دكتر صابر امامى -قسمت هشتم
چقدر سخت است گوزنى مغرور، در انتهاى دره، به ستيغ صخره انتهايى خود را فرياد بكشد، چقدر سخت است كاجى نقره اى در باغى خزان زده، سرسبزى خود را قامت برافرازد، چقدر سخت است پرچمى برافراشته، دور از آغوش بادها، سربر زانوى اندوه، به ميله خود بپيچد.
امروز ظهر را مى گويم. سردار، در نماز جماعت، در مسجد كوفه، طلوع تنهايى را احساس كردى، چقدر از صفوف جماعت كاسته شده بود، حتى آن ها كه به نماز آمده بودند، آشكارا از نگاه هاى تو مى گريختند، بسيارى شال دستار بر صورت كشيده بودند كه مبادا تو آنها را بشناسى، يا مبادا در تلاقى چهره ها، با تو حرف بزنند، در جامعه قبيله سالار كوفى، ابن زياد با دعوت از ريش سفيدان، پيرمردان و شيوخ قبايل، آنها را به ادامه يك زندگى بى دردسر قانع كرده بود، بعضى به تطميع و برخى به تهديد دم فرو بسته بودند، و شيوخ مصلحت بين سازش طلب، جوانان قبيله را چون آهن ربايى، از اطراف تو باز كشيده بودند، جوانان قبايل «اكنون مصلحت اين است» را از زبان شيوخ شنيده بودند «و اكنون هر كس بايد سر خود را نگاه دارد» را از نگاه شيوخ فهميده بودند، و براى نگاهداشت عزت قبيله كه همانا عزت شيوخ بود، سر به تسليم فرود آورده بودند و اكنون برخى بى حيا و برخى با حيا، برخى سرافكنده و شرمگين و برخى بى خيال و راحت، حقيقت را در مسلخ مصلحت، سلاخى مى كردند، و از برابر تو يا مى گريختند يا رد مى شدند بى آن كه به روى خود بياورند، باز جاى شكرش بود كه تو را همين امروز دستگير نكردند، و گريز از برابر نگاهت را براى به دست آوردن دل هاى كباير قبيله و ابن زياد، كافى دانستند و به روى تو شمشير نكشيدند.
راستى باور ناپذير بود، آيا اين همه بيعت، به همين زودى به فراموشى سپرده شد؟ پس آن همه شور و شعف آن همه هلهله پريروز، ... خداى من، معلوم بود هنوز اسلام نتوانسته بود فرهنگ و سنت هاى جاهلى عشيره اى را از جامعه قبيله سالار كوفى بزدايد، اين مردم از اسلام چه مى فهميدند؟ مسلم؟ آنان اسلام را در قامت نعمان بن بشير ديده بودند در قامت زيادبن ابيه، در قامت معاوية بن ابى سفيان و در نهايت در قامت خلفاى راشدين، كه سهم على از آن ميان چهار سال و خرده اى بيش نبود، و آن چهار سال هم در دردسرهايى كه برايش ساخته بودند، با شمشير و نيزه در صحراها و بيابان ها و ميدان ها گذشت، تا در خانه ها و كوچه ها و خيابان ها و مسجدها و شهرها و مدرسه ها، كدام تربيت و كدام تعليم فرصت آن را داشت كه جاهليت را چون مردابى پر از عفونت بخشكاند، و مدنيت رسول خدا را چون گلستانى باران خورده به جاى آن بنشاند، تازه تو خود خوب مى دانستى مسلم، خلافت اموى، مشروعيت خود را در فرهنگ پنهان جاهليت عربى مى ديد تا در فرهنگ توحيدى محمد (ص)و اكنون داشت تلاش مى كرد شور و شعف ايمانى را كه اسلام آفريده بود، در راه باز سازى جاهليت مدرن آن روز، شاهنشاهى ايرانى و امپراتورى رومى، در جهان نوين اسلامى قربانى كند.
و مردمى كه ناخودآگاه جمعى آنان، هنوز آلوده به ويروس جاهلى بودند، با كلام اموى بهتر كنار مى آمدند و احساس هم سنخى باطنى عميقى داشتند، تا با نمونه اى سالم انسان و كمال انسانى كه اسلام تربيت كرده بود، و تو خوب مى دانستى كه جاذبه شيطان براى انسان هاى در بند نفس اماره، طبيعى بود و بيشتر و قربت انسان هاى خود ساخته، پاك و مومن و رهيده از وساوس شيطانى و رسيده به نفس مطمئنه، در چنين جامعه اى ناگزير بود.
فرزند عقيل، تو خود اين را به درستى مى دانستى و از همين رو در نماز مغرب و عشا هنگامى كه سلام دادى و به پشت سرت برگشتى، كسى در مسجد نبود و به يقين اگر در فضاى مسجد در زلال ذكر و ياد دوست نفس نمى كشيدى، به يقين تعفن جاهليت آغشته با ترس و تطميع اموى، تو را در خويشتن غرق مى كرد و مجال دم زدن به تو نمى داد.
مسلم بن عقيل در آن نماز جماعت آخرين پيغام هاى هشدار را دريافت كرد. شبانه صورت خود را با پر شالش گرفت و براى حفظ امنيت جانش خانه مختار بن ابوعبيده را ترك كرد و به خانه هانى بن عروه مرادى رفت.
هانى از بزرگان صاحب نفوذ كوفه و رييس قبيله مذحج بود. هانى به بهانه مريضى با يكى دو تن ديگر از بزرگان قبايل به ديدار ابن زياد نرفته بود و هنوز برعهد پيمانش بود و معامله اى بين آنها صورت نگرفته بود. هانى مسلم را به گرمى پذيرفت.
او از تنهايى مسلم در نماز جماعت خبر داشت، هانى مسلم را دلدارى داد و خانه اش را پناهگاه امن او گرداند.

