در ادامه بررسى مشكلات موجود ميان صنعت و دانشگاه، اين هفته نظرات دو تن از صاحب نظران دانشگاهى تقديم خوانندگان عزيز مى شود.
دكتر رضا منصورى، معاون سابق پژوهشى وزارت علوم، تحقيقات و فناورى مى گويد: رشد سريع جمعيت و فشارهاى وارد بر آموزش عالى مانع انطباق كامل نيازهاى جامعه با آموزش هاى ارايه شده در دانشگاه ها بوده است.
دكتر رضا منصورى در مصاحبه اى مى گويد: تاكنون نزديك به ۲ ميليون متقاضى ورود به دانشگاه ها وجود داشته است كه با اين جمعيت توانايى انطباق نيازهاى موجود در صنعت با ظرفيت هاى دانشگاه و رشته هاى خاصى وجود نداشته است.
او در ادامه مى گويد: البته اين موضوع در حال برطرف شدن است و امروز ما از موج عظيم جمعيت عبور كرده ايم. امروز رشته هاى جديد براساس نيازهاى جامعه و صنعت در حال تدوين و ايجاد است. همچنين دانشگاه ها، به تربيت نيروهاى متخصص براى صنايع مختلف مى پردازند.
دكتر منصورى هم معتقد است كه يك فارغ التحصيل دانشگاه در بدو ورود به صنعت، نمى تواند نياز صنعت را برطرف نمايد. او مى گويد در اكثر كشورهاى پيشرفته دنيا نيز چنين انتظارى از دانشجو وجود ندارد و محققين و دانشجويان دانشگاه ها نمى توانند بلافاصله نيازهاى صنايع را مرتفع سازند.
معاون سابق پژوهشى وزارت علوم مى گويد بايد قبول كرد دانشجويى كه وارد صنعت مى شود، ممكن است از صنعت چيزى نداند و صنعت را به خوبى نشناسد، اما چون او در دانشگاه آموزش هاى تئورى را ياد گرفته مى تواند خود را با صنعت انطباق دهد.
دكتر منصورى معتقد است كه حتى مديران صنايع نيز ممكن است تا مدتى آموزش هاى موجود در دانشگاه را بى ربط با صنعت بدانند، ولى بعد از گذشت زمان به اهميت آموزش هاى دانشگاه پى مى برند و لذا مى توانند از آن چه در دانشگاه فراگرفته اند به نحو مطلوب استفاده نمايند. دكتر منصورى راه جديد حل مشكل انطباق آموزش هاى دانشگاهى با نيازهاى صنعت را ايجاد فضاهاى كارآفرينى در داخل دانشگاه ها مى داند.
وى در توضيح اين راه حل مى گويد: در پروژه هاى مختلفى كه تعريف مى شود و توسط اساتيد هدايت مى شود، دانشجويان با كارهاى عملى و استفاده بهينه از آموخته هاى تئورى آشنا مى شوند. چنين دانشجويانى در هنگام ورود به صنعت راحت تر خود را با صنعت و نيازهاى جامعه هماهنگ مى سازند.
از طرفى دكتر محمدحسين سرورالدين، عضو هيأت علمى دانشگاه تبريز مى گويد: در دوره هاى كارآموزى كه در ايران برگزار مى شود، دانشجويان فقط به عنوان يك تماشاگر مطرح هستند و هيچ كار عملى به آن ها سپرده نمى شود. در واقع كارآموزى در ايران، كارآموزى تماشايى است.
دكتر سرورالدين معتقد است كه كشور ما از نظر تئورى و اصول آموزشى به ويژه در رشته هاى مهندسى-فنى در حد كشورهاى صاحب علم مى باشد. در دانشگاه نمى توان به مسايل عملى پرداخت. اگر دانشگاه ها به مسايل عملى توجه كنند، جنبه تئورى دروس فراموش مى شود. او مى گويد در ديگر كشورها نيزاين مشكل وجود دارد، اما براى جبران فاصله آموخته هاى تئورى با آنچه در هنگام كار در صنعت نياز است، بايد دوره هاى كارآموزى در زمان تحصيل دانشجو يا پس از فارغ التحصيلى وى برگزار كرد.
