وصال روحانى
از زمانى كه تيم ملى فوتبال ايران با كادر مربيگرى موقتى خود به ميدان آمده، در سه بازى دوستانه خود حتى يك گل هم نزنده است.
در اين سه مسابقه ايران ابتدا ۰-۲ به هانزاروستوك آلمان باخته و سپس با تيم ملى قطر و تيم منتخب كاستاريكا صفر ـ صفر مساوى كرده است. نه اين كه در اين ۳ ديدار اصلا فرصت هاى گلزنى نساخته باشيم، برعكس موقعيت هاى متعددى نصيب مان شده و آنها را از دست داده ايم. در ديدار با هانزاروستوك قبل از اين كه مردان فرانك پاگلزدورف با هوشيارى دو بار دروازه ما را فرو ريزند. نفرات ما چند فرصت عالى را در اطراف دروازه رقيب از دست دادند، در ديدار با قطر به لطف هنر پاسورى على كريمى حمله وران ما چند بار صاحب موقعيت هاى گلزنى مساعد شدند، اما دروازه را كج ديدند و در ديدار اخير با كاستاريكا نيز سامره، معدنچى و ميداودى و به خصوص دو نفر اول گل هايى را از دست دادند كه فقط آنها مى توانستند به هدر بدهند.
كدام راهكار؟
با اين حال نسبت دادن اين ضعف، تنها به اعضاى خط حمله تيم و لغزش آنها در زمان زدن ضربات آخر، فقط گول زدن خودمان خواهد بود، زيرا يك تيم وقتى طرح هاى تهاجمى اش جواب مى دهد كه همه چيز آن رديف و فراهم و مساعد باشد و بداند كه از زمان حركت از خط ميانى به سمت جلو دقيقا چه برنامه هايى دارد و راهكارش براى گشودن دروازه رقبا چيست و به كدام تاكتيك تكيه مى كند، وگرنه حركتش ديمى خواهد بود، ما نيز خط حمله مان به سمت جلو مى رود و بديهى است كه قصد باز كردن دروازه حريفان را داشته باشد، اما چون حركت هاى غريزى و بر اساس حس شخصى نفرات مان بوده، گل شدن يا نشدن آن نيز به ابتكار فردى نفرات تيم ارتباط پيدا كرده و نه به يك برنامه و ديدگاه تيمى و به حركت حساب شده از مقابل دروازه خودى به آستانه دروازه رقبا. اين مسير البته طى شده، اما فقط براساس صلاحديد شخصى افراد و آن جور كه بازيگران شخصا صلاح مى انديشيده اند. اين روش ضمانتى ندارد و به لحظات و اتفاقات وابسته است و همان قدر كه امكان دارد مثلا در يك بازى ۳ گل را نصيب ما كند، احتمال دارد كه در ۳ ديدار حتى يك گل را نيز براى ما در بر نداشته باشد و چيزى كه اخيرا نصيب ما شده، حالت دوم است.
به شكل بد
منصور ابراهيم زاده و اخيرا افشين پيروانى هدايت تيم ملى را در مسابقاتش برعهده داشته اند، اما در همه حال مشكل گلزنى آن پا برجا مانده و به چشم خورده است. در مسابقه هفته پيش با كاستاريكا نيز چند فرصت خوب گلزنى سهم مان شد، اما زدن ضربات آخر به شكلى بد كار دست مان داد و دروازه رقيب همچون حريفان قبلى پا برجا ماند. سه بازى اخير تيم ملى ما پس از فترت ۵/۵ ماهه اى كه اين تيم در پى حذف شدن از جام ملت هاى آسيا داشت. صورت پذيرفت و با اين كه قسمتى از كادر فنى قبلى براى تيم ملى محفوظ ماند و كار در دست ابراهيم زاده بود، اما تشكيل دوباره تيم هماهنگ و به راه اندازى دوباره آن به زمان و صرافت و هوش و مشاركت همگانى نياز داشت و از آنجا كه فدراسيون هنوز مشغول مشكلات تشكيل مجدد و شناخت رييس تازه خود بود، نمى شد انتظار مجتمع شدن تمام خصايص فوق را داشت و چنان چيزى از دستور كار خارج مى شد و فقط برگزارى مسابقات مقرر به هر شكل و قيمت مورد نظر قرار مى گرفت. اين چنين بود كه ما در برابر سه حريف تداركاتى اخيرمان حملات زيادى را روى دروازه رقبا برديم، اما هيچ گاه طرح گروهى موثر و دقيقى نداشتيم و چون حوادث از قبل طراحى نشده بود. شانس و اقبال نيز با ما يارى نكرد و نتايج مثبتى نگرفتيم و در شرايطى به سوى بازى رسمى با سوريه در دور مقدماتى جام جهانى ۲۰۱۰ به پيش مى رويم كه نشانه روشن و اميدواركننده اى در مورد حل مشكلات فوق و كاستى هاى تهاجمى حس نمى شود.
