شيوا نوروزى
برگزارى يك تورنمنت بين  المللى چندان آسان نيست و مسوولان آن مجبور شدند از ماه ها و حتى سال ها قبل براى آن برنامه ريزى هاى دقيقى را آغاز كنند. قطعا براى برگزارى مسابقات بين المللى برنامه زمان بندى شده اى تنظيم مى شود كه هرگونه تغييرات احتمالى در آن نظم كل مسابقات را به هم مى ريزد و مشكلات جدى را به وجود مى آورد. البته قصدم از بيان اين مطالب تحليل نحوه برگزارى مسابقات بين المللى نيست بلكه مى خواهم اهميت آن را براى كشور ميزبان بيان كنم. از آنجا كه هزينه سنگينى بر دوش برگزار كننده است و از همه مهم تر هيات اجرايى آن براى برگزارى مسابقات سال ها زحمت مى كشد، همگان بالاخص مردم انتظارى جز قهرمانى ندارند چرا كه تنها راه جبران سرمايه گذارى وسيع كشورشان را در قهرمانى تيم ملى شان مى بينند.
جام ملت هاى آفريقا نيز كه به ميزبانى كشور غنا در حال برگزارى است مهم ترين تورنمنت آفريقا محسوب مى شود حال كه چشم اميد همه به ميزبان اين دوره است غنا نيز حضور نسبتا موفقى را در اين مسابقات داشته است. با اين حال فشار رسانه ها و مطبوعات روى ستارگان سياه بسيار زياد شده است.آنها هم در تلاشند با حضورى موفق از شدت انتقادها بكاهند.
غنا كه تا جام جهانى ۲۰۰۶ تحت هدايت مربى اهل صربستانى بود توانست درخشش خوبى از خود به نمايش بگذارد اما ميردويكوويچ در ماه جولاى از سمت خود استعفا كرد و حاضر نشد به كار خود در اين تيم ادامه بدهد. به دنبال رفتن او،د لوروى فرانسوى سكان هدايت را به دست گرفت و اولين و شايد تنها هدفش تسخير قهرمانى جام ملت هاى آفريقا بود. چرا كه لوروى يك بار در سال ۱۹۹۸ با كامرون به اين مهم دست يافت. به علاوه او هدايت تيم هاى ملى سنگال و كنگو را هم در كارنامه دارد. در ادامه مصاحبه لوروى با سايت رسمى فيفا را مى خوانيد:
* فكر كنم كه فشار زيادى را با آغاز جام ملت ها احساس مى كنيد.
** دقيقا همين طور است. شركت در چنين رقابت هايى واقعا دشوار است و دشوارتر از موفقيت در آن است. سعى مى كنم كه بازيكنان را به دور از حواشى نگه دارم و اجازه نمى دهم آرامش تيمى مان از بين رود. از طرفى غنا از سال ۱۹۸۲ ديگر نتوانسته به اين مقام برسد و خوب با اين وجود مى شود حدس زد كه هواداران اين كشور چه انتظاراتى دارند. به علاوه در گروه نسبتا سختى هم قرار داريم و نمى توان هيچ يك از رقبا را دست كم گرفت. اما جو خوبى حاكم است و خيلى تلاش كرديم تا مرحله نهايى را با موفقيت پشت سر بگذاريم.
* اولين رقيبتان گينه بود و با حساب ۲ بر ۱ آنها را پيش رو برداشتيد.
** ديدار اختتاميه بود و براى ما اهميت زيادى داشت. گينه هم تيم بسيار خوبى بود و بازيكنان جنگنده اى داشت و مهم تر از همه اين كه مى دانستيم آنها بازيكنان با استعدادى هستند و از كوچك ترين فرصتى استفاده مى كنند و بازى سختى خواهد بود. به همين جهت است كه من روى بازى افتتاحيه تاكيد زيادى داشتم چون عقيده دارم اگر تيمى بتواند ۳ امتياز نخست را كسب كند راه كمى هموارتر مى شود.
* آيا شما از آن دست مربيانى هستيد كه براى برنده شدن تيم سختگيرى هاى زيادى مى كنند و شاگردانتان را تحت فشار مى گذاريد؟
** به اين نكته توجه كنيد كه فشارهاى روحى ـ روانى جزيى از فوتبال محسوب مى شود و تا به حال در ۶ فينال جام ملت ها حضور داشته اما باز هم رسيدن به فينال برايم جذابيت خاصى دارد و به شاگردانم گوشزد كرده ام كه همه تيم ها آرزوى قهرمانى دارند اما تنها يك تيم موفق به تصاحب جام مى شود.
