وصال روحانى
رييس فدراسيون پزشكى ورزشى ايران كه دبير كل ستاد مبارزه با دوپينگ هم هست، تصريح كرده كه از اين پس فوتبال هم بايد همسو با ساير ورزش ها انجام آزمايش هاى دوپينگ خود را به اين نهادها بسپرد و اين كه توسط بخش پزشكى و واحد كنترل دوپينگ خود راسا اقدام به اين كار كند، غيرقابل پذيرش خواهد بود.
دكتر كرم الله عليمرادى اضافه كرده است كه اگر در دوره رياست محمد دادكان بر فدراسيون فوتبال به اين مهم تن داده بود، بيشتر به اين خاطر بود كه در آن زمان بين فيفا و آژانس جهانى ضددوپينگ ( وادا) بر سر نحوه و چگونگى برخورد با دوپينگ اختلاف نظر وجود داشت اما اينك كه وحدت رويه برقرار است، نيازى نيست كه دو سازمان متفاوت، يكى مرتبط با فدراسيون فوتبال و ديگرى در ارتباط با فدراسيون پزشكى ـ ورزشى به بررسى خطاهاى احتمالى بپردازند و قضيه بايد يك كاسه شود و طبيعى است كه اداره قضيه بايد فدراسيون پزشكى - ورزشى باشد زيرا متولى اين گونه امور است و اگر قرار است در تمام رشته ها مجرى آزمون هاى دوپينگ باشد دليلى ندارد كه برخورد متفاوت با فوتبال صورت دهد. حتى به گفته عليمرادى اگر او و همكارانش در اين خصوص زودتر اقدام نكردند، به اين سبب بود كه فدراسيون فوتبال بيش از ۵/۱ سال بدون رييس بود و درست نبود كه در آن شرايط سست از سوى فدراسيون پزشكى ـ ورزشى بر سر لزوم اجراى آزمايش هاى دوپينگ توسط اين نهاد اصرار به عمل آيد و مشكلى بر مشكلات فوتبال اضافه شود. اما حالا كه فدراسيون سامان گرفته و مسوولان جديد آن مشخص شده اند جا دارد كه اين مساله هم به طور روشن و صريح جا بيفتد و تفهيم شود و همگان به خصوص واحد پزشكى فدراسيون فوتبال بدانند كه انجام تست هاى دوپينگ فقط در حيطه كار فدراسيون پزشكى است و لاغير.
منفعل بودن
از آنجا كه در اين خصوص رايزنى هايى توسط دو طرف قضيه و صحبت هايى بين آنها صورت مى گيرد، در انتظار چگونگى مصالحه و اقدام مشترك آنان مى مانيم اما بد نيست نكاتى را توضيح بدهيم: يكى از مسايلى كه سبب شد فدراسيون فوتبال خود در زمينه دوپينگ آستين ها را بالا بزند و اقدام كند، كندى و منفعل بودن چشمگير همان نهادهايى بود كه اينك عليمرادى به نمايندگى از آنان مدعى است كه هيچ سازمان و واحد ديگرى نبايد اقدام به تست گيرى كند. صريح تر و صحيح تر بگوييم فدراسيون پزشكى و ستاد ملى مبارزه با دوپينگ به قدرى دير و دور و پرت افتاده و فاقد استمرار دست به آزمون هاى دوپينگ مى زدند كه در عمل هيچ نظارت مستمرى بر دوپينگ در فوتبال وجود نداشت و هر چند ماه يك بار آزمونى صورت مى گرفت اما تداومى بر اين قضيه مترتب نبود و در ازاى هر آزمونى حداقل ،۲ ۳ ماه تستى صورت نمى گرفت.