دكتر سرورالدين انگلستان را مثال مى زند و مى گويد دانشجويان در كشور انگليس پس از گذراندن يك دوره ۳ ساله تئورى، يك سال به عنوان كارآموز در محيط كار مشغول فعاليت مى شوند و چون هنوز در ارتباط با دانشگاه هستند، ابهامات موجود در هنگام كار را به صورت علمى برطرف مى كنند. لذا او معتقد است كه اگر دوره هاى كارآموزى، رابطه دانشجو با دانشگاه همچنان برقرار باشد، دانشجو مى تواند مشكلاتى را كه در هنگام كار با آن ها مواجه مى شود را با اساتيد خود در ميان بگذارد و لذا هرگونه ابهام در زمينه علمى و عملى برطرف مى شود.
استاد مهندسى شيمى دانشگاه تبريز مى گويد كه متأسفانه دوره هاى كارآموزى در كشور ما موفق نيست و واحد كارآموزى در كشور مورد بى مهرى قرار مى گيرد.
او مى گويد: در ايران كارآموزى، كارآموزى تماشايى است، يعنى دانشجو در صنعت به عنوان كارآموز به كار گرفته مى شود ولى صبح تا شب فقط ناظر كارهايى است كه در محيط كارى صورت مى گيرد و خود هيچ فعاليتى نمى كند تا تجربه اى اندوزد.
او معتقد است بايد دانشجويى كه با مباحث تئورى آشنا شده است، در محيط كار، به صورت علمى با آن مطالب آشنا شود نه اين كه فقط ناظر باشد.
ايجاد يك دوره كارآموزى ۶ ماهه يا يك ساله با همكارى دانشگاه و صنعت براى آمادگى دانشجويان فارغ التحصيل ضرورى به نظر مى رسد.
در اين دوره بايد استاد خاصى را براى دانشجو انتخاب كنند تا در تمام دوره كارآموزى دانشجو با استادش ارتباط داشته باشد و نقاط مبهم در محيط عملى را از وى فرا بگيرد.
استادى هم كه انتخاب مى شود بايد از لحاظ مالى حمايت شود. اين حمايت مى تواند از سوى صنعت يا دانشگاه صورت بگيرد، زيرا آمادگى هرچه بيشتر دانشجوى فارغ التحصيل، هم براى دانشگاه مايه افتخار است و هم در صنعت مفيد خواهد بود.
در زمينه برنامه هاى آموزشى كه در دانشگاه هاى ايران اجرا مى شود بايد گفت كه برنامه تحصيلى دانشگاه هاى ايران از برنامه آموزشى اى كه در امريكا و اروپا اجرا مى شود بيشتر و كامل تر است و دانشجويان آن كشورها به اندازه دانشجويان ايران واحد نمى گذرانند و پايه آن ها در هنگام ورود به دانشگاه نيز ضعيف تر است، اما مشكل اين است كه آن ها نوآورى و انطباق صنعت و دانشگاه دارند و ما نداريم.

شماره سى و پنجم ماهنامه فرهنگى، اجتماعى و دانشجويى پرسمان در مردادماه امسال منتشر شد.
در اين نشريه مطالب خوبى در زمينه پرسش و پاسخ و مشاوره دانشجويى به چشم مى خورد. اين نشريه دانشجويى به صاحب امتيازى نهاد نمايندگى ولى فقيه در دانشگاه ها و به مدير مسوولى، سيدمحمدرضا فقيهى اداره مى شود.
برخى از عناوين شماره سى و پنجم پرسمان عبارتند از:
عبادت و تفكر، تفاوت در احكام، درس هايى از شكست، چه بخوانيم و...

