وحيد رسولى
چند حسن و چند ايراد را مى توان بر امر انتخاب على كفاشيان براى پست رياست فدراسيون فوتبال ايران برشمرد. محسنات عمده او نظم پذيرى، اهل كار بودن و صداقت داشتن و البته سابقه سال هاى كارهاى اجرايى وى در ورزش ما، از رياست فدراسيون دووميدانى گرفته تا دبيركلى كميته ملى المپيك است كه به او تجربه لازم را در امر هدايت نهادهاى ورزشى ارزانى مى دارد. اما كاستى هاى كفاشيان نيز مسايل مهمى محسوب مى شوند و عمده ترين آنها اهل فوتبال نبودن وى و البته وابستگى آشكار وى به تشكيلات ورزش و سازمان تربيت بدنى و به تبع آن عدم استقلال راى او از سازمان هاى مافوق خود است.
تعلق به سازمان تربيت بدنى تا آنجا كه از استقلال و هويت يك فدراسيون نكاهد، نه تنها فرآيند بدى نيست بلكه مى تواند مفيد هم باشد، زيرا پايه هاى يك فدراسيون را استوارتر مى كند، اما اگر قرار باشد كه فدراسيون يك ورزش توسط آن نظرات سازمان و نظراتش نكات مورد پسند سازمان و ديكته شده توسط آن باشد، فوتبال و يا هر ورزش ديگرى به سامان و نتيجه نهايى نخواهد رسيد. امروز اين بيم وجود دارد كه كفاشيان به جاى رويكرد به ايده هايى كه سراسر فوتبالى باشد، فدراسيون را در درجه اول طورى اداره كند كه سامان مى خواهد.
موجى تازه
نه فقط بحث دخالت چرخه هاى سياسى و ابزارهاى مرتبط با سازمان در گردش امور فوتبال چنان مخالفت فيفا را برانگيخت كه ما را تعليق و وادار به تجديد سازماندهى خود كرد. بلكه وقتى محمد على آبادى در تضاد با اين مساله كوشيد در انتخابات فدراسيون فوتبال شركت كند، فيفا موج تازه اى از مخالفت هاى خود را با اين امر بروز داد كه يك بار ديگر طى ماه هاى اخير فوتبال ايران را تا مرز تعليق تازه پيش برد. اين كه چطور فيفا حاضر شد پس از كنار گذاشتن على آبادى به حضور كفاشيان و شهنازى، ديگر بلند پايگان ورزش ما ( سازمان و كميته ملى المپيك) در انتخابات رضايت دهد، بر ما پوشيده است، اما امروز كه اين امر حاصل آمده و يكى از آنها ( كفاشيان) رييس فدراسيون شده، اين احتمال و هراس وجود دارد كه رويكرد بيش از حد كفاشيان به آراى سازمان و وابستگى فيمابين حتى اگر كنجكاوى و واكنش منفى مجدد فيفا را بر نيانگيزد، چيزى به نام ذوق شخصى و ابتكار و توان اجرايى مستقل را براى فدراسيون باقى نگذارد و چنين چيزى ادامه و پى آمد بر پروسه تمايل شديد سازمان تربيت بدنى براى به دست گرفتن امور فوتبال كشور به حساب مى آيد و اين چيزى است كه در زمان حضور محمد دادكان به سبب استقلال راى و عدم انعطاف و استحكامى كه وى به لحاظ شخصيتى داشت، براى سازمان امكان پذير نمى شد. پس از بركنارى دادكان فدراسيون وارد دوره اى بى ثبات و مسايلى شد كه مى دانيم و مى دانيد، اما امروز نمى توان فرق بزرگى را لااقل شروع كار كيومرث هاشمى و على كفاشيان بين اين دو قايل شد. يعنى فردى در فدراسيون فوتبال مصدر كار است كه تمايلات و تخصص اولش فوتبال نيست و مجبور است به آرا و نظرات ديگران براى اداره اين ورزش روى بياورد و هر چند مشورت اولين اصل مورد تاييد و توصيه در هر كار ادارى و تشكيلاتى و يك چيز به شدت ضرورى و مفيد است، اما وقتى فرد اول يك ورزش خود بداند كه اصلح ترين گزينه براى اداره آن نيست و زمانى كه سازمان تربيت بدنى فردى مورد وثوق و طرف ارتباط خود را در يك ورزش خاص سر كار بياورد، هميشه محتمل ترين مساله و رويداد، ايجاد روند و پروسه اى در راس فدراسيون است كه نه قدرتمند و يك انديشه پرداز درجه اول و مستقل است و نه اين گمانه و شائبه را از ذهن فيفا دور مى كند كه ممكن است يك بار ديگر چرخه هاى مورد تاييد سازمان تربيت بدنى سكانداران اصلى فوتبال باشند. فوتبالى كه يكى از مهم ترين اصول و نيازهاى آن مستقل بودن و با قدرت عمل كردن است.
