دكتر صابر امامى (قسمت پنجم)
يزيد با دريافت گزارشات پشت سر هم از كوفه، براى كنترل اوضاع، به مشاوره با اطرافيانش پرداخت، سرجون فرزند روحى وزير دارايى معاويه، ورقه اى را از جيبش درآورد و به يزيد داد، يادداشت به دست خط پدرش معاويه بود، كه عبيدالله بن زياد را در سمت والى كوفى و بصره منصوب كرده بود. يزيد بعد از يكى دو روز بررسى، فرمان خود را نوشت: ... پيروان من از كوفه گزارش كرده اند كه مسلم بن عقيل مردم آنجا را پيرامون خود جمع كرده است و اتحاد و يگانگى مسلمانان را به هم زده است اكنون همين كه دستور من به دستت مى رسد، به كوفه حركت كن و اداره شهر را برعهده بگير، مسلم بن عقيل را به حضور فراخوان، و او را وادار به بيعت با ما بكن و يا سر از بدنش جدا كن وبدان كه در اجراى اين امر، هيچ عذرى بر تو پذيرفته نيست.
سردار غريب كوفه! پسرعموى رشيد حسين! عبيداله بن زياد بن ابيه را تو بهتر از همه مى شناسى، يادت مى آيد زياد بن ابيه را مى گويم، او كه پدرش معلوم نبود و مادرش شهره خاص و عام بود، سياست مدار به معنى امروزينش آن روز او بود، مدير و سياست مدار و نيرنگ پيشه، راستى مولانا، شاعر عرفان سراى ايرانى چه خوب گفته است، دوزخيان به سوى دوزخيان كشيده مى شوند و بهشتيان به سوى بهشتيان، ناريان مرناريان را طالب اند و در برابر آتشيان، نوريان، مرنوريان را طالب اند، روشنان هم روشنيان را به سوى خود جذب مى كنند، زياد را مى گويم، كه روزى از كارگزاران يگانه روزگار امام على(ع) بود، اما خصلت هاى ذاتى او از اصحاب آتش بودنش، سرانجام او را به معاويه رساند، او كه از خطاب زيادبن ابيه در رنج بود، سرانجام با سياستمدارى، هم جنس خودش و سياستمدارتر از خودش- زيرك ترونيرنگ بازتر از خودش ديدار كرد. معاويه عقده بى پدر بودنش، و مشكل زاده شدن از زنى بى همسر را برايش حل كرد. او را برادر خود معرفى كرد و اين گونه پدرش براى مردمان شناخته شد و او نيز كوفه را و بايد بگويم عراق را به قيمت سركوب مردانى چون حجربن عدى براى معاويه حفظ كرد.
معاويه خطا نكرده بود، معاويه خوب مى دانست بعد از مرگش اگر مردم عراق، به پيشتازى كوفيان، هوايى در سر بپرورند، چه كسى را ياراى كنترل آنان است، فرزند مرجانه عبيدالله بن زياد.
مى بينى مسلم، اكنون وارث عقده هاى گشوده نشده حقارت، وارث عقده هاى موهن و تحقير كننده پدر و براى اثبات توانايى ها و قدرت هاى فردى اش، بى آن كه به ريشه هايش بينديشد كه آيا انسانى هستند يا شيطانى؛ براى جاه طلبى هايش چه قيمتى كه نمى پرداخت.
او بعد از سخنرانى در مسجد بصره و تهديد مردم كه اگر دست از پا خطا كنند حتى از اطرافيان نزديك آن ها نخواهد گذشت، سر سليمان را كه از امام نامه اى به بصره آورده بود، در برابر ديدگان حاضران از تن جدا كرد.
چشمان مردم از حدقه بيرون زده بود، نفس در سينه ها حبس شده بود، در انجماد به تب نشسته خود، پيكر بى سر سليمان را مى نگريستند كه عضلات بدنش مى پريد. عبيدالله برادر خود، عثمان بن زياد را در بصره گذاشت و در بدرقه چشمان هراس زده، بصره را به سوى كوفه ترك كرد.
مى بينى مسلم، اكنون زياد در قالب پسرش، با عقده هاى بى ريشه بودنش، به كوفه برگشته است، تا در ورود فرزند على، به دارالخلافه پدرش، سدى سازد آهنين، سدى از نيرنگ، سدى از تطميع، سدى از هراس، سدى از دروغ و فريب.
اينك هر دو در كوفه ايد، او در دارالاماره خفته است، تو در خانه مختار، نه، بگذار بگويم، او در دارالاماره بيدار است، تو در خانه مختار، او فرزند زيادبن ابيه است، تو فرزند عقيل، فرزند عقيل، مرا ببخش مسلم، عقيل چه خاطره اى را در ذهنم زنده مى كند، خاطره اى شگفت كه در صحنه پايانى آن تصوير على با شكوهى هرچه تمام تر، بر آسمان ذهنم، بر پرده هفتاد و پنج ميلى مترى تالارهاى تاريك فيلم هاى خاطراتم، نقش مى بندد و به قول سينمايى ها- فيكس مى شود و مرا وا مى دارد همچون يك مسيحى مومن در برابر آن تصوير مسيحايى زانو بزنم، و نام عبيدالله بن زياد، زياد، زياد بن ابيه، فرزند پدرى مجهول ... چه مى گويم مسلم، تو فرزند كه بودى و او فرزند كى؟!

