مهر: نيروى هوايى رژيم صهيونيستى در حال بررسى اين مساله است كه آيا مدل پيشرفته موشك پاتريوت ساخت امريكا را خريدارى كند يا نه. به گزارش روزنامه جروزالم پست، منابع صنعت دفاعى اسراييل گفتند كه شركت «لاكهيد مارتين» اين سيستم را با نام «پك۳» (PAC-3) به وزارت جنگ اسراييل با قيمت پايين زير ۵۰ ميليون دلار پيشنهاد كرده است. سيستمهاى موشكى اسراييل متشكل از «آرو» و «پك۲» هستند. سيستم آرو براى رهگيرى موشك هاى دوربرد بالستيك همچون «شهاب ايران» طراحى مى شوند و «پك ۲» كه از آن با نام پاتريوت ياد مى شود، در صورت ناتوانى آرو به عنوان سطح دوم دفاعى مورد استفاده قرار مى گيرد. گفته مى شود كه پك ،۳ توانايى رهگيرى بيشتر موشك هاى سوريه را دارا است، اين موشك نسخه پيشرفته پك ۲ است.

ايسنا: رهبر حزب «جبهه ملى» فرانسه كه در مراكش به سر مى برد اعلام كرد كه با هرگونه حمله احتمالى به ايران مخالف است و بيم دارد كه چنين اقدامى به بروز جنگ جهانى سوم منجر شود.
ژان مارى لوپن گفت: با جنگ عليه ايران به طور كامل مخالفم. نمى فهمم براى چه مى خواهند ايران از مجهز شدن به يك فن آورى كاربردى كه ايرانى ها با صداى بلند و جدى فرياد مى زنند غير نظامى است منع شوند. وى افزود: اين كه آنهايى كه ايران را از توسعه انرژى هسته اى منع مى كنند خودشان مالك بمب اتمى هستند نامعقول است. اين باورنكردنى است. اين رويكرد اهانت آميز و استيلا بر مردم غير قابل پذيرش است.
لوپن كه از سوى خانواده سلطنتى مراكش به اين كشور دعوت شده است، گفت كه «درگيرى نظامى با ايران آغاز جنگ جهانى سوم خواهد بود و هيچكس نمى تواند پيش بينى كند كه در كجا متوقف خواهد شد. قيمت نفت از ۳۰۰ دلار خواهد گذشت و پيامدهايى براى اقتصاد جهانى خواهد داشت.» وى همچنين از سياست هاى رژيم صهيونيستى انتقاد كرد و آن را «ملاطفت جامعه جهانى» در ارتباط با اين رژيم خواند. لوپن از عدم اجراى قطعنامه هاى شوراى امنيت عليه اسراييل انتقاد كرد و گفت: چطور راه هايى را براى اعمال آنها عليه ديگر كشورها پيدا مى كنيم.

مهر: در آستانه برگزارى نشست سران كشورهاى امريكاى شمالى صدها نفر از فعالان صلح و حقوق مدنى در اعتراض به سياست هاى امريكا در عراق و افغانستان و روند يكپارچه شدن امريكاى شمالى در اتاوا - پايتخت كانادا- تظاهرات كردند.
اجلاس سران امريكاى شمالى با شركت جرج بوش رييس جمهور امريكا، «استفن هارپر» نخست وزير كانادا و «فيليپه كالدرون» رييس جمهور مكزيك ديروز و امروز برگزار شد. دستوركار سران سه كشور بحث درباره مسايل امنيتى و تجارى خواهد بود. اجلاس سه جانبه سران سه كشور از سال ۲۰۰۵ تحت نام «اجلاس همكارى امنيت و رفاه» پايه گذارى شد. سال ۲۰۰۵ اين اجلاس در تگزاس امريكا و سال ۲۰۰۶ در مكزيك برگزار شده بود. تظاهركنندگان در حالى كه پلاكاردهايى با شعارهايى همچون «دموكراسى را احيا كنيد» و «مرگ بر قلعه نظامى امريكا» در دست داشتند به سوى سفارتخانه هاى امريكا و مكزيك راهپيمايى كردند.

