آنفولانزاى مرغى نوعى بيمارى عفونى است كه عامل مؤثر آن ويروس آنفولانزاى طيور است.
سازمان كنترل و پيشگيرى امراض امريكا در مقاله اى اطلاعاتى درباره بيمارى آنفولانزاى مرغى در اين باره آورده است: ويروس آنفولانزا به طور طبيعى در بين پرندگان شايع مى شود پرندگان وحشى در سراسر جهان اين ويروس را در روده خود به همراه دارند اما معمولاً از اين ويروس بيمار نمى شوند در عين حال بيمارى آنفولانزاى مرغى بسيار مسرى است و مى تواند برخى از پرندگان اهلى و خانگى مانند مرغ ها، اردك ها و بوقلمون ها را به شدت بيمار كرده و بكشد.
ويروس آنفولانزاى مرغى معمولاً انسان ها را بيمارنمى كند، اما چندين مورد ابتلا به اين بيمارى در بين انسان ها از سال ۱۹۹۷ اتفاق افتاد. ويروس آنفولانزاى مرغى A زير مجموعه هاى بسيار متفاوتى دارد. علت تفاوت انواع مختلف اين ويروس با يكديگر پروتيين هاى خاصى است كه در سطح آن وجود دارد كه به ۲ گروه HA و NA تقسيم مى شود. ۱۶ نوع مختلف از ويروس HA و ۹ نوع مختلف از ويروس NA از زيرمجموعه هاى ويروس نوع A تاكنون شناخته شده است. همچنين تركيبات بسيار متفاوتى از پروتيين هاى HA و NA امكانپذير است. تمام زير گروه هاى شناخته شده از ويروس نوع A در پرندگان يافت مى شود. اما وقتى ما راجع به ويروس آنفولانزاى مرغى صحبت مى كنيم منظور آن دسته از زير گروه هاى نوع A هستند كه بيشتر در پرندگان يافت مى شوند. اين گونه ها معمولاً انسان را مبتلا نمى كنند گرچه ما ممكن است بدانيم اين ويروس ها قادر به بيمار كردن انسان ها نيز هستند، وقتى درباره ويروس هاى آنفولانزاى انسانى صحبت مى كنيم منظور زيرگروه هايى است كه به طور گسترده در بين انسان ها شايع مى شود. در حال حاضر تنها ۳ نوع شناخته شده از زيرگروه هاى ويروس A از ويروس هاى آنفولانزاى انسانى شامل H1N2 ، H1N1 و H3N2 وجود دارد. اين احتمال وجود دارد كه برخى از قسمت هاى ژنتيكى از ويروس هاى فعلى آنفولانزاى انسانى از پرندگان منشأ گرفته باشد. ويروس هاى آنفولانزاى نوع A دايماً در حال تغيير هستند و ممكن است با گذشت زمان انسان ها را نيز مبتلا كرده و در بين آن ها شيوع پيدا كند.
علايم بيمارى آنفولانزاى مرغى در انسان شبيه به آنفولانزاى معمولى شامل تب، سرفه، گلودرد و دردهاى عضلانى است كه به تدريج عفونت چشم، ذات الريه و بيمارى هاى شديد تنفسى مانند تنگى نفس شديد و نيز ساير ناراحتى هاى شديد و تهديدكننده  حيات بيمار است. با اين حال علايم بيمارى به اين عامل بستگى دارد كه مولد بيمارى چه نوع ويروسى باشد.
ويروس مزبور در بزاق، ترشحات بينى و فضولات پرندگان آلوده وجود دارد. پرندگان مستعد در صورت تماس با سطوح آغشته به فضولات آلوده به ويروس اين بيمارى، مبتلا مى شوند. تصور مى شود كه اكثر موارد ابتلا به اين عفونت در بين انسان ها در نتيجه تماس افراد با پرنده هاى بيمار با سطوح آلوده بوده است.
انتقال ويروس آنفولانزاى مرغى از يك فرد بيمار به فردى ديگر بسيار به ندرت و به علاوه انتقال بيمارى به بيش از يك فرد تاكنون مشاهده نشده است.
