وصال روحانى
دوران حضور حسين كعبى هم در لسترسيتى تمام شد و او بايد در صدد ترك انگليس باشد و ظاهرا او در راه بازگشت به ايران است تا دوباره در ليگ كشورمان و به روايتى در پرسپوليس به ميدان آيد. درباره دلايل جدايى كعبى از لسترسيتى نقل قول هاى متفاوتى صورت گرفته است و حتى عده اى مى گويند خود او پس از بيرون ماندن مجدد از تركيب لستر در برابر ولور همپتون در مسابقات هفته گذشته ليگ درخواست انتقال داده است و برخى نيز مدعى اند ايان  هالووى مربى ماه هاى اخير لستر او را نخواسته و نام وى و چند بازيكن ديگر باشگاه را راسا به هيات مديره داده و اعلام كرده است كه آنها مى توانند بروند و بهتر است كه آينده خود را در تيمى ديگر بجويند.
دليل و شكل جدايى كعبى هر چه باشد، رجعت اجبارى او به فوتبال ايران و جا نيفتادن اش در تركيب اصلى لستر نشانه ديگرى از دشوارى هاى كار بازيكنان ايرانى در ليگ هاى خارجى و به ويژه مسابقاتى است كه در آن برخوردهاى فيزيكى حرف اول را بزند. به واقع كعبى با قد كوتاه و جثه كوچك اش به ليگى قدم گذاشته بود كه در آن مسايل جسمانى حرف اول را مى زند و بديهى است كه يا كم بياورد و يا متهم به كم آوردن شود و اين اتفاقى است كه دقيقا روى داده است. در تمامى فصل جارى كعبى فقط در دو نوبت در ديدارهاى ليگ دسته اول در تركيب لستر مورد استفاده قرار گرفته بود و اين در ظاهر ( و حتى باطن) براى يك ملى پوش فوتبال ايران اندك و نشانگر ناكامى او در آن كشور بود.
ريشه يابى
ارتباط دادن موضوع به كم محبتى و يا غرض ورزى مربيان لستر هم كارى عبث و دور از حقيقت مى نمايد. زيرا حتى مربى قبلى لستر وسلف مگسون نيز برخورد فنى بهترى با كعبى نداشت و معلوم بود كه از ديد كادر فنى اين باشگاه وى نتوانسته در ساختار فوتبال فنى انگليس جا بيفتد و جزيى از آن شود و اين امر را بايد در درجه اول به طور فنى و از چنين ديدگاهى مورد بررسى قرار داد و دلايل ديگر را پايه كار ندانست زيرا لستر از آغاز هم با استخدام كعبى قصد اتلاف وقت را نداشت و مى خواست مهره اى خوب را در اختيار داشته باشد و اين كه چرا كعبى نتوانست چنين بازيكنى براى تيمش باشد مساله اى است كه خود او بايد آن را ريشه يابى و براى آن فكرى بكند و بهتر بگوييم از اين پس به گونه اى عمل نمايد كه در موقعيت هاى مشابه پذيرش باشگاه هاى خارجى قرار گيرد و همكارى هاى طولانى مدتى را با تيم هايى در آن سوى مرزها داشته باشد و رشته كار به سرعت قطع نشود و ناكامى هايى از اين دست براى او شكل نگيرد.
ضعفى محسوس
شايد در اسپانيا و ايتاليا و ساير ليگ هاى لاتين وجه فيزيكى و برخوردهاى جسمانى آن قدر هم عمده نباشد و بتوان با كارهاى تكنيكى و سريع به مقصود رسيد، اما در انگليس چنين چيزى صادق نيست و برخوردهاى فيزيكى حرف اول را مى زند و براى توفيق در اين كشور بايد چنان چيزى را به طور كامل بلد بود و از روى آن الگوبردارى كرد و براى آن برنامه داشت و اين چيزى بود كه كعبى در آن ضعفى محسوس داشت و يا اگر هم سريع و دونده بود، نمى توانست در ميان غول ها و افرادى كه چند برابر او در پشت و قوى هيكل هستند، خودنمايى كند و چون او اين وجه از كار را نداشت، حتى اگر خوب بازى مى كرد، نمى توانست از ديدگاه برخى كارشناسان و مربيان انگليسى نمره قبولى بگيرد و همانى باشد كه از او انتظار مى رود.
كعبى در آينده نيز اين مشكل را خواهد داشت و اگر مى  خواهد در سفر بعدى خود به اروپا موفق باشد و مرجوعى نام نگيرد، بايد بر كارايى فيزيكى اش بيفزايد و البته ليگى را بجويد كه در آن فيزيك و قدرت بدنى حرف اول را نزند.
