هم زمان با ايام الله دهه فجر نمايشگاه يك صدمين سال تاسيس قانون بلديه، با عنوان «حرف تصوير» شامل مجموعه اى از عكس ها، اسناد و نقشه هاى تهران قديم در معرض ديد علاقه مندان قرار خواهد گرفت.
حسين حسن پور، رييس دبيرخانه ستاد يكصدمين سال تاسيس بلديه با بيان اين مطلب گفت: با جمع آورى عكس ها و اسناد تاريخى شهردارى تهران از جمله اعلاميه ها، اطلاعيه ها، احكام، مكاتبات و قوانين شهردارى تهران به نمايش گذاشته مى شود.
وى افزود: براى نخستين بار در اين نمايشگاه شهرداران صد سال اخير تهران در معرض نمايش قرار گرفته و عكس هايى از گوشه و كنار تهران قديم و عكس هاى مقايسه اى تهران امروز به همراه تصاويرى پانوراميك از تهران، مجموعه اى كمياب و ارزشمندى را براى ميهمانان، شهروندان علاقه مند، اساتيد و پژوهشگران و تمامى دوستداران آشنايى با تهران قديم فراهم كرده است.
حسن پور در ادامه اظهار كرد: اين نمايشگاه از ساعت ۹ تا ۱۹ روزهاى ۲۰ تا ۲۶ بهمن ماه جارى در نگارخانه انديشه در خيابان دكتر على شريعتى، نرسيده به پل سيدخندان برگزار مى شود.

نخستين فستيوال ورزش هاى زمستانى با حضور جمع كثيرى از علاقه مندان ورزش اسكى و تفريحات زمستانى روز جمعه در محوطه پارك تفريحى تپه آناهيتاى شهر گردشگرى سرعين در استان اردبيل آغاز شد.
مديركل ميراث فرهنگى صنايع دستى و گردشگرى استان اردبيل در آيين گشايش اين فستيوال ورزشى و تفريحى هدف از برگزارى آن را معرفى قابليت هاى منطقه سبلان و روستاى گردشگرى آلوارس در فصول مختلف به خصوص فصل زمستان و نيز افزايش و جذب گردشگر در فصول سرد سال ذكر كرد.
مسعود علويان صدر گفت: متاسفانه تاكنون ظرفيت هاى گردشگرى زمستانى استان اردبيل به خصوص شهر سرعين در دامنه كوه سبلان با وجود چشمه هاى متعدد آبگرم ناشناخته مانده است.
وى برگزارى اين فستيوال ورزشى و تفريحى را نقطه عطفى در توسعه و رونق گردشگرى منطقه دانست و افزود: براساس مصوبه هيات دولت از سال آينده اين جشنواره ورزشى به منظور بارور كردن منطقه نمونه گردشگرى آلوارس و سرعين به صورت ملى برگزارى مى شود.
وى نامگذارى موقعيت ها و ظرفيت هاى موجود گردشگرى معرفى اين ظرفيت ها و توسعه فعاليت هاى اطلاع رسانى وتبليغاتى توانمندى هاى گردشگرى استان اردبيل در فصول مختلف سال را مهمترين اولويت سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان اردبيل ذكر و برگزارى اين جشنواره را يكى از اين گونه اقدامات عنوان كرد.
وى اضافه كرد: برگزارى اين جشنواره همچنين فرصت مناسبى براى تقويت روحيه شادمانگى مردم و پاسخگويى به نيازهاى ورزشى و تفريحى آنان است.
فستيوال سراسرى ورزش هاى زمستانى استان اردبيل ازامروز در دو منطقه مستعد اين استان از جمله در پيست اسكى آلوارس در ۱۸ كيلومترى شهر گردشگرى سرعين و نيز منطقه تفريحى اندبيل شهرستان خلخال به مدت يك هفته باشركت علاقه مندان ورزش هاى زمستانى ادامه خواهد داشت.
