در اين شماره گزيده نكات درس فيزيك بخش آينه هاى كروى را به همراه سوالات آزمون هاى سال هاى گذشته و پاسخ تشريحى آن ها ارايه داده ايم كه مى خوانيد.

رياضيات شاخه اى از علوم بشرى است كه در سال هاى اخير جايگاهى مهم در محافل علمى جهان پيدا كرده است.
آموزش رياضى عرصه بررسى سوالاتى است كه براى پاسخگويى به آن ها نياز به ديگر شاخه هاى دانش بشرى از جمله تاريخ رياضى، روان شناسى، جامعه شناسى و علوم تربيتى و ... مى باشد . هر كدام از اين دانش ها در ابعاد مختلف با يكديگر تفاوت هاى ماهوى دارند، از جمله در طبيعت سوالات مطرح شده، چگونگى دسته بندى و فرموله كردن پرسش ها، چگونگى مفاهيم و محتواى تعريف شده و اصول كشف و تبيين موضوعات كه امكان ارايه دانش جديدى را به پژوهشگران مى دهد.
بنابراين موضوعات قابل بحث در آموزش رياضى از كميت و كيفيت متفاوتى برخوردارند، به طورى كه از جزيى ترين تا كلى ترين مباحث از طبيعت و محتواى دانش رياضى، فرايند يادگيرى رياضيات در كودكان و بزرگسالان، تفاوت هاى فردى و سبك هاى يادگيرى انسان ها يا برنامه هاى خرد و كلان آموزشى و شيوه هاى تدريس رياضى در اين شاخه از دانش بشر قابل طرح اند. در واقع، آموزش رياضى ميدان بررسى و مطالعه گسترده وسيعى از پرسش هاى متنوعى مى باشد كه اين پرسش ها طبيعت تحقيقى را كه بايد هدايت شود مشخص مى كنند.
ديدگاه هاى نوين آموزش رياضيات بر اهميت تفكر و استدلال، درك و شناخت معنادار مفاهيم، حل مساله، تاكيد بر فراگيران به عنوان افراد متفاوت انسانى و توجه به تفاوت هاى فردى در يادگيرى رياضيات و خلاصه ايجاد ارتباط در درون و برون دنياى رياضى توجه جدى دارند. در نتيجه اين ديدگاه هاى تازه در آموزش رياضى بر چگونگى اندازه گيرى رفتار رياضى فراگيران نيز موثر افتاده است تا بتوانند هماهنگ با برداشت هاى جديد آموزش رياضيات عمل كنند.
به عبارت ديگر، اندازه گيرى و ارزيابى رفتار رياضى افراد چيزى جز سنجش قدرت استدلال و تفكر، توانايى حل مساله و ايجاد ارتباط معنا دار ميان مفاهيم و مقوله هاى رياضى و كاربرد آن ها در ساير علوم نمى باشد.
در اين ديدگاه، يادگيرى رياضى به مثابه فرايندى فعال و سازنده شناخته مى شود، نه انتقال بى روح و غير فعال مفاهيم و مهارت هاى رياضى توسط معلمان به فراگيران به صورت يك طرفه.

چند برداشت تولمن درباره مسايل يادگيرى
۱- استعداد : تولمن اصولى را كه بازگو كننده استعداد و توانايى افراد مى باشند قبول دارد. در اين زمينه توجه او بيشتر به درجه بندى آن گونه مطالبى معطوف است كه مستلزم كمترين يا بيشترين ميزان هوشى براى يادگيرى است.
۲- تمرين: تمرين از آن رو كه سبب استحكام انتظار در رابطه مى شود از نظر تولمن داراى ارزش و اهميت است، اما تمرين را نمى توان علت اصلى براى پاسخ درست دانست.
۳- ادراك: فرايندهاى شناختى اساس رفتار و يادگيرى كلى يا يكپارچه مى باشند. به اين جهت، تولمن به يادگيرى و تفكر خلاق توجه خاص دارد. آن گونه يادگيرى را اساسى مى داند كه بنا به مقتضيات محيط و موقعيت، سازش معقولى را فراهم آورد.
به نظر او يادگيرى نامعقول آن است كه موضوع يادگيرى متناسب با توانايى و ظرفيت فرد نباشد، يا به صورتى انجام پذيرد كه نتايج عملى آن عايد يادگيرنده نگردد. در يادگيرى موثر بينش نقش مهمى را بر عهده دارد.

مطلوب ترين برنامه هاى آموزشى آن هايى هستند كه با علاقه براى دست يافتن به هدف ها اجرا شوند به اين معنا كه برنامه ها هرچه فراگيرتر و بيشتر مناسب حال باشند موثرترند. براى اين كه برنامه هايتان جالبتر و دلپذيرتر جلوه كنند نه تنها بايد با آموخته هاى پيشين ارتباط داشته باشيد بلكه با برنامه هاى اتفاقى و جنبى نيز همراه باشيد تا دستيابى به هدف هاى آموزشى آسانتر و مطلوب تر گردد.
هرگونه برنامه ريزى دشوار و خارج از توان و فهم نه تنها به رشد فكرى و عقلى، بلكه به انگيزه ها و علاقه هاى يادگيرى لطمه مى زند. در برنامه هايتان مسايل تمرين نيز در نظرگرفته شود.