دكتر صابر امامى
يادت هست مسلم؟
فرزند عقيل، هنوز بيش از چند روز از حضور تو در كوفه نگذشته بود كه مردم دسته دسته سوى تو گرويدند، به راستى نويسندگان نامه ها و امضاكنندگان آنها، راستى راستى راست بود. آن همه امضا، در پاى آن همه نامه، اكنون به دور تو جمع شده بودند، يادت مى آيد؟ آن همه نامه و آن همه اظهار محبت به حسين، فرزند زهرا، پاره دل پيامبر، جانشين حسن، جانشين على، پس آن همه نامه و اظهار انزجار از معاويه و يزيد فرزند شرابخوار او، درست بود، پس آن همه اشتياق و اظهار آرزومندى براى امام درست بود، پس آن همه نياز و اظهار احتياج به اين كه امام با عظمت وجود و پاكى جان و اقتدار دل و صفاى باطن، آنان را از حيرت برهاند و كشتى شكسته كوفيان را به ساحل نجات برساند درست بود.
يادت مى آيد؟ فرزند رشيد برادر على! پسر عموى شايسته حسين! يادت هست حتى در آن اوايل باورش براى تو هم مشكل بود … اينجا چه شده بود؟ در اين شهر چه خبر بود؟ كوفه از كدام زلزله لرزيده بود … اين كه مى گفتند كوفيان از فرماندار يزيد حتى سرباز زده اند و ديگر اطاعت حكومت اموى را ندارند، راست بود، اين را تو با چشم هاى باز، با قلب شاد، با هيجان نهفته در سينه ات، در بيعت و پيمان دسته دسته، گروه گروه، ميدان ميدان مردم كوفه، توده هاى مردم، خلق به تنگ آمد، از حكومت ستم، به راحتى مى ديدى، يادت هست مسلم؟
تو با شگفتى و خوشحالى شاهد بودى كه مردم حتى در نماز نعمان بن بشير فرماندار بى كفايت معاويه كه اكنون از جانب يزيد ابقا شده بود، شركت نمى كردند، آنان حتى در مسجد كوفه حاضر نمى شدند كه مبادا مجبور شوند به عامل حكومت ستم، اقتدا كنند، اكنون شمار كسانى كه با تو براى يارى امام بيعت كرده بودند، از مرز ده ها هزار تن گذشت … ده ها هزار تن، آن هم چه ده  ها هزار تنى، همه پر از شور، همه پر از اشتياق، همه پر از شعف و عشق و علاقه، آيا اين مردم همان مردم بودند؟ مردم زمان على، آيا اين كوفيان همان اهل كوفه بودند، همان ها كه خون به دل على كردند، همان ها كه براى سرپيچى از مولا براى هر فرمان امام بهانه اى تراشيدند، همان ها كه خانه را به ميدان، آغوش زنان را به آغوش شمشيرها، سيرابى و راحتى سايه ساران كوفه را به تشنگى و تلاش آفتاب باران ميدان ها، ترجيح داده بودند، كوفه را چه شده بود؟ شايد اين همه ستم و نابكارى بنى اميه، آنان را به سر عقل آورده بود، شايد نتيجه بد رفتارشان با امام را روزگار به آنان چشانده بود، شايد استغفار كرده بودند، شايد از جهالت سر باز زده بودند و راه هدايت را پيش گرفته بودند، اما مسلم خوب مى دانى كه امام آنان را نفرين كرده بود، آنانى كه سرانجام رفتارهايشان شمشير بر پيشانى على نشانده بود، چه مى دانم، شايد همه چيز عوض شده بود، نه چرا مى گويم شايد … تو خوب … تو خودت خوب مى ديدى كه همه چيز عوض شده بود، سخنان عباس بن شبيب يادت هست: «من نمى دانم در قلب هاى مردم چه مى گذرد، اما از آنچه در جان من مى گذرد تو را خبردار خواهم كرد. هر گاه فرايم بخوانى، جوابت خواهم داد و با شمشير آخته ام بر دشمن ات خواهم نواخت … تا آنجا كه به ديدار معبودم كه عزيز است و جليل، بشتابم.»
سخنان حبيب بن مظاهر يادت هست كه خطاب به عباس گفت: اى مرد! خدايت بيامرزد كه آنچه شايسته بود بر جاى آوردى و خدا را سوگند مى خورم كه من هم همانند تو باشم.
اكنون استقبال بى نظير كوفيان، چنان غافلگيرت كرده بود كه آن حادثه شوم گم شدن در راه و جان سپردن دو همراه راهنمايت را از ياد برده بودى، ديگر آن حادثه ذهنت را نمى آزرد، هرگونه فال بد و شگون بد را فراموش كرده بودى، ديگر جمله امام كه براى تو و خودش آرزوى شهادت مى كرد در پستوهاى تاريك ذهنت گم شده بود، اكنون استقبال كوفيان بود و روزهاى آفتابى عزت و اقتدار امام، پيروزى مردم بود و رسيدن فرزندان زهرا به حق و حقوق واقعى، پيروزى حقيقت بود و روزهاى روشن ايمان، اكنون پيمان پشت سر پيمان بود كه بر تعداد سربازان حق مى افزود و از ياران باطل مى كاست.
اين گونه بود كه مسلم قلم به دست گرفت و با قلبى پر شور و شعف خطاب به پسرعمويش نوشت: تو اكنون صد هزار شمشيرزن دارى پس درنگ مكن.
ادامه دارد

