وصال روحانى
پرويز مظلومى كه با رفتنش به مشهد، ابومسلم را دگرگون كرده و به بالاى جدول ليگ برتر فوتبال ايران رسانده، در مصاحبه اى تازه حرف ها و در ددل هاى جالبى داشته است. او گفته است: پيشرفت ابومسلم حاصل يك كارگروهى است و به پول و بودجه و هزينه صرف ارتباط پيدا نمى كند. در حالى مانع بازى رزاقى در تيم ما شدند و به اتهام جور كردن مدارك تقلبى او را دو سال محروم كرده اند كه در ليگ برتر تعداد زياد ديگرى از همين بازيكنان حاضر و شاغل اند، اما آنها را آزاد گذاشتند و فقط رزاقى را مجازات نموده و مشكلى براى حضور و بازى افراد مشابه با وى ايجاد نكرده اند. به اعتقاد مظلومى، سرمربى تيم ملى ب ايران مانند دوره اى كه اين تيم در اواخر خرداد و اوايل تير ماه امسال به مسابقات فوتبال قهرمانى غرب آسيا رفت و با هدايت وى قهرمان شد، باز مى تواند او باشد. سرمربى سابق صنعت نفت و كمك مربى پيشين استقلال تهران به واقع چنان مهيا و خوشبين است كه اعتقاد دارد انجام هر دو كار فوق( هدايت ابومسلم و تيم ملى ب) از وى بر مى آيد و مشكلى در اين خصوص نخواهد داشت. او از حالا به فصل بعد و امكانات و گزينه ها و دستاوردهايى كه در آن زمان مى تواند به وى روى بياورد، فكر مى كند و مى گويد در پايان فصل مى توان ترتيب جذب ،۴ ۵ بازيكن جديد را براى ابومسلم داد و به گونه اى اقدام كرد كه اين تيم فصل بعد كسب رتبه هاى چهارم و پنجم ليگ را حداكثر هدف خود نشمرد و اين بار به سمت قهرمانى برود، اما او مدعى است كه تا اين لحظه و چه با كسب رتبه هاى چهارم و پنجم( و چه با قهرمانى احتمالى در آينده) هيچ پاداشى به وى نداده اند و حتى دريغ از يك سكه طلاى ناقابل! مظلومى مى گويد: ناصر شفق (مديرعامل سابق ابومسلم) در زمان عقد قرارداد وى آن قدر در گوش او زمزمه كرده و حرف زده كه پرويز خان نفهميده چه چيزى را امضا كرده است! با اين حال او افسوسى ندارد و حتى از دوران كارش در استقلال تهران راضى است. در باشگاهى كه به زغم او، امثال وى و منصورخان( پورحيدرى) زندگى خود را روى آن گذاشته اند. اينها را كه خوانديد خلاصه و عصاره اى از حرف هاى پرويز خان است. داستان زندگى او طولانى است. او ديگر جوان نيست و ۵۰ سال را رد كرده، اما عجيب است كه عده  اى وى را هنوز در اين حرفه تازه كار مى انگارند. شايد قضيه به اين بازگردد كه برادر كوچك غلامحسين مظلومى است و شايد هم به اين سبب كه سال ها زير سايه پورحيدرى و فقط به عنوان دستيار او زيسته بود.
 ابتكار و هوشيارى
ولى مظلومى آشكارا از اين كه در تحولات اخير استقلال، وقتى كه ناصر حجازى تشخيص داد بهتر است ديگر سرمربى تيم نباشد و فقط به عنوان مديرفنى عمل كند و يك سرمربى بياورد، به او فكر نكرده ( يا اگر فكر كرده، آن را به عمل در نياورده و سرانجام قرعه به نام فيروز كريمى خورده) ناراحت است. پرويز خان كلا از اين كه طى سال هاى اخير هيچ يك از مديران عامل دايما تغيير يابنده آبى ها به هنگام تعيين و انتصاب سرمربيان هيچ گاه به سراغ او نرفته اند، دلخور است. اين در حالى است كه كارنامه مظلومى لااقل در يكى دو سال اخير به اندازه كافى روشن است. چه در زمان كمك مربيگرى در تيم ملى اصلى و بزرگسالان ايران، چه در زمانى كه مظلومى تيم ب ايران را در برابر عراق به پيروزى و عنوان قهرمانى غرب آسيا رساند( و همان تيم عراقى فقط يك ماه بعد از آن تاريخ با پشت سر نهادن تمامى آسيايى ها جام ملت ها را برد) و چه زمانى كه ابومسلم خواستار پرويزخان شد، او با نوعى ابتكار و هوشيارى محسوس به كار مربيگرى پرداخته، به طورى كه هيچ گاه حق مطلب درباره وى ادا نشده و كسى از ارزش هاى او نگفته است.