در نخستين روز اين جشنواره ورزشى كه با حضور بيش از ۳۰۰ ميهمان و گردشگر تخصصى از اقصى نقاط كشور آغاز شده مسابقه آثار هنرى برف و يخ و ساخت تنديس هاى يخى و آدم برفى در محوطه پارك تفريحى تپه آناهيتاى شهر گردشگرى سرعين برگزار شد و بر اساس راى هيات داوران بهترين و زيباترين اين آثار انتخاب و معرفى شدند.
در حاشيه اين جشنواره ورزشى و تفريحى امروز همچنين آموزش اسكى، مسابقه تيراندازى با كمان، تيوب سوارى، صعود نمادين به قله ۴۸۱۱ مترى سبلان و ايستگاه نقاشى در خصوص موضوعات مرتبط با يخ سرما و زمستان نيز به اجرا در آمد.
فردا در دومين روز فستيوال ورزش هاى زمستانى اردبيل مسابقه اسكى روى برف قهرمانى نوجوانان كشور، مسابقه سورتمه سوارى با وسايل ابتدايى و فانتزى نيز برگزار مى شود.
پيست اسكى آلوارس در دامنه كوه سبلان در ۱۸ كيلومترى شهر گردشگرى سرعين در جوار روستاى آلوارس و در ارتفاع سه هزار و ۲۰۰ مترى از سطح دريا واقع شده و در هشت ماه از سال پوشيده از برف است.
سرمايه گذارى در اين پيست از پنج سال پيش شروع شده و مجهز به دستگاه تله اسكى تله سيژ و امكانات تفريحى ديگر است.

قائم مقام اداره ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى سبزوار گفت: كار مرمت آرامگاه خواجه نجم الدين كبرى واقع در روستاى زيرآباد اين شهرستان آغاز شده است.
بقعه خواجه نجم الدين كبرى از ابنيه تاريخى ارزشمند قرن هفتم هجرى است كه به شماره ۲۰۲۲ در تاريخ ششم خردادماه سال ۱۳۷۷ در فهرست آثار ملى ايران به ثبت رسيد.
محسن برآبادى افزود: عمليات مرمت و بازسازى اين بنا از دى ماه سال جارى تحت نظارت كارشناسان ناظر معاونت ميراث فرهنگى و توسط استادكاران سازمان آغاز شد.
به گزارش روز سه شنبه سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى خراسان رضوى وى گفت: امسال از محل اعتبارات ميراث فرهنگى استان گنبد بيرونى، تاق هاى جبهه شرقى، مستندسازى و مطالعات استحكام بخشى جبهه شمالى اين اثر ارزشمند مرمت و بازسازى مى شود.
خواجه نجم الدين كبرى سرسلسله فرقه كبرويه و از عرفاى معروف سده هاى ششم و هفتم هجرى بود كه در منطقه جوين سبزوار نفوذ خاصى داشت.
بناى بقعه اين عارف قسمتى از فضاى پابرجا در بخش مركزى مجموعه معمارى بزرگ در كنار محوطه باستانى زيرآباد است.
اين بقعه گنبد خانه اى با پلان هشت ضلعى است كه در زمان خودش چهار درگاهى اضلاع اصلى آن ارتباط گنبدخانه را با فضاى مجاور ميسر مى كرد.
فضاهاى جانبى گنبدخانه كه از آن ها فقط بقاياى پاكار تاق ها و بخش هايى از ديوارهاى پى برجامانده است و نيز آثار تزئيناتى كه روى پوشش هاى اين فضاها وجود داشته و بقاياى آن مشهود است، مويد عظمت و اهميت اين بقعه است.
گنبد اين بقعه با روش دو پوسته است كه دو پوسته داخلى به صورت عرقچين و پوسته بيرونى يك گنبد مخروطى شكل به صورت ترك چين بر روى يك ساقه بلند چند وجهى اجرا شده و روى ديواره داخلى گنبدخانه نيز تزئينات زيباى گچى خودنمايى مى كند.