برخورد غيرعلمى
بديهى است كه حل اين معضل به ممارست در تمرينات و دقت در جريان مسابقه ها نياز داشته باشد و شايد بلاتكليف بودن كادر فنى تيم ملى و صبر براى آمدن خاو ير كلمنته اسپانيايى به تهران در اين قضيه سهم ونقش داشته است، اما تا زمانى كه افكار تاكتيكى بهترى را تدارك نبينيم، مشكل فوق استمرار خواهد يافت و مادامى كه با علم گلزنى وطراحى دقيق براى آن، برخوردى غيرعلمى و غريزى داشته باشيم و همه چيز را به راهكارهاى فردى و غريزى افراد وابسته كنيم ثمرى نخواهيم جست و حتى براى كلمنته هم مدتى طول خواهد كشيد تا اين نارسايى را رفع كند، زيرا پيشينه و كارايى مان در اين زمينه خاص ضعيف است و چيزى كه تحويل مربى اسپانيايى مى شود، به خودى خود براساس يك يا چند طرح گروهى و موثر بنا نهاده نشده و تاكتيك پيشرفته اى به او انتقال نخواهد يافت و تا او چنان چيزى را شخصا فراهم آورد، زمان قابل توجهى سپرى خواهد شد.

آجربنديان
چندى پيش يك هيات كوچك از فدراسيون جهانى وزنه بردارى به محل برگزارى رويداد وزنه بردارى جهان در سال جارى رفتند تا ضمن بازديد از امكانات، با برگزارى رقابت هاى تست المپيك به آنها كه شانس حضور در پكن را ندارند، فرصتى دوباره دهند.
دكتر تاماش آيان (رييس فدراسيون جهانى وزنه بردارى) در اين باره اظهار داشت: به طور قطع اين دوره از رقابت ها از كيفيت بسيار بالاترى نسبت به دوره هاى قبل برخوردار خواهد بود و من اميدوارم با ارتقاى سطح كيفى مسابقات، كادر فنى فدراسيون جهانى به خوبى بر اوضاع مسلط بوده و دورانى طلايى براى وزنه بردارى جهان رقم بزنند.
برگزارى تست المپيك با حضور ۱۸ كشور از جمله آلمان، لهستان، يونان، اسپانيا، چين، ژاپن، تايلند، ويتنام و … فرصتى بود تا علاوه بر محك ورزشكاران ميزان توانمندى چينى ها در اداره مسابقات و نيز امكانات تدارك ديده شده براى برگزارى بزرگ ترين رويداد ورزشى جهان عيان گردد.
سان كوفا ( نايب رييس فدراسيون جهانى وزنه بردارى) نيز پس از اين سفر چنين گفت: اين رقابت ها را شايد بتوان خود المپيك ناميد، همه چيز عالى بود و ما اميدواريم شاهد رقابت هايى سالم و با كيفيتى بالا باشيم. كادر فنى فدراسيون جهانى بايد خود را براى حضورى سخت آماده كند.