شاكرى
۱- امام حسين (ع):
«هر بنده اى براى ماقطره اشكى بريزد و يا گريه نمايد، خداوند آن قطرات اشك را در بهشت برايش مايه چشم روشنى قرار دهد.»
۲- امام حسين (ع):
«من كشته اشكم، هيچ مومنى مرا ياد نكند جز آنكه اشكش جارى گردد.»
۳- امام صادق (ع):
«گريه و بى تابى براى بنده در هر رخداد مكروه است جز بى تابى و گريه بر حسين (ع) كه وى در اين كار ماجور و بهره مند خواهد بود.»
۴- امام صادق (ع) به فضيل فرمودند:
« همانا چهار هزار فرشته در كنار قبر جدم حسين (ع) تا روز قيامت مى گريند.»
۵- امام صادق (ع) به مسمع فرمودند:
« كسى كه براى ما دلسوزى كند و بگريد بر آنچه كشيديم، هنوز اشك ديده اش نريخته خدا رحمتش كند و اشك كه بر گونه اش روان شود، اگر يك قطره اش در دوزخ افتد، آن را چنان خاموش كند كه سوزش نداشته باشد و آن كه براى ما داغدار باشد، هنگام مرگ كه ما را ببيند، چنان شاد شود كه شادى از دلش نرود تا بر سر حوض به ما رسد.»
۶- امام صادق (ع) به زراره فرمودند:
« اى زراره! هيچ چشمى نزد خدا محبوب تر از چشمى نيست كه بر حسين (ع) بگريد. هيچ كس نيست كه بر او بگريد مگر آن كه به فاطمه (ع) احسان نموده و او را شاد ساخته و بلكه به رسول خدا احسان نموده و حق ما را ادا كرده است. هيچ بنده اى نيست مگر آن كه چشمانش به هنگام حشر گريان است جز گريه كنندگان به جدم امام حسين.»
۷- امام رضا (ع) به ابن شبيب فرمودند:
«اگر مى خواهى بر كسى بگريى به كسى بگرى كه به خاطر كشته شدنش آسمان هاى هفت گانه و زمين ها گريستند.»
۸- امام رضا (ع):
«هر كسى كه بگريد و بگرياند بر مصائب ما اهل بيت در روز بيم و حساب همراه ما خواهد بود.»
۹- امام رضا (ع):
« هر كس كه بر قاتلان ابا عبد الله (ع) لعن و نفرين كند در بهشت با ما همنشين خواهد بود.»
۱۰- امام عسگرى (ع):
« خداوند صلوات و رحمت مى فرستد بر گريه كنندگان حسين (ع) و ملايكه را مى فرستد كه اشك ايشان را در شيشه ها ضبط و تسليم خزان بهشت مى كنند و روز قيامت ممزوج به ماء بهشت مى نمايند و طعم آن ها هزار مقابل اول مى شود و بر آتش جهنم آن را مى پاشند و آتش فرسنگ ها از گريه كنندگان دور مى شود.»
۱۱- امام زمان (ع):
« ياجدا! قدرت را نشناختند و تو را با لب عطشان كشتند.»
انشاء الله كه ما قدر ايشان را بدانيم و روز به روز مجلس عزايشان را پربارتر برگزار كنيم.