ميمند روستايى با مردمانى با روح نرم و لطيف، روستايى با چند هزار سال قدمت است. ميمند در ۳۸ كيلومترى شمال شرقى شهرستان شهربابك در عرض ۳۰ درجه و ۱۶ دقيقه و طول ۵۵ درجه و ۲۵ دقيقه قراردارد. ارتفاع آن از سطح دريا ۲۲۴۰ متر و وسعت آن ۴۲۰ كيلومتر مربع است. باران ساليانه آن ۱۸۵ ميليمتر است. اين روستا بين شهرهاى يزد، كرمان و شيراز قرار دارد. ميمند در دهستان ميمند در شهرستان شهربابك و در استان كرمان واقع شده است.
آنچه مورد اهميت است و بى شك بر نحوه شناخت ميمندى اثر گذارده اين است كه مسكن از روى هم گذاردن سنگ و آجر و غيره پديد نمى آيد يعنى در فضاى باز ساخته نمى شود بلكه با از ميان برداشتن انبوهى از خاك شكل مى گيرد و انسان نياز به خشت و آجر و ملات ندارد بلكه بايد توده اى را بردارد تا پناهگاه مهيا شود. به همين دليل براى اتاق تاقچه در اندازه هاى مختلف كنده شده است كه جاى رختخواب، ظروف صندوق، چراغ و غيره كنده شده است. به همين دليل كنار ديوارهاى خانه گنجه گذارده نمى شود بلكه با كندن ديوار حفره يا تاقچه اى بوجود مى آيد كه اشياء و لوازم در آنها گذاشته شده و يا در آنها آويزان مى گردند. كل يك خانه كه ممكن است شامل يك يا چند اتاق و اصطبل باشد يك كيچه است. يك واحد يك ورودى مشترك دارد و در پاگرد ممكن است طويله در يك سو و اتاق نشيمن در طرف ديگر باشد. همه كيچه ها يك ساختار ندارند. هم اندازه و هم تعداد، اتاقها متفاوت است و همانگونه كه ذكر شد نام هر واحد كيچه است. جدا كردن اتاق از پستو و يا پوشانيدن برخى از تاقچه ها با پرده اى پارچه اى صورت مى گيرد. كليدون در ديوار كنار درب نصب مى شود كليد را در آن قرار مى دهند تا زبانه پشت در قرار گيرد. درجه حرارت اين اتاقها حدود ۵ درجه متفاوت از بيرون است. در سال ۱۳۸۳در بهمن ماه در حالى كه در بيرون حرارت ۱۰ درجه سانتيگراد بود در درون ۱۵ درجه و در خرداد ماه ۱۳۸۴ در حالى كه بيرون ۲۴ درجه سانتيگراد بود در درون ۱۸ درجه سانتيگراد بود. ايجاد اجاق و در زبان محلى ديدون در درون اتاقها و سوزاندن هيزم طى ساليان متمادى در آن موجب سياهى رنگ سقف و بدنه اتاقها شده و برپا كردن آتش و تهيه غذا در درون اتاقها باعث گرديده تا بدنه داخل اتاقها ايزولاسيون شده و باعث عمر بيشتر اتاقها شود و متاسفانه چون ديگر در خيلى از اتاقها آتش افروخته نمى شود باعث شده تا خاك سقفها به آهستگى ريزش پيدا كند. اندازه اين اتاقها كه البته از نظر هندسى منظم نيستند متفاوت است و يك اتاق ۳*۴ به بلندى ۹۰/۱ تا ۱۰/۲ متر معمولى است و بزرگترين كيچه از ۹۰ متر مربع تجاوز نمى كند. كف پوشها اكثرا نمد، مخشيف، گليم يا قاليچه به اندازه هاى متفاوت در سايزهاى ۱۵۰*۱ و ۴۰/۱* ۸۰/۱ متر موجود است.
