امير ملكى
مجمع عمومى فدراسيون فوتبال ساعت ۸ صبح روز نوزدهم دى ماه تشكيل شد تا سى و سومين رييس اين فدراسيون پرطرفدار را انتخاب كند. در اين راى گيرى كه در آكادمى المپيك و در غياب رسانه هاى گروهى برگزار شد، ۶۷ عضو مجمع با قيام و قعود كفاشيان را انتخاب كردند تا اين مدير دونده وضعيت ناهنجار و پرتلاطم فوتبال را به ساحل آرامش نزديك كند. البته در اين جلسه هيات رييسه ۱۰ نفره فدراسيون آينده هم انتخاب شدند تا فوتبال ايران نخستين تجربه اداره با مديران گروهى را تجربه كند.
رييس فيفا هم با قيام و قعود انتخاب شد
ساعت ۲۰/۱۱ دقيقه، محمد آخوندى مديركل روابط سازمان تربيت بدنى از مجمع خارج مى شود تا خبر مهمى را به اطلاع رسانه هاى گروهى برساند.كفاشيان به عنوان رييس فدراسيون و مهدى تاج به عنوان نايب رييس اول انتخاب شدند. وى در پاسخ به سوال خبرنگاران كه اين نفرات با چند راى به اين سمت منصوب شدند، گفت: چون رقيبى نداشتند با توجه به قوانين بين المللى با قيام و قعود انتخاب شدند. بحث قيام و قعود باعث شايعات و حاشيه هاى زيادى در بين افراد خارج از مجمع شد ولى هيچ كدام از نفرات داخلى به آن اعتراضى نداشتند. بعضى از مسوولان امر با بيان اين موضوع كه سب بلاتر و بن همام هم در يك دوره به علت نداشتن رقيب با همين روش مجددا به ترتيب به كرسى رياست فيفا و AFC نشستند، اين اقدام را كاملا منطقى برشمردند. البته در قيام و قعود برگه رايى پخش نشده و از حاضران در جلسه خواسته مى شود تا اگر با تنها نامزد موافق هستند از جاى بلند شوند كه در صورت بلند شدن اكثريت نفرات، كانديدا به عنوان مسوول آن سمت برگزيده خواهد شد.
ساير پست ها
به غير از على كفاشيان (رييس) و مهدى تاج ( نايب رييس اول)، عزيز محمدى با كسب ۳۵ راى از بين ۶۵ راى ماخوذه گوى رقابت را از ابرقويى نژاد(۱۹ راى) و انصاريفرد (۱۱ راى) ربود تا سمت نايب رييس دوم را از آن خود كند. در انتخاب نايب رييس سوم( امور بانوان) يك اتفاق غيرمنتظره رخ داد و خانم فريده شجاعى كه همسر منصور پورحيدرى است ۵۱ راى را به خود اختصاص داد تا فريده سپنجى سكان دار قبلى اين سمت با ۱۵ راى از گردونه خارج شود، ضمن اين كه يك راى ممتنع هم در صندوق انداخته شده بود.
در جشن برگزيدگان اعضاى هيات رييسه، على فتح الله زاده با ۴۰ راى بالاتر از مهرداد هاشمى (۲۲ راى) قرار گرفت و پنج راى ممتنع هم وجود داشت، تا مديرعامل استقلال به عنوان نماينده باشگاه به هيات رييسه راه يابد. غلامرضا بهروان با ۴۷راى بالاتر از محمدرضا بابايى
( ۱۸ راى)، كيومرث غلامى ( ۶ راى) و ۶ راى ممتنع قرار گرفت تا به عنوان نماينده هيات هاى استانى به هيات رييسه راه يابند.همچنين از بين ۵ كانديدا براى انتخاب سه عضو اصلى هيات رييسه، محمد آيت اللهى در دور اول با ۴۹ راى انتخاب شد. در دور دوم هم ناصر شفق و نصرالله گنج على خانى بيش از منصور قمر و عليرضا رحيمى راى آوردند تا اعضاى هيات رييسه كامل شوند. البته در آخرين جلسه كميته انتقالى شيخ سفلى به عنوان بازرس و محمدتقى خزايى به عنوان خزانه دار و شركت حسابرسى ره بين به عنوان حسابرس فدراسيون آينده انتخاب شده كه با تاييد اعضاى مجمع، حكم آنها جنبه رسمى پيدا كرد. در پايان اين مجمع فوتبال ايران پس ۵۵۳ روز جنگ هاى سياسيون و اهالى ورزش با اعضاى كميته انتقالى در تدوين اساسنامه، ثبت نام انتخابات(برگزارى مجمع) به پايان رسيد تا فوتبال ايران در مسير آرامش قرار گيرد.