پرويز خان مهاجم گلزن دهه ۱۳۶۰ آبى ها از مربيان ذاتى و در ضمن كلاس ديده فوتبال ما است و از مربيانى است كه معمولا حمايت هاى بزرگ شامل حالش نبوده و در تضاد با امير قلعه نويى به مدت ،۷ ۸ ماه تمامى زندگى اش را روى اين نگذاشته است كه به ديگران ثابت كند محق تر از سايرين براى احراز مجدد پست سرمربيگرى ايران است! بنابراين معيار شناسايى و تشخيص توان پرويز مظلومى فقط نتايجى است كه تيم هاى وى گرفته اند و در اين خصوص كارنامه او دست كم در سال رو به پايان ۸۶ بسيار خوب بوده است.
اين كه ادعا شود تركيب و نفرات كنونى ابومسلم تمام ساخته و دست پرورده وى هستند، حرف بى پشتوانه اى است زيرا او اصولا فرصتى براى اين كار نداشته اما وى آن قدر هوش و برخوردهاى خوب داشته كه توانسته از تيمى كه توانايى هاى بالقوه و فراوانى داشته، تيمى بسازد كه ديگر خودش را از هيچ كس كوچك تر نمى داند و هم خوب بازى مى كند و هم خوب نتيجه مى گيرد و در نيم فصل دوم بيشتر از رقبايش گل زده و در حالى ۶ گل در مجموع دو بازى متوالى خود به پرسپوليس و پگاه زد كه حتى به اعتراف تيم هاى مقابل اگر قدرى خوش اقبال تر بود، دو برابر اين گل ها را به ثمر مى رساند.
سيستم هاى جديد
بازيكنان ابومسلم همان هايى هستند كه در دوره كار خداداد عزيزى بودند، اما كارى كه پرويز خان در مشهد انجام داد، بخشيدن تنوع بازى و آزادى بيشتر به شاگردانش و اجراى سيستم هايى تازه بود، به گونه اى كه قابليت هاى اين مردان نمود بيشترى يافت و كسب دو سه نتيجه مساعد و متوالى خودباورى را نيز در اردوى تيم مشهدى بيشتر كرد و اگر قرار باشد جدولى تنظيم شود كه فقط نتايج ۱۰ هفته اخير ليگ در آن لحاظ و ثبت شود، هيچ كس به تيم مشهدى نمى رسد و اين تيم در صدر مى ايستد.
همين مسايل است كه نوعى افسوس را بر دل پرويز خان نشانده و حالا كه قرار است تيم ملى ب از نو تشكيل شود، اگر پست رهبرى آن را از نو به مظلومى ندهند، وى بيش از پيش سرخورده خواهد شد. ولى او لابد بهتر از خيلى ها فضاى فوتبال كشور را مى شناسد و مى داند كه دوباره قلعه نويى بايد سرمربى تيم ملى شود تا او هم به كادر فنى اين تيم رجعت داده شود و حتى اگر فيروز كريمى در كشمكش هاى درونى استقلال در پايان فصل رفتنى باشد، چه با ابقاى حجازى و چه با رفتن وى تضمينى در خصوص رويكرد به مظلومى وجود نخواهد داشت، به خصوص كه قلعه نويى آنجا را هم متعلق به خود مى داند!
اين رسم فوتبال ما است. فوتبالى كه اگر به خاطر روابط ضعيف بين المللى اش از جذب مربيان معروف خارجى باز نماند به مربيان داخلى براى تيم ملى روى نخواهد آورد و فوتبالى كه ميزان و محك تعيين مربى از مطرح ترين تيم هاى باشگاهى اش(استقلال) مسايلى است كه شايد فقط هيات مديره وقت و مدير فنى( رييس سازمان فوتبال) باشگاه از آن سر در بياورند.
رييس خارجى هم مى خواهيم
شايد هم مظلومى راست مى گويد كه يكى از راه هاى ترميم ساختار فوتبال ايران، آوردن مدير و رييس از خارج است، زيرا وقتى اين گونه براى آوردن مربيان خارجى اقدام مى كنيم( و موضوع به قضاياى آرتور جورج و خاوير كلمنته منتهى مى شود) همان بهتر كه يك مدير و رييس فدراسيون هم از خارج بياوريم و شايد چنين كسى بتواند لااقل كلمنته را در ايران ماندنى بسازد، زيرا به هر حال هيچ كس به پرويز خان ميدان نخواهد داد!

وحيد رسولى
پذيرش حرف هاى تعدادى از غايبان مسابقات چندى پيش انتخابى تيم ملى كشتى و فراخوانى مجدد آنها به اردو و قرار دادن شان در محاسبات المپيك و استفاده از آنها در مسابقاتى كه در آن مجوز حضور در پكن را گرفت، يك عقب نشينى گريزناپذير و نوعى تعقل در خصوص مساله اى بوده است كه در ابتدا عنصر و فاكتور منطق كمتر در آن لحاظ شده بود.