در و پنجره
لابد آنها دفاعيه اى بر اين قضيه دارند و ايراداتى در قضيه وجود داشته اما ماجرا هر چه بوده باشد، نهادى وجود نداشت كه هر هفته در زمين هاى فوتبال ظاهر و پيدا شود و مچ خاطيان را بگيرد. اين به جز مواردى بود كه مسوولان ستاد در پايان مسابقه در محل حاضر مى شدند و از در به داخل مى آمدند و فوتباليست هاى نشان شده با بى اعتنايى هرچه بيشتر از پنچره به بيرون مى رفتند و هيچ چيز نمى توانست آنها را وادار به تست دادن كند. به واقع فدراسيون پزشكى ـ ورزشى و ستاد مبارزه با دوپينگ فاقد قاطعيت و صلابتى بودند كه براى گرفتن تست هاى مستمر بدان نياز بود و اصولا به نظر مى رسيد كه حوصله و توان تقابل با فوتباليست هاى خود مختار را ندارند و ترجيح مى دهند در ورزش هايى بگردند كه اين همه ياغى ندارد! اين كه چطور عليمرادى اينك حرف از چيزى به كلى متفاوت مى زند، مساله اى است كه باعث حيرت شنونده ها مى شود و قدر مسلم اين كه او از همان نهادى مى آيد كه ضعف اش در برخورد با دوپينگ هاى رايج و احتمالى در فوتبال شهره خاص و عام بود و هميشه جاى خالى اش محسوس نشان مى داد و اميدواريم نخواهند قضيه را فقط به اختلاف سليقه وادا با فيفا ارتباط بدهند. اختلاف سليقه اى كه در تضاد با اظهارات عليمرادى هنوز هم پا برجاست و فيفاى قدرتمند به واقع تنها نهادى است كه هنوز هم آن جور كه دوست دارد با پرونده هاى دوپينگ برخورد مى كند و از تعيين محروميت هاى دو ساله براى تمام خاطيان مرتبه اول ابا دارد و براى تعيين هر مجازات شاخصه هايى را مى نگريد كه در برخى موارد مورد تاييد وادا نيستند.
نبود يك سازمان مركزى
آن چه رواج احتمالى دوپينگ را در فوتبال ما موجب شده و نمونه هاى جديد آن دو فوتباليست ليگ برترى را در برگرفته و موجب مجازات شان هم شده در درجه اول نبود يك سازمان مركزى و واحدى مشخص براى اعمال و اجراى دايمى تست ها و نبود پيگيرى در اين كار بوده و اگر اين را به ستاد ملى مبارزه با دوپينگ يعنى مدعى اول اين قضيه ارتباط ندهيم، بايد بپرسيم كه چه كسى مسوول است آيا به جز اين است كه فدراسيون پزشكى ـ ورزشى فاقد حضور همه جانبه اى بوده كه براى پوشش دادن وسيع صحنه هاى فوتبال به آن نياز است و آيا به جز اين است كه در اكثر ميدان هاى اين ورزش اثرى از آثار تست ها ديده نمى شد. امروز به همان شدت و وسعت اين مساله مبهم و ناروشن مانده كه چطور ستاد مبارزه با دوپينگ و فدراسيون پزشكى خود را قادر به حضورى همه جانبه در صحنه مى بيند و اگر اصولا از عهده اين كار برنمى آيند، چرا نهاد كنترل دوپينگ مستقر در داخل فدراسيون را از اين كار باز مى دارند.
تدبيرى ضعيف
هرگونه تغيير اساسى در رويكردهاى سابق نيازمند به كارگيرى نيروها و نفرات اضافى و حضورى بس وسيع تر در صحنه هاى بسيار پرشمار فوتبال است كه ليگ هاى گسترده اى دارد و يك لشكر (!) ويژه خود را در اين خصوص مى طلبد. اين كه چگونه نهادهاى مذكور صحبت از يك طرفه شدن قضيه و واگذار شدن تمام مسووليت ها به خويش مى كنند، اما نيروها و نفرات پرشمار لازم براى اين كار را در اختيار ندارند، مساله اى است كه خود بايد توضيح بدهند اما تا چنان زمانى منع كردن ديگران و آن هم خود فدراسيون از انجام تست هاى دوپينگ  آن قدرها هم تدبيرى قوى نيست و در صورت اجراى اين امر، دوپينگ هاى احتمالا رايج در فوتبال به مثابه خطاهاى غيرقابل كنترل واحتراز ناپذيرى خواهد بود كه عدم سياست گذارى معقول از جانب خودمان در رواج آن همان قدر سهم خواهد داشت كه ميل و رويكرد كنترل نشده خاطيان در قضيه سهيم خواهد بود.

