وصال روحانى
در روز پايانى مسابقات اخير وزنه بردارى قهرمانى كشور در اراك برخوردى از سوى برخى حاضران با مساله تست هاى دوپينگ ديده شد كه بلافاصله شائبه هاى جديد را مطرح كرد و بوى دوپينگ احتمالى را در فضا پراكند.
ماجرا از اين قرار بود كه با از راه رسيدن نماينده هاى ستاد ملى مبارزه با دوپينگ و درخواست آنها براى انجام برخى آزمايش هاى لازم تعدادى از وزنه برداران دعوت شده براى اين مهم خود را كنار كشيدند و وقعى به اين مساله نگذاشتند. آنها به دلايل مختلف از اين امر انصراف دادند كه بديهى است بلافاصله فرضيه دوپينگ را در مورد آنها مطرح كرده باشد، زيرا در فرهنگ دوپينگ انصراف از شركت در تست هاى در نظر گرفته شده به منزله استفاده از داروهاى نيروزا و به مثابه دوپينگ و حتى سندى در اين خصوص است و مجازاتى همسو با آن نيز دارد. به عبارت بهتر مى توان ورزشكارى را كه با رد كردن دعوت مسوولان تست نداد، درست مثل افراد خاطى دانست كه در آزمون ها شركت كرده ولى نتيجه مثبت پس داده اند و مى توان براى هر دو مورد مجازات مشابهى را اعمال كرد و به واقع انصراف داده ها را دوپينگى دانست و همانند آنها تلقى كرد و به همان شكل مجازات كرد.
اما فدراسيون وزنه بردارى چه مى كند؟ فدراسيون فعلى كه ۵/۱ سال پيش به جاى «فدراسيون على مرادى» و به نيت برچيدن دوپينگ مصدر كار شد و مدعى توفيق هايى در اين مدت و در زمينه مذكور است، از زبان رئيس خود قول برخورد جدى را با افراد فرارى از آزمون تاخير در اراك داده است. بهرام افشار زاده گفته است: «اگر يقين كنيم افراد غايب در آزمون ها از اين امر بيم داشته و يقينا به اين دليل اردو را ترك گفته اند، با آنها برخورد خواهيم كرد. با احتساب مشكلاتى كه از گذشته در اين مورد در وزنه بردارى بوده سعى داشته ايم از آغاز با اين مساله با قدرت برخورد كنيم و موضوع آموزش و اطلاع رسانى در اين مورد را جدى بگيريم. در اين مدت هم نمونه هاى زيادى از ورزشكاران گرفته ايم و هم برنامه هاى آموزشى را براى مربيان و مسوولان اين ورزش در استان هاى مختلف ترتيب داده ايم.»
بدون تصور؟
افشار زاده همچنان مدعى است كه هيچ قصورى در امر مبارزه با دوپينگ از وى و همكارانش سر نزده است: «اگر از ما اغماضى در خصوص مبارزه با دوپينگ سر زده بود، مطمئن باشيد كه در رقابت هاى آسيايى و جهانى و حتى باشگاه هاى آسيا مشكلى بزرگ براى ما حادث مى شد اما با برخورد قوى ما و آموزش دادن و نظارت لازم چنين نشد و خوشحاليم كه بخشى از كوشش هاى ما ثمر داده و جو حاكم جو مناسبى است ولى نبايد اين را كافى بدانيم و فقط بايد زمانى از تلاش دست برداريم كه جامعه اين ورزش به طور صد درصد از دوپينگ پاك شود. به هر حال ما مجازات هاى ويژه تازه اى براى دوپينگى ها داريم و در كنار مجازات هاى ستاد ملى مبارزه با خاطيان، تنبيهات اضافه اى را معمول خواهيم داشت.»
با اين حال تا لحظه نگارش اين مطلب هنوز توضيح دقيق و محكمه پسندى درباره اقدام كسانى كه در اراك از شركت در آزمون دوپينگ انصراف دادند، ارائه نشده است و حتى وقتى قرار شد سخنگوى ستاد ملى مبارزه با دوپينگ درباره افراد انصراف دهنده در اراك اظهارنظر و ارائه طرق كند وى صرفا وعده به آينده داد و گفت: «اگر ورزشكارى صحنه مسابقه را ترك كرده و انصراف داده يقين بدانيد كه در آينده گرفتار خواهد شد!»