غايبان مجمع
مهندس على آبادى به عنوان رييس سازمان تربيت بدنى، على دايى به عنوان سرمربى تيم قهرمان ليگ و مهدى مهدوى كيا به عنوان كاپيتان تيم ملى غايبان بزرگ اين مجمع بودند. همچنين لوكا بوناچيچ سرمربى تيم قهرمان جام حذفى و دنى اولروم آقاى گل ليگ هم از غايبان ديگر اين جلسه بودند كه حق راى خود را به ترتيب به محمدرضا ساكت مديرعامل باشگاه سپاهان و ناصر شفق مديرعامل باشگاه ابومسلم سپرده بودند. ضمن اين كه اسماعيل شاد، مديرعامل پگاه و بهاروند هم از غايبان ديگر اين جلسه محسوب مى شدند.
 تاخير بزرگان
محسن صفايى فراهانى ساعت ۵۴/۷ دقيقه مقابل درب ورودى مجموعه انقلاب حاضر شد ولى به علت ترافيك به وجود آمده در اين خيابان با ۵ دقيقه تاخير وارد مجمع شد.على رغبتى با ۱۰ دقيقه، غفارى و نمايندگان FIFA و AFC با ۱۵ دقيقه، مهدى خيبرى ۲۳ دقيقه تاخير و كيومرث هاشمى با ۳۰ دقيقه تاخير در محل برگزارى مجمع حاضر شدند. از سوى ديگر حبيب كاشانى مديرعامل پرسپوليس با يك ساعت تاخير و محسن تركى و كامرانى نماينده داوران و كمك داوران با ۷۵ دقيقه تاخير در اين جلسه حاضر شدند.
سى و سومين رييس
على كفاشيان سى و سومين رييس فدراسيون فوتبال ايران بوده كه از سوى اعضاى مجمع انتخاب شد.
اسامى روساى فدراسيون فوتبال از ابتدا تا انتخابات اخير اين فدراسيون به شرح زير است:
۱- على كنى، از ۱۲ اسفند ۱۳۲۵ تا آبان ۱۳۲۹
۲- هدايت الله گيلان شاه، از آبان ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۱
۳- محسن حداد، از سال ۱۳۳۱ تا آبان ۱۳۳۲
۴- حسين سياسى، از آبان ۱۳۳۲ تا بهمن ۱۳۳۳
۵- محسن حداد، از بهمن۱۳۳۳ تا آبان ۱۳۳۴
۶-حسين سياسى، از آبان تا بهمن ۱۳۳۴
۷-على كنى، از بهمن ۱۳۳۴ تا مهر ۱۳۳۵
۸-حسين سليمى، از مهر ۱۳۳۵ تا ارديبهشت ۱۳۳۶
۹-حسين مبشر، از مرداد ۱۳۳۶ تا شهريور ۱۳۳۷
۱۰- مصطفى مكرى، از شهريور ۱۳۳۷ تا مرداد ۱۳۳۹
۱۱- ذبيح الله خبيرى، از مرداد ۱۳۳۹ تا آبان ۱۳۴۰
۱۲-حسين سرورى، از دى ۱۳۴۰ تا آبان ۱۳۴۱
۱۳-حسين مبشر، از آبان ۱۳۴۱ تا دى ۱۳۴۵
۱۴-حسين سرورى، از دى ۱۳۴۵ تا اسفند ۱۳۴۶