استاد شهيد مرتضى مطهرى (ره) به مخاطبانش توصيه مى كند كه اسلام ناب را در آيينه عاشورا جست وجو نمايند و مسلمانى خود را با آن اسلامى كه در كربلا تجسم پيدا كرده است، مقايسه كنند چرا كه امام حسين (ع) با قيام خود اسلام را در عرصه عمل تجسم بخشيد.«اساساَ خود اين حادثه، تمام اين حادثه، تجسم اسلام است در همه ابعاد و جنبه ها» همه اصول و جنبه هاى اسلامى عملا در اين حادثه تجسم پيدا كرده است، اسلام در جريان و در عمل و در مرحله تحقق ... وقتى بخواهيم به جامعيت اسلام نظر بيفكنيم بايد نگاهى هم به نهضت حسينى بكنيم، مى بينيم كه امام حسين (ع) كليات اسلام را در كربلا به مرحله عمل آورده است، مجسم كرده است... اين حادثه يك اسلام مجسم است»
بنابراين، عاشورا مشعل جاويد هدايت است كه تاريخ آن را سر راه فرزندان اسلام قرار داده است و اين فرزندان اسلام هستند كه بايد در همه سرزمين هاى اسلامى آن را زنده بدارند و مراسم عاشورا را با يادكرد هماره اهداف والايش و تبيين درست آن برگزار كنند.قرآن كريم بر تعظيم شعائر الهى تاكيد دارد، بزرگداشت قيام امام حسين (ع) كه از اولياى خدا بوده و براى احياى دين اسلام فداكارى نموده، مصداق روشنى از بزرگداشت شعائر الهى است.توصيه به دوستى با خويشاوندان رسول اكرم (ص) در قرآن، حكمت ديگرى را براى عزادارى در عاشورا به اثبات مى رساند.
عزادارى در مجالس حسينى و يادآورى پيام عاشورا، مى تواند بارزترين تجسم عينى تولى و تبرى باشد كه پيوند امت و امام با تحقق اين اصل صورت مى گيرد.
رهبر فقيد انقلاب اسلامى، امام خمينى (ره) نيز مجذوب عشق امام حسين(ع) بود، از يادها نمى رود كه ايشان به هنگام محرم، به احترام سيد الشهدا (ع) بر صندلى نمى نشست، اشكش جارى و شانه هايش متلاطم بود و سينه زنان، نوحه خوان حسينيه جماران را همراهى مى كرد. او نيز همچون امام حسين (ع) قبل از هر چيز مبارزه با اسلام غير اصيل و منحرف را نشانه گرفته بود. امام (ره) مى ديد كه يك بار ديگر تعريف ها دگرگون و مفاهيم مسخ شده اند و مى دانست كه سكوت رسم امانتدارى نيست، او از عاشورا آموخته بود كه گاه تكليف در فرياد برآوردن است.
از شاهكارهاى حضرت امام (ره) كه آن نيز به مدد عاشورا صورت گرفته است، زنده كردن روحيه شهادت طلبى ميان مردم بود، امام (ره) به مردم آموخت كه حفظ عزت و شرف و آيين و وطن خود را با شهادت تضمين كنند، با يادآورى عاشورا شهادت، افتخار شد و در اين ميان امام سهمى عظيم داشت.امام خمينى (ره) بر زنده نگهداشتن محرم سفارش مى كرد و اين به خاطر درس هايى بود كه از محرم آموخته بود، او مردم را آگاه نمود كه عاشورا زمانى فراتر از زمان ها است و هر جا كه غوغاى ظلم و فرياد مظلومى برپا است همان جا كربلا است.
«سيد الشهدا همه جا هست، كل ارض كربلا، همه جا محضر سيد الشهدا است همه منبرها محضر سيد الشهدا است، همه محراب ها از سيد الشهدا است»
اكنون مائيم و دو تكليف بزرگ در برابر عاشورا:
۱- تجديد نظر در شناخت عاشورا در رابطه آن با اهداف پيامبر (ص) و آرمان هاى قرآن ۲- تجديد نظر در چگونگى بهره ورى از عاشورا، برگزارى مراسم آن و تعميق «فرهنگ عاشورا»
رابطه عاطفى مردم با سيد الشهدا (ع) و ساير شهداى كربلا يك سرمايه عظيم معنوى است كه بايد با تقويت آگاهى و معرفت، به آن عمق بخشيد، بايد مجالس عاشورا را غنى ساخت؛ نگاه يك بعدى به عاشورا و تنها به ظلم ها و جنايات چشم دوختن و قهرمانى، معنويت و روح بلند اصحاب امام حسين (ع) را ناديده گرفتن حجابى است كه ما را از تماشاى چهره واقعى ايشان و يارانش محروم ساخته است.
«اباعبدالله در روز عاشورا شعارهاى زيادى داده است كه در آنها روح نهضت خودش را مشخص كرده كه من براى چه مى جنگم، چرا تسليم نمى شوم، چرا آمده ام كه آخرين قطره خون خود را بريزم و متاسفانه اين شعارها در ميان ما شيعيان فراموش شده و ما شعارهاى ديگرى به جاى آنها گذاشته ايم كه اين شعارها نمى تواند روح نهضت ابا عبدالله را منعكس كند...»
هر كسى به سهم معرفت خود با حسين (ع) آشنا است چرا كه حسين تجسم فطرت انسان ها است و فطرت زبان آشناى همه آدميان است.«امام حسين (ع) پيام خود را نه روى سنگى نوشت و نه حجارى كرد. آنچه او گفت در هواى سوزان و در گوش افراد طنين انداخت، اما در دل ها ثبت شد، به طورى كه از دل ها گرفتنى نيست و خودش كاملا به اين حقيقت آگاه بود، آينده را درست مى ديد كه بعد از اين، حسين كشته شدنى نيست و هرگز كشته نخواهد شد»
ميراث اخلاقى و معنوى عاشورا آن قدر پربها است كه مى توان همه زندگى را رنگ عاشورا بخشيد.عاشوراى ديروز را از ياد نبريم تا تكليف خود را در عاشوراى امروز بدانيم.
فضيلت با حسين بودن تنها به عاشوراى ديروز اختصاص ندارد، امروز نيز مى توان توفيق با حسين بودن را چشيد.