شاكرى
عزادارى اهل بيت (ع) به صورت آشكارا
عزادارى آشكار از خاندان عصمت بعد از حضرت رسول از صديقه طاهره بتول عذرا(س) صورت گرفت. به اين صورت كه فرمودند: «اى رسول خدا! همانا قلب مرا از جا كندى و جگرم را سوختى. آنگاه كه گريه تو را مشاهده كردم، اى بزرگ پيامبران از اولين تا آخرين، اى امين پروردگار و اى فرستاده و حبيب و پيامبر خدا! پس از تو چه بر سر فرزندانم خواهد آمد؟ پس از تو چه مصيبت ها و ذلت و خوارى ها كه برما باريدن خواهد گرفت؟ پس از تو چه بر سر على(ع) خواهد آمد؟ او كه برادر توست و تنها ياور دين اسلام خواهد بود. پس از تو چه بر سر وحى الهى و آيات قرآن خواهد آمد؟»
آنگاه خود را در آغوش پدر افكندند و پدر را بوسيدند و با اشك هاى بى تاب، گونه هاى پدر را شستند.
ايشان در اجتماع زنان مدينه فرمودند: « همه از خداييم و به سوى او باز مى گرديم، آه كه با وفات پيامبر(ص) رشته وحى و اخبار آسمانى قطع گرديد.»
از معاذبن جبل نقل شده كه فاطمه (س) پس از وفات پيامبر فراوان(ص) مى گريست و مى فرمود:«آه اى پدر! پس از تو بايد شكوه هاى دل را به جبرائيل گفت، آه كه با وفات تو خبرهاى آسمانى قطع و ديگر براى هميشه از طرف خدا وحى فرو فرستاده نخواهد شد.»
از انس بن مالك هم روايت شده كه حضرت زهرا(س) پس از وفات رسول خدا با غم و اندوه مى گريست و مى فرمودند:« آه اى پدر! پدرم! دعوت پروردگار را لبيك گفتى و در فردوس برين منزل كردى. پدر! پس از تو با جبرييل بايد درد دل كرد.» و پس از مراسم تدفين خطاب به انس فرمودند:« اى انس! آيا دلتان آمد كه خاك بر روى رسول خدا بريزيد؟!»
حضرت زهرا(س) پس از دفن پيامبر بى تابانه از منزل بيرون آمدند و در حاليكه از گريه و درد حال رفتن نداشتند، خود را به قبر پدر رساندند و آنگاه كه جايگاه اذان و محراب را مشاهده كردند، فريادى زدند و بيهوش شدند.
زنان مدينه كه وضع را چنين ديدند، به سوى ايشان دويدند و آب بر سر و صورت آن حضرت پاشيدند تا ايشان به هوش آمدند، سپس در حاليكه به قبر پدر خيره شده بودند، فرمودند: «پدر جان قوتم رفته و خويشتن داريم را از دست داده ام و دشمنم سرزنش كننده ام شده و حزن و اندوه درونى مرا مى كشد. پدر جان! يكه و تنها باقى مانده در كار خويش حيران و سرگردانم و صدايم خفته و پشتم شكسته و زندگى ام به هم ريخته و روزگارم تيره شده.
پدرجان! پس از تو براى وحشتم انيسى نمى يابم و مانعى براى گريه ام و ياورى براى ضعفم پيدا نمى كنم. آرى پدر! بعد از تو نزول قرآن و محل هبوط جبرائيل و مكان ميكائيل از بين رفت. پدر جان! پس از تو روابط انسان ها دگرگون شد و درها به روى من بسته گرديد. پدر عزيزم! من بعد از تو از دنيا نفرت دارم و تا زمانى كه نفسم برآيد، بر تو گريه خواهم نمود. پدر جان! شوق من نسبت به تو پايانى ندارد و حزن من بعد از تو انجامى. فرياد اى پدر! فرياد اى پروردگار جهانيان!»
و چون به ياد شهادت خويش افتادند با اشعارى جانسوز به فضه فرمودند:
«اگر خواستى گريه كنى بر من گريه كن، اى بهترين راهنما‎/ و اشك ها را سرازير كن كه امروز روز جدايى است اى همنشين فاطمه وصيت مى كنم تو را به فرزندانم‎/ كه همدم شوق و محبت شده اند. بر من و براى يتيمانى گريه كن‎/ كه در سرزمين عراق كشته دشمنى ها خواهند بود ، آن يتيمان جدا مانده كه صبح مى كنند در حالى كه سرگردانند‎/ و خدا را سوگند مى خورند كه آن روز روز جدايى است.»
و عزادارى ايشان بر حضرت رسول(ص) شهره خاص و عام است. مخصوصا اينكه مردم مدينه گفتند: به فاطمه(س) بگوييد يا شب گريه كند يا روز. و ماجراى بيت الحزن ايشان.
همچنين اشك هاى ايشان بر كودكى كه هرگز چشم بر اين دنيا نگشود.
همانطور كه تمام شيعيان مى دانند عزادارى بر حضرت صديقه طاهره (س) به صورت مخفيانه با قرار دادن آستين هاى كودكان فاطمى در دهانشان انجام شد و عزادارى هاى علنى هم كه پر از محنت و غم و درد بود.
عزادارى بر اميرمومنان هم كه توسط يتيمان كوفه با افتادن كاسه هاى شير بر زمين و ... انجام شد.
امام حسن(ع) به آرزويشان رسيدند و براى بنى هاشم غم و محنت فراوان به جاى ماند.در اين فصل سعى شد اشاره اى گذرا بر عزادارى اهل بيت تا زمان ابا عبدالله(ع) گردد، به همين دليل است كه كلام را موجز نمودم تا در مبحث عزادارى ابا عبدالله كه نظر تمام اهل بيت(ع) به آن معطوف است به مضمون عزادارى بيشتر پرداخته شود.

