دو هفته پيش در كاپيتال هيل (كنگره آمريكا)، بحث مهم پيرامون شهادت ژنرال ديويد پترائوس در مورد استراتژى ايالات متحده در عراق بود. اين بحث عمدتا متمركز شده بود بر روى مسائلى چون تعداد سربازان آمريكايى در عراق، جدول زمانى عقب نشينى نيروهاى آمريكايى و اينكه آيا اين راهبرد به اصطلاح افزايش نيروى جرج بوش موفقيت آميز بوده است يا خير. اما تلاش پترائوس براى متقاعد ساختن اعضاى كنگره در ارتباط با ابتكارى بود كه به عقيده او اين كشور جنگ زده را نجات خواهد داد. ابتكار وى فروش گسترده تسليحات از دولت ايالات متحده به كشور عراق بود. پترائوس در ۱۱ سپتامبر به كميته خدمات نيروهاى مسلح در مجلس سنا اظهار داشت كه با توجه به امضاى قراردادهاى خريد تسليحات نظامى عراق از ايالات متحده به مبلغ ۶/۱ ميليارد دلار و احتمالا رقمى بيش از اين، معادل ۸/۱ ميليارد دلار علاوه بر رقم مذكور، اين كشور به يكى از بزرگترين مشتريان خارجى تسليحات نظامى آمريكا تبديل شده است. اطلاعات بدست آمده از منبع خبرى سالون حاكى از اين امر است كه فروش تسليحات به عراق مى تواند حتى از مبلغى كه ژنرال (پترائوس) هفته گذشته گزارش نموده است، افزايش بيشترى يابد.
پترائوس اظهار داشت كه فروش تسليحات بخش مهمى از ابتكار عمل ايالات متحده به منظور توسعه سريع نيروهاى امنيتى در عراق مى باشد. اما وى در سال هاى ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ خود مسئول يك فاجعه تسليحاتى در عراق بود به طورى كه قريب۲۰۰۰۰۰ قبضه اسلحه طى اين دوران مفقود گشت. با وجود اينكه تسليحات آمريكا ممكن است در كوتاه مدت نيروهاى امنيتى عراق را كمك نمايد تا پايدار و برقرار بمانند، اما كارشناسان هشدار مى دهند كه ارتش آمريكا ديگر قادر نخواهد بود عواقب آن را به آسانى كنترل نمايد. بعضى از آنها يك منطقه جنگى مملو از تسليحات نظامى كه خطرى براى سربازان آمريكايى محسوب مى گردد و يا ايجاد قدرت آتش عظيمى كه كشور را به يك جنگ داخلى تمام عيار سوق دهد، نگرانند.
پنتاگون تاييد نمود كه در سال مالى جارى، با قطعى شدن فروش ۶/۱ ميليارد دلارى تسليحات به عراق، اين كشور در رده يكى از خريداران تراز اول تسليحات قرار مى گيرد. براى مثال در مدت يكسال اخير كشور عربستان سعودى ۸۰۰ ميليون دلار و مصر يك ميليارد دلار تسليحات جنگى از ايالات متحده خريدارى كردند. در حاليكه پاكستان نيز ۵/۳ميليارد دلار براى خريد تسليحات از آمريكا هزينه نمود كه اين رقم شامل خريد جت هاى شكارى نيز مى باشد. ويليام هارتونگ، كارشناس تسليحات در يك موسسه جديد آمريكايى، خاطر نشان نمود كه ميزان خريد تسليحات نظامى از آمريكا، عراق را درست پشت سر خريداران تسليحاتى قرار خواهد داد كه شمار آنها به تعداد انگشتان يك دست هم نمى رسند.
در حقيقت ارقامى كه پترائوس در مورد خريد تسليحات عراق ارائه نمود بخش كوچكى از كل ماجراى فروش تسليحات آمريكا به اين كشور مى باشد. طبق اطلاعات بدست آمده توسط منبع خبرى سالون از آژانس همكارى امنيت دفاعى پنتاگون كه مديريت فروش تسليحات را به عهده دارد، ارتش به كنگره اخطار نموده كه فروش تسليحات به عراق را تا مرز ۳/۴ ميليارد دلار، كه بحث آن حداقل از سال ۲۰۰۶ بين دولت هاى آمريكا و عراق در جريان بوده است، افزايش دهد.