۱۵-مصطفى مكرى، از اسفند ۱۳۴۶ تا تير ۱۳۵۱
۱۶-كامبيز آتاباى، از تير ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۷
۱۷-ناصر نوآموز، از ۱۳۵۸ تا آبان ۱۳۵۹
۱۸-هادى طاووسى، از آبان ۱۳۵۹ تا مرداد ۱۳۶۰
۱۹-حسين آبشناسان، از مرداد ۱۳۶۰ تا اسفند ۱۳۶۰
۲۰-حسين راغفر، از اسفند ۱۳۶۰ تا شهريور ۱۳۶۱
۲۱-حسين آبشناسان، از شهريور ۱۳۶۱ تا ارديبهشت ۱۳۶۲
۲۲-بهروز صحابه، از ارديبهشت ۱۳۶۲ تا مهر ۱۳۶۳
۲۳-نصرالله سجادى، از مهر ۱۳۶۳ تا مهر ۱۳۶۵
۲۴- على محمد مرتضوى، از آبان ۱۳۶۵ تا آبان ۱۳۶۶
۲۵- محمدرضا پهلوان، از آبان ۱۳۶۶ تا شهريور ۱۳۶۸
۲۶- ناصر نوآموز، از شهريور ۱۳۶۸ تا تير ۱۳۷۲
۲۷- محمد صفى زاده ، از تير ۱۳۷۲ تا خرداد ۱۳۷۳
۲۸- امير عابدينى، از خرداد ۱۳۷۳ تا آبان ۱۳۷۳
۲۹- داريوش مصطفوى، از آبان ۱۳۷۳ تا دى ۱۳۷۶
۳۰- محسن صفايى فراهانى، از دى ۱۳۷۶ تا شهريور ۱۳۸۱
۳۱- محمد دادكان، از شهريور ۱۳۸۱ تا تير ۱۳۸۵
۳۲- كميته انتقالى با رياست محسن صفايى فراهانى از تير ۱۳۸۵ تا دى ماه ۱۳۸۶
۳۳- على كفاشيان از دى ماه ۱۳۸۶
بيوگرافى رييس
على كفاشيان در سال ۱۳۳۳ در شهر نايين متولد شد. وى داراى مدرك فوق ليسانس تجارت بين الملل از دانشگاه ماستريخ هلند و ليسانس اقتصاد از دانشگاه شهيد بهشتى تهران است كه از مهم ترين پست هاى اجرايى وى مى توان به مديريت اداره نظارت ارز بانك مركزى، معاون ورزشى و امور فدراسيون هاى سازمان تربيت بدنى و سمت كنونى وى يعنى دبيركلى كميته ملى المپيك اشاره كرد. كفاشيان از قهرمانان تيم ملى دووميدانى كشور و ركورددار رشته دوى ۱۱۰ متر با مانع بوده است.
سوابق ورزشى و مديريتى
ـ عضو تيم ملى دووميدانى از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۹ در رشته هاى ۱۱۰ متر و ۴۰۰ متر با مانع.
ـ ركورددار رشته ۱۱۰ متر با مانع كشور.
ـ معاون ورزشى و امور فدراسيون هاى سازمان تربيت بدنى به مدت ۳ سال.
ـ رييس شوراى برون مرزى
ـ رييس ستاد مسابقات دهه فجر
ـ عضو شوراى راهبرى ورزش
ـ رييس مجامع ورزشى كليه فدراسيون هاى ورزشى به مدت سه سال.