اگر آنها جدى اند...
همان طور كه در سطور قبلى گفتيم حكم افراد انصراف  دهنده برابر با مجازات اشخاصى است كه تست بدهند و نتيجه تست شان مثبت باشد. با اين حساب اگر فدراسيون افشارزاده و ستاد مبارزه با دوپينگ در حرف خود جدى  اند، با احتساب اين كه نام و وصف انصراف دهنده ها مشخص است و چيزى در اين ارتباط مبهم نيست، بايد همين حالا خاطيان را مجازات كنند و مساله به همين سادگى است.
تا زمانى كه مماشات در دستور كار ما است. به هيچ جا نمى رسيم زيرا خاطيان مى بينند كه مى توانند تخلف كنند، اما كسى كارى به كارشان نداشته باشد و هر جا هم كه در معرض تست قرار گرفتند، به راحتى سرشان را پايين بيندازند و بروند و پس از رفتن شان فقط مشتى شعار از زبان مسوولان شنيده شود. در حالى كه در قواعد بين المللى تصريح شده كه كنار كشيدن از آزمايش دوپينگ به مثابه استفاده از داروهاى نيروزا است، بايد پرسيد چرا ما خاطيان را محروم نمى كنيم و به چه سبب دو سال محروميت را كه حكم افراد دوپينگى و سرافكنده در تست هاى مربوطه است، برايشان اعمال نمى داريم؟ راستى چرا؟

شيوا نوروزى
گمان نمى كنم كسى فوتبال را بشناسد و آن را دنبال كند ولى منكر نقش دروازه بان در تيم شود. چرا كه اگر كوچك ترين آشنايى با اين رشته داشته باشد مى داند حضور دروازه بانى شش دانگ كه از هر لحاظ مطمئن باشد و خيال همه از جانب او راحت باشد چقدر مى تواند در موفقيت تيمش موثر باشد. تا به امروز اغلب مربيان مطرح نياز مبرم خود را به داشتن چنين دروازه بانى و با اين خصوصيات اعلام كردند. از طرفى آنها تمرينات اختصاصى ويژه اى را براى اين پست در نظر مى گيرند تا بلكه گلرى تمام عيار داشته باشند. اما تا به امروز از دروازه بان هاى متعددى كه به عرصه فوتبال راه يافتند تنها تنى چند از آنها توانسته اند به گونه اى عمل كنند كه نامشان هرگز از يادها نرود.
پيتر اشمايكل دانماركى دروازه بان اسبق تيم ملى دانمارك و منچستر يونايتد را كمتر كسى از ياد مى برد. تا زمانى كه او در چهارچوب دروازه شياطين سرخ بود خيال سرالكس فرگوسن از جانب اشمايكل راحت بود چرا كه او هرگز اجازه نمى داد مهاجمان حريف به راحتى پايشان به گلزنى باز شود. اشمايكل كه متولد ۱۹۶۳ ميلادى است روزى به خاطر حضور موفقش در منچستر يونايتد و تيم ملى دانمارك از بهترين دروازه بانان جهان به شمار مى آمد. دروازه بان ۴۳ ساله منچستر از سال ۱۹۹۹-۱۹۹۱ پيراهن شماره يك تيم را بر تن داشت و ۲۹۶ بازى نيز براى منچستر به ميدان رفت. اما وى در اواخر دوران فعاليتش اولدترافورد را ترك گفت به اسپورتينگ ليسبون پيوست و ۵۰ بازى نيز با پيراهن آن تيم انجام داد. در سال ۲۰۰۱ به استون ويلا نقل مكان كرد و تنها در ۲۹ مسابقه حضور يافت. اشمايكل منچسترسيتى را به عنوان آخرين تيم باشگاهى اش برگزيد و تا سال ۲۰۰۳ عضو اين تيم بود.
درست است كه پيتر اشمايكل چند سالى است كه كفش هايش را آويخته اما كاسپر پسر ۲۰ ساله او قصد دارد جا پاى پدرش بگذارد و نشان دهد كه خون دروازه بانى در رگ هاى آنها جريان دارد. كاسپر كه هم اكنون عضو باشگاه منچستر سيتى است، چندى پيش با تمديد قراردادش، خودش را براى ۴ سال ليگ در سيتى تثبيت كرد.