افزايش روزافزون پذيرش دانشجو در دانشگاه ها خيلى چيزها را عوض كرده است. ديگر ورود به دانشگاه مانند گذشته يك رؤيا نيست هر چند كه هنوز هم ورود به دانشگاه با دشوارى هايى همراه است، اما اساساً ديدگاه كسانى كه وارد اين مجموعه مى شوند چه دانشجو و چه استاد، تغيير كرده است.
تا پيش از اين كمتر شاهد بوديم كه استادى بخواهد عضو هيات علمى دانشگاه شود، به اين خاطر كه بتواند از اين راه زندگى اش را اداره كند وانگيزه هاى افراد در جهت كسب علم خيلى بيشتر بود كه اين مساله امروز در مورد دانشجويان هم صادق است. دانشجو مى خواهد وارد دانشگاه شود تا با كسب مدرك در اداره اى مشغول به كار شود و لذا گذراندن ۱۴۰ واحد كه بايد آن ها را پاس كند و از طرفى تعداد زياد دانشجو در هر كلاس و پراكندگى ساعات دروس براى او امرى ناخوشايند است. متأسفانه دانشجويان جديدالورود هم با ورود به اين سيستم شور و نشاط اوليه خود را به تدريج از دست مى دهند و ركود و سكون دامن گير آن ها نيز مى شود. همه ما با آرمان ها و ايده هايى بسيار بلند و ناب وارد دانشگاه مى شويم، اما پس از مدتى اين آرمان ها به تدريج رنگ مى بازد. متأسفانه اين سيستم بيمار، ضعف هاى خود را به ديگران نيز منتقل مى كند و شور و نشاط علمى و تحقيق و پژوهش به تدريج جاى خود را به پاس كردن دروس، حضور بى انگيزه در كلاس و مطالعه شب امتحان مى دهد. معمولاً يكى دو هفته پيش از امتحان، دانشجويان، كلاس و كار را تعطيل مى كنند تا به مطالعه بيشتر جزوه ها، ياد داشت ها و كتاب هايى بپردازند كه در طول چند ماه روى هم انباشته شده است. اين رسمى است كه كمابيش در همه جا وجود دارد كه در ايام امتحانات تسهيلات بيشترى جهت مطالعه دانشجويان در نظر گرفته مى شود و كتابخانه و سالن مطالعه دانشجويان در ساعات بيشترى سرويس مى دهند و باز هستند. فرجه مطالعاتى پيش از شروع امتحانات هم بهترين فرصت جهت خواندن درس هايى است كه در طول ترم خوانده نشده اند. متأسفانه كمتر ديده مى شود كه دانشجويان ما در طول ترم درس ها را به طور منظم مطالعه و خلاصه بردارى كنند و لذا اين شب امتحان است كه بايد تمام اين كاستى ها را در آن جبران كنند سالن مطالعه كه در روزهاى قبل چندان رونقى نداشت، با نزديك شدن ايام امتحانات مملو از دانشجويانى است كه مشغول مطالعه هستند. تجربه نشان داده كه سطح نمرات دانشجويان در درس هايى كه براى آن ها فرصت زيادى براى مطالعه قبل از امتحان وجود داشته بيشتر از نمرات درس هايى است كه پشت سرهم امتحان گرفته شده اند و اين مطلب هم هدف ما را در مورد عدم مطالعه دروس توسط دانشجويان در طول ترم تحصيلى تاييد مى كند، اما چه بايد كرد تا اين رسم ديرينه موجود در دانشگاه ها از اين محيط ارزشمند رخت بربندد؟ امكان اين كار وجود دارد و در درجه اول به خود استاد و دانشجو برمى گردد، اگر آن ها خودشان بخواهند به اين وضعيت خاتمه دهند، مى توانيم شاهد آثار مبارك آن باشيم. حتى اگر يكى از آن ها هم براى اين كار تمايل داشته باشد، مى توان اميد داشت كه وضع علم آموزى در كشور بهتر شود. مثلاً اگر استاد شيوه تدريس و انتقال مطلب را تغيير دهد و در طول سال به ارزيابى دانشجويان در كلاس بپردازد و از آن ها بخواهد كه در طول سال فعال باشند و مطالعه كنند، قطعاً دانشجويان هم سعى خواهند كرد در طول سال فعاليت بيشترى داشته باشند تا حداقل نمره اى از اين بابت از دست ندهند. لذا شيوه امتحان گرفتن متمركز در پايان ترم و نمره دادن براساس آن بايد به تدريج كمرنگ شود و جاى خود را به شيوه ارزيابى دانشجو در طول ترم تحصيلى بدهد. خود دانشجويان هم اگر بخواهند مى توانند اين راه كج را اصلاح كنند و فقط بايد در درجه اول خودشان را درست كنند و مرحله بعد هم از استاد بخواهند تا سر كلاس متكلم وحده نباشد و از دانشجويان هم در كلاس استفاده كند و در طول ترم براساس سطح مطالعه آن ها و نحوه حضور در كلاس آن ها را ارزيابى كند تا كسانى كه به اميد مطالعه در شب امتحان و قبول شدن در آن درس هستند، مجبور شوند از اين كار خود دست بردارند. به نظر مى رسد با متحول شدن روش هاى ارزشيابى و نيز تدريس در دانشگاه ها مى توان شاهد نشاط علمى بيشترى در محيط دانشگاه ها بود.

رييس سازمان نظام مهندسى كشاورزى و منابع طبيعى استان اصفهان گفت: ۵۵ درصد از فارغ التحصيلان بخش كشاورزى در كشور بيكار هستند.
دكتر «محمد شاهدى» افزود: پذيرش بيش از اندازه دانشجو و توجه نكردن به نياز بخش كشاورزى در دانشگاه ها به خصوص دانشگاه هاى آزاد، شرايط را براى اشتغال و برآوردن نيازهاى بخش كشاورزى و منابع طبيعى مشكل كرده است.
وى اضافه كرد: بخش كشاورزى نيازمند «مديريت كشاورزى» و «صنايع بسته بندى و بازاريابى» است در حالى كه اين دو گرايش در دانشگاه ها لحاظ شده است و مسوولان همچنان ظرفيت پذيرش دانشجو را در رشته هايى كه ميزان بيكارى آن ها زياد است، افزايش مى دهند.
وى از شوراى عالى انقلاب فرهنگى خواست، براى محدودسازى پذيرش دانشجو در بخش كشاورزى و تنظيم گرايش ها براساس شرايط اقليمى و جغرافيايى در هر استان و منطقه اقدام كنند.
وى گفت: اگر اين محدوديت ها به اجرا درآيد سازمان هاى نظام مهندسى كشاورزى و منابع طبيعى بهتر مى توانند بخش كشاورزى را در اشتغال و توليد ساماندهى دهند.
دكتر شاهدى افزود: تعميم طرح مهندسين ناظر به ساير محصولات استراتژيك زير بخش زراعت، كشاورزى و منابع طبيعى مى تواند در ايجاد اشتغال فارغ التحصيلان بيكار كه روز به روز رو به افزايش هستند، تأثير گذار باشد.
(ايرنا)

رشته هاى آموزشى دانشگاه ها بايد بر مبناى نياز جامعه طراحى و راه اندازى شوند. در حال حاضر وقت آن رسيده است كه رشته هاى سنتى و غيركاربردى از دانشگاه ها حذف شوند و به گسترش و ايجاد رشته هاى تحصيلات تكميلى و علوم كاربردى پرداخته شود.
دكتر مكيان در گفت وگو با خبرنگار دانشگاهى «مهر» افزود: با توجه به اين كه در چشم انداز ۲۰ ساله، توسعه مبتنى بر دانايى مدنظر قرار گرفته است سازمان هاى برنامه ريز و سياست گذار بايد بودجه هايى را كه منجر به افزايش كيفيت و توان تحقيقات در دانشگاه هاى كشور مى شوند، افزايش دهند.