مطالعات آزمايشگاهى نشان مى دهد كه داروهاى تجويزى براى مقابله با ويروس هاى آنفولانزاى انسانى بايد در پيشگيرى از بروز اين عفونت در بين انسان ها مؤثر باشد. اما ويروس آنفولانزا مى تواند در برابر اين داروها مقاوم شود، بنابراين اين داروها ممكن است هميشه تأثير نكنند. لذا انجام مطالعات گسترده تر براى اثبات تأثير اين قبيل داروها مورد نياز است. خطر انتقال ويروس از پرنده ها به انسان عموماً پايين است چرا كه اين ويروس اساساً در بين پرندگان شايع مى شود و معمولاً انسان را آلوده نمى كند. اما در هنگام شيوع گسترده بيمارى بين طيور به ويژه پرندگان و مرغ هاى خانگى خطر احتمالى انتقال آن به انسان هايى كه در تماس با پرندگان با محيط هاى آلوده هستند افزايش پيدا مى كند. نمونه اين امر شيوع بيمارى از نوع ويروس H5N1 در ميان طيور آسيا و اروپاست كه بين انسان ها نيز شايع شده و منجر به بيمارى و مرگ برخى از آن ها شده است.
در چنين مواقعى انسان ها بايد از تماس با پرندگان و فضاهاى آلوده خوددارى كنند و هنگام پخت و پز نيز مراقب باشند. شيوع آنفولانزاى مرغى H5N1 در اواخر سال ۲۰۰۳ و اوايل سال ۲۰۰۴ در ميان طيور ۸ كشور آسيايى از جمله كامبوج، چين، اندونزى، ژاپن، لائوس، كره جنوبى، تايلند و ويتنام آغاز شد. در آن زمان بيش از ۱۰۰ ميليون پرنده در كشورهاى آلوده يا در اثر ابتلا به بيمارى مردند و يا براى كنترل شيوع بيمارى كشته شدند، در ماه مارس سال ۲۰۰۴ اعلام شد كه شيوع بيمارى كنترل شده است. اما در اواخر ژوئيه ،۲۰۰۴ شيوع جديد ويروس H5N1 در چندين كشور آسيايى از جمله كامبوج، چين، اندونزى، قزاقستان، مالزى، مغولستان و منطقه سيبرى در روسيه گزارش شد. تصور مى شود كه اين شيوع ادامه داشته باشد به طورى كه اخيراً از آسيا فراتر رفته و برخى كشورهاى اروپايى را نيز در بر گرفته است.
آخرين خبرها از آنفولانزاى مرغى
اتحاديه اروپا (EU) در صدد است تا يك كارشناس برجسته تشخيص بيمارى هاى خطرناك خود را به عراق اعزام كند تا به بررسى شريط بهداشتى اين كشور پس از اعلام قطعى مرگ دختر ۱۵ ساله اين كشور به دليل ابتلا به H5N1 (ويروس آنفولانزاى فوق حاد پرندگان) بپردازد.
خبرگزارى چينى شينهوا در اين خصوص گزارش داد: اين كارشناس برجسته كه از اعضاى مركز اروپايى كنترل و پيشگيرى بيمارى هاست به درخواست سازمان بهداشت جهانى (WTO) عازم عراق خواهد شد.
در همين حال مركز هماهنگى  ملى بيمارى آنفولانزاى مرغى در تركيه اعلام كرد كه شمار آزمايشات مثبت اعلام شده انسانى در خصوص اين ويروس مهلك از ۲۸ مورد به ۳۱ مورد افزايش يافته است.
روزنامه آناتولى تايمز شمار مبتلايان احتمالى ويروس آنفولانزاى مرغى كه نشانه هايى از اين ويروس در بدن آن ها مشاهده شده به ۶۷ تن رسيده است.همچنين تاكنون حدود يك ميليون و ۵۹۶ هزار قطعه پرنده در سراسر تركيه به دليل احتمال شيوع ويروس آنفولانزاى فوق حاد پرندگان معدوم شده اند.