اشمايكل كه ۸ سال رويايى را با شياطين سرخ پشت سر گذاشت، حال به عنوان يكى از بهترين بازيكنان اسبق تيم به سوالات مطرح شده سايت رسمى منچستر يونايتد پاسخ مى دهد:
* وضعيت اين فصل منچستر را چگونه مى بينيد؟
** فصل خوبى است و نسبتا خوب ظاهر شديم. اما هنوز هم بايد به تلاشمان اضافه كنيم و اگر بخواهيم از پس حريفان هميشگى برآييم مى بايست جدى تر عمل كنيم. به علاوه منچستر همواره بهترين انگلستان بوده و در اين فصل هم يك بار ديگر ارزش هاى تيمى را ثابت كرده است. شايد تنها مشكلى كه من را نگران كرده اين باشد كه منچستر بدون ستارگانش قطعا با بحران روبه رو مى شود. براى مثال اگر وين رونى در زمين حضور نداشته باشد بعيد مى دانم كسى بتواند جاى خالى او را پر كند، اگرچه ما تيم پرمهره اى داريم. از طرفى كارلوس ته وز بهترين خريد باشگاه در اين فصل بود و يقين دارم كه در فصل آينده رونى و ته وز زوج شگفت انگيزى را تشكيل خواهند داد. ريو فرديناند هم مهره كليدى ما است كه با آمدن ويديچ به يك ستاره تبديل شده است و به خوبى با هم هماهنگ شده اند.
* اخيرا فرگوسن در اظهارنظرى عنوان كرده كه تيم اين فصل او بهترين تركيبى است كه تا به حال در منچستر داشته است. شما به عنوان كسى كه سال ها در اولدترافورد حضور داشتيد اين اظهارنظر را تاييد مى كنيد؟
** چيزى كه حرف اصلى را در منچستر مى زند تاريخچه اين باشگاه است كه هر جا مى رويم همه با در نظر گرفتن افتخارات پيشين از ما انتظارات بالايى دارند. زمانى كه براى اولين بار پيراهن منچستر را بر تن كردم مهم ترين مساله براى من و هم تيمى هايم اين بود كه با گذشت ۲۰ سال منچستر هنوز توانسته بود عنوانى را كسب كند و از آنجا كه همگى با جان و دل زحمت مى كشيديم و تمرين مى كرديم توانستيم اين طلسم را بشكنيم. تيم فعلى هم خيلى خوب ظاهر شده و فصل گذشته هم جام را تصاحب كرد. خيلى خوب با شيوه هاى فرگوسن آشنا هستم و مى دانم كه اين گونه اظهارنظرها چه تاثير مثبتى در روند تيمى مى گذارد. همه دانند كه فرگوسن چقدر با روش هاى موثر روانشناسى آشنايى دارد و او مى خواهد شاگردانش را به اين باور برساند كه اگر بخواهند هر جامى را
مى توانند تصاحب كنند.
* فكر مى كنيد هدف اصلى فرگوسن قهرمانى در ليگ قهرمانان اروپا است؟
** قطعا، دليلى وجود ندارد كه به اين مهم نرسند. در ضمن منچستر در تمامى سال هايى كه در ليگ قهرمانان حضور داشته از شانس هاى قهرمانى به حساب مى آمده اما از آنجا كه شانس نقش مهمى در موفقيت دارد با بدشانسى حذف شده است. دقيقا مانند سال گذشته كه بازى بيشتر شبيه به يك بخت آزمايى شده بود و تيمى كه خوش شانس تر بود پيروز ميدان شد. به شخصه اميدوارم بار ديگر منچستر بر سكوى قهرمانى بايستد.
* فرديناندو ويديچ را با بروس و پاليستر مقايسه مى كنند.
** درست است من هم شباهت هايى بين آنها مى بينم و هميشه از اين كه آن دو در زمين بودند لذت مى بردم. بروس و پاليستر هر دو قدرت بالايى در كنترل توپ داشتند، چيزى كه به خوبى در فرديناندو ويديچ مى توان ديد. اما زمانه عوض شده و حتى شيوه بازى هم تغيير كرده است. فوتبال امروزى بازيكنان سرعتى و خلاق مى طلبد كه از تكنيك بالايى برخوردار باشند كه دليل موفقيت فرديناندو ويديچ نيز همين فاكتورها است.