اين قراردادهاى تسليحاتى از آنجا ناشى مى گردد كه ايالات متحده تغيير استراتژى داده و در اين راستا سنى هاى غرب عراق كه برخى از آنها از شورشيان سابق مى باشند را در تمام واحدهاى نيروهاى امنيتى اهل تسنن وارد مى كند. جاى بسى نگرانى است كه ممكن است اين واحدهاى مسلح و تعليم ديده در نهايت در مقابل حكومت مركزى تحت نفوذ شيعيان و يا نيروهاى ارتشى ايالات متحده قرار بگيرند.
هارتونگ ادامه مى دهد كه من فكر مى كنم فروش تسليحات به عراق نوعى ديوانگى به شمار مى آيد. وى متذكر شد كه ما اكنون در حال بستن اين قراردادها با بعضى از گروههاى اهل تسنن مى باشيم، خوب اگر بعد از آن كه آنها را تقويت نموديم مجددا شورش نمايند چه مى شود من فكر مى كنم خطر سوءاستفاده از تسليحات حتى در كوتاه مدت هم نسبتا زياد است.
اين جنگ افزارها از طريق برنامه به اصطلاح فروش تسليحات نظامى خارجى فروخته مى شوند كه مستقيما فروش تسليحات دولت به دولت را كنترل مى نمايد. طبق قوانين فدرال وضعيت بدين منوال است كه پنتاگون، بايد كنگره را از پيشرفت قراردادهايى كه توسط برنامه مذكور انجام مى پذيرد، مطلع سازد حتى اگر قراردادهاى نهايى هنوز به امضاى طرفين نرسيده باشند. فى المثل در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۶ پنتاگون، كنگره را از يك قرارداد قريب الوقوع با دولت عراق مطلع نمود.
اين قرارداد كه ارزش آن ۵۰۰ ميليون دلار است، شامل صد هزار تفنگ ۱۶-M و ۴-M از نمونه هايى كه سربازان آمريكايى با خود حمل مى نمايند، ده هزار مسلسل سنگين، بيش از ده هزار سلاح كمرى گلاك، تقريبا ۳۵۰۰ تفنگ اسنيپر
۲۴-M و ۱۳۰۰ عينك مخصوص ديد در شب و ده ها ميليون گلوله مهمات مى باشد. گزارش مذكور توجه بسيارى را در مطبوعات به خود جلب نمود. (تسليحات فوق الذكر كه توسط ايالات متحده خريدارى شده و سپس در بين عراقى ها توزيع گشته افزون بر قراردادهاى جديد نظامى با كشور عراق مى باشد.)
آن چه كه توجه اندكى به خود جلب نمود اين حقيقت است كه گزارش مذكور اگر چه از پترائوس نامى نبرد ولى نسبت به وى بسيار منتقد بود. هنگامى كه يگان انتقالى نيروهاى امنيتى چند مليتى در عراق در ژوئن ۲۰۰۴ تا سپتامبر ۲۰۰۵ ايجاد گرديد وى اولين فرمانده اين يگان بود. يگان فرماندهى مذكور مسئول تربيت و مجهز نمودن نيروهاى امنيتى در عراق بود. طبق گزارش اداره حسابرسى دولت GAO4)) تشكيلات تحت فرماندهى پترائوس، اسناد متمركز (يك جا گردآورى شده) از تمام تجهيزاتى كه از ژوئن ۲۰۰۴ تا دسامبر ،۲۰۰۵ بين نيروهاى امنيتى عراق توزيع شده بود را ثبت ننموده است. در نتيجه محل نگهدارى ۱۱۰۰۰ مسلسل، ۴۷ AK-۸۰۰۰، سلاح كمرى، ۱۳۵۰۰۰ زره محافظ بدن و ۱۱۵۰۰۰ كلاه ايمنى، مشخص نمى باشد. در اين گزارش آمده كه ارتش مطمئن نيست كه نيروهاى امنيتى عراقى آن گونه كه آنها (ارتش آمريكا) مى خواستند، اين تجهيزات را دريافت كرده باشند.