برنامه هايى طولانى
كفاشيان چه در صحبت هاى قبل از انتخاباتش و چه در مصاحبه هاى بعد از گزينش خود متذكر شده است كه برنامه هاى فراوانى براى اداره فوتبال كشور دارد و آنها را به كوتاه مدت، ميان مدت و بلندمدت تقسيم كرده و حتى بخشى از برنامه هاى او براى ۱۰ تا ۱۵ سال آينده ارايه شده است. شايد دليل اصلى دلگرمى وى براى رويكرد به چنين برنامه هايى اين نكته باشد كه فدراسيون هاى فوتبال هر كشورى بعد از تغيير روال حاكم بر فيفا طى سال هاى اخير به نهادهاى مستقلى بدل شده اند كه هيچ يك از ساير سازمان هاى ورزشى و اجتماعى آن كشور حق دخالت در آن را ندارند و رييس فدراسيون عوض نمى شود مگر اين كه اعضاى مجمع فدراسيون در انتخابات ۴ سال يك بار حكم به چنين چيزى دهند و سازمان تربيت بدنى و دولت نبايد به طور مستقيم اقدام به تغيير فدراسيون و مسوولان آن كنند. با اين حال روال فعلى حداقل اين شائبه را ايجاد مى كند كه به رغم تمام دلسوزى كفاشيان و مشاركت سايرين، فدراسيون وارد يك دوره كم ثمر ديگر شود و با اين كه اين بار بين سازمان و فدراسيون به دليل وجود افراد تابع و آرام در راس فدراسيون هماهنگى لازم وجود دارد و خبرى از تنش نيست، اما اين نيز مى تواند در درازمدت و حتى كوتاه زمان اسباب خلق دردسر براى ما از جانب برخى دست اندركاران ورزش داخلى و خارجى شود و به اين روند اعتراض هايى صورت گيرد.
تعدد كارشناسان
در اين ميان افرادى به درستى خواهند گفت فدراسيون جديد با يك رييس كه سال ها از مقامداران ارشد ورزش ما و به تبع آن حافظ منافع سازمان بوده، اينك نمى تواند يك نهاد نمونه و كم نقص براى اداره رشته اى باشد كه مورد بيشترين توجه در ورزش ايران و جهان قرار دارد و بايد از هر جهت از استقلال عمل، عدم وابستگى به ساير سازمان ها، ايده هاى اصلى و تعدد كارشناسان بهره مند شود تا بتواند تامين كننده نيازهاى اين ورزش باشد. چيزى كه به رغم برنامه هاى بسيار طولانى اعلام شده توسط كفاشيان طى روزهاى اخير و مصاحبه هاى پرشمار وى و حسن نيتى كه دارد، شايد با شرايط فعلى فراهم نيايد. به خصوص كه شكل خاص برگزارى انتخابات و باقى ماندن دو نامزد در روزهاى آخر و سپس كنار كشيدن يكى از آنها در شب قبل از گزينش، در عمل تصوير يك انتخابات قوى و شايسته را در ذهن ها نكاشته و اگر آن اتفاقات خاص و جرح و تعديل ها در ماه هاى اخير در روند ثبت نام مدعيان ورود به فدراسيون رويت و اجرا نمى شد، شايد امروز بهتر و بيشتر مى شد به آينده اين فدراسيون اميدوار بود، اما حالا كه يك تصور تشريفاتى و فرمايشى بودن هم از فدراسيون جديد و انتخابات آن وجود دارد، نمى توان آن را صاحب طيب خاطر براى حل مشكل دانست، حتى اگر توان فنى و علمى انجام اين كار را داشته باشد.
به واقع اگر كفاشيان مستقل نباشد، اولين سوالى كه پيش مى آيد، اين است كه چگونه مى توان با خوشبينى به ورزش نگريست كه مشكلات تشكيلاتى دو سال اخيرش در تمام دوران فوتبال ما كم سابقه بوده است.

حورا شكيبى
رود فان نيستلروى، ستاره هلندى رئال مادريد كه آمار بالايى از گلزنى را در كارنامه اش ثبت كرده و به عنوان پى چى چى (آقاى گل لاليگا) فصل گذشته معرفى شد، در آخرين نشست با روزنامه ماركا از فوتبال ملى و باشگاهى صحبت كرد كه ترجمه متن اين مصاحبه به شرح ذيل است:
* به تازگى با باشگاه رئال تمديد قرارداد كرده ايد. آيا از حضور در رئال مادريد راضى  هستيد يا منچستر يونايتد برايتان بهتر بود؟
** قطعا از بودن در باشگاه فعلى ام احساس خوبى دارم. البته انتخاب هميشه دشوار است. ۵ سال در منچستر يونايتد توپ زدم و سران اين باشگاه پس از مصدوميت زانويم يك سال ديگر صبر كردند تا تمديد كنم. در آنجا براى خودم ارج و قربى داشتم البته در رئال هم مورد احترام هستم. اگر در آن زمان با فرگوسن دچار مشكل نمى شدم قطعا امروز اينجا نبودم.
