به دنبال احداث جاده اصفهان - شيراز و مسيرى كه بخشى از آن از نزديكى تپه رحمت آباد در مسير تخت جمشيد (پارسه) و پاسارگاد در استان فارس مى گذرد، با وجود هشدارهاى سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى نسبت به وجود آثار تاريخى و كوره هاى قديمى و اعلام آمادگى پژوهشكده باستان شناسى مبنى بر اعزام گروه باستان شناسى به اين محوطه پس از تامين بودجه توسط وزارت راه، بخشى از تپه به دنبال ايجاد جاده اصفهان - شيراز درحال تخريب است.
رييس سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى استان ، درباره رايزنى هاى اين سازمان با وزارت راه و تامين بودجه، گفت: از آنجا كه كاوش ها زير نظر پژوهشكده باستان شناسى و با برنامه ريزى آنها در تهران انجام مى شود، رايزنى درباره تپه رحمت آباد نيز بايد توسط آنها صورت گيرد.
محمدرضا بذرگر ادامه داد: پژوهشكده باستان شناسى فقط به ما اعلام مى كند كه يك گروه باستان شناسى براى كاوش در مكانى به آن منطقه اعزام مى شود. پژوهشكده بايد با وزارت راه در استان ها همكارى كند و اعتبارات اختصاصى آن را بگيرد، سپس با آماده كردن يك گروه باستان شناسى، آن ها را به محل اعزام كند.
او بيان كرد: اگر لازم باشد، سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى استان فارس در اين باره كارى انجام دهد، ازسوى پژوهشكده باستان شناسى بايد اعلام شود ولى هنوز چيزى به ما اعلام نشده است.
وى درباره وضعيت كنونى تپه رحمت آباد، اظهار داشت: از اين مساله خبر ندارم روزى از آنجا رد مى شدم، چيزى نديدم. اگر خبرى باشد كه بخواهد به تپه آسيب بزند، نيروى يگان حفاظت آنجاست و نمى گذارد، چنين اتفاقى بيفتد.
در اين باره رييس پژوهشكده باستان شناسى - حسن فاضلى نشلى - با اشاره به سفر اخير خود همراه قائم مقام سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى به استان فارس و ديدن تخريب بخشى از عرصه اين تپه، گفت: مسووليت هرگونه تخريب اين تپه و فراهم نشدن امكان براى انجام كاوش نجات بخشى برعهده وزارت راه است. به محض اين كه استان فارس بودجه لازم را تامين كند كه اين كار مستلزم انجام مكاتبه با وزارت راه است، از كاوش نجات بخشى استقبال مى كنيم.

مقامات فرهنگى ايتاليا قصد دارند، شرايط لازم را براى ثبت هفت اثر تاريخى اين كشور در فهرست ميراث جهانى يونسكو فراهم كنند.
براساس اعلام مقامات فرهنگى دولت ايتاليا، هفت بناى تاريخى كه چهار اثر آن ها، كليسا و صومعه هستند، شرايط لازم را براى ثبت در فهرست ميراث جهانى يونسكو دارند و پرونده هاى آن ها در آينده نزديك به يونسكو براى ثبت در فهرست ميراث جهانى اين سازمان در اجلاس آينده فرستاده خواهند شد. بناهاى تاريخى يادشده در شهرهاى اسپولتو، ناپل، فوگبا و گوليا قرار دارند.
اكنون ايتاليا ۴۱ اثر تاريخى ثبت شده در فهرست ميراث جهانى يونسكو را دارد. بر همين اساس، مقامات فرهنگى ايتاليا قصد دارند با ثبت آثار تاريخى يادشده در فهرست ميراث جهانى يونسكو، شرايط لازم را براى معرفى بيشتر پيشينه تاريخى اين كشور به جهانيان و جذب گردشگر بيشتر فراهم كنند.
آخرين اثر ثبت جهانى شده ايتاليا كه در شهر جنوا واقع شده است، در سال ۲۰۰۶ در فهرست ميراث جهانى يونسكو به ثبت رسيد.

در استان گلستان هم اكنون دو گونه رشته هاى صنايع دستى كه به آن بومى و غيربومى گفته مى شود رواج دارد،هر چند برخى از آنها منسوخ شده و در حال فراموشى اند كه چوغا يكى از اين رشته هاست.