در اواخر ماه گذشته از راديو پابليك گزارشى منتشر گرديد كه در آن اين حقيقت فاش گرديد كه سلاح هاى كمرى گلاك به عنوان سلاح هاى اصلى آمريكايى بخشى از فروش تسليحات قاچاق تركيه را تشكيل مى دهند.
استول درباره نقش پترائوس در مفقود شدن تسليحات فوق الذكر چنين بيان نمود: من فكر مى كنم در مورد وى در اين خصوص اغماض شده است ظاهرا شما مجبوريد به خاطر اين مساله يك نفر را سرزنش كنيد و من فكر مى كنم كه اين شخص كسى جز پترائوس نمى باشد.
هنگامى كه وى به خاطر نقش خود در مفقود شدن تسليحات تحت فشار قرار گرفت چنين استدلال نمود كه اين تسليحات مى بايست به سرعت در ميان عراقى هايى كه مايل بودند در مقابل شورشيان بجنگند توزيع مى گرديد. فرصتى نبود كه براى انجام اين امور منتظر سيستم هاى رديابى شويم. پترائوس بار ديگر بر موضوع سرعت تاكيد نموده و ادامه مى دهد كه عراقى ها در برنامه فروش تسليحات خارجى آمريكا سرمايه گذارى بسيارى كرده اند و ما مجبوريم كه با اين امر كنار بياييم. وى در پاسخ به سوال مارك پرى يور نماينده دموكرات از ايالت آركانزاس هفته گذشته در جلسه استماع سنا اظهار نمود كه با توجه به اين امر ما نمى توانيم كند و آهسته حركت كنيم. اين مسائل بايد به سرعت انجام پذيرند.
كريستوفر گارور نايب سرهنگ و سخنگوى ارتش آمريكا در عراق بيان نمود كه اكنون هويت هر يك از اعضاى نيروهاى امنيتى عراق كه سلاحى دريافت مى نمايند توسط ارتش به دقت ثبت مى گردد. يعنى اين كه شما يك شماره سريال، اسكن شبكيه چشم، اثر تمام انگشتان دست را ثبت مى نماييد. وى توضيح داد كه تمام اين اطلاعات در يك پايگاه اطلاعاتى گردآورى مى شود، بنابراين تسليحات مفقود شده مى تواند از طريق دريافت كنندگان اوليه رديابى شوند. با اين وجود گارور اعتراف نمود كه سيستم رديابى پيشرفته در جنگ داخلى نمى تواند استفاده چندانى داشته باشد و تا حدى قادر است مسائل را كنترل نمايد. اگر سخن از وفادارى به ما يا شورشيان عراقى مطرح است، آيا اين اقداماتى كه ما انجام مى دهيم مى تواند مانع افراد از انجام عمل خلاف گردد مسلما خير.
شركت هاى آمريكايى از نظر منافع داخلى در وضعيتى قرار دارند كه از فروش تسليحات به عراق منتفع مى گردند، بنابراين پنتاگون با بستن اين قراردادها از توليدكنندگان داخلى حمايت به عمل مى آورد. اما داد و ستد خوب الزاما معادل سياست خارجى خوب نيست. بنا به اظهارات استول، فروش اين تسليحات به كشور عراق بخشى از يك طرح مشكل زاى تامين تسليحات دولت بوش نسبت به رژيم هاى بى ثبات، از زمان حملات تروريستى ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به بعد مى باشد.