* به نظر خودتان تا چند سال ديگر مى توانيد به فوتبال ادامه دهيد؟
** فكر مى كنم تا ۳۵ سالگى و حتى بيشتر از آن. بازدهى من بستگى به تعداد گل هايم دارد. خوشحالم كه اين اجازه را دارم كه در صورت بالا رفتن تعداد باز ى هايم تمديد كنم. مرحله دشوارى را پيش رو دارم.
* آيا قهرمانى رئال در لاليگاى فصل گذشته به خاطر شانس خوب بوده يا اين كه شما تعداد زيادى گل زديد؟
** فكر مى كنم هر دو مقوله در قهرمانى تيم نقش داشتند. در كل عملكرد تيم، حمايت باشگاه و هواداران نقش عهده اى در برترى ما داشتند. براى من بازى طى ،۴ ۵ ماه اول حضورم در برنابئو بسيار دشوار بود. امتيازات زيادى را در خانه از دست داديم اما پس از آن به خود آمديم و سعى كرديم در هر بازى امتيازات را به نام خود رقم بزنيم و خوشبختانه هواداران هم هميشه در كنار ما بودند. هيچ گاه اين روزها را فراموش نمى كنم.
* فكر مى كرديد كه بارسا با همين مشكلات سابق رئال مادريد دست به گريبان شود؟
** من هم با بازيكنان بارسا همدردى مى كنم و احساس مى كنم از آنها هستم. وقتى در نيوكمپ توپ مى  زنيد ابدا فكر نمى كنيد كه اين تيم دچار بحران شده و وضعيت بدى دارد.
* آيا رئال مادريد مى تواند روند فعلى اش را كه بسيار هم رضايت بخش است، تا پايان فصل حفظ كند؟
** اين يكى جاى ابهام دارد. زمان خود در مورد اين قضيه تصميم مى گيرد. خوشبختانه تيم قدرتمندى داريم كه البته بايد آمار ستارگان مصدوم را نيز در نظر گرفت. اميدواريم بتوانيم اين روند را ادامه دهيم.
* آيا رئال مى تواند هر سه جام را تصاحب كند؟
** البته هدف ما نيز همين است و فكر مى كنم توانايى كسر سه عنوان را داشته باشيم البته اين مساله بسيار دشوار و در نوع خود بى نظير است.
* آيا وقتى گوتى را در زمين نداريد، احساس كمبود در تيم نمى كنيد؟
** بله، قطعا اينطور است. او هميشه مراقب پشت سر و جلوى روى خود است. اگر توپ را تصاحب كند، سريعا به دنبال موقعيتى مى گردم كه توپ را از او بگيرم و آن را به جلوى دروازه هدايت كنم. گوتى هميشه فكر همه چيز را مى كند و بار سنگينى بر دوش دارد. او بر كل زمين تسلط دارد و به خوبى مى داند كه موقعيت هر بازيكن در كجاى زمين است.
* رمز موفقيت شما و رائول در درك بالاى تيمى چيست؟
** هر دوى ما شخصيت هاى مشابهى داريم و اوقات زيادى را در كنار يكديگر مى گذرانيم. ما هم بحث فوتبالى مى كنيم و در خصوص اين كه حرفه اى ها چه وظايفى در زمين دارند تبادل نظر مى كنيم كه اين قضيه به فهم فوتبالى ما كمك مى كند. گرچه در زمان بازى، عملكردهايمان با يكديگر متفاوت است، رائول با پاى چپ عرض اندام مى كند و من با پاى راست.
* چه تيمى قهرمان يورو ۲۰۰۸ مى شود؟
** سوال سختى است. ايتاليا و فرانسه در گروه ما قرار دارند. اسپانيا هم تيم قدرتمندى دارد.
* چه كسى در حال حاضر بهترين دنياى فوتبال است؟
** فكر مى كنم ليونل مسى در اين فصل بهترين بازى هايش را ارايه داده. او خارق العاده است اما كاكا را نيز نبايد از نظر دور نگه داشت.
* نظر شما در خصوص شوستر چيست؟
** او مربى فوق العاده اى است و درك بالايى از فوتبال دارد. شوستر به خوبى مى داند كه چگونه پيش از هر بازى تيم را آماده كند. مرتب راجع به حريفان اطلاعات جمع كرده و ما را متذكر مى كند. تاكتيك هاى او نيز در نوع خود بى نظير هستند. شوستر مربى نكته بينى است.