از همان روزى كه كميته فنى فدراسيون كشتى بر عدم به كارگيرى نيروها و نفرات غايب در آوردگاه انتخابى اصفهان پا فشرد و گفت كه چون غايبان از شرط الزامى حضور در اردوى ملى غافل مانده اند، اين امر از آنها دريغ شده و به پيكارهاى انتخابى المپيك(و به واقع به خود المپيك) گسيل نخواهند شد، مشخص بود كه اين شرط قابل اجرا نخواهد بود. يك دليل و نشانه عمده اين بود كه برخى غايبان اصفهان از قوى ترين و بهترين مردان كشتى ما و مدال آوران جهانى بودند كه بديهى بود بدون آنها كلاه مان در المپيك و پيش از آن در ميادين انتخابى آن پس معركه باشد. از طرف ديگر داشتن فقط ۲ سهميه از ۷ سهميه تيم كشتى آزاد در فاصله كمتر از ۶ ماه از شروع المپيك تغيير سياست و رويه متخذه را به طور اكيد و جدى مى طلبيد و از جانب ديگر همين فاصله نه چندان كوتاه اين نكته را يادآورى مى كرد كه تصميم گيرى براى المپيك از حالا كارشتاب زده اى بيش نخواهد بود و بهتر است كه قدرى صبر و تامل به خرج داد و در فاصله اى نزديك به المپيك تصميم گيرى كرد و از دى و بهمن ۸۶ براى تيمى تصميم گيرى نكرد كه تازه از اواخر مرداد ۸۷ پاى در المپيك خواهد گذاشت.
نمى دانيم فدراسيون كشتى نيز همين گونه مى انديشيده يا نه اما نگرش اين نهاد هرچه بوده باشد در روزهاى اخير چند فرد غايب در مسابقات انتخابى در اصفهان، به اردوها و صحنه رقابت هاى گزينشى بازگردانده شده اند و مراد محمدى و فردين معصومى نمونه هاى روشنى در اين خصوص اند و حتى مسابقات وزن ۹۶ كيلو نيز چنان براى ما و رقباى جهانى ما حساس و مهم است كه چاره اى جز باز كردن مجدد راه به روى سعيد ابراهيمى نيست و بايد به عليرضا حيدرى نيز كه پس از ۵/۱ سال مى خواهد دوباره كشتى بگيرد و در اصفهان غايب بود، ميدان داد و به همين منوال به هر كشتى گير شايسته و با تجربه اى كه قادر به كسب مجوزهاى حضور در المپيك و درخشش در آنجا است، بايد فرصت هاى لازم را ارزانى داشت.
اينها همه حقايقى روشن و گريز ناپذير است اما اين كه چرا نايب رييس فدراسيون كشتى و اعضاى كميته فنى و مديران سازمان تيم هاى ملى كشتى ابتدا چيزهايى خلاف اين را گفتند و سرانجام با بهانه لزوم بذل توجه به حرفه هاى غايبان اكثر نفرات دور مانده از اصفهان را پذيرفتند، نشانه ديگرى از هدف گذارى هاى نه چندان اصلح ما است. هدف گذارى ها و ترسيم  استراتژى هايى كه بعدا قابل رعايت و اجرا از آب در نمى آيند و در نتيجه تغيير مى يابند و تنها اثرى كه مى گذارند، سست كردن اعتماد و احترام كشتى گيران به قواعد و قانونگذارانى است كه اين شرط ها و قواعد و تبصره ها را به قصد قانونمند كردن كشتى گذاشته اند اما حالا اثرى عكس از آن گرفته و به جايى هم نرسيده اند و كارشان در نهايت فقط يك عقب نشينى توصيف شده است. آيا نام ديگرى هم مى توان روى آن گذاشت.

 حورا شكيبى
سرانجام انتظارها براى سنگربان المپيك ليون نيز به پايان رسيد و گريگورى كوپه پس از شش ماه خانه  نشينى به دليل مصدوميت رباط زانو موفق به بازگشت به ميادين فوتبال شد و در ديدار شيرهاى ليون مقابل منچستريونايتد در دور رفت مرحله يك هشتم نهايى ليگ قهرمانان به ميدان رفت. كوپه پيش از اين ديدار مى گفت: ۹۰ درصد آماده ام. زانويم هر روز بهتر از روز قبل مى شود اما بايد كاملا مراقب باشم تا فشار زيادى بر آن وارد نكنم. كوپه در خصوص بازى هاى ليگ قهرمانان مى گويد: بازى هاى اروپايى جو خاصى دارند و باعث مى شوند شما بيش از پيش آمادگى هاى لازم را كسب كنيد. موزيك قبل از بازى، هواداران حاضر و شور و اشتياقى كه ميان بازيكنان است همه و همه باعث
مى شوند كه انگيزه لازم براى رقابت در شما ايجاد شود و شما لحظه شمارى مى كنيد كه بار ديگر در اين بازى حاضر شويد.