در اوايل ماه جارى سازمان خانم استول گزارشى پيرامون فروش تسليحات نظامى به ۲۵ كشور مورد نظر آمريكا كه به اصطلاح از متحدين او در جنگ بر عليه تروريسم محسوب مى گردند، منتشر نمود. كشورهايى كه داراى پرونده شفافى در حقوق بشر و مسائل پايدار مى باشند، مانند اتيوپى، چاد و پاكستان، در اين گزارش آمده كه فروش تسليحات به اين كشورها (۲۵ كشور متحد) از ۱۱ سپتامبر تا كنون ۴ برابر بيشتر از فروش آنها در ۵ سال قبل از ۱۱ سپتامبر مى باشد، سپس ادامه مى دهد كه وزارت امور خارجه آمريكا قبلا سوء استفاده هاى بسيار جدى، مهم و قابل ملاحظه اى از سوى بيش از نيمى از دولت هاى مذكور را نسبت به حقوق بشر در كشورهاى خود گزارش كرده است.
استول اظهار داشت كه من فكر مى كنم كه آمريكا بويژه از ۱۱ سپتامبر به بعد با در نظر گرفتن منافع كوتاه مدت به جاى منافع استراتژيك بلند مدت، مرتكب اشتباه بزرگى شده است. اگر بخواهيم با معيارهاى افزايش كمك نظامى به كشورهايى كه به نظر ما چندان هم طرفدار ما نيستند، به قضايا نگاه كنيم اين مساله (فروش تسليحات نظامى)، يك مساله جهانى است و به عراق محدود نمى شود.
با توجه به كشور عراق و مسايل آن، بسيارى از كارشناسان معتقدند كه كماكان اين سوال باز و بى پاسخ است كه طرفداران ما در عراق آينده چه كسانى هستند؟
www.terror_victims.com

داريوش صفرنژاد
پس از سالها انتظار و بدقولى هاى پى در پى قبلى، بالاخره اولين محموله سوخت نيروگاه اتمى بوشهر توسط روسيه تحويل سازمان انرژى اتمى كشورمان گرديد و به محل اين نيروگاه منتقل شد. برابر برنامه ريزى و روال فنى تعريف شده، پس از انتقال كامل سوخت نيروگاه به بوشهر، عمليات فرآورى و آماده سازى آن به منظور بكارگيرى جهت توليد انرژى حداقل ۶ ماه به طول كشيده و در صورت آماده شدن امور فنى راكتور بوشهر - كه آن نيز در دست پيمانكار روسى طرف قرارداد مى باشد - اين آمادگى وجود خواهد داشت تا نيروگاه - در صورت عدم بروز مشكلات فنى و يا سياسى وغيره محتمل - تا ۸ ماه آينده رسما افتتاح شده و توليد نيروى برق خود را آغاز نمايد. تا انشاءالله شاهد شكستن تابوى چندين دهه در راه اندازى اين پروژه ملى توليد انرژى در كشورمان گرديم.
واكنش هاى بين المللى در اين خصوص:
اين اقدام روسيه در اين مقطع واكنش ها و اظهارات مختلفى را در سطح بين الملل به همراه داشته است.
شخصيتهاى سياسى، دولتها و كشورهاى آزاد انديش و منطقى و بسيارى از دوست داران ملت بزرگ ايران و حتى بسيارى از كشورهاى همسايه مان، با اين اقدام روسيه همراهى نموده و آنرا شكست بزرگى براى دولت و هيات حاكمه آمريكا و هم پيمانان اين كشور در عرصه نظام بين الملل قلمداد نموده و اين اقدام را در راستاى اثبات حقانيت ملت بزرگ ايران در دستيابى به انرژى صلح آميز هسته اى و اثبات آن براى همگان عنوان داشته اند.
از آن طرف هيات حاكمه و سران حزب حاكم در آمريكا، مسوولان رژيم صهيونيستى و برخى ديگر از هم كيشان آنها، در برابراين اقدام روسيه موضعگيرى نموده و ضمن محكوم نمودن آن و به بهانه اين اقدام روسيه، به تكرار سخنان قبلى واهى و پوچ خود پرداخته و مجددا سناريوى از قبل طراحى شده خودشان را بازگو كرده و به طرح مجدد آن در افكار عمومى خود و برخى رسانه هاى در اختيار و تحت سيطره خود در عرصه بين الملل پرداختند، همسو و هم آوا با تبليغات مغرضانه اى كه طى چند ساله اخير در صدر جنگ روانى و رسانه اى اين تريبونهاى وابسته عليه كشورمان قرار داشته است.