* با پيوستن رونالدو به تيم تغييرات محسوسى به وجود آمد.
** او خارق العاده است و جزو ۵ بازيكن برتر دنيا است. رونالدو به خوبى مى داند كه فوتبال تنها فريب دادن حريف نيست بلكه بازيكن بايد بداند در چه زمان و موقعيتى بايد زيركانه عمل كند و حريف را فريب دهد. از طرفى كريس به خوبى وظيفه گلزنى اش را انجام مى دهد و هواداران را هم راضى نگه داشته است. فرگوسن جزو معدود مربيانى است كه توانسته از قابليت هاى كريس به بهترين شكل و در جهت موفقيت تيم استفاده كند و شايد اگر رونالدو در تيم ديگرى بود وضعيت به گونه اى ديگر بود. بسيار دشوار است كه كسى بتواند نظر فرگوسن را جلب كند به گونه اى كه حاضر نشود او را تعويض كند اما رونالدو آنقدر باهوش و تكنيكى است كه حتى فرگوسن را هم متقاعد مى كند.
* منچسترسيتى و منچستر يونايتد دو رقيب ديرينه هستند كه اتفاقا در اين فصل هم رقابت تنگاتنگى با هم دارند.
* * بله از زمانى كه به ياد دارم دربى اين تيم حساسيت بالايى داشته و هر وقت كه به مصاف هم مى رفتيم از چندين روز قبل برنامه ريزى هاى دقيقى شروع مى شد. در حال حاضر هم كه در بالاى جدول هر دو در تعقيب يكديگرند. از آنجايى كه كاسپرو، پسرم در سيتى است دوست دارم كه آنها موفق شوند اما اين دليل نمى شود كه تيم محبوبم را فراموش كنم و هنوزم از پيروزى منچستر شادمان مى شوم. سيتى تا اينجاى كار خيلى خوب پيش رفته و توانسته جايگاه خوبى در جدول پيدا كند اما به ياد ندارم كه آنها توانسته باشند مدت زيادى در بالاى جدول دوام بياورند. قبول دارم كه در اين فصل عالى ظاهر شدند اما با ۶ گل نتيجه را به چلسى واگذار كردند. اين همان نكته اى است كه اريكسون بايد خيلى جدى تر به آن بپردازد كه شايد سال ها زمان ببرد. عقيده شخصى من اين است كه منچستر و آرسنال ۲ مدعى اصلى قهرمانى امسال هستند ولى نمى توان چلسى را ناديده گرفت. ليورپول هم تيم خوبى است ولى نه به اندازه اى كه بتواند رقيب خطرناكى براى منچستريونايتد و آرسنال محسوب شود.

حورا شكيبى
ماسيمو موراتى مالك باشگاه اينتر ميلان از اواسط دهه ۱۹۹۰ كه مسووليت نراتزورى را پذيرفته. صدها ميليون پوند صرف مخارج مه آتزا كرده و حالا كه تيم روبرتو منچينى به قدرت اول فوتبال ايتاليا بدل شده ناخودآگاه نگاه ها متوجه خط دفاع مشكى و آبى پوشان مى شود. در ميان اين هم ستاره گران قيمتى كه آمدند و رفتند، حضور يك مدافع كم خرج و موفق بيش از بقيه نظرها را جلب مى كند و او كسى نيست جز استبان كامبياسو. اين مهره ارزشمند كه شايد در محافل كمتر از او بحثى به ميان بيايد در ۱۵ سالگى كارش را با تيم جوانان اينديپندينته آغاز كرد و آنقدر تاثيرگذار بود كه زير ذره بين رئال مادريد قرار گرفت اما از شانس بدى كه داشت هيچ گاه در برنابئو مورد تقدير واقع نشد و فرصت هاى انگشت شمارى براى درخشش نصيب او مى شد. البته كامبيا سو مقصر نبود چرا كه فوتبال اسپانيا در كل ارزش مدافعان را درك نمى كند. به همين دليل بود كه روساى باشگاه رئال تصميم گرفتند در سال ۲۰۰۳ كلود ماكه له له را كه بهترين هافبك تدافعى وقت به شمار مى آمد به چلسى بفروشند. پس از رفتن كلود، استبان تنها يك سال دوام آورد و با اينكه قراردادش با رئال پابرجا بود، در سال ۲۰۰۴ عازم اينتر ميلان شد تا استعدادهايش را در يك باشگاه ايتاليايى خرج كند. هر چند حضور او در آغاز مثمرثمر واقع نشد و عملكردهاى او با حضور ادگار داويدس كه شش ماهه از بارسا عازم اينتر شده بود، در حاشيه قرار گرفت. كامبياسو در همان شش ماه نخست حضورش در كنار نراتزورى مى توانست به قدرتمندترين هافبك تدافعى دنياى فوتبال بدل شود و حالا پس از گذشت سه سال و اندى تازه درهاى شانس به روى استبان گشوده شده اند. بهترين عملكرد اين بازيكن را مى توان تاكتيك هاى به موقع و منحصر به فردش قلمداد كرد. قدرتى كه وى در بستن فاصله دو خط ميانى تدافعى تيم و مسدود كردن راه براى مهاجمان حريف دارد، وى را معروف كرده.