از آغاز
شايد هم كعبى و مدير برنامه هايش از آغاز انتخاب غلطى داشتند و نبايد انگليس را به عنوان محل بازى وى برمى گزيدند، زيرا در اين جا همان طور كه قبلا گفتيم مسايل و نيازهاى فيزيكى حرف اول را مى زند و كعبى همان طور كه قبلا گفتيم، نمى تواند در اين خصوص چهره اى هميشه موفق جلوه كند و همانى باشد كه مورد نياز است و اگر از آغاز انتخاب بهترى براى كعبى صورت مى پذيرفت و در ليگى مانند اسپانيا به بخت آزمايى مى پرداخت، براى وى بهتر بود و اين اتفاقى بود كه نيفتاد. رفتن به ليگى مانند اسپانيا مى توانست نقش فن و مهارت را در بازى وى عمده تر كند، ولى او اين انتخاب را نكرد و به جايى رفت كه بيش از پيش ضعف هاى جسمانى اش به چشم بخورد و پايان راهش به اينجا منجر شود و به واقع يك ناكامى قابل ذكر را تجربه كند.
قدرى تدبير مى توانست مشكل كعبى را به گونه اى حل كند كه اصلا نيازى به اين مسايل نباشد و اين واقعه به سراغش نيايد و همان طور كه قبلا آمد، مهم ترين مساله مى توانست براى او انتخابى صحيح و عقلايى و به فراخور نيازها باشد و آنجا به ميدان آيد كه فن و سرعت و مهارت حرف اول را بزنند و نه جايى كه توانايى هاى جسمانى نقش بارزترى را داشته باشند.
فرجام متفاوت
اين اتفاق در شرايطى روى مى دهد كه كعبى در سال هاى اخير بارها از تمايل خودش براى رفتن به ليگ هاى اروپايى و تمايل تيم هاى اروپايى براى استخدام خود سخن گفته بود، ولى وقتى هم كه چنين ماجرايى شكل گرفت، به آن جا منجر نشد كه بايد مى شد و عدم صحت باورها و تصورات برخى ملى پوشان ما را به اثبات رساند.
چيزى كه با قدرى برنامه ريزى بهتر مى توانست فرجامى به كلى متفاوت را براى بال راست كوچولو اما هنرمند فوتبال ايران رقم بزند.

وحيد رسولى
احسان مهاجرشجاعى دونده زبده ۸۰۰ متر ايران در نظر دارد هم در مسابقات دووميدانى داخل سالن قهرمانى آسيا شركت كند و هم در رقابت هاى جهانى اين رشته به ميدان آيد. اولى بهمن ماه در دوحه مركز قطر برگزار مى شود و دومى را اسفند ماه در والنسياى اسپانيا خواهيم داشت.
مهاجرشجاعى كه مجوز حضور در المپيك پكن را كسب كرده، به نيل به مدال در آوردگاه آسيايى قطر بسيار اميدوار است و حتى آن را حتمى مى شمرد اما براى اين كه از حالا به افراد بيش از خوشبين تذكر و اخطار بدهد، مى گويد: در مورد رقابت هاى والنسيا نمى توانم قولى بدهم چون مسابقات سنگين و سطح بالا است و ورزشكاران بزرگ در آن شركت مى كنند و به گونه اى يك رقابت تداركاتى غيرمستقيم براى المپيك نيز محسوب مى شود و حتى اگر به مرحله نهايى رشته خود برسم، نوعى پيروزى خواهد بود.
با اين حال مهاجرشجاعى خواب روزهاى بسيار بهتر را هم مى بيند و با اين كه كسب مدال در مسابقات جهانى داخل سالن را كارى بسيار سخت شمرده، اما از حالا براى مدال المپيك نقشه كشيده و آن را چندان دور از خود نمى بيند. او مى گويد: من رسيدن صرف به ميدان المپيك را يك پيروزى كافى نمى دانم بلكه هدفم اين است كه آنجا مدال بگيرم. مربى ام نيز بر اين برآورد من مهر تاييد زده و معتقد است كه توان انجام اين كار را دارم. كافى است مشكل بزرگى پيش نيايد و بتوانم بهترين نمايش خود را ارايه بدهم هيچ كارى نشد ندارد!