برخى دلايل اقدام روسيه در اين مقطع: ۱-در حال حاضر و به ويژه پس از برگزارى اجلاس سران كشورهاى حاشيه درياى خزر در تهران و سفر پوتين به كشورمان ( هم به منظور شركت در اين اجلاس و هم در راستاى روابط دوجانبه، و امضاى تفاهمنامه و قراردادهاى چندجانبه و دوجانبه در اين راستا )، روابط دو كشور ايران و روسيه در مسير سازنده و مثبتى قرار گرفته و شاهد تند تر شدن حركت چرخ روابط دو جانبه در سطوح مختلف هستيم، موضوعى كه در اين مقطع خوشايند آمريكا و غربيها - بواسطه بحثهاى مرتبط با پرونده هسته اى كشورمان - نمى باشد.
۲-در حدود يكساله اخير و به خصوص پس از برگزارى اجلاس امنيتى در مونيخ آلمان، هيات حاكمه فعلى روسيه بالاخص در عرصه بين الملل، مسير حركت خود را از هم راستايى و همسويى با غرب و آمريكا به طور مشخص ترى جدا نموده و شروع به اتخاذ مواضع و اظهار علنى و حتى آشكار آنها در امور مختلف منطقه اى و بين المللى نمودند. در موضوعاتى نظير: استقرار سامانه و سپر دفاع موشكى آمريكا در لهستان و چك، مسئله كوزوو، تقابل با يكجانبه گرايى با آمريكا در عرصه بين الملل، عدم تمديد و خروج از پيمان دفاعى مشترك روسيه با اتحاديه اروپا، و موارد ديگرى از اين قبيل، كه اين دايره مدتى بحث مسائل مربوط به انرژى هسته اى در كشورمان را نيز شامل شده و در بر گرفته است.
۳-عده اى از كارشناسان معتقدند كه با توجه به وعده هاى انتخاباتى پوتين در اوايل روى كار آمدنش در روسيه (در ۸ سال قبل)، مبنى بر احياى مجدد روسيه در عرصه هاى داخلى و خارجى و ايجاد استقلال در عملكرد اين كشور در عرصه نظام بين الملل و ساير موارد ديگر در اين راستا، لذا وى (پوتين) به جهت قرار داشتن در دو انتخابات حساس در داخل روسيه، كه اولى انتخابات مجلس دوما بود(و چندى قبل برگزار گرديد) و بعدى انتخابات حساس و مهم رياست جمهورى مى باشد، در يكساله اخير با تغيير عملى در رويكرد خود در عرصه بين الملل در جهت تقابل با آمريكا و غرب و اتخاذ مواضع مستقل، گام برداشته است.
رويكردى كه پوتين و هيات حاكمه در روسيه در اين برهه (و مقطع بسيار حساس در تاريخ روسيه) بدان نياز مبرمى دارند. البته با برگزارى انتخابات دوما و پيروزى مطلق پوتين و حزب اش در اين انتخابات مشخص شد كه آنها در اين عرصه و در اجراى تدبير تاكتيكى خود در عرصه داخلى و افكار عمومى خودشان، موفق بوده اند.
لذا در قدم بعدى نيز قصد دارند تا با تداوم اين روند، پيروزى ديگرى را براى خود و حزب شان در عرصه سياسى داخلى در اين كشور (و با پيروزى در انتخابات رياست جمهورى) رقم بزنند.
۴-در حقيقت شاه بيت اصلى كه خواهان بسيارى را نيز در روسيه و افكار عمومى اين كشور دارد، تقابل با آمريكا و غرب و تعامل با همسايگان مى باشد.