وى تصريح كرد: رشته هاى آموزشى دانشگاه ها بايد بر مبناى نياز جامعه طراحى و راه اندازى شوند و بايد رشته هاى سنتى را از دانشگاه ها حذف كرد. گسترش و ايجاد رشته هاى تحصيلات تكميلى و علوم كاربردى بايد مورد توجه آموزش عالى كشور قرار گيرد.
مكيان خاطر نشان كرد: در جهت توسعه آموزش عالى اعضاى هيات علمى دانشگاه ها بايد درگير طرح هاى نوآور و جديد شوند.
رييس دانشگاه يزد در ادامه افزود: يكى از وظايف وزارت علوم، تحقيقات و فناورى ارزيابى توان علمى دانشگاه ها در ايجاد رشته هاى جديد است. وزارت علوم، تحقيقات و فناورى نبايد منابع محدود را صرف توسعه يك رشته خاص در تمام دانشگاه ها كند. ايجاد يك رشته جديد بايد بر مبناى توان علمى دانشگاه ها صورت گيرد.
وى يادآور شد: ما بايد در تبديل يك رشته به رشته جديد انعطاف پذيرى بالايى داشته باشيم. در اغلب كشورهاى پيشرفته رشته هاى آموزشى، متناسب با نياز بازار و اقتصاد آن كشور ايجاد مى شوند. ما نيز بايد در دانشگاه ها، رشته هايى را ايجاد كنيم كه به اين وسيله فاصله دانش و اقتصاد در كشور كمتر شود.
دكتر مكيان اظهار كرد: بهره ورى ادارى، منابع مالى و امكانات پژوهشى در كشور ما محدود است. بايد در سيستم آموزشى انعطاف پذيرى بيشترى وجود داشته باشد و در جهت گسترش تحقيقات و رشته هاى كاربردى تلاش كنيم.

دانشگاه مجازى دانشگاه علم و صنعت ايران براى اولين بار كلاس هاى خود را در هفدهم بهمن ماه سال ۱۳۸۳ با تعداد ۷۵۰ دانشجو آغاز كرد.
از آن جايى كه محدوديت امكانات و ظرفيت پذيرش دانشگاه و ساير مشكلات از قبيل دورى راه امكان استفاده از محيط هاى علمى را محدود كرده بود، اين دانشگاه تصميم گرفت همسو با پيشرفت هاى جديد در عرصه آموزش عالى توان علمى خود را با بهره گيرى از اين فناورى در اختيار دانشجويان قرار دهد.
در دانشگاه مجازى، آموزش ها مانند آموزش حضورى است و البته در اين روش امكان بازگشت مكرر به تمام يا بخشى از مطالب گفته شده در يك درس وجود دارد كه اين مسأله مزيتى درخور توجه است. ثبت نام در اين دانشگاه از طريق تكميل فرم پرسشنامه تقاضاى پذيرش در پايگاه اينترنتى اين دانشگاه امكان پذير است و البته مدارك لازم هم از طريق پست براى دانشگاه ارسال مى شود و از اين به بعد ساير ارتباطات از طريق شبكه ميسر مى شود.
از طرفى در طرح آموزش مجازى، دانشجو نزد خانواده خود و در زادگاه خود اقامت دارد و لذا نيازى به مسافرت به شهرهاى ديگر و دورى از خانواده نيست و تا حدود زيادى مى توان از بروز مشكلات فرهنگى و اجتماعى مرتبط با اين مهاجرت جلوگيرى كرد.