اما چينى ها كه نشان داده اند اراده خلل ناپذيرى دارند و عرق ملى خود را حتى در نحوه ساختن بناها و اماكن مختلف حفظ و با قدرت نشان داده اند، اين بار نيز از مدت ها پيش بسترسازى كرده و با ساخت وسايل و امكانات وزنه بردارى ساخت كشورشان و ارايه آنها به فدراسيون جهانى و سپس تست وامتحان اين امكانات در كشورهاى مختلف، خود را آماده ساختند تا در المپيكى كه در اين كشور برگزار مى شود از امكانات و وسايل ژاپنى استفاده نكنند و البته در اين راه موفق شدند و سايه آفتاب تابان را محو كردند. چرا كه طى ۲۰ سال گذشته تنها امكانات ژاپنى در ميادين بين المللى مورد استفاده قرار مى گرفت. اين چنين است كه داراب رياحى
( عضو كميته فنى فدراسيون جهانى وزنه بردارى) پس از بازگشت از چين مى گويد: همه چيز بسيار عالى بود، امكانات موجود هيچ گونه ضعف و يا نقصى نداشتند و اين نشان از مديريت بالاى برگزاركننده مى داد. با برگزارى مسابقات تست المپيك نيز تمامى امكانات و حتى كادر فنى در معرض تجربه و آزمايش قرار گرفتند از اين رو مى توان گفت كه همه چيز براى المپيك آماده است و چينى ها از هيچ تلاشى فروگذار نكرده اند. وى با اشاره به حضور قدرت هايى همچون روسيه، در خصوص وضعيت تيم ملى كشورمان اظهار داشت: خوشبختانه در حال حاضر ايران به عنوان يكى از كشورهاى قدرتمند دنيا مطرح مى باشد و من پيش بينى مى كنم مدال هاى طلا نصيب كشورهايى نظير روسيه، بلغارستان، ايران، چين، لهستان و آلمان خواهد شد و در صورتى كه حسين رضازاده براى سومين بار پياپى به پيروزى دست يابد، تبديل به يك پديده جهانى خواهد شد چرا كه تاكنون هيچ ورزشكارى در دنياى وزنه بردارى موفق به اخذ ۳ مدال طلا در ۳ دوره پياپى المپيك نشده است و ما اميدواريم اين اتفاق مبارك رخ دهد اگرچه كسب مدال طلا توسط رضازاده از تلاش بى دريغ وى حكايت مى كند نه اتفاق.
آنچه مسلم است در اين دوره از رقابت ها ايران تنها ۳ سهميه المپيك دارد و بايد نهايت استفاده را از اين فرصت ببرد چرا كه حريفان قدرتمندى چون روسيه با در اختيار داشتن كل سهميه و برنامه  ريزى مناسب را پيش روى داريم.

حورا شكيبى
درست هفته گذشته بود كه خبرنگار روزنامه اسپانيايى ماركا از خاوير كلمنته سوال كرده كه چرا به ايران مى آيد. سرمربى ۵۷ ساله هم در پاسخ گفته: با اين سنى كه من دارم چه كار ديگرى مى توانم انجام دهم؟ فقط مى توانم تابلوى موناليزا را نقاشى كنم.
كلمنته مى تواند در ايران هم نقاشى ايرانى كند اما به شرطى كه بوم نقاشى از جنس و نوع مرغوب آن باشد!
فصل خوبى براى هواداران فوتبال ايرانى از راه رسيده و ورود كلمنته مى تواند پس از مدت ها چهره هاى نااميد طرفداران تيم ملى را به صورت هاى خندان و بشاش تبديل كند، درست است كه خاوير كمى دير آمده اما دير رسيدن بهتر از هرگز نرسيدن است. در هفته  هاى گذشته دست رد امثال پيم وربيك، پيتر ريد، گرم سونس و رودى كرول بر سينه ايرانى ها زده شد. در حالى كه رقباى آسيايى همچون ژاپن، كره جنوبى و استراليا در ماه دسامبر مشكلاتشان در امر مربيگرى را حل و فصل كردند، ايران بدون مربى در تاريخ ۳۰ ژانويه به مصاف كاستاريكا رفت و يك بازى سرد و كسل كننده و بدون نتيجه را تقديم هواداران كرد. قرار بود به محض ورود كلمنته قرارداد نهايى اين سرمربى در جمع خبرنگاران مهر و موم شود و همه چشم انتظار دست به قلم شدن كلمنته بودند كه مبادا او هم فرار را بر قرار ترجيح دهد اما فوتبال ايران آنقدر درگير حواشى و معضل شده كه به نظر نمى رسيد اين بار اتفاقى در دقيقه ،۹۰ قول و قرارها را برهم بزند.