شيوا نوروزى
وقتى ستاره اى به كشورش باز مى گردد آن هم پس از مدت ها انتظارات كلى متفاوت است. چرا كه هموطنانش قطعا از او مى خواهند كه همان طور كه در ديگر كشورها موفق بوده براى تيم هاى باشگاهى وطنشان هم مفيد باشد. حال كه روى ماكاى به هلند بازگشته نيز درگير چنين جوى است. ماكاى ۳۲ ساله پس از ۴ سال حضور در بايرن و پس از زدن ۱۰۰ گل براى باواريايى ها تابستان گذشته با امضاى قراردادى ۳ ساله با فاينورد رهسپار وطنش شد. بهترين و موفق ترين حضور او در دپورتيوو لاكرونيا در سال ۲۰۰۳ بود كه ماكاى توانست ۲۹ گل به ثمر برساند.
فوروارد كهنه كار فاينورد طى مصاحبه اى با سايت فيفا اعلام كرده است كه از ترك بايرن به هيچ وجه ناراضى نيست:
* روى تو پس از ۱۰ سال غيبت به هلند بازگشتى چرا اينقدر دير؟
** مى دانم. من هنوز يك سال ديگر هم با بايرن قرارداد داشتم اما ديگر طاقت ماندن در آلمان را نداشتم. وقتى اوضاع به حدى متشنج است كه نمى توانى به كارت ادامه دهى ديگر چاره اى نيست. در ضمن باشگاه دو مهاجم تازه به خدمت گرفته بود ، آنقدر تجربه دارم كه بفهمم معنى اين كار چيست. واضح بود كه آن دو در تركيب ثابت خواهند بود و من هم نيمكت نشين ثابت. قبلا هم گفته بودم كه اگر روزى بايرن را ترك كنم قطعا به اسپانيا يا به هلند مى روم. به كشورم كه بازگشتم خيلى زود با پيشنهاد فاينورد مواجه شدم و ديگر طاقت منتظر ماندن براى دعوت نامه اى از باشگاه هاى اسپانيايى را نداشتم.
* ناراحت نيستى كه از بايرن جدا شدى؟
** نه اصلا براى چه بايد ناراحت باشم. اين حق من بود كه باشگاه مورد علاقه ام را انتخاب كنم و خوشحالم كه انتخاب خوبى داشتم به علاوه فرانك ريبرى هم به جمع آنها اضافه شده ديگر مشكلى ندارند. نكته جالبى كه در بايرن اتفاق  مى افتد امضاى قرارداد با بازيكنانى است كه در ابتداى فصل به تيم مى پيوندند و در انتها قضيه جور ديگرى رقم مى خورد.
* پرونده حرفه اى ات را كه در بايرن نگاه كنيم دو سال پرفروغ داشتى؟
** بيش از ۱۱۰ گل در بوندس ليگا زده ام و تنها گرد مولر است كه ركوردى بهتر از من دارد. خوب وقتى عملكردت نزديك به افسانه آلمان باشد حتما معنى خاصى دارد. اما دو سال آخر خيلى كم فروغ بودم و نمى دانم چرا اين همه به مشكل برخوردم. اما نمى خواهم زياد به گذشته فكر كنم چرا كه آنقدر براى بايرن مفيد بوده ام كه نمى توان ناكامى هايم را بزرگ كرد.