ـ رييس ستاد نظارت بر عملكرد بازى هاى المپيك ۲۰۰۴ آتن و بازى هاى آسيايى ۲۰۰۶ قطر.
ـ رييس نخستين دوره مسابقات داخل سالن دووميدانى آسيا در سال ۲۰۰۳.
ـ ريس فدراسيون دووميدانى به مدت ۱۷ سال ( از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۰ و از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۲.)
ـ سرپرست فدراسيون هاى ورزش هاى رزمى، ژيمناستيك، بولينگ و بيليارد، سواركارى، شطرنج، قايقرانى و اسكى روى آب.
ـ دبيركل كميته ملى المپيك ( از سال ۱۳۸۳ تاكنون)
ـ رييس كميسيون رسانه هاى كميته ملى المپيك
ـ دبيركل فدراسيون  بازى هاى غرب آسيا
ـ عضو هيات اجرايى فدراسيون همبستگى ورزشى كشورهاى اسلامى.
جانشين بزرگان
در دو دوره نام نويسى براى تصدى پست رياست فدراسيون فوتبال رجال بزرگ سياسى و ورزشى با حضور در فدراسيون فوتبال اعلام آمادگى خود را براى پذيرفتن اين سمت مهم اعلام كردند.
محمد على آبادى (رييس سازمان تربيت بدنى)، پرويز كاظمى
( وزير پيشين رفاه)، مصطفى آجورلو( مديرعامل پيشين باشگاه پاس)، عبدالمجيد شجاع(نماينده مجلس)، حسن بيادى ( عضو شوراى شهر)، سردار حسين افشار ( عضو پيشين هيات رييسه فدراسيون فوتبال)، كامران نيك نفس ( پيشكسوت فوتبال)، منوچهر صالحى (مديرعامل پيشين باشگاه سايپا) و شاهرخ شهنازى نفراتى بودند كه براى اين پست ثبت نام كردند و به دلايل مختلف نتوانستند در مرحله نهايى حضور داشته باشند. البته زمزمه هايى در خصوص حضور آصفى و رجال ديگر سياسى در اين انتخابات به گوش رسيد كه جنبه رسمى پيدا نكرد. با اين وجود بايد گفت اين پست ارزشمند در حالى به نام على كفاشيان نوشته شد كه بزرگان سياست و ورزش تلاش زيادى براى كسب آن انجام دادند. حتى شنيده مى شد نمايندگان فيفا در كميته انتقالى قصد دارند براى سومين مرتبه اين انتخابات به تعويق انداخته تا با راى مستقيم فدراسيون جهانى، صفايى فراهانى را به مدت دو سال به عنوان رييس فوتبال انتخاب كنند. البته در نهايت تمام برنامه ريزى ها به نحوى پيش رفت تا على كفاشيان به عنوان جانشين دادكان انتخاب شده و هدايت فوتبال را برعهده بگيرند.
روزهاى سخت
مطمئنا رياست بر فدراسيون فوتبال كه ۷۰ ميليون ايرانى به صورت مستقيم يا غيرمستقيم فعاليت هاى تيم ملى و باشگاهى آن را پيگيرى
مى كنند، مهم ترين مسووليت رييس جديد فدراسيون فوتبال است.