تعداد كيچه ها در خود روستا ۴۰۶ عدد و تعداد اتاق ها ۲۵۶۰ عدد مى باشد.
ساكنان اين روستا داراى آداب و رسوم خاص هستند. روستاى ۳ هزارساله ميمند تنها روستاى تاريخى در جهان است كه هنوز روابط سنتى زندگى در آن جريان دارد و مى توان تعامل انسان و طبيعت در هزاره دوم ميلادى را بخوبى در آن ديد.
خصوصيات طبيعى
آب و هواى ميمند از نوع معتدل كوهستانى است كه از ويژگيهاى آن زمستانهاى سرد و تابستانهاى معتدل است. روستاى ميمند در مرز مشترك دشت و كوهستان قرار دارد و اين دشت در فاصله شهر بابك و ميمند قرار داشته و درگذشته پوشيده از درختان پسته و بادام وحشى بوده است كه در حال حاضر محدود به دشتهاى اطراف روستاى ميمند مى شود. كمى نزديكتر به روستاى ميمند نيز درختان توت و شاه توت به وفور يافت مى شود. دشت ميمند همچنين مملو از جانوران بيابانى همچون مار، سوسمار، جوجه تيغى، لاك پشت، خرگوش و. . . است. به علاوه در كوهستانهاى ميمند نيز حيوانات وحشى مختلفى همچون آهو، پلنگ، گرگ، روباه، بزكوهى، كبك و پرندگان شكارى يافت مى شود.
چندين رودخانه فصلى و تعدادى قنات به علاوه چند چشمه در ميمند و اطراف آن وجود دارد كه موجب رونق كشاورزى در اين منطقه گرديده است. كشاورزى در ميمند همچون ساير آثارطبيعى جلوه ويژه اى به اين روستا مى دهد. در فصل بهار ميمند زيباترين چهره را به خود مى گيرد. طراوت، شادابى و سرسبزى دشت ميمند و آب و هواى مطلوب آن انبوهى از جمعيت شهرها و روستاهاى اطراف را به سمت خود كشيده و مردم اوقات فراغت خود را در اين روستا و يا دركنار چشمه ها، قنات ها و رودخانه ميمند مى گذرانند.
اقتصاد و فرهنگ و مردم
اقتصاد مردم ميمند بر سه محور كشاورزى، دامدارى و قاليبافى مى چرخد كه در اين ميان قاليبافى نقش بسيار مهمى داشته است. به گونه اى كه در حال حاضر نيز قالى ميمند از بهترين قاليهاى كرمان بوده و شهرت جهانى دارد. عليرغم ورود تكنولوژى به زندگى روستائيان مردمان ميمند از همان ابزارهاى سنتى براى بر آوردن نياز خود استفاده كرده و كمتر به ابزارهاى مدرن روى آورده اند.
اهالى روستا مسلمان و شيعه اثنى عشرى هستند و مسجد و حسينيه ميمند علاوه بر وجوه مذهبى مركز تبادل نظر اهالى مى باشد.
گياهان دارويى منطقه ميمند
گياهان همواره در محيط زيست ميمند وجود داشته وگياهان دارويى در اين منطقه نقش مهمى را ايفا نموده اند. آنچه مسلم است انسان براى رهايى از درد و درمان بيمارى ها در گذشته و حال بهترين شيوه را استفاده از داروهاى گياهى در نظر داشته است و منطقه ميمند از اين امر مستثنى نيست.
حمام ميمند
حمام ميمند كه مثل خانه هاى آن در دل سنگ كنده شده يكى از عجايب اين خانه ها است كه بصورت حمامهاى سنتى داراى خزانه بوده و طبق روايات مردمان آنجا كه به خاطر دارند و شواهد موجود مسائل و نكات بهداشتى در آن رعايت مى شده است. ساختمان اين حمام بدين طريق است كه: كوچه اى آن را به داخل دالانى وصل مى كند يعنى اول مانند ديگر حفره هاى آن كوچه كنده شده و اين كوچه در انتها به دالانى ختم مى شود پس از دالان يعنى در وسط آن درى است كه به رختكن حمام متصل مى شود اين رختكن داراى حوضى در وسط و سه سكو در اطراف مى باشد. كه درب ديگرى آن را به صحن حمام وصل مى كند.