سيد سمانه حنيفى


همانطور كه مى دانيد، تغذيه مادر روى ساختار بدن جنين مخصوصاً روى استخوان ها و اسكلت بدن او تأثير مى گذارد و بدن او را شكل مى دهد و همچنين تغذيه مادر روى سلامتى آينده فرزند هم اثر دارد. محققان انگليسى به اين نتيجه رسيده اند؛ هنگامى كه مادر در دوران باردارى اش از ويتامين D بهره نبرد، استخوان هاى فرزندش در سن ۹ سالگى مقاوم و محكم نخواهد بود.
به طور كلى كودكان و نوجوانان از ذخيره ويتامين D بدنشان استفاده مى كنند و مخصوصاً در زمستان كه نور خورشيد كمتر به طور مستقيم مى تابد. در واقع با تثبيت كلسيم، ويتامين D به استخوان ها كمك مى كند تا مقاوم تر و محكم تر باشند. اين ويتامين از بروز «راشيتيسم» در كودكان و «پوكى استخوان» در نوجوانان و جوانان پيشگيرى مى كند.
دكتر «سيروسى كوپر» و همكارانش در دانشگاه انگليس ميزان ويتامين D را در صدو شصت خانم باردار كه دوره سوم بارداريشان را مى گذراندند، اندازه گيرى كردند، سپس هنگامى كه فرزندانشان به سن ۹ سالگى رسيدند، تراكم استخوانى شان را به كمك دستگاه دانسيتومترى (سنجش تراكم استخوان) به وسيله اشعه X ارزيابى كردند. اين محققان رابطه اى بين ميزان ويتامين D و سلامتى استخوان فرزند پيدا كردند.
كودكانى داراى استخوان هاى مقاوم و محكم ترى بودند كه ميزان ويتامين D مادرانشان در روزهاى پايانى باردارى پايين بود و يا كسانى بودند كه در تابستان به دنيا آمده بودند و مادر به خوبى از ويتامين D خورشيد بهره مند شده بود. در ضمن مصرف شير و فعاليت هاى فيزيكى نسبت به ويتامين D نقش قابل توجهى در سلامتى استخوانى بچه ها نداشته است.
دكتر كوپر و همكارانش اين پديده را اينطور توضيح مى دهند كه: «كمبود ويتامين D در زمان باردارى باعث مى شود كه مقدار كمترى از كلسيم از ناف مادر به بچه رفته و در نتيجه تثبيت كلسيم استخوان ها، در زمانى كه بچه در رحم مادر است و بعد از آن در دوران كودكى، كاهش پيدا مى كند.
محققان و متخصصين تغذيه به مادران آينده توصيه مى كنند كه در تغذيه روزانه شان حتماً از ويتامين D بهره بگيرند و در مصرف كلسيم و همچنين ديگر ويتامين ها هوشيار باشند، مخصوصاً مادرانى كه دوره سوم بارداريشان در زمستان است. اين هوشيارى باعث مى شود كه خطر شكستگى استخوان هاى فرزندانشان كاهش پيدا كند. منابع اين ويتامين عبارتند از: روغن ماهى- جگر سياه- زرده تخم مرغ- لبنيات- نارنج- نور آفتاب.

انسى سقا

مصرف روزانه غذاى مناسب براى تهيه نيروى بدن بسيار مهم است. غذاهايى كه سرشار از نيرو و ويتامين مى باشد در جهت رفع خستگى و افزايش نيرو مفيد مى باشند. از جمله اين غذاها را مى توان از:
ميوه ها و سبزيجات تازه، شير چربى نگرفته، گندم و غذاهاى تهيه شده از گندم مانند نان و ماكارونى، برنج، جو و عسل، كشمش، خرما، انجير و بادام، روغن زيتون، لوبيا و به ويژه سوپ لوبيا نام برد.
البته اين ها تنها غذاهاى نيروبخش نيستند و مسلماً مى توانيد مواد بسيار بيشترى را به اين فهرست اضافه نماييد. اما مى توانيد با همين اقلام غذايى كه برشمرديم، غذاى كاملى تهيه نماييد.