اقوام مختلف استان گلستان كه هر يك فرهنگ، آداب و رسوم و صنايع دستى خاص خود را دارند، ابداع كننده و ادامه دهنده حيات بسيارى ازصنايع دستى منطقه و كشور هستند.
اين در حالى است كه بافت قالى، قاليچه و پشتى تركمن، ابريشم بافى، نواربافى، ساخت دوتار تركمن، پلاس بافى، جاجيمچه، زيورآلات، سوزن دوزى تركمن و بلوچ، نمدمالى، قلمزنى و قلاب بافى بخش كوچكى از اين زيبايى هاى دست ساز است.
بافت چوغا بيشتر توسط زنان عشاير انجام مى شود. چوغا به عنوان بالا پوش بختيارى ها و از مشخصه هاى آن هاست. چوغا بالا پوش راست و بدون آستينى است كه قد آن تا سر زانوست و جلوى آن سر تا سر باز است اين تنها قطعه لباسى است كه همگى در ايل مى پوشند و توسط زنان روى دستگاه افقى بافته مى شود.
* پيشينه تاريخى چوغا
انوشيروان گرايلى معاون صنايع دستى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان گلستان در اين خصوص مى گويد: پيشينه تاريخى چوغا به دليل شباهت ساختمانى آن به جاجيم، همانند آن داراى قدمتى بسيار بوده و تاريخچه آن برمى گردد به زمانى كه پشم ريسى، توليد نخ و بافت آغاز شد.
اين چوغا از پشم سفيد طبيعى و داراى خطوط عمودى آبى تيره و يا مشكى است كه قبلا با نيا رنگ شده است. تكنيكى كه براى بافت آن به كار مى رود همان بافت ساده(ساده باف) بختيارى هاست ، ابتدا قطعه را به طول ۵۰/۲ متر در ۵۰ متر مى بافند. اين قطعه كه تمام شد آن را از وسط در جهت عرض مى برند و تبديل به دو قطعه به عرض ۵۰ و طول ۲۵/۱ متر مى كنند. اين دو قطعه در جهت طولشان به هم دوخته شده كه مستطيلى به عرض يك متر و طول ۲۵/۱ متر به دست مى آيد.
در قسمت طول بالاى اين مستطيل، در حدود ۲۵ سانتى متر كنار بريده آن دو شكاف عمودى به طول ۲۰ سانتى متر براى گذراندن بازوها به وجود مى آورند. به نحوى كه دو قسمت تا شده روى پارچه برمى گردد و جلو چوغا را تشكيل مى دهد سپس روى شانه ها را مى دوزند و لبه هاى بريده شده را تو مى گذارند.
دو بند كوتاه كه در انتهاى هر كدام از آنها منگوله اى قرار دارد به زير بغل ها دوخته مى شوند.
* مواد اوليه
پشم و نخ پنبه اى
* چله كشى
معاون صنايع دستى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان گلستان خاطر نشان كرد: دار چوغابافى نيز همانند دار قالى، و رندى و. . . به شيوه سنتى است. اين دار به صورت افقى و روى زمين قرار مى گيرد. شيوه چله كشى و كوجى پيجى آن نيز مانند بافته هاى دارى ديگر است.
وى افزود: ابزار مورد استفاده براى چوغابافى نيز شبيه به بافته هاى ديگر است شامل شانه (كركيت)، قلاب كناره كش كه بيشتر چوغابافان از آن استفاده مى كنند دو عدد ميله آهنى كه دو سر آن ها به شكل قلاب است. از اين ميله ها (براى بالا و پايين كشيدن چوب پشت )استفاده مى كنند به طورى كه هر ميله در يك طرف پشت قرار مى گيرد.
* تكنيك بافت
گرايلى تصريح كرد: روش مورد استفاده براى بافت چوغا همان بافت ساده باف يا گليم باف است كه در هر بار بالا بردن چوب ها، يك پود از بين چله ها مى گذرد و عمل شانه زنى انجام مى شود و پود ديگرى از دهانه پله عبور كرده و توسط كركيت كوبيده مى شود. در چوغابافى عمل كناره پيچى با اضافه پود و چرخش آن به دور يك نخ از نخستين تار چله انجام مى شود. اين مقام مسوول گفت: پود گذارى در بافت چوغا هم به دو صورت ممتد و هم نيمه ممتد به كار مى رود. در مواقعى كه نقش راه راه هاى چوغا در عرض چله يك دست مشكى است پود گذارى ممتد است ولى وقتى كه طرح چوغا در عرض نصف سفيد و نصف سياه است تا نصفه سياه از پود مشكى و نصفه ديگر از پود سفيد استفاده مى شود و بعد توسط كركيت شانه زنى انجام مى شود. اين شيوه نقش اندازى در چوغا تا حدودى مشابه بافت گليم است.
