شيوا نوروزى
هرچه جلوتر مى رويم دنياى ورزش به دنياى صنعت نزديك و نزديك تر مى شود و هر روز سرمايه گذارى هاى وسيع ترى به آن اختصاص مى يابد. نسل هاى گذشته، به باشگاه خود وفادار مى  ماندند و به راحتى آن را ترك نمى گفتند چرا كه احترام خاصى براى هواداران و لباس خود قايل بودند. افسوس كه ديگر از آن تعصبات خبرى نيست و بازيكنان به راحتى و بدون هيچ شك و شبهه اى پيراهن باشگاهش را با باشگاه رقيب عوض مى كند، آن هم تنها به خاطر چند هزار دلار، با اين حال مى بينيم كه هنوز چند بازيكن متعصب در فوتبال باقى مانده اند و حاضر نيستند پس از سال ها به باشگا هشان پشت كنند. پائولو مالدينى اسطوره فوتبال ايتالياست كه از ۱۹۸۵ به باشگاه پرآوازه آث ميلان پيوست و از آن زمان يك بازيكن كليدى براى سرخ و سياه پوشان ميلان به شمار مى آيد. اين مدافع ۳۸ ساله به عقيده بسيارى، روزهاى پايانى دوران بازيكنى اش را پشت سر مى گذارد. ميلان به لطف او ۷ بار عنوان قهرمانى سرى A ايتاليا و ۵ بار قهرمان اروپا در سال هاى ،۱۹۸۹ ،۱۹۹۰ ،۱۹۹۴ ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ به دست آورده است. او حتى يك ركورد جالب را نيز به نام خود ثبت كرده و آن اينكه در ديدار پايانى جام باشگاه هاى اروپا در سال ۲۰۰۰ برابر ليورپول او در ثانيه ۵۱ موفق به گلزنى شد و سريع ترين گل اين رقابت  ها لقب گرفت؛ البته اين ديدار در ضربات پنالتى به سود ليورپول تمام شد و در آن سال ميلان نتوانست جام را كسب كند بسيارى اين گل را حساس ترين گل اودر ليگ قهرمانان سال گذشته مى دانند كه به نوعى تكرار فينال ۲۰۰۵ بود. با اين تفاوت كه روسونرى ها با ۲ گل كه يكى از آنها را مالدينى به ثمر رساند، جام را به خانه بردند و مالدينى براى چندمين بار پرارزش ترين جام فوتبال باشگاهى جهان را بالاى سر برد. وى همچنين سابقه حضور در ۴ دوره جام جهانى را نيز در كارنامه دارد. در ادامه مصاحبه اى از پائولو مالدينى با سايت فيفا را مى خوانيم.
* به گفته خودت امسال آخرين دوره حضورت در صحنه فوتبال باشگاهى خواهد بود و اين در حالى است كه نزديك به ۲۳ سال است كه پيراهن آث ميلان را بر تن دارى. حال پس از گذشت سال ها تا چه اندازه به ميلان وابسته اى؟
** آث ميلان فقط يك باشگاه نيست بلكه براى من حكم خانواده دوم را دارد. زمانى كه به ميلان ملحق شدم چندان هم تازه وارد به شمار نمى آمدم. پيش از من نيز پدرم عضو ميلان بود و كاپيتان تيم محسوب مى شد. به علاوه پسرم نيز در يكى از تيم هاى جوانان عضويت دارد. اين گونه به نظر مى رسد كه او هم راه پدر و پدربزرگش را ادامه دهد، البته هنوز چيزى مشخص نيست شايد در آينده او بخواهد مسير زندگى اش را تغيير دهد. در خانواده مالدينى، آث ميلان از ارزش خاصى برخوردار است و همه ما به نوعى با آن در ارتباطيم.
* سوال اكثر فوتبال دوستان اين است كه چگونه مى شود فوتباليستى براى مدتى طولانى در اوج باقى بماند.
