امير آهارى
- در هر جشنواره اى معدود برندگانى پيدا مى شوند كه براى گرفتن جايزه در سالن مراسم اختتاميه حاضر نمى شوند و آدم را هميشه در اين كنجكاوى مى گذارند كه چه كارى آن ها را به خود مشغول كرده كه ترجيح داده اند از اين مراسم و تشويق ها چشم بپوشند.
سيدحسين صافى جزو همين معدود افراد بود كه براى دريافت ديپلم افتخار، يك ميليون تومان وجه نقد و سيمرغ بلورينى كه براى فيلم مستند «دگرديسى» برده بود در سالن حاضر نشد. همين طور نقى نعمتى هم براى گرفتن سيمرغ بلورين بهترين فيلم كوتاه به همراه يك ميليون تومان وجه نقد و سفر حج حاضر نبود.
- كليپى ساخته اند با اجراى منوچهر آذرى كه پيش پرده خوانى مى كند و شعرى مفصل را درباره سينماى ايران به صورت ريتميك اجرا مى كند. متناسب با هر كلمه و جمله آذرى صحنه هايى از فيلم هاى مختلف ايرانى را- از قبل از انقلاب تاكنون- كنار هم رديف كرده اند. كارى بسيار دقيق و پرزحمت و حتى حيرت آور. دقت كار به حدى است كه بعضى مصرع هاى شعرى كه آذرى مى خواند از زبان شخصيت هاى فيلم هاى تاريخ سينماى ايران تكميل مى شود. شعر هم كه طنازانه است و با چفت و بست و سعى كرده هيچ چيز را از قلم نيندازد، حاصل كار ابوالفضل زرويى نصرآباد، طنزپرداز و شاعر بنام است؛ «اى خونه دار و بچه دار، شهر فرنگى اومده، با فيلم رنگى اومده،... تمام فيلم ها حسيه، سيستمش ران تى اس سيه...» تشويق هاى حاضران نشان مى دهد كه حاصل كار به دل همه نشسته است.
- محمد نورى زاد هم از جمله غايب ها است ولى او پسرش را به نيابت فرستاده تا سيمرغ بلورين بهترين فيلم دوم را به خانه ببرد. نورى زاد جوان پشت ميكروفون قرار مى گيرد و از اختلاف نگاه هاى خود و پدرش مى گويد.
- محمود گبرلو، رييس انجمن منتقدان و نويسندگان سينما كه يكى از سه داور قضاوت كننده درباره فيلم هاى اول و دوم است خطاب به حاضران مى گويد: در آينده شاهد حضور افرادى خواهيم بود كه به عنوان سينماگر مطرح خواهند شد البته اين در صورتى است كه به مانند گذشته، بخشى به نام سينماى تجربى و نيمه حرفه اى را در جشنواره شاهد باشيم.
- حسام الدين سراج با گروهش «ارغنون» آمده تا حال و هواى خاصى به مراسم بدهد؛ با آوازهايى از اشعار وحشى بافقى، مولانا و حافظ در دستگاه «نوا». شهرام ميرجلالى تار مى نوازد، بهرام خانى و رامين كاكاوند تنبور، كورش بابايى كمانچه، مسعود حبيبى دف و فرهمند، تنبك. سراج مى خواند: «... تا كى كند سياهى، چندين دراز دستى...»
- صفار هرندى، وزير ارشاد در سخنان خود بحث سينماى ملى و سينماى جهان را پيش مى كشد: «برخى مى گويند كه براى رسيدن به سينماى جهان بايد از سينماى ملى گذر كنيم. در صورتى كه ما نبايد به كپى كردن مشغول باشيم چون سينماى ما ريشه دار است و فاخر. بنابراين بايد جهانى شدن را در سينماى ملى جست وجو كنيم.
- «سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول مرد مى رسد به...؟» حاضران جاى خالى و جمله حسين پاكدل، مجرى مراسم را با «پرويز پرستويى» پرمى كنند. حدس آن ها درست است پرستويى باز هم آداب دانى اش را اثبات مى كند و پيش از رفتن به روى سن خودش را به رديف اول مى رساند دست انتظامى را مى بوسد و او را در آغوش مى كشد. عزت الله انتظامى از نامزدهاى دريافت سيمرغ بلورين براى بازى در يكى از سه گانه هاى «ستاره ها» بود.
پرستويى بالاى سن كه مى رود از درگذشتگان ياد مى كند، از منوچهر نوذرى، مرتضى مميز، رضا سعيدى و غلامرضا طباطبايى كه صبح همان روز در مراسم خاكسپارى اش شركت كرده بود.
- تماشاگران اين بار در پر كردن جاى خالى جمله مجرى اشتباه مى كنند. حدس آن ها در مورد بهترين بازيگر نقش اول زن، گلاب آدينه است ولى پاكدل نام «هديه تهرانى» را مى برد و حاضران هم تشويق جانانه اى مى كنند؛ گويا از اين انتخاب هم خيلى راضى هستند. ولى هديه تهرانى هم حاضر نيست. او خارج از كشور است ولى مادرش سيمرغ را با خود مى برد و عذرخواهى دخترش را هم به حاضران ابلاغ مى كند.
- پرده خوانى داود ميرباقرى غافلگير كننده است. مردى كه بيشتر او را در مقام كارگردان شناخته ايم حالا خود روى صحنه آمده و به محرم اداى دين مى كند. فريبا كوثرى، بازيگر نقش «ماريا» در سريال «معصوميت از دست رفته» نيز با بازى اش او را همراهى مى كند.
- خواندن بيانيه هيات داوران را به مجيد مجيدى محول كرده اند ولى گويا او متن بيانيه را پيدا نمى كند. از دست عوامل پشت صحنه هم كارى برنمى آيد، نهايتاً اكبر نبوى، يكى ديگر از اعضاى گروه هفت نفره داورى- كه همگى روى سن ايستاده اند- متن بيانيه را به مجيدى مى رساند. داوران در بيانيه خود تصريح كرده اند كه «بزرگ ترين ضعف ما در سينماى ايران همچنان فيلمنامه نويسى است و ما و مسوولان نسبت به جايگاه بنيادين فيلمنامه در سينما كم توجه هستيم. بنابراين بهتر است كه ما سينماگران، خود، سينما را جدى بگيريم تا بتوانيم از مسوولان هم انتظارى داشته باشيم.»