سفر به سوريه و مراكش
مهاجرشجاعى از طرح هاى خود تا زمان برپايى مسابقات دووميدانى المپيك پكن مى گويد: در زمانى كه باقى مانده است، چند اردوى درون و برون مرزى خواهيم داشت و به عنوان مثال فروردين ماه به سوريه و سپس به مراكش سفر مى كنم و در هر كدام از اين كشورها حدود يك ماه مى مانم و سپس در يكى دو مسابقه بين المللى نيز شركت كنم و از آنجا به آرامى به سوى حضور در المپيك به حركت در خواهم آمد.
حسن مهاجرشجاعى اضافه بر توان ذاتى اش، خوشبينى فراوان اوست كه باعث مى شود حتى به ميدان بسيار سخت المپيك نيز خوشبينانه بنگرد. در عين حال ايراد او اين است كه هدفى را براى خود تعيين مى كند كه حداقل ۹۰ درصد آگاهان كسب آن را براى وى غيرممكن مى دانند و آن رسيدن به مدال المپيك است.
طيفى وسيع تر از گذشته
درست است كه سطح دوى ۸۰۰ متر مردان در جهان طى سال هاى اخير قدرى پايين آمده و فوق ستاره اى كاملا متمايز از سايرين در آن ظهور نكرده و حتى عمر رشيد رمزى دونده مراكشى تبار بحرينى در آن مثل باران هاى بهارى گذرا و غيرمستمر بوده، اما به موازات آن تعداد ورزشكاران خوب همسطح در اين رشته بالا رفته و نوعى برابرى قوا در آن به وجود آمده و اين امر سبب شده است تعداد كسانى كه به مدال المپيك و مسابقات جهانى دسترسى دارند، زيادتر شده باشد اما به همان شكل كه طيف و شمار اين افراد زياد شده، ورود مهاجرشجاعى به اين جمع نيز دشوارتر گشته است.
اينك دست كم ۳۰ دونده زبده دنيا صاحب زمان و ركورد بهترى در دوى ۸۰۰ متر در قياس با مهاجرشجاعى هستند و حتى اگر غيبت هاى زياد و شگفتى هاى متعددى داشته باشيم، بعيد است تعداد آنها آن قدر زياد باشد كه راه مهاجرشجاعى براى دريافت مدال باز و هموار شود.
غيرقابل باور
با اين حال شجاعت مهاجرشجاعى و نمايش هاى مرادى ديگر دونده زبده مواد نيمه استقامت نشانگر رشدى است كه طى سه چهار سال اخير در دووميدانى ما بنيان نهاده شده و به دست آمده است و حتى اگر رشد چشمگير پرتابگرانى مثل احسان حدادى و برادران صميمى را ناديده بگيريم و بر آن تاكيدى نداشته باشيم، بايد متذكر شويم كه در دوها و رشته هايى از اين دست نيز پيشرفتى محسوس داشته ايم كه تا همين ۱۰ سال پيش قابل باور نبود. از قضا در دوهاى ۴۰۰ تا ۱۵۰۰ متر كه مواد نيمه استقامت محسوب مى شوند، اين ترقى بسيار محسوس شايسته تحسين بوده است و تعدد دفعات حضور در ميدان هاى بين المللى و افزون شدن حجم شركت دووميدانى كاران ما در اين گونه مسابقات اثر مثبت خويش را نهاده و ما را به نقطه اى رسانده كه در حضور دونده هاى زبده قطر و بحرين و عمان و عربستان و همچنين شرق آسيايى ها مى توانيم به كسب مدال هاى آسيا چشم بدوزيم و عملا به آنها دسترسى هم داشته باشيم.
خود باورى خيره كننده
مهاجرشجاعى يكى از محصولات اين رشد و نمادهاى روشن پيشرفت است و ما حتى در ۴۰۰ متر بوعذار را هم داشته ايم و با اين كه تصور مهاجرشجاعى براى كسب مدال المپيك همچنان فقط يك رويا است، اما باز ريشه در همان پيشرفت و ايجاد خودباورى خيره كننده در نزد ورزشكاران اين رشته و از بين رفتن خود كوچك بينى هاى گذشته دارد. چيزى كه به خودى خود يك ترقى بزرگ و مهم تر از كسب نه چندان محتمل مدال المپيك است.

حورا شكيبى
ركورد ۷۰ ميليون پوندى ( ۱/۱۳۰ ميليون دلارى) كه باشگاه هاى انگليس در ژانويه دو سال گذشته خرج كردند، ممكن است امسال شكسته شود.