** مهم ترين فاكتورى كه مى توانم عنوان كنم اين است كه بازى در باشگاهى صاحب نام و مشهور كه همواره در راس خبرهاى داخلى و خارجى قرار دارد، آث ميلان بود كه زمينه شكوفايى من را مهيا ساخت. هرچه زمان سپرى مى شود بر اندوخته هاى شما افزوده مى شود و شايد از نظر فيزيكى آن طراوت و چابكى سابق را نداشته باشيد اما از نظر تكنيكى و قدرت تصميم گيرى به پيشرفت ادامه خواهيد داد.
* جام باشگاه هاى جهان را چگونه ارزيابى مى كنيد؟
** قطعا از اهميت زيادى برخوردار است چرا كه اين امكان را به ما مى دهد تا قهرمانى جهان را نيز كسب كنيم. طى اين سال ها چند بار در جام باشگاه هاى جهان حضور داشتيم اما موفق به كسب عنوان قهرمانى نشديم و براى من دشوار است كه با شكست زمين مسابقه را ترك كنم. از طرفى تورنمنت سختى را نيز پيش رو داريم و صعود به مراحل بعدى نيازمند تلاش و تمرينات جدى است. البته تغييراتى نيز در اين دوره از رقابت ها صورت گرفته و همچنين مى بايست مدت طولانى را در ژاپن سپرى كنيم و وفق پيدا كردن با شرايط آب و هوايى ژاپن نيز زمان مى برد.
* جدى ترين رقيب شما در اين دوره بوكاجونيورز است؟
** بله، همين طور است. طبق برنامه در همان ابتداى كار بايد به مصاف تيمى قدرتمند برويم كه به عقيده من حكم يك فينال زودهنگام را دارد. امروزه، بازى ابتدايى از حساسيت بالايى برخوردار است. مهم ترين نكته اى كه بايد به آن توجه كرد آن است كه تيم هاى آرژانتينى كمتر دستخوش تغييرات مى شوند و به همين سبب انسجام تيمى خوبى دارند.
* وضعيت جسمانى ات چگونه است؟
** بايد بگوييم كه در شرايط آرمانى به سر نمى برم و پس از ماه ها در زمين حضور نداشتم، با روزهاى اوج خود بسيار فاصله دارم. براى جام باشگاه ها نيز تمرينات جدى و مستمر دارم. رونالدو نيز در وضعيت مشابه من قرار دارد. به طور كلى تمامى هم تيمى هايم نهايت سعى خود را مى كنند كه در اين تورنمنت حضورى موفق داشته باشيم. اگرچه هميشه نمى توان حساب و كتاب خاصى را در فوتبال در نظر گرفت؛ زيرا در اين رشته ورزشى امكان وقوع هر اتفاقى وجود دارد و بايد منتظر هر نتيجه اى بود. به عنوان مثال از الان نبايد پيش بينى كنيم كه چون بسيارى از بازيكنان كليدى ميلان در اوج نيستند، پس روسونرى ها شانسى ندارند. نه اين گونه نيست. به خاطر دارم كه در يكى از مصاف هايى كه با بوكا جونيورز داشتيم، با ارايه يك بازى احساسى و كاملا مايوس كننده نتيجه را واگذار كرديم، اين در حالى بود كه روى كاغذ پيروز ميدان ما بوديم و خوشبين ترين طرفدار بوكا نيز چنين نتيجه اى را انتظار نداشت.
* از آنجا كه در دوران بازيكنى ات با فوتباليست هاى خوبى كار كردى، كاكا و رونالدو را چگونه بازيكنانى مى بينى؟
** كاكا سخت كوش است و در زمين هوش و ذكاوت خود را با تكنيك  بالايش درمى آميزد و با استفاده از سرعت كم نظيرش گلزنى مى كند. حركات تند و تيز منحصر به فردى از او ديدم كه كمتر بازيكنى چنين استعدادى دارد. فوتبال رونالدو نيز در سطح جهانى است و متاسفانه او كمى بدشانسى آورد و مصدوميت طولانى اش او را از صحنه دور ساخت. اميدوارم او هرچه سريع تر از بند مصدوميت رهايى يابد و به تركيب اصلى بازگردد.
