقاله اى روانكاوانه از «ماركس» تحت عنوان «لذت» مى داند كه در آن به ارتباط عاطفه و ذائقه توجه شده است، اما ماركس پيش از آن كه فيلسوفى با علايق روانكاوانه باشد بيشتر به واسطه ايده هاى سياسى و اجتماعى اش شهرت دارد كه شايد تناسبى با شخصيت «عزيز» و گذشته او داشته باشد؛ گذشته اى كه در ابهام باقى مى ماند و بيننده تنها با كمك تصاوير ديوار اتاق عزيز پى به اين مساله مى برد.
گويا شخصيت اول فيلم با گذر از سال هاى جوانى اينك به تحقير فلسفه پيشين خود رسيده و تنها لذت عميق زندگى خويش را در ميان رنگ ها و بوها و احساسات بر آمده از عواطف قديمى جست وجو مى كند: كارگردان در طول فيلم بر نماهاى درشت از غذاهاى مختلف تاكيد دارد گويى مى خواهد اثر اين نماها را بر مخاطب و برانگيختن اشتهاى آن ها نظاره گر باشد. كادربندى هاى چشم نواز نيز در طول فيلم بر لذت بصرى مخاطب مى افزايد؛ نماهايى از كافه تك افتاده «رحمت» كه روى دريا ساخته شده يا قاب بندى هاى جذاب نماهاى غذا خوردن از اين دست به شمار مى آيند. «ماهى ها عاشق مى شوند» در بيست و سومين جشنواره فيلم فجر در هفت رشته نامزد دريافت جايزه شد ولى حتى از دريافت يك سيمرغ هم محروم ماند، كه اين خود حكايتى از نقطه نظرهاى متفاوت در مورد اولين اثر سينمايى على رفيعى است.

سالاد فصل
عصر جديد، صحرا، آستارا، ماندانا، بلوار، پيروزى، ميلاد، گلريز، جمهورى، پايتخت، كارون، جى، مركزى، پيوند ، بهمن، شاهد،فرهنگسراى نياوران، فرهنگسراى نور،ساحل (شهرك انديشه)
بيدمجنون
استقلال، فرهنگ ،۱ ايران، جى، بهمن ،۲ فلسطين، گلريز ،۲ مركزى،۱ شاهد، فردوسى، بهار، سعدى، ناهيد، تهران
خيلى دور، خيلى نزديك
ايران،۲ سپيده ،۱ شيدا، عصر جديد ،۲ فرهنگ، فلسطين ،۲ مركزى ،۳ ناهيد.
ماهى ها عاشق مى شوند
توسكا، فلسطين ،۳ عصر جديد ۱ ، مركزى ،۲ قانون
رستگارى در هشت و بيست دقيقه
آفريقا، المپيا، ايران ، بهمن ،۲ جى ،۳ سعدى، شقايق، شيرين، فرهنگ ، فلسطين، كانون، موزه سينما
بازنده
اروپا، پارس ،۲ تهران، ملت، تربيت ، بهاران
شارلاتان
استقلال، آسيا، بهمن ،۱ پارس ،۱ جوان، جى،۲ دهكده المپيك، سپيده ،۲سروش، شاهد ، فردوسى، قيام

سينما،تئاتر: «سيمين اميريان» استاد دانشگاه است، ترجمه هم مى كند. علاقه زيادى به نمايش عروسكى دارد. چندين نمايش عروسكى را به روى صحنه برده و امروز او دومين كارگردانى است كه ميهمان تالار تازه تاسيس فردوسى شده است. نخستين ميهمان اين تالار بهروز غريب پور بود با اپراى عروسكى رستم و سهراب و سيمين اميريان با «مينياتور ايرانى» چندى است در تالار فردوسى برنامه اجرا مى كند. اين تالار نخستين سالن اختصاصى نمايش عروسكى نخى در ايران و از بهترين ها در خاورميانه است.
نوشته اى كوتاه درباره «مينياتور ايرانى» به قلم سيمين اميريان در اختيار سايت ايران تئاتر قرار گرفته است كه مى خوانيد:
سه اپيزود عشق، مرگ و بازگشت، نمايش «مينياتور ايرانى» را تشكيل مى دهد.
عشق: تنهايى بيابان است، عشق بيابان را رنگ مى بخشد و طبيعت را با تو هماهنگ مى كند، نوايى كه پرنده، چشمه و درخت را به رقص مى آورد و تو مى رقصى با پرنده، دريا و ...
اما گاهى و شايد گاه به گاه نيروهاى تاريك و سياه بر تو مى تازند و جلوى گسترش محبت و عشق را مى گيرند.
تا اين كه در نهايت يك نفر نابود مى شود.
آيا او به طبيعت مى پيوندد؟
مرگ: پايدارى و تمناى انسان براى ماندگارى عشق هميشگى است. همه نيازمند آن هستيم، پس يك نفر مى نشيند و ايام سپرى مى شود آيا مى تواند او را در كويى ديگر بيابد؟ يا پشت پنجره اى كه نسيمى آن را مى آورد؟
اما اكنون مجبور است با نيروهاى درونى خود كنار آيد؛ مبارزه اى سخت و بى امان، چه بايد كرد؟
آيا بايد تن را رها كرد و به لايتناهى و كهكشان پيوست؟
بازگشت:
صدايى مى گويد: من بر مى گردم، چون بسيار دوستت دارم اگر چه در آن دنيا باشد. اين جا عالم انتزاع است، ولى من هستم و تو را پيدا خواهم كرد.