علاوه بر چلسى، باشگاه هاى ديگر چون ليورپول كه حالا ديگر مالك امريكايى دارد، قصد رقابت در بازار نقل و انتقالات زمستانى را دارند، قراردادهاى ميليون پوندى كه باشگاه ها با شبكه هاى تلويزيونى امضا كرده اند و شل كردن سركيسه توسط صاحبان آنها نشان مى دهد كه بازار شلوغى تا ساعت ۱۲ شب ۳۱ ژانويه برپا خواهد بود.
در اين ميان چلسى با رومن آبراموويچ، مالك ميلياردر آن جزو سردمداران پر و پا قرص بازار ژانويه هستند خصوصا اگر قرار باشد رونالدينيو با مبلغى معادل ۴۰ ميليون پوند راهى استمفورد بريج شود.
اين باشگاه لندنى بيش از بقيه همتايانش قصد دارد در ژانويه بازيكن بخرد. از طرفى حضور يك ستاره اهل كرواسى كه منچسترسيتى، آرسنال و تاتنهام هم او را مى خواهند در چلسى تقريبا قطعى خواهد بود و او كسى نيست جز لوكامودريچ. البته سران باشگاه ديناموزاگرب اعلام كرده اند كه مودريچ حداقل تا يك سال ديگر مى ماند حتى اگر اين مهاجم پيشنهادى بالاتر از ۲۵ ميليون پوند دريافت كند.
چلسى و منچسترسيتى قصد دارند در رقابتى تنگاتنگ نيكلاآنلكا را از بولتون و اندرز به چنگ آورند كه اين ستاره فرانسوى مبلغى نزديك به ۱۵ ميليون پوند خرج روى دست مالكان جديد مى گذارد. البته احتمال پيروزى چلسى در اين ميان بيشتر از سيتى است چرا كه آبى ها ديديه دروگبا را در تركيب تيم شان ندارند و او در حال حاضر مشغول سپرى كردن دوران بهبودى زانوى مصدومش است. پس از آن هم به علت حضور در جام ملت هاى آفريقا سه هفته اى را غايب خواهد بود.
منچستر يونايتد زمستان گذشته چندان غوغايى برپا نكرد و توانست هنريك لارسون، ستاره سوئدى را به طور قرضى به خدمت بگيرد اما مدت هاست كه در صدد به دام انداختن برباتوف از تاتنهام هستند. گفته مى شود پس از به ثمر رسيدن ۴ گل توسط اين چهره بلغارى در پيروزى تاتنهام مقابل ريدينگ، به ارزش وى افزوده شده و او قصد دارد به منظور ارتقاى سطح فوتبالش به باشگاه بزرگترى منتقل شود. از طرفى خوانده راموس، سرمربى اسپانيايى تيم نيز اميدى به حفظ برباتوف ندارد و در صورتى كه او وايت هارتسالين را ترك كند، وس براون و لوئى ساها به اسپورزها ملحق مى شوند.
آرسنال قصد ندارد خريدهاى چندانى انجام دهد اما شايد آرسن ونگر، سرمربى تيزهوش توپچى ها قصد داشته باشد چند چهره فرانسوى را به تركيب اصلى تيمش دعوت كند.
از طرفى ينس لمان، دروازه بان آلمانى آرسنال قصد بازگشت به كشورش را دارد و شايد سران باشگاه ناچار شوند اقدام به خريد يك دروازه بان جديد بنمايند.
منچستر سيتى هم قصد دارد با كمك پول هاى تاكسين شيناواترا، پيتر كروچ را از ليورپول به خدمت گيرد و اگر امكانش نبود مايكل اوون از نيوكاسل و جرمين دفو را از تاتنهام به چنگ آوردند چرا كه اسون گوران اريكسون قصد دارد تيمش را در جمع راه يافتگان به ليگ قهرمانان ببيند.
سراغ ليورپول مى رويم. تام هيگس و جرج ژيلت، مالكان امريكايى باشگاه كه مى خواهند بودجه هاى خود را صرف بازسازى استاديوم آنفيلد نمايند، به رافائل بنيتس چراغ سبزى براى خريد بازيكن نشان نداده اند لذا هنوز مشخص نيست كه سرمربى اسپانيايى بتواند ستارگان مورد علاقه اش را خريدارى نمايد.
اگر رافائل بتواند وارد بازار زمستانى شوند، ازكيل خاراى، مدافع آرژانتينى راسينگ سانتاندر و مانوئل كاسا ۲۱ ساله از سويا اولين صيدهاى ليورپول خواهند بود.