در پايين صحن خزانه اى كنده شده كه در سنگ است و منفذى هلالى شكل آنرا به صحن وصل مى كند كه براى برداشتن آب بوده در وسط خزانه گودالى است كه جاى قرار دادن ديگى براى گرم كردن آب بوده و در پايين و پشت اين چاله دالانى است كه درب آن به خارج حمام باز مى شده كه آتش خانه و محل بر افروختن آتش در زير حمام قرار داشته. براى گرم كردن حمام منفذى بوده كه دود در آن مى پيچيده و آنرا گرم مى كرده كه پس از گرم شدن گرفته مى شده است و اما در طرف راست خزانه حوضى بوده كه محل شستن پا و آب كشيدن آن بوده است و در طرف چپ حمام بريدگى كوچكى براى نظافت و دارو كشيدن بوده است. طريقه حمام كردن به اين ترتيب انجام مى گرفته است كه حمامى در جلو خزانه مى ايستاده و بدن مراجعه كنندگان را بوسيله ظرفى با ريختن آب خيس مى كرده كه پس از چرك كردن و ريختن آب دوباره و تميز شدن بدن فرد مى توانسته براى غسل كردن داخل خزانه برود و پس از انجام غسل از سمت راست يعنى اتاقى كه حوض در آن بوده خارج مى شده و پاى خود را آب مى كشيده است. از نكات عجيب در اين حمام آن است كه سوراخى در بالاى صحن و رختكن مى باشد كه سنگى مرمر بر روى آن گذاشته اند كه اين سنگ به طرز عجيبى نور را در حمام منعكس مى كند و در واقع منبع نور حمام مى باشد. علاوه بر اين ديگر منابع روشنايى حمام عبارتند از: روغن گياهى بنام ( كن تون ) يا كنده خشك پوسيده اى كه كمتر دود مى كند. ريشه گياهى بنام (جلا) كه نوعى خار بوده و از آن كتيرا به عمل مى آورند و چراغ موشى كه اكنون اين حمام برق كشى شده است.

پس از طرح پرونده ثبت كليساهاى تاريخى ايران و مجموعه سازه هاى آبى شوشتر در يونسكو سعى مى كنيم در سال ۲۰۱۰ پرونده ثبت بازار تبريز را ارائه كنيم.
بهروز عمرانى معاون ميراث فرهنگى سازمان ميراث فرهنگى صنايع دستى و گردشگرى استان آذربايجان شرقى با بيان اين مطلب تصريح كرد: سابقه بازار تبريز به قرون ۴ و۵ باز مى گردد واين بازار داراى ۲هزارو۵۰۰واحد تجارى بوده كه در زمانهاى مختلف دچارتغييرات شده و درحال حاضر ۸۰۰ واحد تجارى دارد.
وى خاطرنشان كرد: اين بازار بزرگترين بازار سرپوشيده متصل جهان است.
عمرانى با بيان اينكه درحال حاضرشرايط ثبت جهانى اين اثر فراهم است گفت: با ثبت اين اثر در زمزه آثار جهانى مى توانيم تاريخ آثار تاريخى شمال غرب كشور را احيا كنيم.
وى درباره اقدامات سازمانهاى دولتى مانند بازرگانى و شهردارى گفت: انتظار داريم كه اين سازمانها با ما همسو شده و جلوى تعرض به اين اثر را بگيرند.
عمرانى خاطرنشان كرد: ايجاد زير ساختها در بازار تبريز نياز به ۳ ميليارد تومان هزينه دارد و اميدواريم هر چه زودتر مقدمات ثبت اين اثر فراهم شود.