در مورد مصرف سبزيجات بايد به نكاتى توجه كرد و اين است كه سبزيجات بهتر است به صورت تازه مصرف شوند و تازه مصرف شدن سبزيجات به معناى خام مصرف نمودن آن ها نيست. سبزيجات بخارپز شده هضم ساده ترى را دارا مى باشند. در حالى كه گوارش سبزيجات خام در بدن به دشوارى انجام مى گيرد و احتمالاً جذب مواد معدنى و ويتامين هاى آن را با مشكل روبه رو مى سازد. اما اگر به خوردن سبزيجات خام راغب هستيد بهترين زمان مصرف آن ابتداى ناهار است كه آتش گوارش در منتهاى درجه خود است.
خوردن سالاد خام با ناهار فيبرهاى مورد نياز بدن را تأمين مى كند و جريان گوارش را منظم مى سازد، اما در مواقع ديگر روز مصرف سبزيجات پخته شده بهتر است.
سبزيجاتى كه در بالاى خاك رشد مى كنند و بنابراين در معرض نور خورشيد قرار مى گيرند، در مقايسه با سبزيجاتى كه زيرخاك پرورش مى يابند نيروبخش تر هستند. دو استثنا بر اين قاعده هويج و چغندر هستند كه نيروبخش هاى بسيار خوبى به شمار مى آيند.
شير نيز داراى ارزش نيروبخش عالى است. مصرف شير جوشيده هضم آسانترى دارد. نوشيدن شير سرد مى تواند مشكلاتى از جمله انباشت، خلط، اسهال، و ساير نشانه هايى كه اصطلاحاً به آن «آلرژى شير» مى گويند به وجود آورد.
كره آب شده كه در اثر حرارت ديدن ناخالصى هايش از بين مى رود، يك ماه نيروبخش بسيار خوب معرفى شده است. مى توانيد به جاى كره هنگام صرف صبحانه و يا طبخ غذا از كره آب شده استفاده كنيد. مصرف اندكى از كره آب شده به جذب بهتر غذا كمك مى كند.

تحقيقات جديد نشان داد اكستازى نه تنها به مغز به طور دائمى و جبران ناپذيرى آسيب مى رساند بلكه زمينه را براى ابتلا به انواع عفونت هاى مغزى مساعد مى سازد، بنابراين ميزان عفونت هاى بافت مغز و سكته هاى مغزى در مصرف كنندگان اكس بيشتر است.
در مطالعه اى كه بر روى موش ها انجام شده است، دانشمندان دانشكده طب وابسته به دانشگاه بوستون دريافتند اكستازى به سد مغزى خونى آسيب مى رساند. اين سد متشكل از گروهى از سلول ها است كه بسيار محكم با پيوندها و اتصالات قوى بين سلولى به هم وصل شده اند تا از بافت مغز محافظت كنند.
اكستازى اين سد محافظتى را مى شكند و با ايجاد حفراتى درون اين سد زمينه ورود ذرات ناخواسته مانند باكترى ها و ويروس ها را به مغز مساعد مى سازد. به اين ترتيب اين افيون شب زنده دارى ها به مغز به طور دائمى آسيب مى رساند.

براساس آمارهاى منتشره، از هر ۷ زنى كه با روش IVF باردار مى شود يكى در بيمارستان  بسترى مى شود كه به اعتقاد دانشمندان اين امر ناشى از آثار سوء باردارى با روش انجماد اسپرم است كه براى زنان خطراتى جدى در پى دارد.
«نشريه توليد نسل انسان» ريجاكلمتى از متخصصان مركز ملى توسعه و تحقيقات رفاه و سلامت در هلسينكى در اين رابطه مى گويد: متأسفانه تحقيقات كافى در مورد خطرات روش IVF صورت نگرفته است و بسيارى از آثار سوء اين روش هم اكنون و در حالى كه استفاده از آن در حال شيوع يافتن است بروز مى كند.
او اضافه مى كند، در تحقيقى كه ۲۰ هزار زن را مورد بررسى قرار داده است به اين نتيجه دست يافته شده است كه استفاده از روش ايجاد اسپرم باعث خطرات قابل توجهى از قبيل سقط جنين، خونريزى داخلى، حاملگى ناقص و... مى گردد.