* با مصدوميت استفان آپياه چه مى كنيد؟
** خيلى سخت است كه بهترين بازيكنت را در اختيار نداشته باشى و در ابتدا مشكل بود اما ديگر با اين موضوع كنار آمده ايم. آپياه پاشنه آشيل ما بود كه متاسفانه نمى توانيم او را در اختيار داشته باشيم. با اين حال تنها نيستيم او در بازى افتتاحيه در استاديوم حاضر بود و قرار است تا آخر حمايت خود را از تيم دريغ نكند. تنها مشكل اين است كه ديگر بازيكنان بايد جاى خالى او را پر كنند.
* يعنى حضور او تا اين اندازه مهم است؟
** بله خيلى مهم است. وقتى سرمربى هستى و بازيكنان بزرگى در كنارت هستند اعتماد به نفس خاصى پيدا مى كنى. آپياه رهبر اصلى تيم است حال چه روى نيمكت باشد چه روى سكو. به هر حال به همه روحيه مى دهد. او تا آخر تورنمنت با ما خواهد بود.

وصال روحانى
به گفته رضا مشحون مدير تيم هاى ملى بسكتبال ايران، بسكتبال كشورمان در سال ۸۷ چنان ايام شلوغ و پركارى را پيش رو خواهد داشت كه در تاريخ اين ورزش كم سابقه خواهد بود.
دليل بنيادين و اصلى اين همه تحرك و برنامه و تلاش و شتاب مشخص است و آن، راهيابى تيم بسكتبال ايران به المپيك پكن است كه طبعا تداركى وسيع تر از هميشه را مى طلبد. از حالا تا زمان برگزارى المپيك بيشتر از ۷ ماه نمانده است و در نتيجه از هر روز و موقعيت و دقيقه براى رسيدن به هدف بايد سود جست و تيمى را مهيا كرد كه در المپيك آبرودارى كند و كم نياورد و چون تيم ايران پرتلاش و نترس و جوان است، مسوولان امر به اين مهم و كسب نتايجى معقول در المپيك اميدوارانه مى انديشند.
از آنجا كه ايران يكى از كشورهايى است كه به مسابقات بسكتبال المپيك بيست و نهم راه يافته، دعوت نامه هاى بسيارى را دريافت كرده و تيم هاى متعددى براى بازى با آن اعلام  آمادگى كرده اند. اين مساله به سود ما نيز تمام مى شود، زيرا تيم ما را با آمادگى قابل قبولى به آوردگاه اصلى خواهد فرستاد. دو دعوت عمده از تيم ملى بسكتبال ايران در ميان فعاليت ها و دعوت هاى موجود به چشم مى خورد. يكى حضور در تورنمنتى بين المللى در چين خواهد بود كه به گفته رضا مشحون( برادر محمود مشحون رييس فدراسيون اين ورزش) تعدادى ديگر از تيم هاى شاخص حاضر در المپيك در آن شركت خواهند جست. يكى از آن تيم ها، تيم ملى اصلى چين است كه در پيكارهاى سال پيش ( ۲۰۰۷) قهرمانى آسيا در ژاپن شركت نداشت زيرا سهميه حضور المپيك را به عنوان ميزبان در اختيار داشت و نيازى نمى ديد كه دوباره در آنجا بخت آزمايى كند و با اين كه در سزاوارى بسكتباليست هاى اعزامى ما به ژاپن ترديدى وجود نداشت اما عاملى كه كمك كرد تا تيم ايران در آنجا به قهرمانى پرشكوهى دست يابد، همين نكته و غيبت مردان اصلى چين در ميدان كارزار بود.