* در جام جهانى ۲۰۰۶ حضور نداشتى و ايتاليا توانست قهرمانى را از آن خود كند. در آن لحظه چه احساسى داشتى؟ آيا دوست داشتى در جام جهانى ۲۰۰۶ در تركيب تيم ملى كشورت قرار مى گرفتى؟
** من ۴ سال است كه در تيم ملى جايى ندارم و از اين بابت ناراحت هستم. گرچه حضور يا عدم حضور من در جام جهانى آلمان فرقى به حال تيم كشورم نمى كرد و آنها به هر حال جام را تصاحب مى كردند. من به اين نااميدى ها عادت دارم. پيش از اين نيز در سال ۱۹۹۰ كه نيمه نهايى را به آرژانتين واگذار كرديم و ۱۹۹۴ نيز در فينال و در ضربات پنالتى مغلوب برزيل شديم، طعم آن را چشيده بودم. البته يكى از ويژگى هاى جام جهانى اين است كه يك سرى از بازيكنان نتوانند موفق ظاهر شوند و آنچه كه هواداران انتظار دارند، در زمين پياده كنند. اما از طرفى چند بازيكن ديگر اين كار را به بهترين شكل موجود انجام مى دهند. سال گذشته هم شاگردان مارچلو ليپى شايستگى خود را ثابت كردند.
* اگر در رقابت هاى باشگاه هاى جهان بازى كنى مى توانى ركورد ديگرى را به نام خود ثبت كنى و آن ركورد بيشترين حضور در جام باشگاه هاى جهان.
** در همه جاى دنيا ثبت ركورد ارزش بسيارى دارد و من راهم دوست دارم با خاطره اى خوش فوتبال را كنار بگذارم. مى خواهم با آمار و ارقام جالب توجه  و كسب عنوان قهرمانى كفش هايم را براى هميشه آويزان كنم. اين آخرين آرزوى من است. من تا به حال در اين مسابقات خوش شانس نبودم اما امسال مصمم هستم با ميلان ناكامى هاى گذشته را جبران كنيم.

وصال روحانى
رتبه دومى در تورنمنت بين المللى اخير مجارستان پس از شكست در برابر برزيل و پيروزى بر مجارستان و تركيه، تلاش براى انتخاب شدن وحيد شمسايى به عنوان فوتساليست برتر سال آسيا در شرايطى كه سرمربى تيم ملى او را اصلا به اردوى تيم ملى دعوت نمى كند(!) و ادامه درگيرى هاى زشت و تاسف برانگيز در صحنه مسابقات ليگ فوتبال سالنى، اين ورزش را همچنان در مركز توجه قرار داده است و متاسفيم كه بگوييم برخلاف رتبه هاى حاصله در مجارستان و برزيل (جام جهانى كوچك) اين توجه و صدرنشينى در اخبار روز و قرار داشتن در ميان رئوس خبرهاى مهم ورزشى، بيشتر از وجه و جنبه منفى بوده و اسباب تاسف شده است.
بر سر اين كه چرا يك داور فوتسال حاضر شده است يكى از معترضين را كتك بزند بحث زيادى شده و عده اى احساس اعجاب و حيرت داشته اند، اما كمتر كسى به اين توجه مى كند كه داوران در سال هاى اخير در صحنه مسابقات ليگ فوتسال به اندازه كافى مورد تهاجم و ضرب و شتم دوستان(!) قرار گرفته اند و اگر يك بار محض تنوع هم كه شده است، خود يورش ببرند، آسمان به زمين نخواهد آمد. از طرف ديگر كسى به اين هم توجه نمى كند كه فضاى كلى مسابقات داخلى اين رشته اغلب آلوده و آماده براى درگيرى و مناقشه است و تا وقتى چنين است، احتمال كشيده شدن پاى هر قشر و حتى داوران به صحنه ستيز و گلاويز شدن هر كسى وجود دارد. كار اساسى كه بايد انجام مى شد و نشده، كاهش زمينه تشنج ها و استقرار عامل امنيت به سالن هاى محل برگزارى مسابقات است و وقتى كميته فوتسال كشور با ضعف چشمگيرش در اين خصوص كارى انجام نمى دهد و هفته اى را بدون ستيز و كتك كارى برخى افراد حاضر در ليگ به پايان نمى رسانيم و دشنام و توهين روى سكوها و حتى در لب خط و كنار زمين رايج ترين امر است، چه فرقى مى كند كه هر بار چه كسى عنان اختيارش را از دست مى دهد و به هر حال داوران هم آدم هستند و طاقت شان روزى تمام مى شود.