از خانواده سيب زمينى «LYCOPERSISCOMESCULENTUM» گوجه فرنگى گياهى است با نام علمى در جهان مشهور است. «TOMATO» كه به نام عمومى «SOLANACEAE» ميوه اين گياه كه قسمت اصلى آن به صورت خام يا پخته در سالاد، انواع سس ها، سوپ و انواع مواد غذايى به طور وسيع در جهان مورد استفاده قرار مى گيرد. اكثراً گوجه فرنگى را در زمانى كه به رنگ قرمز است استفاده مى كنند و كمتر از ميوه سبز آن استفاده مى شود.
مهم ترين تركيبات گوجه فرنگى شامل حدود ۹۰ درصد و يا كمى بيشتر آب مى باشد و بقيه آن را پروتئين، چربى، قندهاى مختلف از جمله گلوكز و فروكتوز، ويتامين هاى آ، ث،كا، تيامين، ريبوفلاوين، پانتوتنيك اسيد، اسيد فوليك، ويتامين اى، اسيد آمينه هاى ضرورى، املاح معدنى از جمله كلسيم، فسفر، آهن، سديم، پتاسيم، منيزيم، مس، منگنز، كبالت، روى و آرسنيك مى باشد و به تازگى وجود يد نيز در گوجه فرنگى گزارش شده است. با توجه به تركيبات ياد شده كه فقط قسمتى از تركيبات گوجه فرنگى را تشكيل مى دهند مى توان به خواص كم نظير آن پى برد.
املاح معدنى موجود در اين گياه با ارزش وظايف مهمى در بدن ايفا مى كند كه بسيارى از آن ها در تحقيقات جديد پزشكى در حال بررسى است. گوجه فرنگى در بعضى افراد ايجاد حساسيت مى كند كه بايد به آن توجه كرد. دانه هاى گوجه فرنگى داراى روغن مى باشند كه براى تهيه مارگارين، سالاد و صابون مصرف مى شود در طب سنتى نقاط مختلف جهان براى گوجه فرنگى اثراتى در جهت تسكين و بهبود بعضى بيمارى ها نظير آسم، سرفه، آنفولانزا، امراض چشم، گوش درد، حصبه، برص و تب زرد قايل مى باشند. در مراجع جديد علمى خاصيت هاى ضدميكروب، ضداسهال، هضم كننده و ادرار آور را براى آن ذكر كرده اند.
گرچه شباهت هايى بين تركيبات گوجه فرنگى قرمز و سبز (نرسيده) وجود دارد، ولى رنگ هاى گياهى موجود در گوجه فرنگى رسيده (قرمز) در سبز وجود ندارد و ممكن است گاهى در گوجه فرنگى سبز، مواد سمى وجود داشته باشد. با توجه به ارزش غذايى و اثرات جالب دارويى آن استفاده روزمره و يا ممتد آن در رژيم غذايى توصيه مى شود.
يكى ديگر از استفاده هاى باارزش گوجه فرنگى استفاده از ماسك آن براى خانم ها است. اين مورد به خصوص براى كسانى كه به گوجه فرنگى حساسيت ندارند مفيد است. براى استفاده از اين ماسك مى توان پس از استحكام كه منافذ پوست بازتر مى باشند يك يا دو گوجه فرنگى تازه را له كرده و براى مدت ۱۵ تا ۲۰ دقيقه روى پوست صورت پهن كرد و سپس با آب شست وشو داد.
اين ماسك به علت داشتن مواد ارزشمند مى تواند در طراوت و شادابى پوست موثر واقع شود.
خوردن گوجه فرنگى به عنوان يك ميوه باارزش در رژيم غذايى روزانه يا هفتگى نيز توصيه مى شود مصرف مداوم گوجه فرنگى، خطر ابتلا به سرطان پروستات را كاهش مى دهد. اين عامل موثر ليكوپن نام دارد كه يك آنتى اكسيدان است و باعث قرمز رنگ شدن ميوه و سبزيجات مى شود و در برابر راديكال هاى آزاد و زيان آور اكسيژن محافظت مى كند.