* مراحل بافت
معاون صنايع دستى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان گلستان افزود: توليدكنندگان اين نوع پارچه را زنان روستايى تشكيل مى دهند كه با استفاده از دستگاه هاى بسيار ساده بافندگى (دار افقى) با حداكثر عرض ۵۰ سانتى متر، به بافت مى پردازند. قبل از شروع بافت پشم ها را شسته و شانه مى زنند و با چرخ به نخ تبديل مى كنند. هنگام نخ ريسى به اين نكته بايد توجه داشت كه چله (تانه) قدرى نازكتر از پود (بافه) ريسيده شود.
وى تصريح كرد: نخ چله را دو لا كرده با چرخ مى تابند. براى چله كشى ميخهاى چوبى (تنو) را در زمين نصب كرده ، متناسب با متراژ چله كشى تعداد آن نيز تعيين مى گردد. بعنوان نمونه براى ۳۰ متر چله از ۳ عدد ميخ و براى ۱۰۰ متر از ۵ عدد استفاده مى شود.
گرايلى گفت: ميخ ها را روبروى هم با فاصله اى معين نصب كرده تا چله ها را از بين آنان عبور دهند. پس از اتمام اين مرحله هر يك متر چله را ، با نخى مى بندند تا شل يا سفت (تنگ لس) نگشته آنگاه سر چله را يكى در ميان بصورت ضربدر گذارده تا از هم باز نشود.
تك تك تارها را از گورد و از بين دندانه هاى شانه عبور مى دهند كه اين امر توسط دو تن از زنان صورت مى پذيرد. به اين عمل تاف شان مى گويند و به معناى عبور تافه (چله) از شانه است.
اين مقام مسوول تا كيد كرد: مراحل بافت همچون جاجيم ، با عبور ماكو از بين تارها آغاز مى شود كه با فشار پدال چله ها از هم باز شده و پود از آن بين عبور كرده ، آنگاه با شانه بر آن مى كوبند. اين عمل همچنان تكرار مى شود تا بافت بطور كامل صورت گيرد. عرض پارچه چوغا در كت و شلوار با هم متفاوت است. عرض پارچه بافته شده جهت دوخت كت بايد ۵۰ سانتيمتر و براى شلوار ۴۰ سانتيمتر باشد.

بخشدار بلداجى شهرستان بروجن از توابع استان چهارمحال وبختيارى گفت: با فرا رسيدن فصل زمستان و كاهش دما، سطح تالاب بين المللى چغاخور يخ زد.
سعيد مردانى افزود: اين تالاب با مساحت يكهزار و ۵۰۰ هكتار يكى اززيباترين و بزرگترين تالابهاى استان چهار محال و بختيارى به دنبال كاهش دما تا ۲۵ درجه زيرصفر به يك سفره يخى تبديل شد. به گفته وى، اشراف كوه كلار با قله سه هزارو ۸۳۰ مترى ازسمت جنوب غربى بر زيبايى و جذابيت اين تالاب كم نظيرافزوده است.
وى تصريح كرد: اين منطقه گردشگرى درفصول گرم سال ماهانه پذيراى هزار گردشگر محلى و استانهاى همجوار و سطح كشور است.
وى اجراى طرح مطالعاتى براى ايجاد منطقه گردشگرى در ساحل تالاب چغاخور خبرداد و اظهاراميدوارى كرد: باتكميل اجراى مطالعات منطقه گردشگرى چغاخور عمليات ساخت تفرجگاه و محل اقامت گردشگران عملياتى شود.

