|
انتخاب لى ميونگ باك به رياست جمهورى كره جنوبى
غروب سياست خورشيد درخشان در سئول
انتخابات رياست جمهورى كره جنوبى به پايان رسيده و با انتشار نتايج شمارش لى ميونگ باك، نامزد راستگراى حزب بزرگ ناسيونال پيروز قطعى اين انتخابات اعلام شد.
اما لى ۶۵ ساله كه سابقه مديريت موفق شركت كره اى هيونداى را در دهه ۱۹۸۰ در سوابق خود دارد، در حالى به كاخ آبى رياست جمهورى سئول نزديك مى شود كه به تازگى پرونده اى براى تحقيق درباره نقش وى در جعل اسناد بازار بورس سئول باز شده است.
در حقيقت هفته گذشته طرح مساله تشكيل كميته اى مستقل براى رسيدگى به پرونده لى از سوى نمايندگان حزب حاكم حزب اتحاد نوين دموكراتيك در صحن پارلمان كره جنوبى نمايندگان حزب بزرگ ناسيونال را بر آن داشت تا به شيوه اى كاملا فيزيكى مانع تصويب اين طرح شوند.
در نتيجه اين واكنش از سوى نمايندگان حزب بزرگ ناسيونال، زد و خوردى بين نمايندگان دو حزب در گرفت كه همان شب تقريبا در تمام شبكه هاى خبرى تلويزيونى سراسر جهان پخش شد و تصوير يكى از زشت ترين رقابت هاى انتخاباتى را در تاريخ كره جنوبى كامل كرد.
با اين حال و به رغم وجود اين پرونده به نظر مى رسد كه مردم كره جنوبى از پيش تصميم خود را گرفته و وعده هاى رشد اقتصادى چشمگير را به اخلاق مدارى و سياست نزديكى دو كره كه محورهاى اصلى تبليغات حزب حاكم اتحاد نوين دموكراتيك بودند، ترجيح داده اند.
اين در حالى است كه رو موهيون، رييس جمهور فعلى كه آخرين روزهاى حضورش در كاخ آبى سئول را سپرى مى كند نيز هرگز يك شكست خورده اقتصادى نبوده است. طى دوران ۵ ساله رياست جمهورى رو رشد اقتصادى كره جنوبى به عنوان دوازدهمين اقتصاد بزرگ جهان، به طور متوسط بين ۳ تا۵ درصد بوده است.
اما لى، رقيب اصلى چانگ دونگ يونگ، جانشينى كه رو از حزب اتحاد نوين دموكراتيك براى خود انتخاب كرده بود، وعده بازگشت به روزهاى خوش اواسط ۱۹۹۰ را به كره اى ها داده است روزهايى كه به لطف متوسط نرخ رشد ۷ درصدى، ثروتمند شدن در زمانى كوتاه كار بسيار ساده اى بود.
از سوى ديگر به نظر مى رسد افزايش قيمت مسكن و همچنين كاهش امنيت شغلى از ديگر مسائلى بوده است كه نامزد حزب رييس جمهور رو را به شكست خورده اين انتخابات تبديل كرده است.
چانگ دائه ريونگ، استاد دانشكده تجارت دانشگاه يون سى كره جنوبى، درباره دليل پيروزى لى مى گويد: لى ميونگ باك از جنس ديگرى ساخته شده و با ديگران فرق دارد. حمايت مردم از او از مرزهاى تقسيمات حزبى فراتر رفته است. او پيش از هر چيز يك تاجر موفق است و اين پيش زمينه موجب شده تا مردم تصور كنند كه تجارت و كسب و كار در دوران رياست جمهورى او رونق بيشترى داشته باشد.
در حقيقت نيز بايد اذعان كرد كه اقتصاد در كانون سياست هاى آتى لى ميونگ باك قرار دارد و خود او نيز دوشنبه زمانى كه پاى صندوق راى حاضر شد، از هوادارانش تشكر كرد كه به رغم آن چه او تهمت ها و افتراها خواند، به او راى داده اند و با اشاره به قرار گرفتن اقتصاد در محور سياست هاى خود گفت: اين بار بايد بدون هيچ ترديدى شيوه عملكرد دولت را تغيير دهيم.