* آيا تيم نسبت به سال گذشته وضعيت روانى و روحى بهترى دارد؟
** قطعا جو باشگاه و رختكن با هم متفاوت است. البته در فصل جارى اوضاع به مراتب بهترى داريم و راحت تر كار مى كنيم.
* آيا افتخار آن را خواهيم داشت كه مجددا شما را پى چى چى بخوانيم؟
** من هم دوست دارم آقاى گل شوم و با افتخار اين عنوان را تصاحب كنم. البته اين عنوان مسير سختى پشت سر خود دارد.

وصال روحانى
در حالى كه آثار و پى آمدهاى حدسيات مرتبط با مسابقات جهانى كشتى ۲۰۰۷ در باكو هنوز ادامه دارد و از ۱۴ مدال مورد نظر سران فدراسيون كشتى ايران در آن مسابقات فقط ۵ تا حاصل آمد و در ۵ وزن از ۷ وزن كشتى آزاد به كلى بدون مدال مانديم.
در يك اظهارنظر تازه باز از سوى رييس فدراسيون كشتى شنيديم كه براى تصاحب ۱۴ مدال اين رشته در المپيك پكن برنامه ريزى شده است.
اين مساله در حالى عنوان شده كه هنوز از حداكثر ۱۴ سهميه حضور در اين المپيك بيشتر از۶ سهميه اخذ نشده و بقيه بايد در ماه هاى پيش رو و در تورنمنت هايى كه حكم رقابت هاى انتخابى پكن را نيز دارند، به دست آيند و تا چنان زمانى راهى طولانى مانده است و با اين كه به احتمال قوى تمامى ۷ سهميه كشتى آزاد حاصل خواهد آمد، اما از حالا چشم دوختن به تمامى مدال هاى آن در پكن قدرى دور ماندن از واقعيت و ايجاد مسووليتى بزرگ بر دوش كشتى گيران است و اثر بزرگى كه دارد، عصبى و نگران كردن آنها و در نهايت دور ماندن آنها از هدف است.
البته محمدرضا يزدانى خرم هم معترف است كه نيل به هدف فوق بسيار سخت است. او مى گويد: پيش بينى در رشته كشتى و آن هم براى المپيك كار دشوارى است و به همين دليل من نيز به دقت حدس نمى زنم، ولى هر چقدر مدال ها بيشتر باشد، خوشحال تر خواهيم شد. برنامه  ريزى ما براى به دست آوردن ۱۴ مدال بوده زيرا به اندازه همين تعداد مدال به ما بودجه داده اند و ما نيز بايد به همين اندازه كوشش كنيم. در دوحه هدفمان رسيدن به ۱۴ مدال بوده كه ۱۰ تا را كسب كرديم ولى المپيك ها قابل قياس با ساير رقابت ها نيست و در پكن تمامى سرمايه ها و ستاره هاى كشتى جهان حضور خواهند داشت. با اوصاف فوق بهتر است كه ابتدا فدراسيون كشتى و ورزشكاران اين رشته كسب مجوزهاى باقى مانده المپيك را مبنا و هدف قرار دهند و در صورت رسيدن به حداكثر سهميه ممكن (۱۴ مورد) از نو هدف گذارى كنند و ببينند تا چه ميزان شانس ايستادن بر سكوى افتخار داريم و سپس آن را ترسيم و براى رسيدن به آن به دقت برنامه  ريزى فنى كنند و با اعلام ارقام بالا و صحبت از تصاحب ۱۴ مدال ناظران و مردم را به ديدگاهى نرسانند كه بعدا قادر به جوابگويى به آن نباشند.
كشتى آزاد ايران در مسابقات جهانى جمهورى آذربايجان يكى از پايين ترين رتبه هاى خود در دهه هاى اخير ( هفتمى و فقط با يك نقره و يك برنز) را به دست آورد و اين مساله محصول نكاتى فنى بود و ريشه در برخى مشكلات موجود در اين ورزش داشت و در حالى كه آن مشكلات به قوت خود باقى است و پس از تغيير مدير فنى تيم هاى ملى كشتى فرصتى براى حل آن فراهم نيامده است، مطرح كردن مجدد بحث ۱۴ مدال چيزى است كه حتى روس ها ( برنده ۶ طلا از ۷ طلاى ممكن در آوردگاه باكو) از آن چيزى نمى گويند.
شايد هم حرف هاى اخير دبير فدراسيون كشتى برآورد صحيح تر و درستى براى سايرين بوده باشد، زيرا عارف ربطى در اظهاراتى منطقى تر گفته است: احتمالا با ۱۰ سهميه به المپيك مى رويم و به دنبال ۴ تا ۶ مدال در پكن هستيم.