با آغاز فصل سرما در كشورهاى مختلف جهان، روسيه و مصر تلاش هاى زيادى را براى جذب گردشگر بيشتر انجام داده اند. روسيه در روزهاى اخير به دليل موج جديد سرما كه بيشتر كشورهاى جهان را دربر گرفته، تلاش هاى زيادى را براى جذب گردشگران زمستانى به كوهستان هاى اين كشور براى ورزش هاى زمستانى، بويژه اسكى انجام داده است. از سوى ديگر، مصر نيز برنامه هاى خاصى را براى گردشگرانى كه از هواى سرد متنفرند و به دنبال مكانى گرم براى استراحت مى گردند، تدارك ديده است. از حدود دو هفته پيش، مقامات صنعت گردشگرى مصر با نمايش تيزرهاى تبليغاتى از جاذبه هاى گردشگرى اين كشور و افزايش مدت زمان ويزاى گردشگران، خود را براى ورود گردشگران خارجى، بويژه گردشگرانى از اروپا آماده مى كنند.

مدير اداره ميراث فرهنگى و گردشگرى شهرستان شوشتر بيان كرد: كمبود زيرساخت هاى گردشگرى از جمله هتل و مديريت منسجم شهرى براى آمادگى اين شهرستان با هدف پذيرايى از گردشگران، از مشكلات عمده شوشتر است. محمدحسين ارسطوزاده شهرستان شوشتر را يكى از اولويت هاى مهم كشور در حوزه گردشگرى دانست و ادامه داد: سه منبع مهم منابع طبيعى، اماكن مذهبى و مجموعه سازه هاى آبى اين شهرستان ظرفيت و پتانسيل عظيمى را در حوزه گردشگرى دارند. وى شهرستان شوشتر را به سبب وجود انبوه اماكن مذهبى و امامزاده، شهر ۴۰ پير معرفى كرد و افزود: بافت تاريخى شهرستان و تك بناهاى تاريخى كه از دوره قبل از اسلام تا دوره بعد از اسلام با تغييراتى به حيات خود ادامه داده اند، زمينه هاى فراوانى را براى توسعه گردشگرى شهرستان ايجاد كرده اند كه مشكلاتى مانند كمبود زيرساخت هاى گردشگرى اين روند را كم تحرك كرده است. مدير اداره ميراث فرهنگى و گردشگرى شهرستان شوشتر با اشاره به تلاش هاى صورت گرفته براى ثبت جهانى سازه هاى آبى اين شهرستان، گفت: سيماى شهرى، مديريت در اين شهر تاريخى و راه هاى ارتباطى از ديگر مسايلى اند كه ازسوى مسوولان گردشگرى درحال بررسى هستند اما براى رفع كامل اين مشكلات به همكارى و هماهنگى همه دستگاه هاى مربوط نيازمنديم. ارسطوزاده با بيان اين كه توسعه گردشگرى و نگهدارى از آثار تاريخى فرابخشى اند، اظهار داشت: سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى فقط نظام دهنده و هماهنگ كننده اين حوزه است. مدير اداره ميراث فرهنگى و گردشگرى شهرستان شوشتر به تدوين طرح مطالعات گردشگرى اين شهرستان به عنوان يكى از مناطق نمونه گردشگرى اشاره كرد و افزود: اين طرح كه اطلاعات مورد نياز آن به مشاور داده شده است، احتمالا تا پايان سال نهايى مى شود. وى درباره جايگاه شهرستان شوشتر در گردشگرى استان خوزستان، بيان كرد: سالانه بيش از يك ميليون نفر از جاذبه هاى اين شهرستان ديدن مى كنند كه بخش عمده آنها را به جز مسافران نوروزى و تابستانى، گروه هاى دانشجويى تشكيل مى دهد.

در دومين فصل كاوش هاى باستان شناسى محوطه هخامنشى منطقه نورآباد ممسنى استان فارس بخش هايى از يك ايوان ستون دار، يك پلكان و تالار بنا آشكار شدند كه اين مجموعه جزو يكى از ۱۰ بناى بزرگ هخامنشى در كشور به شمار مى رود.
سرپرست ايرانى هيات باستان شناسى اين محوطه با تاييد اين مطلب توضيح داد: دومين فصل كاوش هاى باستان شناسى در محوطه باستانى سروان از نخستين روزهاى دى ماه آغاز شد. در اين فصل هيات باستان شناسى بخش هايى از ايوان ستون دار اين محوطه، يك پلكان و تالار بنا را به دست آورد. البته سال گذشته بخش هايى از يك بناى ستون دار هخامنشى كشف شده بودند.