مهر:كنسرت گروه ايرانى به سرپرستى پژمان طاهرى و خوانندگى شهرام ناظرى در سالن مركزى اتريش برگزار شد.
در اين كنسرت كه در قالب همايش مولانا و از سوى موسسه باور، پنجشنبه شب برگزار شد، گروه ايرانى قطعاتى را در آواز دشتى، اصفهان و دستگاه نوا اجرا كرد

جوان: فيلم مارادونا به كارگردانى ماركو ريسى محصول كشورهاى ايتاليا و آرژانتين در بيست و ششمين جشنواره بين المللى فيلم فجر به نمايش در مى آيد.
به گزارش فارس به نقل از روابط عمومى جشنواره، در اين فيلم علاوه بر ديگو آرماندو مارادونا، جوليتا دياز، كلوديا ويلافان، ژوان لياردو و گيلارمو كاپولا نقش آفرينى مى كنند.
اين فيلم به صورت داستانى مقاطعى از زندگى اسطوره آرژانتينى فوتبال جهان را به تصوير مى كشد،داستانى از صعود تا افول اين بازيگر فوتبال.

جوان: رايزنى فرهنگى ايران پنجاه و ششمين دوره آموزش زبان فارسى را در سطح مقدماتى برگزار كرد. رايزنى فرهنگى ايران در دمشق با هدف گسترش زبان و ادبيات فارسى در كشور سوريه، اين دوره را در سطح مقدماتى ۱۵ دى ماه برگزار كرد.
در مراسم افتتاح رسمى اين دوره مهدى خالد زاده وابسته فرهنگى ايران ضمن تشريح اهداف رايزنى در برپايى دوره هاى آموزشى در سوريه، ابراز اميدوارى كرد كه آموزندگان پس از طى دوره هاى سه گانه موجود در رايزنى فرهنگى بتوانند از طريق زبان فارسى، روابط فرهنگى و علمى دو كشور را افزايش دهند.

مهر: نمايش حضرت سليمان به كارگردانى فريبا رئيسى در طول ماه محرم در تالار هنر روى صحنه مى رود.
سيدصادق موسوى مدير تالار هنر درباره فعاليت اين تالار در ايام ماه محرم به خبرنگار مهر گفت: نمايش هايى كه اكنون در حال اجرا هستند تا ۲۶ دى به كار خود پايان مى دهند. از دوم بهمن تا پيش از برگزارى جشنواره تئاتر فجر نمايش حضرت سليمان به صحنه مى رود و پس از جشنواره تا پايان محرم به اجراهاى خود ادامه مى دهد.

ايسنا: مدير مجموعه تئاتر شهر اعلام كرد: تلاش مى كنيم على رغم سرماى هوا، خيمه گاه عاشورا را برپا كنيم.
مهرداد رايانى مخصوص ادامه داد: قرار بود اين خيمه گاه همزمان با دهه اول ماه محرم از روز اول محرم ميزبان برنامه هاى تعزيه باشد، اما به دليل ريزش برف نصب آن مدتى به تاخير افتاده است،اما ازروزجمعه مراحل نصب آن آغاز شده است. گفتنى است: قرار است ده مجلس تعزيه در اين خيمه گاه تا پايان دهه اول ماه محرم اجرا شود.

از حضرت امام خمينى (ره) نقل است كه فرمودند: قبل از اين كه نامه اعمال ما براى پيشگاه خدا و قبل از اين كه آن براى پيشگاه امام زمان(عج) برسد، خودمان بايد نظر كنيم.