به نظر مشكلات حاكم بر فوتبال ايران تا حدودى حل و فصل شده كه نمونه آن انتصاب رييس فدراسيون فوتبال ايران (IFF) بود. شايد محروميت موقت فوتبال ايران در اواخر سال ۲۰۰۶ بهانه خوبى بود كه فوتبال اين سرزمين كه به مثابه ترن هوايى بود قدرى انسجام پيدا كند. اصرار روساى فدراسيون جهانى فوتبال ( فيفا) نيز به سود ايران تمام شد. اين كه انتخابات رييس جديد سر موقع انجام شود، سرمربى جديد هرچه سريع تر معرفى شود و ليست بازيكنان در اولين وقت ممكن ارايه گردد. بهتر است فوتبال ايران با ارايه نتايج قابل قبول قدرى از استرس را در ميان خيل عظيم مشتاقان به تيم ملى كم كرده و بهانه اى به دست آنها ندهد. حال چاره چيست؟ اين كه فدراسيون فوتبال ايران عقب كشيده و از دور نظاره گر عملكرد ستارگانش باشد و عرصه را بر كلمنته تازه وارد تنگ نكند. هرچه كه نباشد اين سرمربى كارنامه اى دارد كه او را هم تراز ساير مربيان شاغل در آسيا مى كند. او در كنار تيم هاى ملى اسپانيا و صربستان فرصتى براى عرض اندام داشته و علاوه بر اين هدايت باشگاه هاى خوبى در اروپا نيز در سوابق كارى اش مهر و موم شده است. البته كلمنته به تنهايى و به اين زودى ها نمى تواند تابلوى زيباى نقاشى ايرانى را كه باب ميل همگان باشد ترسيم كند. خود او هم در آستانه ورودش به ايران گفت: اولين كارى كه بايد انجام دهم، آشنايى با كشور شماست. اين كه فرهنگتان را ياد بگيرم و از امكانات فوتبالى تان اطلاعات جمع آورى نمايم. از جام جهانى ۲۰۰۶ به بعد بازى هاى ايران را پيگيرى نكرده ام. تا رقابت هاى مقدماتى جام جهانى چند ساعتى بيشتر نمانده و وقت آن است كه فوتبال ايران عاجزانه از فدراسيون، دولت، باشگاه ها، كادرهاى فنى و بازيكنان درخواست همكارى نمايد تا اين بار تيرش به هدف بخورد.
از زمان بازى ايران و عراق مى توان گفت كه روزهاى طلايى فوتبال دهه ۷۰ ديگر براى اين سرزمين تكرار نشد خصوصا در ايام گذشته. جام هاى قبلى ـ جام جهانى و جام ملت هاى آسيا، واقعا نااميدكننده برگزار شد. نبايد استعدادهاى نهفته در ميان سفيران ايرانى را ناديده گرفت. از ستارگان تهرانى گرفته تا فوتباليست هاى شيرازى و بازيكنان سواحل درياى خزر همه و همه استعداد دارند و گواه آن سعى و تلاشى است كه تك تك سپيدپوشان براى اقتدار فوتبالشان از خود نشان داده اند و مشكل اين بود كه براى مدت هاى مديدى عدم حرفه اى گرى در كنار حواشى پشت پرده همچون سدى مانع دستيابى به اهداف مى شد و آينده فوتبال ايران را به طور موقت درگير سايه ها و ابهامات كرد.
حضور كلمنته در ايران را به فال نيك مى گيريم و اوست كه با كمك اطرافيان مى تواند به روياهاى خاك خورده فوتبال اين سرزمين جامه عمل بپوشاند.
روى كاغذ گروه E چندان ترسناك به نظر نمى رسد. كويت، سوريه و امارات قطعا براى كسب پله دوم خواهند جنگيد البته اين بدان معنا نيست كه آنها را دست كم گرفت. براى ملت هاى غرب آسيا هيچ چيز بهتر از شكست دادن غول هاى ايرانى نيست. با ايمان و حمايتى كه در قلب تك تك فوتبالدوستان اين كشور موج مى زند و با استعدادى كه در بازيكنان ديده شده ديگر نبايد نگران بود. تنها فاكتور گمشده هم پيدا شده و كلمنته سكان هدايت سپيدها را در دست گرفته، البته باز هم تاكيد مى كنم كه به او زمان دهيد تا شما را به آنچه كه مى خواستيد، برساند. نمونه اول آن مى تواند صعود از همين گروه E باشد. كمربندهايتان را ببنديد و براى صعود ايران از گروه به ظاهر آسان E و مصاف ستارگان سپيد با امثال ژاپن، كره و استراليا لحظه شمارى كنيد. روزهاى رنگارنگ و شاد نقاشى ايرانى در راه است!