فعاليت آموزش الكترونيك در دانشگاه علم و صنعت هم اكنون با سه رشته مهندسى كامپيوتر با گرايش نرم افزار، مهندسى فناورى اطلاعات و علوم كامپيوتر در مقطع كارشناسى آغاز شده است و اين دانشگاه مى خواهد براى سال تحصيل (۸۵-۸۴) در رشته هاى مهندسى فناورى اطلاعات (IT)، مهندسى كامپيوتر (نرم افزار) و علوم كامپيوتر در مرحله كارشناسى و در رشته مديريت اجرايى (MBA) در مرحله كارشناسى ارشد دانشجو پذيرش كند.
افرادى كه بتوانند مراحل دانش پذيرى و انجام ثبت نام قطعى را با موفقيت طى كنند مى توانند مشمول معافيت تحصيلى از اداره نظام وظيفه شوند.
البته اين نكته هم قابل توجه است كه دروس عملى نظير آزمايشگاه ها و تربيت بدنى در محل دانشگاه علم و صنعت و به صورت حضورى برگزار مى شود.نحوه پذيرش در اين دانشگاه هم به اين صورت است كه با پايان مهلت مشخص شده جهت ثبت نام اوليه، ظرفيت پذيرش از بين دارندگان امتياز علمى بالاتر (معدل ديپلم و پيش دانشگاهى و رتبه آزمون سراسرى) تكميل مى شود.
داوطلبانى كه تمايل به گذراندن اين دوره ها دارند بايد آشنايى كافى جهت استفاده از كامپيوتر و شبكه هاى رايانه اى را داشته باشند.

رييس دانشگاه بوعلى سينا گفت: نقص عمده و كلى در دانشگاه هاى كشور بى توجهى و كمبود واحدهاى عملى است كه برطرف كردن اين نقيصه نياز به پشتيبانى مالى از سوى وزارت علوم دارد.
دكتر منصور غلامى در گفت وگو با خبرنگار دانشگاهى «مهر»، افزود: در صورت تعامل مداوم دانشگاه ها با سازمان هاى اجرايى و موسسات دولتى و خصوصى، تربيت نيروى انسانى در دانشگاه ها كاربردى تر و متناسب با نيازهاى كشور صورت مى گيرد.
وى خاطر نشان كرد: اين ارتباط مستقيم باعث مى شود، در تامين رشته ها و محتواى دروس بازنگرى شود. واحدهاى درسى و الگوهاى آموزشى كه در دانشگاه ها ارايه مى شود، به دليل آگاه نبودن از نيازهاى بخش اجرايى يا قديمى شده اند و يا جديدتر از امكانات موجود در موسسات و بخش هاى اجرايى هستند.
وى تصريح كرد: در اين زمينه اعمال يك مديريت خاص جهت هماهنگ كردن مطالب درسى و محتواى آن ها با نيازها و شرايط روز ضرورى است.
رييس دانشگاه بوعلى سينا همدان اظهار كرد: تقويت بخش هاى پژوهشى، ملزم كردن اعضاى هيات علمى به فعاليت در اين بخش و ارتباط آن ها با ديگر مراكز علمى دنيا باعث مى شود اعضاى هيات علمى در دانشگاه ها از يافته هاى جديد پژوهشى و منابع تازه دنيا در تدريس استفاده كنند. اين ارتباط و گسترش فعاليت هاى آزمايشگاهى و كاربردى از كهنه شدن علم استادان و ارايه موضوعات قديمى به دانشجو جلوگيرى مى كند.
وى افزود: بايد از سوى وزارت علوم، تحقيقات و فناورى، زمينه هاى نظارتى لازم جهت ارتقا سطح علمى استادان در دانشگاه ها به عمل آيد و اين وزارتخانه هزينه لازم را براى اين منظور فراهم كند.
وى يادآور شد: در حال حاضر به دليل كمبود منابع مالى و تجهيزات آموزشى و كمك آموزشى لازم در اكثر رشته ها با آموزش تئوريك مواجه هستيم. نقص كلى آموزش ما كمبود واحدهاى عملى است. بايد برنامه ريزى هاى لازم و پشتيبانى هاى مالى براى اين منظور به كار برده شود.