هرچه زودتر
پيش تر هم بارها نوشتيم و تذكر داديم كه ريشه اين ناآرامى ها قوى تر از آن شده كه قابل اغماض باشد و بايد هرچه زودتر فكرى كرد و متاسفانه چنين نشد و برعكس با كم توجهى كميته فوتسال به امور جارى، كار به جايى كشيده كه در اكثر هفته ها سالن هاى محل انجام مسابقات ليگ امنيت ندارند و برخى تماشاگران در دور و بر زمين هرچه مى خواهند، مى گويند و هرچه اراده مى كنند، انجام مى دهند و مربيان كه بايد وسيله تبليغ خوش رفتارى ها باشند به داوران و حريفان هجوم مى برند و دست بلند مى كنند و مربى اى كه اخيرا به خاطر مسايلى از همين دست محروم شد، در سال هاى اخير چند بار ديگر باعث بى نظمى و آشفتگى در امور شده بود و هر گاه نيز از او پرس وجو مى شد، با اين كه فيلم هاى موجود به وضوح نشان مى داده اند كه وى چه قصدى داشته، او گردن نگرفته و مدعى شده است كه فقط مى خواسته است داور را روشن كند(!) و با اين شرايط چرا بايد از اين تعجب كنيم كه داوران پس از مدت ها توجيه و روشن شدن،اين بار خود مى خواسته اند كه سايرين را روشن كنند؟!
بدون تسلط
متاسفانه كميته فوتسال كشور فاقد قدرت و تسلط كافى براى برچيدن امور فوق از صحنه اين ورزش است و فدراسيون فوتبال نيز در ۵/۱ سال اخير آن قدرها هم وجود خارجى نداشته و در حالت نيمه تعليق به سر مى برده و بنابراين اگر هم نيرويى داشته و چنانچه كميته انتقالى توانى را در خود ديده باشد، صرف رتق و فتق امور فوتبال بزرگسالان شده و ليگ اين رشته بيشتر مورد توجه قرار داشته و فوتسال در درجه هاى بعدى و بهتر بگوييم آخر خط قرار گرفته است و در شرايطى كه ده ها مشكل فوتبال ملى و باشگاهى لاينحل باقى مانده، لابد فدراسيون و كميته انتقالى حق دارند كه اولويت را به اين امور بدهند و بهتر بگوييم اگر قرار است ابتدا مشكلات يك رده و قسمت را حل نكنند، شامل اين قسمت شود و ابتدا آن را حل نشده باقى بگذارند(!) و نخست معضلات فوتبال ملى و باشگاهى روى دست مقام ها بماند تا مشكلات فوتسال كه داخل سالنى است و دور از چشم اكثر مردم و تا زمانى كه مثل گزارش ها و فيلم هاى اخير تلويزيونى روى آنتن نرود، كمتر كسى به آن بذل توجه مى كند و ابراز تاسف ها و اعجاب هاى اخير را نيز فقط زمانى شاهد بوديم كه آن فيلم سراسر زد و خورد از يكى از برنامه هاى پربيننده تلويزيونى پخش شد و همه ناگهان متوجه شدند كه چه بازيكنان توانايى براى حضور و ايفاى نقش در فيلم هاى سراسر برخورد و اكشن داريم و كافى است كارگردان ها و فيلمبرداران تيزهوشى داشته باشيم تا اين استعدادهاى كلان و آشكار را صاحب شهرت كنند و مهارت شان را به تصوير بكشند!