شاكرى
دكتر سيد اسماعيل مجاب(دندانساز) عجايبى از ايام مجاورت در هندوستان كه مشاهده كرده بود نقل مى كرد، از آن جمله مى گفت:
عده اى از بازرگانان هندو به حضرت سيدالشهدا (ع) معتقد و علاقه مندند و براى بركت مالشان با آن حضرت شركت مى كنند. بعضى از آن ها روز عاشورا به وسيله شيعيان شربت و پالوده و بستنى درست مى كنند و خود به حال عزا ايستاده به عزاداران مى دهند.
و بعضى از آنها مبلغى كه راجع به آن حضرت است به شيعيان مى دهند تا در مراسم عزادارى صرف كنند.
يكى از آنها عادتش بود كه همراه سينه زن ها حركت كند و با آن ها سينه بزند.
چون مرد، بنا به رسوم هندو، بدنش را با آتش سوزاندند. تمام بدنش خاكستر شد، جز دست راست و قطعه اى از سينه اش كه آتش آن دو عضو را نسوزانده بود. بستگانش آن دو عضو را آوردند نزد شيعيان و گفتند: اين دو قطعه راجع به حسين (ع) شما است.
خصوصيات اهل منبر از كتاب كبريت احمر نوشته محمد باقر خراسانى قائنى بيرجندى:
۱- گوينده و دعوت كننده خودش معتقد به آن باشد.
۲- عقايد را از اهل منبر حق فرا گرفته باشد و در اخذ آنها اكتفا به مراجعه به كتاب نكرده باشد.
۳- قصد قربت در بيان مطالب داشته باشد نه غرض اشتهار و خودنمايى.
۴- مدارا با مستمعين و چيزى را كه متحمل نتواند شد، نگويد.
۵- ملاحظه حال اهل مجلس را نمايد از بعد نافع بودن.
۶- كلام را بدون تعقيد و اشكال و ابهام ادا كند.
۷- كلام را با نام خدا شروع و با درود بر حضرت رسول و اولادش (ع) خاتمه دهد.
۸- بسيار طول ندهد.
۹- سه مرتبه تكرار كند تا مستمعين حفظ كنند.
۱۰- فصيح و واضح بيان كند تا موجب اشتباه نشود.
۱۱- مرد بودن كسى كه به منبر مى رود، نه زن.
۱۲- خودش تفرقه حواس نداشته باشد.
۱۳- از اخبار يهود و مخالفان نخواند مگر آنچه محتاج باشد به جهت رد آن.
۱۴- ميانه خوف و رجا صحبت دارد و بشير و نذير باشد.
۱۵- آن كه مجاز باشد از خبير و نقاد ماهر از علما.
۱۶- تا ممكن باشد نقل به معنى نكند.
۱۷- شرط اجرت ننمايد.
۱۸- غنا نخواند.
۱۹- دروغ وضع نكند.
۲۰- بى اذن صاحب مجلس منبر نرود.
خصوصيات ذاكر از كتاب لولو و مرجان نوشته ميرزا حسين نورى طبرسى استاد حاج شيخ عباس قمى (ره):
* اخلاص
* صدق
* ترس از خدا و رسول و اهل بيت شان در دروغ بستن به ايشان.
* در مذمت گوش دادن به اخبار كذب و حكايات و قصص دروغ و تكليف شنوندگان كه نهى از منكر است.

مهر: لوح فشرده حاوى اشعار منتخب مولانا جلال الدين رومى كه توسط آنه مارى شيمل به زبان آلمانى قرائت شده، توسط شركت انتشارات هادى تك در آلمان توليد و منتشر شد.
در اين لوح بيست قطعه از اشعار برگزيده مثنوى مولانا كه قبلا توسط شيمل به زبان آلمانى ترجمه گرديد، همراه با نواى موسيقى اصيل مشرق زمين و صداى وى گردآورى شده است.
كار ضبط ترجمه اشعار برگزيده مولانا با حضور شيمل قبلا با همت رايزنى فرهنگى ايران و اندك زمانى پيش از فوت اين اسلامشناس و شرق شناس آلمانى در استوديو راديوى شهر كلن صورت پذيرفت.