* با انتقادها خيلى معقول برخورد مى كنى؟
** راستش را بخواهيد همه انتقادها را مى  خوانم وگوش مى دهم ولى چندان به آنها اهميت نمى دهم چرا كه اين گونه منتقدين چندان از من دل خوشى ندارند و به نوعى مى خواهند جنجال كنند و از هر طريقى قصد تخريب دارند. ولى من تنها به صحبت هاى كارشناسان برجسته و هم تيمى هايم اهميت مى دهم. البته نظر سرمربى ام در وهله اول شرط است.
* وقتى كه با قراردادى ۲۰ ميليون يورويى به بايرن رفتى چه احساسى داشتى؟
** چندان قيمت بالايى هم نبود و در آن موقع عرف فوتبال حرفه اى بود. به علاوه تقريبا با همين قيمت به ديپورتيو پيوستم. اگر بازيكن حرفه اى باشى به مبلغ قرارداد چندان اهميت نمى دهى و از هر چه در توان دارى استفاده مى كنى تا به تيمت خدمت كنى. اما نمى دانم چرا اينقدر به ريبرى بها داده مى شود چرا كه منم به اندازه او يا حتى بيشتر به بايرن خدمت كردم.
* باشگاه فاينورد براى اين فصل از رقابت ها سرمايه گذارى وسيعى كرده و چند بازيكن جديد و گران را به تركيب اضافه كرده تا بلكه صدمين سال تاسيس باشگاه را با قهرمانى در ليگ  هلند جشن بگيرند.
* * امسال تيم خيلى خوبى داريم و به خصوص كه چند بازيكن جديد هم به تركيب اضافه شده اند. خب صدمين سالگرد تاسيس باشگاه نيز هست و سران باشگاه قصد دارند تا فصل به يادماندنى را براى هواداران خلق كنند به ويژه كه فصل گذشته هم نتيجه جالبى نگرفتيم. اما به عقيده من اين فصل را خيلى خوب آغاز كرديم و شانس زيادى داريم اگر با صدر جدول چند امتيازى فاصله داريم از طرفى از اين كه در فاينورد هستم خوشحالم و تا به اينجاى كار ازعملكردم راضى هستم و اميدوارم هواداران نيز راضى باشند. خوشبختانه هيچ فشار روانى روى تيم نيست و من به هلند آمده ام تا براى مردمم بازى كنم.
* با ۳۲ سال سن هنوز مانند يك فوتباليست جوان گلزنى مى كنى.
** در اين فصل بيش از ۱۲ گل به ثمر رسانده ام ولى فكر نمى كنم شيوه بازى ام تاثيرى در روند گلزنى داشته باشد. بلكه نكته اى در موفقيت من تاثير داشته خوش شانس بودنم است و اين كه تا به امروز با مصدوميت جدى رو به رو نشدم. اما خيلى به سلامتى ام اهميت مى دهم و فكر مى كنم ديگر مانند سابق بدن قوى ندارم و به تمرينات بيشترى احتياج دارم. با اين وجود فورواردى چون من تنها وظيفه گلزنى ندارم و بيشتر و مهمتر از گل زدن موفقيت تيم است و وقتى به باشگاهى ملحق مى شوى نبايد گلزنى و مطرح شدن را هدف اول قرار داد. گرچه بسيارى از بازيكنان امروزى هدفى جز اين ندارند.
* كدام يك از افتخارات را بيش از بقيه دوست دارى؟
** سوال پيچيده اى است و پاسخ دادن به آن هم خيلى سخت . نمى توانم فقط به يكى از آنها اشاره كنم و از طرفى هيچ خاطره تلخى هم در ذهن ندارم. بهترين لحظاتم را در ديپورتيو داشتم كه در سال ۲۰۰۰ هم براى اولين بار توانستم عنوان قهرمانى لاليگا را كسب كنيم كه هم براى من و هم براى باشگاه افتخار بزرگى محسوب مى شد. البته قهرمانى در بوندس ليگا آن هم با بايرن نيز خالى از لطف نبود.