كفاشيان كه در دوران جوانى ركورددار پرش ۱۱۰ متر ايران بوده است بايد با يك برنامه ر يزى بلند مدت ضمن جنگ با حاشيه ها و مشكلات درونى و بيرونى فوتبال، براى موفقيت تيم هاى ملى فوتبال در رده هاى مختلف، برگزارى منظم ليگ و جام حذفى، حمايت از نمايندگان ايران در ليگ قهرمانان آسيا، افزايش سهميه باشگاه هاى ايران در ليگ حرفه اى فوتبال آسيا در سال آينده و كسب نتايج قابل قبول تيم هاى فوتسال، فوتبال بانوان و فوتبال ساحلى اقدامات لازم را انجام دهد. ضمن اين كه براى موفقيت اين تيم ها وى نياز بيشترى به جلب اعتماد و كسب ارتباط با مديران فوتبال آسيا و جهان دارد.مدير دونده امروز كارى سخت را برعهده گرفته است و بايد پاسخگوى انتظارات منطقى و غيرمنطقى، مديران سياسى، ورزشى و عام و خاص باشد و هيچ چيز جز كارنامه موفق نمى تواند به رييس جديد ورزش كمك كند. اميدواريم كفاشيان همانند دوران ورزشى و مديريتى، در فوتبال هم دوران خوبى را تجربه كرده و در نهايت شاهد رشد، پيشرفت و موفقيت فوتبال در زمان رياست اين مدير و هيات رييسه اش در فوتبال ايران باشيم.

حورا شكيبى
رسانه ها و مطبوعات ايتاليايى در آخرين اخبار خود از بازگشت ناگهانى جان لوكا زامبروتا به يوونتوس پرده برداشتند، البته برخى از همين مطبوعات اين ملى پوش ايتاليايى را به علت ترك فوتبال سرزمين چكمه اى پس از رسوايى هاى كالچو خائن ناميده اند. از نظر آنها نه تنها زامبروتا خيانتكار نيست، بلكه تمام بازيكنانى كه باشگاه هاى دخيل در فسادهاى فوتبال سرى A را به مقصد باشگاه هاى ديگر ترك كردند، عنوانى همچون جان لوكا دارند.
زامبروتا به همراه چند تن ديگر از ستارگان فوتبال ايتاليا در پى رسوايى هاى كالچو ناچار به ترك باشگاه هايشان شدند و يوونتوس در تابستان ۲۰۰۶ با كسر ۱۷ درصد امتياز كارش را در سرى B آغاز كرد.
در جمع مهاجرت كنندگان يوونتوس نام فابيو كاناوارو و جان لوكا زامبروتا، زلاتان ابراهيموويچ، ليليام تورام و پاتريك ويرا بيش از بقيه اذهان را به خود مشغول كرد و همان موقع بود كه هواداران و رسانه ها نام خائن را بر آنها برچسب زدند با اين كه چند تن نقش عمده اى در بهبود وضعيت فوتبال بانوى پير داشتند. در عوض ستارگانى چون جان لوئيجى بوفون، پاول ندود، داويد تره زگه و آلساندرو دل پيه رو به خاطر بقا در دل آلپى نام قهرمان و اسطوره ها را به خود گرفتند.
حال سوال اين است كه آيا نسبت دادن لقب خائن به امثال زامبروتا كار درستى است؟
در آغاز بايد در نظر گرفت كه رسوايى هاى كالچو بدجورى باشگاه هاى ديگر را زمين زد. خسارت هاى وارد بر سرى A و ليگ قهرمانان جبران ناپذير بودند. پرواضح بود كه براى جبران قسمتى از اين ضرر و زيان ها مى بايست چند ستاره، چمدان هايشان را مى بستند و اگر به تيم اول يووه از فصل ۲۰۰۶ -۲۰۰۵ نگاهى بيندازيد مى بينيد كه ۷۵ درصد آنها ستارگان جهانى بودند. پس واضح بود كه بسيارى ازآنها فرار را بر قرار ترجيح مى دهند. شاهد بوديم كه كاناوارو، تورام، زامبروتا و امرسون يووه را ترك كردند خصوصا آن كه سن دو فوتباليست اول بالا رفته و به پايان دوران فوتبالشان نزديك مى شوند، حق آنهاست كه در باشگاه هاى بزرگ به فوتبال ادامه دهند. كاناوارو با اينكه در رئال مادريد بسيار جنگيد اما هنوز نتوانسته آن سطحى را كه در ايتاليا داشت، در فوتبال اسپانيا تكرار كند. پس از ۱۸ ماه ترك باشگاه تورام ۳۶ ساله و امرسون ۳۱ ساله توانسته اند تا حدودى در سطح توقع ظاهر شوند. البته هيچ كدام از اين چهار ستاره نتوانسته اند قهرمانى در ليگ قهرمانان را تجربه كنند.