حسين رويوران- قسمت هفتم
گزارش وينوگراد
با پايان يافتن جنگ تابستان ۲۰۰۶ اسراييل عليه حزب الله لبنان كه به جنگ ۳۳ روزه معروف و با شكست فاحش اسراييل همراه بود، پارلمان (كنيست) اسراييل و وزارت دفاع رژيم صهيونيستى، كميسيون هايى را براى تحقيق درباره اين جنگ تشكيل دادند و همزمان نخست وزيرى هم يك گروه تحقيق تشكيل داد. هر چند كه بر اساس قانون رژيم صهيونيستى، توصيه هاى اين گروه ها الزام آور نيست. گروه وينوگراد به رياست آقاى الياهو وينوگراد كه يك افسر بازنشسته است، از طرف دولت، مامور تهيه گزارش در پايان اين جنگ شد. از آن جا كه اين گروه از طرف دولت، مامور تهيه گزارش شده بود، تصور مى شد كه قطعا توصيه هايش هم جهت، با دولت است، بنابراين بسيارى در ابتدا اين حركت را مورد تمسخر و حمله انتقادى قرار دادند. اما زمانى كه گزارش منتشر شد و در همان آغاز ايهود اولمرت نخست وزير، عامير پرتز وزير جنگ، ژنرال دان حالوتس رييس ستاد ارتش اسراييل را به عنوان سه عنصر اصلى شكست اسراييل معرفى نمود، نگاه ها تغيير كرد.
برخى اين گزارش را نشان دهنده پويايى ساختار سياسى موجود در اسراييل مى دانند. حتى سيد حسن نصرالله، دبير كل حزب الله لبنان، گفت: ما بايد به اين كار احترام بگذاريم، (به راهكارى در اين نظام كه حاضر است به شكست خود اعتراف و مسوولان آن را هم معرفى كند.) در حالى كه در بسيارى از كشورهاى عربى هيچ يك از رهبران و مسوولان بلند پايه حاضر نيست، اعتراف كند كه حتى يك بار در عمرش اشتباه كرده است.
در اين گزارش، بيش از يكصد بار از واژه «ناكامى» استفاده و اساسا سعى شده است كه واژه شكست به كار گرفته نشود. اين گزارش از يك بعد، سلبى و از بعد ديگر ايجابى است.
الف: بعد ايجابى: اعتراف كامل و روشن به شكست و ناكامى اسراييل در اين جنگ بعد ايجابى آن است در حالى كه بسيارى، چه در داخل اسراييل و چه در خارج از آن در اين موضوع تشكيك مى كردند. مى توان گفت اعتراف خود اسراييل، در اين زمينه حجت تامه است.
ب: بعد سلبى: گزارش از اين نظر كه اسراييل را كاملا بيدار كرده، سلبى است. چنانچه در گزارش اشاره شده، حجم فاجعه بسيار بزرگ است و اسراييل بايد براى تغيير شرايط موجود و در جهت تبديل تهديد به فرصت و براى تقويت و اصلاح ساختار سياسى، خود را آماده كند.
محدوده زمانى اين تحقيق از زمان عقب نشينى اسراييل از جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ تا روز پنجم اين جنگ ۳۳ روزه است. اين كه سال ۲۰۰۰ مبناى شروع قرار مى گيرد، به معناى آن است كه گزارش، ريشه هاى شكست را از زمان عقب نشينى اسراييل در برابر حزب الله در سال ۲۰۰۰ مى داند اما از آن جا كه اسنادى كه در اختيار اين كميته قرار داده شده بود، تا روز پنجم جنگ را فرا مى گيرد، فقط تا اين مرحله بررسى گرديده و اعلام شده است كه بقيه در فاصله زمانى ديگر و در مرحله بعدى بررسى و اعلام خواهد شد. گزارش ۲۳۰ صفحه است، ۱۷۰ صفحه آن به زبان عبرى منتشر شده ولى در تمامى سايت هاى غير عبرى فقط خلاصه اى از گزارش آمده است. ۵۰ صفحه اين گزارش محرمانه و درباره علل آغاز جنگ است و طرف ها و كسانى را كه در تصميم گيرى آغاز جنگ مشاركت عملى داشتند نيز در بر مى گيرد.