زير سوال
هرچند فوتسال در صحنه هاى بين المللى ناموفق نبوده و بازى هاى اخيرش در اروپا و برزيل همين را حكايت مى كنند، اما حاشيه ها چنان بر اين رشته سنگينى مى كنند كه اگر بگوييم هيچ ورزش ديگرى تا اين حد زير سوال نيست، حرفى به گزاف نگفته ايم. معلوم نيست فوتسال به رغم اهميت و جذابيت اش چرا بايد اين قدر بزرگ انگاشته شود و به چه سبب بايد اين همه رويش حساسيت وجود داشته باشد كه اين برخوردهاى تلخ را در آن شاهد باشيم و كسى هم نباشد كه آن را قدرتمندانه جمع كند. به حق اگر ۸ بار ديگر قهرمان فوتسال آسيا شويم و جام جهانى اين رشته را هم ببريم (كه اين دومى نزديك به غيرممكن است) تا زمانى كه به اين ورزش نظم نبخشيم و واژه احترام و متانت را در آن تعريف نكنيم به جايى نخواهيم رسيد و روال و سيستم فعلى حاكم بر اين رشته و در يك منظر كلى تر، فدراسيون فوتبال در اين زمينه كاملا ناتوان نشان داده اند.

وحيد رسولى
حضور سپاهان در فينال فوتبال جام قهرمانان باشگاه هاى آسيا ظاهرا نتيجه اى مساعد نداشت و تيم اصفهانى عنوان اولى را به اوراواردز ژاپن سپرد كه همه چيز را در ديدار برگشت، از محيط و تماشاگران گرفته بود و با اين كه سپاهان در سال هاى اخير حرفه اى ترين تيم ما به لحاظ كار تشكيلاتى و سازمانى نشان داده است، اما حريف ژاپنى  از نماينده ما حرفه اى تر و با حساب تر عمل مى كرد و ساختارش كامل تر بود.
بنابراين چند روز پس از پايان دوره بسيار طولانى ۲۰۰۷ اين پيكارها و در فاصله ۲ ماه و نيم تا شروع دوره بعدى اين رقابت ها توجه به درس هاى اين مسابقات براى دو نماينده ما ( سايپا و باز هم سپاهان) الزامى تر از هر زمانى مى نمايد. يكى از اين موارد اين است كه شرط فتح اين رقابت ها فقط كارايى فنى و تاكتيكى نيست، بلكه داشتن تشكيلات حرفه اى و برنامه ريزى دقيق براى بهره گيرى از تمامى امتيازات ممكن ارزشى حداقل همپا با كارايى هاى فنى دارد. اوراواردز نمونه خوبى در اين خصوص بود.
چونبوك موتورز كره جنوبى كه سال پيش قهرمان شد و امسال در يك چهارم نهايى به اوراواردز باخت و ديگر نماينده ژاپن ( كاوازاكى فرونتاله) كه امسال در يك چهارم پايانى تسليم سپاهان شد نمونه هاى مناسبى در اين خصوص هستند و سئونگ نام كره جنوبى نيز در همين تعريف مى گنجد. اگر بهترين بازيكنان را در اختيار بگيريد، اما آنها را در قالب يك باشگاه حقيقى و در شرايط كسب توفيق هاى بزرگ قرار ندهيد، آنها فقط با توانايى هاى ذاتى شان به جايى نخواهند رسيد و اگر هم برخى پيشرفت ها را داشته باشند، باز در مقابل سدهاى نهايى توقف خواهند كرد.