تجربه اى مفيد
بازى با تيم هاى قوى در تورنمنت چين و در همان فضايى كه چند ماه پس از آن المپيك نيز برگزار خواهد شد، تجربه اى خوب و مفيد خواهد بود و تيم ايران را براى آوردگاه اصلى مهياتر خواهد ساخت. به جز اين، ايران به آلمان هم خواهد رفت تا مسابقاتى تداركاتى را در آنجا هم داشته باشد. از آنجا كه تيم ملى بسكتبال آلمان مى كوشد همانند ما مجوز حضور در المپيك را به دست بياورد.مايل است بازى هاى تداركاتى را با تيم ما داشته باشد و طى آن آمادگى خود را بالا ببرد و به سطح لازم برسد. به اين ترتيب برگزارى دو ديدار دوستانه بين ما و آلمانى ها در دهه اول تير ماه ۸۷ و يا حضور تيم ملى ما در يك تورنمنت بين المللى در آن كشور در حد فاصل روزهاى ۱۲ تا ۱۵ تير تقريبا حتمى است. به جز چين و آلمان كه شرح برنامه هاى آنان را در ارتباط با بسكتبال خودمان آورديم، بايد متذكر شويم كه استراليا، نيوزيلند و چند كشور اروپايى نيز خواهان مسابقات تداركاتى و دوستانه با ما شده اند و تعداد اين دعوت ها به حدى زياد است كه پيشتر هرگز در بسكتبال ما ديده نشده بود.
بسكتبال ايران كه تا قبل از سال گذشته ميلادى هرگز قهرمان آسيا نشده و هيچ وقت مجوز حضور در المپيك را كسب نكرده بود و اينك با نسل جوان و مشتاق و پركار خود به سطوحى ناديده رسيده، در روزها و هفته  هاى اخير واقعه تلخى همچون ضايعه درگذشت آيدين نيكخواه بهرامى ستاره جوان خود را نيز پشت سر نهاده است، اما همان طور كه وقايع هر هفته ليگ داخلى مويد آن است و همان طور كه تورنمنت بين المللى اخير امارات نشان داد، بر آن واقعه تا حدى فايق آمده و حالا در فكر روزهايى بهتر و موفق تر براى سال جديد و پى ريزى چنان چيزى براى خود است و فعاليت هايى كه برشمرديم، بتواند مقدمه اى بر آن و كامل كننده برنامه هاى موجود باشد. هرچه باشد، اين بسكتبالى است كه بايد به المپيك برود در نتيجه بايد در سطح ۱۲ كشور اول جهان در اين ورزش نشان بدهد و پايين تر از سطح آن رقابت ها جلوه نكند. كارى كه سخت است، اما ناممكن نيست و سال پرشتاب و سرشار از اردو و مملو از مسابقه ۱۳۸۷ مقدمه و وسيله اى براى انجام آن خواهد بود.

وحيد رسولى
از ميان تمام غايبان نامدار پرشمار مسابقات انتخابى اخير تيم ملى كشتى در اصفهان، ظاهرا فقط فردين معصومى است كه دلايل غيبت اش مورد بررسى قرار گرفته و سايرين چندان مورد اعتنا واقع نشده اند.
به واقع اگر نقل قول ها صحت داشته باشد. كشتى گير وزن ۱۳۰ كيلوى تيم ملى تنها فردى بوده كه به درخواست فدراسيون براى فرستادن دلايل غيبت اش در پيكارهاى انتخابى پاسخ مثبت داده و از آنجا كه ظاهرا بسته بودن راه هاى ارتباطى به اصفهان در اوج سرمايه اخير كشور پايه گذار آن وضعيت بوده، حرف وى نيز خريدار بيشترى در كميته فنى فدراسيون داشته، حال آن كه اظهارات برخى غايبان نامدار ديگر مثل سعيد ابراهيمى، عليرضا حيدرى و عليرضا رضايى مورد پذيرش قرار نگرفته است واگر اين نقل هم صحت داشته باشد كه سايرين اصولا دلايل غيبت خود را به طور مكتوب ارايه نكرده اند، بديهى است كه مسوولان امر توجهى را به اين قضيه نشان ندهند.