اين كه ايالات متحده امريكا دراين فرآيند مشاركت داشته يا خير و اين كه اين جنگ نيابتى بوده است يا خير، در گزارش بعدى اعلام خواهد شد. اين ۵۰ صفحه بسيار محرمانه بوده و فقط به كابينه امنيتى اسراييل كه متشكل از پنج وزير امنيتى است ارايه شده است و بقيه وزرا از محتواى آن مطلع نيستند.
گزارش بعدى كه قرار بوده دو ماه بعد از گزارش نخست منتشر شود در برگيرنده تحليل وقايع جنگ در ۲۸ روز بعدى است. موضوع بسيار مهم ديگر آن است كه گزارش به جاى آن كه نظام سياسى را مورد تحليل قرار دهد، افراد را مسوول اين شكست معرفى مى كند و سعى كرده هرگونه شك و شبهه را از ساختار سياسى و نظام سياسى دور كند. گزارش داراى ضد و نقيض هايى است. مثلا اين كه اسراييل در پنج سال آينده نبايد وارد هيچ جنگى با كشورهاى همسايه شود. در منبع ديگر خلاف اين گفته نيز ديده مى شود، مبنى بر اين كه اسراييل در اين جنگ شكست خورده است و بايد اعاده حيثيت كند. اين كه كدام يك از اين توصيه ها درست است، سوالى جدى است.
در بخش هايى از اين گزارش  سرعت عكس العمل اسراييل و اعلان جنگ به حزب الله، مورد بحث و ارزيابى قرار گرفته است.
اين كه چند ساعت پس از دستگيرى دو نظامى اسراييلى توسط حزب الله، اسراييل عمليات نظامى و جنگ را شروع كرده، اقدام درستى بوده يا خير مورد بررسى قرار گرفته است. اين كه آيا اين تصميم از قبل گرفته شده و حساب شده بوده يا اين كه ماجراجويانه، متهورانه و بدون برنامه ريزى بوده است؟ مورد كنكاش است. البته بعدا معلوم شد، اسراييل برنامه جنگ را از پيش داشته اما فاقد آمادگى لازم براى كسب موفقيت در آن بود و تصور درستى از شرايط ميدانى آن از جمله توان نظامى حزب الله نداشته است.
در بخشى از متن، به استراتژى ارتش اشاره شده است. «ارتش داراى استراتژى روشنى نبود. براى شروع و ورود به جنگ تصميم گرفته بود اما براى خروج و پايان دادن به جنگ برنامه اى نداشت.» يعنى در اسراييل هم براى ورود به جنگ و هم براى خروج از آن بايد برنامه ريزى داشت و برنامه خروج از جنگ هم بايد پيشاپيش معلوم باشد.
در بخش ديگر گزارش آمده است، «اهداف جنگ قابل تحقق نبود» يعنى اسراييل اول اعلام كرد ما تمام رهبران حزب الله را مى كشيم، بعد از اين كه تحقق اين هدف را غيرممكن يافت و نتوانست حتى يك نفر از مسوولان درجه ۳ حزب الله را به طور مستقيم در اين جنگ ترور كند، اين هدف را حذف كرد و گفت ساختار نظامى حزب الله را بايد از بين برد. مدتى اين هدف روى آنتن تبليغات اسراييل بود و بعد هنگامى كه ديد تحقق اين هدف هم امكان ندارد، مساله خلع سلاح حزب الله و اجراى قطعنامه ۱۵۵۹را هدف اصلى اسراييل از جنگ، اعلام كرد. سپس آن را هم حذف كرد و اين بار عقب نشينى حزب الله تا ليطانى را عنوان كرد و البته اين نيز تحقق نيافت.
اين كه اهداف يكى پس از ديگرى از طرف اسراييل كاسته مى شود به دليل عدم روشنى استراتژى و فكر نكردن در مورد امكان يا عدم امكان تحقق اهداف است. پس از تصويب قطعنامه ۱۷۰۱ رژيم صهيونيستى از امريكا، ۴۸ ساعت فرصت خواست تا شرايط ميدانى جنگ را تغيير دهد تا قطعنامه در شرايط برترى اسراييل به اجرا گذاشته بود. در حالى كه بالاترين ميزان زيان و تلفات و خسارت هاى اسراييل در همين دو روزى بود كه بالاترين ميزان برنامه ريزى را براى تغيير شرايط ميدانى انجام داده بود.