بهترين نمونه
دوران درخشش هاى ذاتى و سپردن همه امور و سرنوشت مسابقات به توانايى فردى و حتى گروهى بازيكنان گذشته و بايد قوى بود، كار تشكيلاتى داشت و همه امور را در چهارچوب يك كار سازماندهى شده و دقيق به پيش برد. همان طور كه پيش تر آمد، سپاهان به خودى خود بهترين نمونه در اين زمينه در جمع تيم هاى ايرانى است و ،۷ ۸ سال است كه اين روال را دارد و با اين كه چند بار مربى عوض كرده و افرادى آمده و رفته اند، اما جايگاه رفيعش در فوتبال ما محفوظ مانده و اين به ما مى گويد كه كار تشكيلاتى و حرفه اى، امتياز اصلى اش بوده است. درست است كه درخشش ستاره هايى مثل كريمى، نويدكيا و عقيلى سپاهان را از معابر سخت عبور داده، اما كار پشتيبانى و امور تشكيلاتى نيز به خوبى از امور فنى دفاع و حمايت و آن را همراهى و كامل كرده و به درخشش فنى سپاهان، وجه و بار حرفه اى و استمرار در صحنه حيات بخشيده است.
پرهيز از فردگرايى
سايپا نيز بايد در اين زمينه قوى تر شود و از تكيه بيش از حد روى فرد (على دايى) و رويكردهاى مفرد و فنى در داخل ميدان خوددارى كند و يك كار درازمدت حرفه اى و تشكيلاتى و گروهى را به اجرا بگذارد و مثل سپاهان و از آن هم بهتر شود. اين تيم فصل خوبى را در ليگ داخلى نگذرانده و اگر يك تشكيلات قوى پشتيبان حضورش در دوره جديد جام قهرمانان آسيا نباشد، به جايى نخواهد رسيد.
اگر رسيدن به فينال جام قهرمانان آسيا يك افتخار باشد ( كه قطعا هست) اما به تنهايى كافى نيست زيرا مى توان با جرقه زدن و در تضاد با الزام ها و محسنات كارهاى تشكيلاتى، گاه بر رقباى حرفه اى تر و قوى تر فايق آمد و به فينال جام قهرمانان آسيا رسيد. اين كارى است كه فصل پيش از نماينده سوريه (الكرامه) هم سر زد و بنابراين حضور سپاهان در فينال اين دوره ( كه توسط اوراوا ردز داياموندز ژاپن فتح شد) در عين با ارزش بودن، كارى عظيم نبوده و اين ما هستيم كه وقتى به برخى پيروزى ها مى رسيم آن را بيش از حد بزرگ مى كنيم و اگر اين كار همان قدر سخت بود كه ما مى گوييم، الكرامه نبايد مى توانست يك سال زودتر از ما انجام دهنده آن باشد، به خصوص كه سطح كار الكرامه را همگى مى شناسيم و مى دانيم كه از يك حد متوسط و خاص فراتر نمى رود و اگر كارى از تيمى در سطح الكرامه برآيد انجام آن توسط سپاهان و هر نماينده ديگر ما در عين گرامى بودن چيزى نيست كه بتوانيم فقط براساس آن توش و توان خود را اندازه گيرى كنيم و آن را سند قدرت فوتبال خود بيانگاريم.
درجات اوراواردز
براى اين كه قدم آخر را هم موفق برداريم و برخلاف سپاهان و الكرامه در فينال مغلوب نباشيم، بايد باز هم درصد و ميزان كار تشكيلاتى مان را قوى تر كنيم و به درجاتى برسيم كه اوراوا رسيده است. بله، دوره كارهاى ذاتى و اكتفا به داشته هاى فنى گذشته است. با بازيكنان خلاق و فوق العاده اى مثل محمود كريمى مى توان فيناليست قاره هم شد، اما نمى توان به قهرمانى رسيد و حتى دفعه بعد شايد نتوان به فينال هم راه يافت. درس هاى برگرفته از حضور درخشان و غرور آفرين سپاهان در دوره تازه تمام شده اين رقابت ها از همين منظر بايد مورد توجه كامل و دقيق قرار گيرد و وظايفى مهم و ارزشمند تلقى مى شود تا سپاهان يا سايپا در دوره جديد ( ۲۰۰۸) اين رقابت ها ما را سرانجام به قهرمانى مجدد برسانند و به فترتى ۱۶ ساله در اين خصوص پايان بخشند.