اقدام روسيه در اين مقطع در تحويل سوخت نيروگاه بوشهر به كشورمان، هم در عرصه داخلى روسيه دستاورد مهمى براى حزب حاكم و پوتين محسوب مى گردد و هم در روابط فيمابين ما و روسيه اثر تعيين كننده اى را داشته و خواهد داشت و منجر به از بين رفتن بسيارى سوء تفاهمات قبلى موجود شده و باعث كوتاه تر شدن ديوار بى اعتمادى بين دو كشور همسايه خواهد شد.
نتيجه اينكه:
۱- گزارش ماه نوامبر جارى محمد البرادعى دبير كل آژانس بين المللى انرژى اتمى، گزارش سرويس هاى اطلاعاتى عمده عضو جامعه اطلاعاتى آمريكا و دريافت نخستين محموله سوخت هسته اى - كه سرآغازى عملى براى راه اندازى نيروگاه اتمى بوشهر محسوب مى گردد - دستاوردهاى مثبتى هستند كه با پيگيرى و اقدام در راستاى سياست خارجى توسط نمايندگان و دولتمردان كشورمان در اين عرصه محقق گرديده است.
۲- تحويل سوخت نيروگاه بوشهر در اين مقطع را نيز بايستى اقدامى در اين مسير قلمداد نمود. در حقيقت مجموعه اين عوامل بوده اند كه باعث شده روسها هم راستا با جو بين المللى مثبت ايجاد شده در برابر كشورمان، در اين برهه به اين مهم اقدام ورزند.
برآيند تمامى اين دستاوردها، منطبق بر اين واقعيت مى باشد كه مهندسى ديپلماسى ايران بالاخص در خصوص موضوع هسته اى، كارآمد و مثمر ثمر بوده و موجب ارتقاى جايگاه كشورمان در مذاكرات و چانه زنى هاى ديپلماتيك با طرف هاى مقابل در عرصه نظام بين الملل و جهانى شده است.
۳- بسيارى از كارشناسان معتقدند كه در شرايط فعلى آمريكا ديگر بهانه اى قانع كننده براى در اختيار گرفتن حمايت كامل ۱+۵ در برابر برنامه صلح آميز هسته اى ايران را ندارد، چرا كه نقطه اشتراك گزارش ماه نوامبر ۲۰۰۷ ميلادى محمد البرادعى و گزارش جامعه اطلاعاتى آمريكا و ۱۶ سرويس و نهاد اطلاعاتى فعال عضو آن، بيان صريح عدم انحراف هسته اى كشورمان به سمت كاربردهاى نظامى هسته اى است، يعنى همان موضوعى كه همواره مبناى اتهامات مطروحه آمريكا و متحدانش عليه كشورمان در سالهاى اخير بوده و يكى از موانع عمده بر سر راه افتتاح نيروگاه اتمى بوشهر محسوب مى شده است.
۴- تمامى اين موارد ثابت مى نمايند كه آمريكا و هيات حاكمه و حزب حاكم در اين كشور، بازنده بزرگ و اصلى در اين بين بوده است. آمريكا هر چه بيشتر غرض ورزى نموده، به حول و قوه الهى حقانيت مردم مسلمان كشورمان بر همگان در جهان آشكارتر شده است. البته بايستى توجه داشته باشيم كه غرض ورزى آمريكايى ها تمام نشده و بدون شك در عرصه هاى ديگر در برابر كشورمان تداوم خواهد داشت.
۵- در اين بين دستاوردهاى علمى و فنى در كشورمان را نيز در اين عرصه نبايستى ناديده بگيريم. هم اكنون ساخت اولين نيروگاه هسته اى كاملا بومى توسط سازمان انرژى هسته اى كشورمان، به پيمانكار داخلى سپرده شده و عمليات اجرايى و فنى اولين نيروگاه اتمى توليد انرژى توسط متخصصين جوان ايرانى در داخل كشورمان در حال انجام مى باشد كه در نوع خود موفقيت ويژه و قابل توجهى محسوب مى گردد. بدون ترديد ساخت و افتتاح اين پروژه نيز براعتبار علمى جوانان ايران زمين و حتى سياسى كشورمان در عرصه جهانى خواهد افزود.
منبع ايراس