اگر دربى ميلانو را مشاهده كرده باشيد، حتما متوجه شديد كه كاكا براى گذشتن از سد كامبياسو چقدر تلاش مى كرد. علاوه بر اين قدرت اين آرژانتينى در تكل زدن، پيش بينى موقعيت، شجاعت و تهور و انگيزه اش به اندازه ساير خصوصيات منحصر به فرد زبانزد است. وقتى بازيكنى قصد عبور از سد كامبياسو را دارد، به ندرت مى تواند موفق شود. استبان در دقايق پايانى بازى ها درست مثل دقيقه اول شاد و سرحال است. در ميان بازيكنان فوتبال شايد بتوان خاوير ماسچرانو را تا حدى شبيه به كامبياسو دانست، البته تاكتيك هاى تهاجمى استبان در كنار خلاقيت وى او را از ماسچرانو و سايرين متمايز مى سازد. ستاره اينتر در اكثر مواقع دروازه را با ضربات كوبنده اش بدرقه مى كند و كمتر شده كه در هدف گيرى خطا كند. در فصل جارى او توانسته پنج گل را در رقابت هاى مختلف اينتر به نام خود رقم بزند كه اين رقم با اينكه كم به نظر مى رسد اما براى يك هافبك تدافعى آمار خوبى به نظر مى رسد يكى از اين گل ها كه اتفاقا از ارزش بالايى برخوردارند، در دربى ميلانو و قبل از كريسمس توسط كامبياسو نواخته شد و ديگر گل با اهميت او در پيروزى تيم منچينى مقابل زسكامسكو در ليگ قهرمانان بود. هواداران اغلب از اهميت زلاتان ابراهيموويچ براى اينتر صحبت مى كنند، البته نمى توان منكر نقش آفرينى هاى اين سوئدى براى تيمش شد اما اگر بخواهيم صادقانه بگوييم ، كامبياسو ارزشى كمتر از زلاتان ندارد. با اين حال در زمان انتخاب بهترين بازيكنان دشوار است كه تنها يك ستاره را برگزيد. براى مثال آندره آپيرلو در نسل خود يك بازيسازى بى نظير است و مى تواند مسووليت هاى كامبياسو را نيز متحمل شود. اما آيا مى توان پيرلو را يك هافبك دفاعى خواهد؟
ديگر بازيكنى كه تا حدى شبيه كامبياسو عمل مى كند، مايكل اسين از چلسى است ولى صد درصد اسين به اندازه همتاى خود در مه آتزا كامل نيست خصوصا در زمينه تهاجم اسين از نسل فوتباليست هاى مدرنى است كه بر پايه قدرت و سرعت عمل مى كنند و تمام تيم هاى بزرگ دنيا دوست دارند اين غنايى را در اختيار داشته باشند.
در پايان مى توان گفت كه استبان كامبياسو در موقعيت خود يك بازيكن در حد استانداردهاى جهانى است و اى كاش او بيست تا سى سال پيش كه سرعت بازى ها كمتر بود، حضور داشت.