رضا يزدانى هم كه با مجوز پزشكان به اصفهان نرفت، ظاهرا دلايلى موجه براى غيبت اش دارد اما در مجموع از غايبان آوردگاه اصفهان فقط معصومى است كه مى تواند بسيار خوشبينانه به حضورش در تحركات بعدى تيم ملى كشتى آزاد چشم بدوزد. بقيه ماجراها به نوع تصميم گيرى محمدعلى صنعتكاران و همكارانش در كميته فنى فدراسيون كشتى باز مى گردد و آنها بايد بگويند كه به ساير غايبان شانسى را مى دهند يا خير، اما همان طور كه پيشتر نيز نوشتيم مبنا قرار دادن هر مسابقه اى در ارتباط با المپيك در حال حاضر اقدامى عجولانه و غيرقابل فهم و ناپذيرفتنى است و خبر از سرعتى بيش از حد در تصميم گيرى در ارتباط با مسابقه اى مى دهد كه هنوز ۷ ماه تا آن مانده و هر اتفاقى طى ايام باقى مانده تا آن زمان متصور و مقدور است و چه بسيار افراد ى كه الان مهر تاييد بخورند، اما بعدا نتوانند شركت كننده اى لايق در المپيك باشند و عكس آن نيز صادق است و چه بسيار اشخاص كه اينك دور از آن رقابت ها و فاقد آمادگى براى آن نشان بدهند، اما وقتى آن آوردگاه از راه مى رسد، بهره هاى بسيارى را به ايران برسانند.
بخت آزمايى
بنابراين مبنا قرار دادن رقابت هاى اصفهان حتى براى شناسايى كسانى كه بايد در مسابقات انتخابى المپيك شركت كنند، تدبيرى عجولانه بوده است و اصولا تورنمنت هاى انتخابى را مى گذراند كه شما بتوانيد با نفرات مختلف و متعدد در آن شركت و به دفعات بخت آزمايى كنيد و هميشه قواى تازه نفسى داشته باشيد و سرانجام توسط شمارى از آنان سهميه هاى باقى مانده حضور در المپيك را بگيريد و نه اين كه با كم كردن دايره حركت تان در اين ارتباط كارى كنيد كه در عمل بخت رسيدن به سهميه هاى فوق را كاهش بدهيد. چيزى كه در كشتى ما در حال حاضر متداول است و با تصميم هاى اخير ثبات و قوام بيشترى مى يابد، بها دادن به كشتى  گيرانى است كه شايد انضباط پذيرى و حضورشان در صحنه مسابقات نشانه اى از قانون شناسى شان باشد، اما اگر فنى والا نداشته و بهترين مرد اوزان خود نباشند سرنوشتى روشن در المپيك نخواهيم داشت و ديديم كه در مسابقات جهانى ۲۰۰۷ در جمهورى آذربايجان همين رويداد براى ما خلق گشت و با اكتفا به رتبه هفتم حائز پايين ترين مقام خود در جدول امتيازات تيمى طى سال هاى اخير شديم.
نگاهى يكسان
سرسختى كميته فنى و پاى بندى آن به قانون و نگاه يكسان آن به همه كشتى گيران و گذاشتن قانون شركت اجبارى در رقابت هاى انتخابى، در ظاهر و حتى در باطن كار پسنديده اى است و بايد بر آن مهر تاييد زد، زيرا هر ورزشكارى مى فهمد از اين پس فقط از طريق كانال هاى روشن وقانونى به مقصد خواهد رسيد واگر جز اين باشد، امكان ندارد به نتيجه برسد و پيراهن ملى را به تن كند، اما راه درست اين است كه ابتدا براى پيكارهاى انتخابى المپيك از هر نيرو و نفراتى كه داريم سود جوييم و همه گزينه هاى خود را در كورس قرار دهيم و وقتى سهميه ها كسب شد. ۳ ماه مانده به المپيك رقابت هاى نهايى انتخابى را ترتيب بدهيم و تيم در آنجا به طور نهايى گزينش شود و هيچ كس نيز حق غيبت را نداشته باشد و اگر آنجا غايبى به چشم بخورد، به كلى كنار گذاشته شود ولى تا چنان زمانى ناديده گرفتن عده اى ولو كم تدبيرى نيكونيست و بيشتر شبيه به خودزنى است و نه اعمال قانون و مساواتى كه فدراسيون كشتى بافت و روال و هيات رييسه خود طى ماه هاى اخير خواهان و مدعى آن بوده است.
با اين اوصاف بد نيست به جز فردين معصومى به ساير افرادى كه غيبت شان در رقابت هاى انتخابى اصفهان دلايلى داشته است، بها و ميدان داده و از فرصت هاى باقى مانده با وسعت سود جسته شود و به ورزش كشتى ميدان و مهلتى ارايه گردد كه هم شايسته آن است و هم هر چيزى جز آن پاى بندى به قوانينى افراطى و مضر خواهد بود ته يك قانون مدارى عاقلانه.