ايسنا: سريال انيميشن «مقتل خوانى» از توليدات مركز صباى صدا و سيماست كه در بيست قسمت ده دقيقه اى به نويسندگى و كارگردانى عليرضا فرمانى به روايت حادثه عاشورا براى كودكان مى پردازد.
در اين سريال كه داستان با شيوه پرده خوانى و در حال حاضر بيان مى شود سعى شده تا وقايع عاشورا با بيانى تازه براى كودكان بازگو شود.
در اين سريال سعى شده تا با نگاه مذهبى ساده همراه با واقعيت و بيانى ساده و آشنا براى كودكان همزمان مخاطب هم واقعيت هاى اين رويداد مهم را درك كند و هم جذابيت كار حفظ شود.

فارس: مسوول اداره امور سينماهاى اداره نظارت و ارزشيابى گفت: گاز تمام سينماهاى تهران وصل شده است.
محمد رضا فرجى در مورد حل مشكل قطع گاز سينماها گفت: شركت گاز همكارى خوبى با سينماداران انجام داد و در جلسه يكشنبه شركت گاز مقرر شد كه گاز سينماها وصل شود.
وى افزود: رگلاتور علمك گاز تمام سينماداران دوباره متصل شده و گاز در تمام اين سينماها جريان دارد، ولى شركت گاز توصيه كرده كه سينما داران در مصرف گاز صرفه جويى كنند و با رعايت الگوى مصرف، در جلوگيرى از افت فشار گاز در شهر مشاركت داشته باشند.

ايسنا: درآستانه تاسوعا و عاشوراى حسينى سينماهاى كشور به مدت ۴ روز تعطيل خواهند بود.
محمد رضا فرجى مدير امور سينمايى اداره كل نظارت و ارزشيابى معاونت سينمايى خبر داد كه سينماها از ساعت ۱۷ روز پنجشنبه ۲۷ دى ماه تا پايان روز دوشنبه ۱ بهمن ماه تعطيل خواهند بود.

جوان: اسامى داوران همايش تصوير عاشورا كه روزهاى دوم و سوم بهمن ماه در سالن سينما حقيقت مركز گسترش سينماى مستند و تجربى معاونت امور سينمايى وزارت ارشاد برگزار مى شود، اعلام شد.
داوران اين همايش فيما امامى، آرزو برادران ابراهيمى، محمد ترابى، حسن ساروقى، ايرج سالاروند، آرش ستوده، حازم شاهين، ابوالحسن علوى طباطبايى، مهدى غلام حيدرى، مريم فلاح، ايرج قوچانى، ابوالفضل كريمى اصل، امير هادى ملك اسماعيلى، ليلا نادرى، مصطفى نوروزى و جواد وطنى هستند.

جوان: امور بين الملل بنياد سينمايى فارابى از حضور«ماتيودارا» نماينده جشنواره كن و عضو هيات انتخاب هفته منتقدان كن در جشنواره فيلم فجر و بازار فيلم ايران خبر داد.
هفته منتقدان كن يكى از دو بخش مستقلى به شمار مى آيد كه به موازات بخش هاى رسمى جشنواره كن برگزار مى شود.
بيست و ششمين جشنواره فيلم بين المللى فيلم فجر از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ماه برگزار مى شود. يازدهمين بازار فيلم و برنامه هاى تلويزيونى ايران از ۱۳ تا ۱۷ بهمن ماه سال جارى در مركز آفرينش هاى هنرى كانون فكرى پرورشى كودكان و نوجوانان برپا مى شود.

از مرحوم آيت الله مجتهدى تهرانى نقل است كه: درس اخلاقى كه شما را بى حال كند، چرتى كند، شل و ول كند و شما را از درستان بيندازد، درس اخلاق نيست. ما اگر قدرى خوب بشنويم و نيتمان را درست كنيم استاد خوب هم گيرمان مى آيد.