عليرضا عسگرى بيان كرد: اين بناى هخامنشى ستون هاى رفيع داشته كه ضخامت پايه ستون هاى آن بيش از يك متر است. همچنين سبك پايه ستون ها با سبك هنرى به كار رفته در تخت جمشيد (پارسه) برابر است. از نظر ابعاد نيز با پايه ستون هاى تالار صد ستون تخت جمشيد (پارسه) قابل مقايسه اند.
به گفته او پايه ستون ها مزين به گل هاى هشت پر ، لوتوس و شيارهاى برگ نخلى شكل هستند و رنگ آن ها مشابه تخت جمشيد (پارسه) خاكسترى است.
وى با بيان اين كه كاوش هاى باستان شناسى در اين محوطه و كشف پايه ستون هاى هخامنشى، سطوح سنگ فرش عظيم، سازه هاى بزرگ لاشه سنگى، ظرف هاى متعدد سنگ مرمر و ايوان بزرگ ستون دار و پلكان آن پرسش هاى متعددى را مطرح كرده اند ادامه داد: اين كه اين بنا در دوره كدام يك از پادشاه هاى هخامنشى ساخته يا استفاده شده است هنوز مشخص نيست. البته احتمالا اين بنا بخشى از يكى از شهرهاى دوره هخامنشى است و شايد آثار به دست آمده بخش هايى از شهر تاريخى ليدوما باشند كه در الواح تاريخى تخت جمشيد (پارسه) از آن نام برده شده است.
او افزود: با توجه به وجود عناصر معمارى پراكنده در اطراف اين محوطه و پايه ستون هاى كشف شده در نزديكى آن مى توان گفت كه در اين محل فقط يك بنا وجود نداشته است. به همين دليل شناخت هرچه بيشتر اين محوطه اطلاعات بى نظيرى را از يكى از مهم ترين مناطق بين شوش و تخت جمشيد (پارسه) ارايه خواهد كرد.
به گزارش ايسنا اين كاوش ها به سرپرستى عليرضا عسگرى از پژوهشكده باستان شناسى و دنيل توماس پاتس از دانشگاه سيدنى استراليا انجام شدند.
هيات مشترك باستان شناسى پژوهشكده باستان شناسى و دانشگاه سيدنى نخستين مرحله از پژوهش هاى مشترك را در طى سال هاى ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳ در منطقه نورآباد ممسنى فارس انجام داد. حاصل اين مرحله شناسايى ۵۱ محوطه باستانى در دو دشت رستم يك و دو لايه نگارى ۲۵ متر نهشته هاى باستانى در تل نورآباد و ۱۶ متر در تل اسپيد بود. البته بيشتر يافته ها علاوه بر تاريخ گذارى نسبى با آزمايش راديواكتيو تاريخ گذارى مطلق شدند و در نتيجه توالى استقرارى مناسبى از سكونت هاى هزاره ششم پيش از ميلاد تا ۵۰ ميلادى از مرحله يكم در آن منطقه به دست آمدند.
به گفته عسگرى در اين راستا دومين مرحله از پژوهش هاى مشترك با ديدگاهى وسيع تر و نگرشى عميق تر در زمستان ۱۳۸۵ در منطقه نورآباد ممسنى انجام و بخشى از اهداف در تداوم همان برنامه فصل نخست طرح ريزى شد. بخش ديگر نيز در روند نتايج مطالعات حاصل از آن مرحله در اين فصل انجام شد.

زريوار مريوان بزرگترين درياچه آب شيرين جهان به علت سرماى شديد طاقت نياورد و يخ بست.
سرما و برودت شديد هوا در چند روز اخير در مريوان باعث يخ بستن درياچه زريوار شده است.
پرندگان تنها ميهمانان درياچه براى پركردن شكم خود مشغول كندن چاله هاى آب روى در ياچه هستند.
رييس سازمان حفاظت محيط زيست كردستان در پى يخ بستن سطح تالاب زريوار در مريوان آن را خطرى جدى براى حيات وحش استان دانست و خواستار تشديد حفاظت مردم از پرندگان و حيوانات شد.
خيرالله مرادى افزود: بارش برف، برودت كم سابقه هوا و شدت باد سد بر دشت زريوار باعث يخ بستن كامل سطح آب تالاب شده است.