اما در مقابل چانگ، رقيب لى از حزب حاكم كه مدتى متصدى وزارت اتحاد دو كره در كابينه رو موهيون بوده است، با اشاره به اتهاماتى كه متوجه رقيب اش است، انتخاب احتمالى او را به رياست جمهورى براى مردم كره موجب سرافكندگى خواند و گفت: اين انتخابات در واقع جنگى است بين دروغ و حقيقت. نظر سنجى هاى انجام شده قبل از اين انتخابات نشان مى دادند كه لى با اختلاف حداقل ۳۰ درصد بر رقيب اصلى خود پيروز خواهد شد و به همين خاطر چانگ از پيش تقريبا از پيروزى لى در اين انتخابات مطمئن بوده است.
به اين ترتيب به رغم اين كه لى به احتمال قريب به يقين پيروز اين انتخابات است، نمى توان مدعى شد راه او از امروز تا ماه فوريه كه به طور رسمى قدم به كاخ آبى رياست جمهورى بگذارد، راهى هموار و ساده است.
مساله دست داشتن او در جعل مدارك بازار سهام كه پيش از اين مطرح و پس از رسيدگى مراجع ذى صلاح رد شده بود، تنها چند روز قبل از انتخابات رياست جمهورى با انتشار فيلمى كه مخفيانه از جلسه ملاقات او با مديران يكى از شركت هايى گرفته شده بود كه در اختلاس از بازار بورس نقش اصلى را به عهده داشت، بار ديگر مطرح شده و پس از زد و خورد جانانه اى كه در صحن پارلمان در پى داشت، موجب شد با پذيرش حزب بزرگ ناسيونال، بار ديگر به كميته تحقيقاتى مستقلى سپرده شود.
اكنون لى براى طرح ادامه مسير دشوار خود تا كرسى رياست جمهورى شايد بايد منتظر بماند و ببيند كه مسير دور جديد تحقيقات درباره نقش او در اين رسوايى مالى به كدام سمت هدايت مى شود.
پايان كمك هاى سئول به پيونگ يانگ
اما فارغ از اين كه لى چه راه دشوارى تا كاخ رياست جمهورى بايد طى كند، انتخاب او براى همسايه شمالى سئول به معناى پايان روزهاى آفتابى است كه با سياست هاى خورشيد درخشان در زمان رياست جمهورى كيم دائه جونگ در اواخر دهه ۱۹۹۰ آغاز شده بود.
كيم دائه جونگ، رييس جمهور پيشين كره جنوبى از جناح چپ اين كشور در سال ،۱۹۹۸ يعنى يك سال پس از انتخاب به رياست جمهورى، با طرح سياست خورشيد درخشان با هدف نهايى اتحاد دو كره در آينده نه چندان نزديك، راه نزديكى با كره شمالى را در پيش گرفت.
در سال ۲۰۰۳ نيز زمانى كه كيم از رياست جمهورى كنار مى رفت سرمايه عظيم تبليغاتى كه او با موفقيت نسبى سياست خورشيد درخشان و همچنين رونق نسبى اقتصادى از خود به جاى گذاشته بود براى حزب جديدى كه از ائتلاف احزاب چپ به رياست رو موهيون پديد آمده بود كافى بود تا رو را به عنوان جانشين او بر كرسى رياست جمهورى بنشاند.
اما آن چه در دوران رياست جمهورى رو به عنوان تداوم سياست خورشيد درخشان اجرا شد بيش از آن كه نوعى ديپلماسى هوشمندانه براى كشيدن پيونگ يانگ به تعامل سياسى باشد (مانند آن چه در دوران كيم اجرا مى شد) بيشتر به نوعى تقليد مضحك و نعل به نعل از كارهايى تبديل شد كه زمانى كيم دائه جونگ با در نظر گرفتن شرايط بين المللى و روابط دو جانبه انجام داده بود.