ايسنا: تالار مولوى تا جشنواره تئاتر فجر تعطيل است. مهدى مكارى مدير تالار مولوى درباره برنامه هاى اين تالار در هفته هاى آينده و بعد از روزهاى سوگوارى گفت: در حال حاضر سه نمايش براى اجرا در اين مجموعه معرفى شده اند كه هنوز هيچكدام بازبينى نشده اند، ولى با توجه به زمان محدود باقى مانده تا جشنواره بيست و ششم تئاتر فجر ترجيح مى دهيم، اجراهاى اين تالار به بعد از جشنواره موكول شود.

فارس: فيلم هاى آژانس شيشه اى و ترن به عنوان بهترين فيلم هاى سينماى ايران در زمينه سينماى دفاع مقدس و سينماى انقلاب شناخته شدند.
در يك نظرسنجى با حضور اهل سينما، منتقدان و كارشناسان، آژانس شيشه اى ساخته ابراهيم حاتمى كيا به عنوان بهترين فيلم سينماى دفاع مقدس برگزيده شد.
فيلم ترن ساخته امير قويدل نيز در اين نظرسنجى بهترين فيلم سينماى انقلاب شناخته شد.

ايسنا: انستيتو فيلم امريكا (AFI) ده فيلم برتر تاريخ سينما در ژانرهاى متفاوت از جمله وسترن، انيميشن، فانتزى، علمى، تخيلى، گانگسترى، ورزشى، رمانتيك، كمدى، كارتون، حماسى و جنايى - اسرارآميز را انتخاب و معرفى خواهد كرد.
انستيتو فيلم آمريكا، ۱۰ سال پيش نيز آثار برتر سينماى جهان در گونه هاى متفاوت را انتخاب و معرفى كرد و فيلم همشهرى كين (اورسن ولز) در صدر بهترين فيلم هاى امريكايى ايستاد. بنابراين گزارش ۵۰ فيلم در هر گونه سينمايى و در مجموع ۵۰۰ فيلم جزء نامزدهاى بهترين فيلم در ژانرهاى مختلف هستند.
عناوين برندگان نهايى در ژانرهاى ده گانه در ماه ژوئن (اواسط خرداد) طى مراسمى در CBS)) اعلام خواهد شد.

مهر: با امضاء يك توافقنامه موقت سه ساله ميان كارگردانان سينما و استوديوهاى بزرگ توليد فيلم در آمريكا، فشارها براى پايان يافتن اعتصاب يازده هفته اى اعضاء اتحاديه نويسندگان آمريكا افزايش يافت.
بى بى سى اعلام كرد توافق ابتدايى اتحاديه كارگردانان آمريكا و اتحاديه تهيه كنندگان سينما و تلويزيون پس از پنج روز مذاكره رسمى به دست آمد. كارگردانان و نويسندگان آمريكا هر دو خواستار سهم افزونتر از درآمد رسانه هاى نوين هستند، اما كارگردانان براى رسيدن به خواسته هاى خود اعتصاب نكرده اند.

شماره ۵۲ فصلنامه تخصصى شعر با آثارى از محمد كاظم كاظمى، دكتر محمدرضا اكرمى، بهمن صالحى، دكتر محمد حسين خسروان، حميدرضا شكارسرى و ... توسط سوره مهر منتشر شد.
در اين شماره از فصلنامه تخصصى شعر مى خوانيم:
كه بايد خزان و بهار اين چنين، پژواك مضامين اجتماعى دوره قاجار در شعر يغما، ابرخانه زاد، تمام شاعران بى سرزمين اند، همين جمعه، با دست هاى مچاله، مردى با يك سبد قزل آلاى تازه و ... گزارشى از ميزگردى با عنوان «شادى حرفه من نيست»، معرفى فرهنگسراى انقلاب و معرفى چهارده كتاب از ديگر عناوين اين شماره از فصلنامه شعر است.
فصلنامه تخصصى شعر با صاحب امتيازى حوزه هنرى، مدير مسوولى دكتر حسن بنيانيان و سردبيرى مصطفى محدثى خراسانى در ۱۴۸ صفحه و با قيمت ۱۲۰۰ تومان در دسترس علاقه مندان مى باشد.

روزى آيت الله بهجت در رابطه با اينكه نيكان و بزرگان حتى پيش از بلوغشان هم مرتكب كارهاى ناشايست نمى شدند، فرمود: يكى از اعاظم نجف مى فرمود: من در دوران بچگى هر گاه مى خواستم كارى را كه براى افراد مكلف حرام است، انجام بدهم بى درنگ مانعى پيش مى آمد و مرا از انجام دادن آن كار جلوگيرى مى كرد. من در زمان كوچكى خودم كاملا مصون و محفوظ بودم، به طور قهرى نه اختيارى.