وى افزود: به علت پوشيده شدن حاشيه تالاب از برف و يخ تغذيه پرندگان بومى و مهاجر و ساير حيوانات بسيار مشكل شده است و يخبندان سطح تالاب، وزش باد سرد و نبود غذا حيات پرندگان و حيوانات تالاب را تهديد مى كند.
وى گفت: علاوه بر تهديدى كه براى حيات وحش منطقه از ناحيه شرايط بد آب و هوايى وجود دارد، شكارچيان سودجو عاملى خطرناك تر در شرايط فعلى هستند.
وى از روستاييان و اهالى حاشيه تالاب زريوار درخواست كرد ضمن خوددارى از شكار پرندگان و حيوانات از فعاليت شكارچيان فرصت طلب نيز جلوگيرى كنند.
در شرايط فعلى به علت سرما و نبود غذا پرندگان و حيوانات قدرت پرواز و حركت طبيعى را از دست داده اند و دربرخى مواقع براى تامين غذاى خود به محل سكونت انسان ها نزديك مى شوند.
مرادى از دوست داران طبيعت و علاقه مندان محيط زيست براى جلوگيرى از اتلاف و شكار وحش و پرندگان توسط افراد ناآگاه و فرصت طلب در خواست كمك كرد.
سازمان حفاظت محيط زيست كردستان براى تغذيه موقت پرندگان و حيوانات در اطراف تالاب و ساير مناطق حفاظت شده استان اقداماتى انجام داده است كه به گفته مسوولان اين سازمان بدون همكارى مردم اين تلاش ها به نتيجه نمى رسد.
در استان كردستان چهار منطقه حفاظت شده و شكار ممنوع در بيجار، قروه، بانه و سروآباد است.

مسوول پيشين اداره بررسى و شناسايى دفتر آثار تاريخى يادآورى كرد: قلعه شوش توسط فرانسوى ها و بدون معمارى ايرانى در پلان قلعه به عنوان يك پايگاه تحقيقاتى باستان شناسى ساخته و راه اندازى شده است. فائق توحيدى با اشاره به استفاده از مصالح چغازنبيل (دوراونتاش) مانند آجرهاى بزرگ و كتيبه دار در ساختمان قلعه شوش كه براساس معمارى غربى، قلعه هاى قرون وسطايى و تلفيقى از خانه هاى اروپايى بنا شده است، ادامه داد: سال هاى سال، اين قلعه به عنوان پايگاه باستان شناسى براى فرانسويان بوده است و پس از برگزارى كنگره معمارى در آنجا، جذابيت قلعه براى انجام كارهاى علمى و فعاليت هاى فرهنگى مشخص شد. وى با اشاره به پتانسيل اين قلعه براى بهره بردارى فرهنگى و اقامتى، بيان كرد: اين قلعه پتانسيل ورود گردشگر را دارد ولى به شرطى كه گردشگر عمومى وارد آنجا نشود، بلكه قلعه شوش به عنوان يك هتل اقامتى گران قيمت باشد كه فقط از گروه هاى محققان پذيرايى كند كه براى چند روز كوتاه آنجا مى آيند. او اولويت بهره بردارى را از اين قلعه، ايجاد يك پايگاه پژوهشى دانست و افزود: اگر قرار است، قلعه مجتمعى پذيرايى - اقامتى شود، ظرفيت گردشگران عمومى را ندارد، چون مصالح بنا قديمى اند. آجرها و سنگ ديوارها عمر زيادى دارند و به گونه اى نيستند كه آن ها را با يك دستمال بتوان تميز كرد. اين عضو هيات علمى سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى درباره نفيس يا غير نفيس بودن اين قلعه نيز اظهار داشت: يكى از مشكلات سازمان ميراث فرهنگى، نداشتن تعريفى جامع از كلماتى مانند نفيس و منحصربه فرد است نخست بايد اين كلمات تعريف شوند، تا منظور درست افراد را بتوان بيان كرد. توحيدى گفت: شايد منظور فردى كه كلمه غير نفيس را درباره قلعه شوش به كار برده است، باستانى نبودن آن، كامل نشدن اطلاعات درباره اين قلعه و لزوم بيشتر مطالعات كردن براى حفاظت فيزيكى از قلعه است. بر اين اساس، قلعه شوش خيلى باستانى نيست، نه خيلى نفيس.