دكتر غلامى در پايان افزود: دسترسى به منابع اطلاع رسانى براى دانشجويان دوره هاى كارشناسى ضعيف است. اين امر نيز نياز به پشتيبانى هاى مالى دارد. بسيارى از برنامه ريزى هاى انجام شده در دانشگاه ها به دليل كمبود هزينه ها عملى نمى شود.

يك پارك علمى سازمانى است كه به وسيله متخصصين حرفه اى مديريت مى شود و هدف اصلى آن افزايش ثروت در جامعه از طريق ارتقاء فرهنگ نوآورى و رقابت در ميان شركت هاى حاضر در پارك و مؤسسات متكى بر علم و دانش است. براى دستيابى به اين هدف يك پارك علمى، جريان دانش و فناورى را در ميان دانشگاه ها، مؤسسات تحقيق و توسعه، شركت هاى خصوصى و بازار، به حركت انداخته و مديريت مى كند و رشد شركت هاى متكى بر نوآورى را از طريق مراكز رشد و فرايندهاى زايشى تسهيل مى كند. پارك هاى علمى همچنين خدمات ديگرى با ارزش افزوده بالا همراه با فضاى كارى و تسهيلات با كيفيت بالا فراهم مى نمايند.
پارك علمى و فناورى محيطى است كه در آن واحدهاى تحقيقاتى مستقل و يا وابسته به سازمان ها و صنايع مجتمع شده و تحت پوشش و حمايت قرار مى گيرند. اين مجموعه كه به صورت يك منطقه ويژه تحقيقاتى عمل مى نمايد با گسترش فضاى خلاقيت و نوآورى و تعميق ارتباط بين دانشگاه ها، سازمان هاى تحقيقاتى، واحدهاى توليدى و مراكز تصميمگيرى دولتى، در جهت توسعه فناورى و علوم كاربردى اقدام مى  نمايد.
در ايران اداره پارك هاى علمى و تحقيقاتى (فناورى) به وسيله يك سازمان مركزى وابسته به وزارت علوم، تحقيقات و فناورى و تحت نظارت عاليه هيأت امنا صورت مى پذيرد. وابستگى سازمان اداره  كننده پارك به دولت، پشتيبانى هاى مالى بخش دولتى را از اين مجموعه تسهيل نموده و هماهنگى آن را با سياست هاى كلان كشور تضمين مى نمايد. جمع كثير فارغ التحصيلان دانشگاهى، تغيير ديدگاه ها در خصوص فناورى و تحقيقات، استقبال از حضور بخش خصوصى در اقتصاد، تجربه مثبت و موفق انكوباتورها (مراكز رشد) در رشد اقتصاد محلى و كارآفرينى و پتانسيل هاى اقتصادى و نيروى انسانى استان يزد شرايط لازم را براى موفقيت پارك تحقيقاتى يزد فراهم نموده است. پارك علمى و تحقيقاتى (فناورى) يزد در راستاى تحقق اهداف و اجرايى نمودن رسالت هاى خود از ايجاد و تقويت مؤسسات تحقيقاتى نوپا از طريق استقرار آن ها در مركز رشد واحدهاى تحقيقاتى پارك پشتيبانى مى نمايد. ارايه تسهيلات ويژه و خدمات پشتيبانى از جمله اقداماتى است كه پارك علمى و فناورى يزد در جهت حمايت از مؤسسات مستقر در مركز رشد برنامه ريزى نموده است. محورهاى اصلى فعاليت پارك علمى و فناورى يزد شامل انرژى هاى نو، نساجى، IT و بيوتكنولوژى (مهندسى پزشكى، مهندسى ژنتيك) مى باشد، البته بسته به شرايط از ايده هاى متكى بر فناورى در ساير رشته ها نيز استقبال خواهد شد. در اين مجموعه سعى شده است اطلاعات اوليه در مورد پارك و مركز رشد براى مؤسسات متقاضى گردآورى و ارايه شود.