شهرستان سردشت يكى از شهرهاى استان آذربايجان غربى است و با داشتن موقعيت كوهستانى، جنگل هاى انبوه، دره هاى سرسبز، رودخانه هاى پرآب و پرندگان رنگارنگ طبيعت بسيار زيبايى به وجود آورده است. سردشت را پل فلزى رودخانه زاب كه از دوران جنگ به يادگار مانده است از جاده اصلى جدا مى كند. طبيعت سردشت و جاده هاى پرپيچ و خمى كه دل كوه را شكافته و انبوه درختان جنگلى آن آنقدر زيباست كه ديدن آن مى تواند براى هر تازه واردى بسيار جذاب باشد. اگر در دوران جنگ، سردشت بمباران نمى شد جنگل هاى اطراف آن بسيار گسترده تر مى نمود و اين منطقه به يكى از زيباترين و ديدنى ترين مناطق كشورتبديل مى شد. با اين وصف مى توان گفت اين منطقه بكرترين مناظر را دارد به طورى كه سردشت و شهرهاى اطراف آن را بايد شمال بدون رطوبت ناميد.
سردشت در ادوار تاريخى نام هاى مختلفى داشته و برخى از تاريخ نويسان تنها به دليل نزديكى لفظى سردشت را زردشت ناميده و آن را زادگاه زردشت پنداشته اند و به هر حال وجود آثارى از آتشخانه هاى روستاى هورمز آباد كه گويا الهام گرفته از اهورامزدا است و همچنين روستاهاى وليو ليلا حاكى از سابقه سكونت در اين منطقه است.
چشم اندازهاى طبيعى سردشت
با نگاهى به چشم اندازهاى طبيعى سردشت به جرات مى توان گفت كه طبيعت جنگلى آن در برخى مناطق تقريبا دست نخورده مانده و وجود اين جنگل هاى زيبا روستاى خدر آباد و بيوران و زميران را دو چندان كرده است. برخى چشم اندازهاى زيباى سردشت عبارتند از:
چشمه گراو
اين چشمه از چشمه هاى آب معدنى است و املاح آن حداقل يك گرم در ليتر است. اين چشمه در نزديكى روستاى كانيه گويز در شرق حوزه زاب است و از آن آب جوشان فوران مى كند. اين چشمه معدنى گازدار است و مى گويند آب آن براى درمان عوارض پوستى مفيد است. اين چشمه در جوار شرقى رودخانه زاب ميان روستاهاى هرمزآباد و كانيه گويز قرار دارد. آب اين چشمه پس از جريان در سطح زمين از خود موادى بر جاى مى گذارد كه روز به روز بر حجم توده مخروطى شكل آن افزوده مى شود.
آبشار شلماش
از مهم ترين آبشارهاى حوضه زاب در مسير رودخانه شلماش است كه به امتداد شمال غربى و جنوب شرقى در پايين دست ويسك و چشم تمو به رودخانه زاب مى ريزد. اين رودخانه درست روى گسل فرعى روستاى آلمان و روستاى شلماش جارى است. در نزديكى اين روستا ۳ آبشار در مسافت كوتاه ۲۰۰ مترى نمايان هستند كه آبشار جنوبى تر به علت ارتفاع فراوان و شكست شيب در مركز آن مانند ۲ آبشار ديده مى شود و آبشار شمالى تر كه در اطراف آن پوشش جنگلى متراكم وجود دارد از چشم اندازهاى طبيعى و زيباى منطقه است و هر سال تعداد بسيارى از گردشگران به تماشاى آن مى آيند، بويژه آنكه در چند سال اخير با آسفالت شدن جاده سردشت به آبشار شلماش و همچنين عرضه خدمات بهداشتى و ايجاد جايگاه براى رفاه خانواده ها شمار گردشگران در اين منطقه سرسبز افزايش يافته است.
همچنين رودخانه زيباى زاب در  مسير ۴۰۰ تا ۴۴۰ كيلومترى خود زيبايى هاى بسيار به وجود آورده و زلالى و سردى سرچشمه اين رود در روستاى بيوران سفلى مثال زدنى است.