خصوصا در مورد كاناوارو، تورام و زامبروتا كه كسب اين عنوان واقعا حياتى است. اگر در يووه مى ماندند، مى بايست تا سال ۲۰۰۹ صبر مى كردند تا بلكه فرصتى براى حضور در اروپا كسب مى كردند كه تا آن زمان به ترتيب ،۳۵ ۳۶ و ۳۲ ساله مى شدند كه اين سن و سال ها نشانى از شادابى و تازگى دوران جوانى را ندارد.
پس نبايد بر آنها خرده گرفت كه چرا بينكونرى را به اميد نمايش در پرده اروپا ترك كردند. مهم تر اين كه هواداران يووه فراموش كرده اند كه اين چهار تن به اسپانيا پناه بردند، جايى كه رقيبى از نظر فوتبال داخلى براى سرى A محسوب نمى شود. نبايد بى انصافى كرد اينها به اميد حضور در رقابت هاى قاره سبز مسير خود را عوض كردند.
قضيه در مورد پاتريك ويرا و زلاتان ابراهيموويچ كاملا فرق
مى كند. مى توان به هواداران حق داد كه لقب خائن بر آنها بگذارند.
گرچه ويرا براى مدت هاى مديدى مصدوم بود اما ايبرا توانسته موفق ترين فصل فوتبالى اش را در فصل جارى با اينتر سپرى كند، آيا اين هم اشكال دارد؟
اين دو بازيكن با عزيمت خود نه تنها يووه را به شدت زمين گر كردند بلكه قدرتى مضاعف به بنيه اينتر دميدند. آنها مى توانستند به نراتزورى پاسخ منفى بدهند و همچون بقيه راهى اسپانيا شوند.
گرچه رئال مادريد هنوز هم ابراهيموويچ را تحسين مى كند و در تابستان ۲۰۰۵ پيشنهادى مولتى ميليونى براى وى ارايه داد.
برخى اخبار نقل مى كنند كه رئال مادريد حاضر بود بيش از ۷۶ ميليون پوندى كه در سال ۲۰۰۱ بابت زيدان پرداخته بود، بپردازد؛ گرچه ايبرا در پايان تنها با مبلغ ۲۴ميليون پوندى مشكى و آبى پوش شد و حالا به نظر شما آيا همان رئال مادريد حاضر نيست با مبلغى ۳ برابر ستاره خط حمله تيم منچينى را تصاحب كند؟
و آيا اگر سران يووه مى دانستند كه او به چنين قدرتى بدل مى شود و يك تنه خط حمله اينتر را مى چرخاند. آيا حاضر مى شدند او را به تيم رقيب بفرستند؟
آيا بهتر نبود اين مهره خطرساز عازم رئال يا بارسا مى شد؟ البته در حال حاضر هيچ چيز دردى را دوا نمى كند.
هرچه كه باشد بايد از كانا، زامبروتا، تورام و امرسون قدردانى كرد چرا كه در زمان حضور در بانوى پير چه ها كه براى اين تيم انجام ندادند و در مورد دو بازيكن ديگر هم نظرى نمى دهيم.
در خصوص زامبروتا تنها بايد به اين نكته اشاره كرد كه اگر او قصد بازگشت به تورين را داشته باشد، هواداران بايد دست به دست هم بدهند تا اين اتفاق رخ دهد. جان قطعا يكى از بهترين هافبك هاى تدافعى دنياى توپ گرد است و مى تواند سطح يووه را ارتقا دهد. اگر هواداران عليه چنين انتقالى شكايت كنند، قطعا كار اشتباهى مرتكب شده اند.