براى مثال در حالى كه ديدار كيم دائه جونگ و كيم جونگ ايل، رهبر كره شمالى يكى از نقاط عطف تاريخ شبه جزيره كره به شمار مى رفت، ديدار رو مو هيون با رهبر كره شمالى با دستپاچگى تمام در آخرين روزهاى رياست جمهورى رو تنها به بهاى واگذارى امتيازهاى متعدد به پيونگ يانگ بدون هيچ گام موثرى در جهت يكپارچگى دو كشور كه هدف اصلى سياست خورشيد درخشان بود، برگزار شد.
به اين ترتيب در حقيقت در دوران رو به جاى اين كه سياست خورشيد درخشان ديپلماسى سئول براى به بازى گرفتن پيونگ يانگ باشد، اين پيونگ يانگ بود كه از نقطه ضعف رو (كه سرمايه زيادى روى پيشبرد اين سياست گذاشته بود) استفاده كرده و با به دست گرفتن ابتكار عمل در اين زمينه تنها به گرفتن امتيازاتى نظير كمك هاى بلا عوض اقتصادى و كمك هاى بشر دوستانه (مانند مواد غذايى و دارو) از همسايه سخاوتمند و ثروتمند جنوبى خود بسنده كرد، بى آنكه هيچ گام مثبتى در جهت هدف اصلى سياست خورشيد درخشان برداشته شود.
امسال نيز رو با تصور اين كه سياست خورشيد درخشان همچنان برگ برنده اى در دست احزاب چپ گراى كره جنوبى محسوب مى شود و با اين خيال كه هنوز با اتكا به احساسات مردم كره جنوبى درباره اتحاد نهايى دو كره مى توان آراى خوبى براى حزب به ارمغان آورد، چانگ را كه قبلا وزير اتحاد دو كره در كابينه اش بود، به عنوان نامزد حزب اتحاد نوين دموكراتيك انتخاب كرد.
اما در مقابل اين لى بود كه در انتخابات پيروز شد (اين طور كه تا كنون به نظر مى رسد) كسى كه معتقد است شرط تداوم كمك هاى كره جنوبى به كره شمالى نشان دادن حسن نيت از سوى همسايه شمالى است. لى مى گويد سئول به اندازه كافى تا امروز به پيونگ يانگ كمك كرده و به همان اندازه از سوى پيونگ يانگ پاسخ مثبت نشنيده است. به اعتقاد او اكنون نوبت آن است كه كره جنوبى كمك ها را به كره شمالى قطع كرده و منتظر بنشيند تا پيونگ يانگ تمايل خود را به تداوم اين سياست ها با گام هايى موثر در جهت هدف نهايى سياست خورشيد درخشان ثابت كند.
به اين ترتيب پيروزى لى نه فقط به مثابه شكست نحوه اجراى سياست خورشيد درخشان در دولت رو بلكه در حقيقت زنگ خطرى نيز براى پيونگ يانگ است كه فارغ از كمك هاى اقتصادى و انرژى كه در قالب همكارى با اجلاس شش جانبه (يك ميليون تن سوخت يا كمك اقتصادى معادل آن در قبال توقف فعاليت هاى هسته اى و پياده سازى و انهدام تاسيسات هسته اى كره شمالى) براى بقاى خود به مواد غذايى نيازمند است كه در قالب كمك هاى بشر دوستانه از كره جنوبى به اين كشور ارسال مى شود.
كره شمالى در سال هاى گذشته به خصوص از اواسط دهه ۱۹۹۰ تا كنون بارها دچار قحطى شده و در اين مقطع زمانى خاص كه كره جنوبى احتمالا سياست هاى خود را در قبال اين كشور تغيير خواهد داد بيش از هميشه به مواد غذايى اهدايى از سوى همسايه جنوبى خود محتاج است چرا كه در سال گذشته مناطق زير كشت كره شمالى شاهد چندين سيل ويران كننده بوده و ميزان توليدات مواد غذايى در اين كشور به شدت كاهش پيدا كرده است.
منبع: ديپلماسى ايرانى
|