رودخانه زاب
اين رودخانه به دليل واقع شدن در بخش ميانى به واسطه كوه هاى بلند جنگلى دره اى ژرف به وجود آورده كه تا قسمت فعلى (قسمت جنوبى سردشت) امتداد يافته است. مهم ترين تنگه اين بخش تنگه گرژال است كه به تازگى سدى بر روى آن ساخته مى شود. شاخه اى از زاب صغير از كوه هاى شمال غرب پيرانشهر (سياه كوه با ارتفاع ۳۵۷۸ متر) سرچشمه مى گيرد. همچنين آب شعبه هايى مانند چم لاوين، چم بادين و جانداران به تنگه گرژال مى ريزد. اين رود دردشت كلوى در ۶ كيلومترى سردشت و در پيچ و خم كوهستان جريان دارد و با پيوستن شعبه هاى ديگرى به آن مانند چم شلماش و زرگه مرز بين ايران و عراق را در منطقه آلان پديد آورده است. اين رودخانه از طريق چم تيت وارد خاك عراق شده و با رودهاى ديگر به درياچه دوكان عراق مى رسد و بعد به دجله مى پيوندد. در كنار همين رود ابومسلم خراسانى مردان بن حمار آخرين خليفه اموى را شكست داد.
روى رودخانه زاب صغير۳ پل ساخته شده است: پل قلاتاسيان را در اواسط قرن سيزدهم شيخ مولانا صادق از مريدان شيخ يوسف شمس الدين برهان ميان روستاهاى بنى آوا و موسالان ساخت. پل فلزى كه در سه راهى سردشت - مهاباد - بانه است از سوى عزيزخان مركى سردار كل از رجال معروف دوره قاجاريه و داماد ميرزا تقى خان فراهانى ساخته شده است. سومين پل نيز پل تيت در ۶ كيلومترى روستاى بيتوش است. رودخانه زاب در مسير خود از پيرانشهر سردشت تا عراق چشم اندازهاى بسيار زيبا را به وجود آورده كه بويژه در فصل بهار بسيار تماشايى است.
روستاى بيوران
در شرق شهرستان سردشت روستاى سرسبز و خوش آب و هوايى به نام بيوران است كه سرچشمه معروفى دارد. آب اين سرچشمه در وسط تابستان آن قدر سرد است كه كمتر كسى مى تواند دستهايش را به مدت يك دقيقه در آن نگهدارد.
جلگه اصلى زاموا كه رودخانه زاب كوچك در آن جارى است در بخش ميانى درميان كوه هاى بلند جنگلى دره اى ژرف به وجود آورده كه با شترگلوهاى متعدد تا قسمت سفلى امتداد يافته است. مهم ترين تنگه اين بخش تنگه مشهور گرژال است. يكى از پل هاى باقيمانده بر روى اين رودخانه پل قلاتاسى يا قلاتاسيان است. اين پل شمالى جنوبى است و در حقيقت به استثناى يكى از ستون هاى شمالى كه سنگ چينى ملات آن تقريبا از پايه شروع شده است بقيه ستون ها را سنگ هاى طبيعى دو طرف پل كه ناشى از شيب تند كوهستانى و آخرين دامنه آن است با ۳ ستون سنگى نيمه تمام طبيعى كه هر كدام با سنگ چينى محكم پايه هاى اصلى پل را تشكيل مى دهند. اين پل كه به نام روستاى قلاتاسى خوانده مى شود بر سرراه قديمى ميرآباد به مهاباد در قسمت شمالى رودخانه زاب كوچك بنا شده است. تاريخ ساخت پل درست مشخص نيست اما آنچه مسلم است در اواسط قرن سيزدهم هجرى به دستور شخص نيكوكارى به نام شيخ مولانا ساخته شده كه به همين جهت به نام پل مولانا شهرت دارد.