*بهترين بازيكنى كه با او هم بازى بودى چه كسى است؟
** باز هم سوال سخت ( با خنده) وقتى در تيم هاى مطرح بازى مى كنى آنقدر بازيكنان مطرح و ستاره مى بينى كه انتخاب بهترين آنها خيلى سخت خواهد بود. بالاخص زمانى كه در بايرن بودم. اما هيچ كس را به اندازه كارلوس والرون دوست نداشتم و تا زمانى كه در ديپورتيو لاكرونيا بودم فوق العاده كار مى كرد و ستاره تيم بود.

وحيد رسولى
با اين كه عباس مرادى معاون باشگاه صباباترى تكذيب كرده و برخى ديگر از سران اين باشگاه نيز چنين كرده و آن را به كلى منتفى دانسته و آن را خبرى بى پايه و اساس ناميده اند، اما شايعه انتقال قريب الوقوع صبا به يكى از استان ها ( گلستان) شنيده مى شود و حتى به نظر مى رسد كه قدرى بيشتر و وافرتر از يك احتمال و گمان صرف باشد و حتى رد و تكذيب شدن قضيه از سوى سران ورزش گلستان و مديران تيم صباباترى گلستان نيز اين امرو احتمال را از اذهان نزدوده است.
اين امر لااقل در سال جارى اصلا مورد و مساله بى زمينه و بدون مقدمه و اتفاقى بكر نيست، زيرا ابتداى تابستان امسال بود كه پاس پس از سال ها استقرار در تهران سر از همدان درآورد و تبديل به يك تيم شهرستانى شد و حداقل قضيه اين است كه صباباترى نيز همين راه را طى خواهد كرد، اما آيا عقلايى است؟
جواب دادن به اين سوال و انجام يك برآورد صحيح در اين خصوص كار بسيار سختى است. از يك سو هر واحد و سازمانى كه صاحب باشگاه و تيم ورزشى باشد، حق دارد كه هر موقع برايش دخل و خرج نكرد ، آن را كنار بگذارد و تيمش را منحل كند و هيچ توضيحى را نيز به ديگران بدهكار نيست و اين شامل حال صبا نيز مى شود و حتى اگر مساله و استدلال ديگرى پشت قضيه باشد، باز هم صبا حق دارد آن گونه كه صلاح مى داند اقدام كند و تيمش را به شهرستان ها بفرستد و همان قدر در اين خصوص محق است كه پاس در زمان اين كار صاحب حق بود.
 ابعاد فنى
اين وجوه قانونى قضيه است، اما ماجرا ابعاد ورزشى و فنى هم دارد كه توضيح و بررسى متفاوتى را مى طلبد، وقتى يك كارخانه ونهاد تيم ورزشى داير مى كند، چه بخواهد و چه نخواهد نوعى تعهد در قبال مستخدمين و به عبارتى افراد و بازيكنان تحت استخدامش و همچنين هوادارانش پيدا مى كند كه شكستن آن به همان آسانى برقرارى آن نيست.
درست است كه سال ها پيش تيم هاى خلق الساعه اى مثل بانك تجارت و بانك صنعت و معدن و كشاورز به سرعت آمدند و به همان شتاب رفتند و خبرى از تعهد مورد بحث هم نبود و اگر هم وجود داشت، ناديده گرفته شد، اما اين مساله به اين آسانى ها هم نبايد از محاسبات پاك گردد و برعكس ما به واحدها و تيم هايى نياز داريم كه از ورود به عرصه ورزش به چيزى بيش از مطرح كردن خويش مى انديشند و آمده اند تا خدمتى را به ورزش ارزانى دارند، اگر صباباترى به شهرستان برود، هنوز اين اصل را محو شده نخواهيم ديد، اما قدر مسلم اين كه مديران اين شركت اهداف خود را تغيير و به اين نتيجه رسيده كه استقرار در تهران ديگر به نفع شان نيست و يا موضوع آن قدر برايشان بى تفاوت و دردسرساز شده كه ترجيح مى دهند آن را به ولايات نشينان بسپرند و سرى را كه درد نمى كند دستمال نبندند.
تاريخ مصرف
هر يك از اين حالات كه در كار باشد، تعهد ورزشى و بهره هاى فنى شركتى را كه تيم ورزشى داير كرده است، براى ورزش ايران در كمترين حد خواهيم يافت و متاسفانه به نظر خواهد رسيد كه تاريخ مصرف چنان تيمى از ديدگاه مالكانش به پايان رسيده و ديگر حوصله آن را ندارند. براى پاس هم كم و بيش اين اتفاق افتاد، يعنى مسوولان آن تيم به اين نتيجه رسيدند كه پس از سال ها تيم دارى نه حوصله و نه توان مالى و نه شرايط كلى تيم دارى را دارند و ارجح آن است كه آن را به همدان بفرستند و هم اسم تيم از اين طريق و به طور نصف و نيمه حفظ شود و هم هر موقع لازم ديده شد، ترتيب بازگرداندن تيم به تهران و تكرار روال سابق داده شود. اما آيا بازگشتى در كار است؟ در مورد آينده نمى توان حكم قاطعى داد اما اين را مى توان گفت كه در انتقال پاس از تهران به همدان چيزى كه باقى نمانده پاس بود و چيزى حدود ۹۰ درصد بازيكنان تيم عوض شدند و اكثر جدا شده ها هم حق داشتند زيرا قرارداد آنها با تيمى بود كه در تهران استقرار داشت ولى آنچه از شروع فصل جارى برقرار بوده، مستقر شدن چنان تيمى در همدان و ايجاد فضايى كاملا متفاوت پيرامون آن است كه اصلا نمى توان آن را با پاس معروف يكى دانست و بازيگران سابق پاس خود را در شرايط و محلى كاملا متفاوت يافتند و آن طور كه قبلا گفتيم حق داشتند كه درخواست انتقال و جدايى بدهند. همين وضعيت در صورت انتقال صباباترى به گلستان نيز پيش خواهد آمد زيرا بعيد است بازيكنانى كه با يك تيم مستقر در تهران قرارداد بسته اند و اغلب شان نيز از نامداران گران قيمت فوتبال ما هستند تن بدهند كه دور از محل زندگى خودشان و اعضاى خانواده به بازى در صباى شهرستانى بپردازند و با الزام هايى كاملا متفاوت روبه رو شوند و قضيه اصلا برايشان فرق نكند.
هيچ كس نمى تواند اما …
به اين ترتيب امكان دارد مانند آنچه در مورد پاس ديده شد، ،۷۰ ۸۰ درصد نفرات تيم جدا گردند و به باشگاه هاى ديگر بپيوندند و چيزى از صبايى باقى نماند كه در ،۵ ۶ سالى كه از تاسيس اش مى گذرد ناموفق نبوده و به يكى از قطب هاى نسبى فوتبال ما بدل شده، جام حذفى كشور را برده، نايب قهرمان آن شده و در جام باشگاه هاى آسيا هم شركت كرده وامسال هم در جدول رده بندى ليگ سوم است. هيچ كس نمى تواند به يك شركت و يا كارخانه تكليف كند كه تيم دارى بكند يا نه اما مى توان از مسوولان فوتبال ايران خواست با پرهيز از آن چه در واليبال و بسكتبال مى بينيم و در تضاد با تيم هاى خلق الساعه و كوتاه مدتى كه هر ساله در ليگ اين ورزش ها رويت مى شوند، از شركت اين گونه تيم ها در ليگ فوتبال جلوگيرى كنند وقانونى بگذارند كه براساس آن فقط باشگاه هاى مشخص و مستقر در مكانى خاص و غيروابسته به شركت هاى در حال تغيير حق حضور در ليگ را داشته باشند و وقتى وارد شدند، مختار و قادر به تغييرات اساسى نباشند.
در اين صورت ضايعات مرتبط با نكته و چيزى كه برشمرديم، قطعا كاهش خواهد يافت و قسمتى از مشكل فوق حل خواهد شد.