كوپه ۳۵ ساله نزديك ۱۴ سال است كه فوتبال بازى مى كند و حرفه اش را از سن اتين آغاز كرده و در ۷۴ بازى ليگ قهرمانان حضور يافته است كه آخرين آن مصاف با شياطين سرخ يونايتد بوده است، تيمى كه دو سال پيش نيز در مرحله گروهى مقابل آن حاضر شد. رود فان نيستلروى ۳ بار دروازه او را باز كرد و گرى نويل هم تك گلى را وارد دروازه كوپه كرد.
كوپه در حال حاضر دوازدهمين سال حضورش در كنار اهالى ليون را سپرى مى كند و لحظات طلايى را در ديدارهاى ليگ قهرمانان اروپا تجربه كرده ،البته خود دوست دارد كه براى اولين بار حضور در مرحله يك چهارم نهايى را شاهد باشد.
سنگربان ليون در اين باره مى گويد: بهترين خاطراتم مربوط به ديدار مقابل سلتيك است. اين جريان به فصل
۲۰۰۴-۲۰۰۳ باز مى گردد كه ليون آخرين بازى اش در مرحله حذفى را مقابل اين تيم اسكاتلندى انجام داد. وى مى افزايد: پس از آن بازى، مصاف با ميلان در دور يك چهارم نهايى ليگ قهرمانان از اهميت خاصى برايم برخوردار است. نزديك بود به مرحله نهايى راه پيدا كنم اما متاسفانه ضربه دقيقه ۸۸ فيليپو اينزاگى تمام آرزوهايمان را نقش بر آب كرد.
در فصل جارى بازى هاى اروپايى، ليون، قهرمان ۶ دوره لوشامپيونه فرانسه نزديك بود كه در همان مراحل گروهى حذف شود،اتفاقى كه از سال ۲۰۰۲ براى اين تيم رخ نداده بود. تيم آلن پرين دو بازى اول خود را شكست خوردند و توانستند در روز ششم مسابقات با پيروزى مقابل رنجرز در ميادين اروپايى ادامه دهند. كوپه در خصوص اين بازى ها مى گويد: در آن روزها من مشغول استراحت بودم تا مصدوميتم هرچه سريع تر بهبود يابد هر چه باشد من هم عضوى از تيم هستم. پس از شكست مقابل رنجرز در روز دوم مسابقات و در استاديوم گرلان به همه هم تيمى هايم گفتم كه هنوز فرصت داريم چرا كه مى ديدم شيرهاى ليون هنوز هم اتحاد دارند و براى يك هدف واحد مى جنگند.
روى وركوتر سنگربان دوم ليون در دوران غيبت كوپه وظيفه سنگين محافظت از دروازه تيم را برعهده داشت. كوپه كه حالا ديگر به جمع شيرها بازگشته در خصوص اين دروازه بان مى گويد: وركوتر نشان داد كه شايستگى پوشيدن پيراهن شماره يك را دارد. اگر او قصد ترك را داشت، ابدا جاى تعجب ندارد چرا كه مى خواسته استعدادهايش را به عنوان گزينه ثابت در تيمى ديگر پياده كند.
كوپه، سيدنى گوو و جونينيو پرنامبوكانو سه گزينه اى هستند كه در كسب ۶ عنوان قهرمانى ليون در لوشامپيونه سهيم بوده اند. جوئل باتز، مربى سنگربان ليون در خصوص وركوتر مى گويد: او افتخارات زيادى كسب كرده اما هنوز مى جنگد چرا كه نسبت به بقيه ديرتر آمده و در تلاش است تا خود را جا بيندازد. كوپه درباره حريفشان در دور رفت مرحله يك هشتم نهايى مى گويد: منچستر يونايتد تيم قدرى است كه از توانايى هاى تيمى و فردى سرشار شده است. در قياس با آنها قدرى ضعيف تر بوديم اما براى كسب افتخار به آب و آتش مى زنيم. با انگيزه زيادى عازم دور رفت شديم و با تمام فشارى كه بر حريف انگليسى وارد كرديم توانستيم با كمك بزما تك گلى را وارد دروازه تيم فرگوسن نماييم. درست است كه تساوى يك به يك نتيجه چندان جالبى براى ما محسوب نمى شود اما براى تقويت روحيه ما مثمر ثمر بود. به عنوان يك دروازه بان مى دانم كه در چنين ديدارهاى حساسى مسووليت سنگين ترى دارم. بايد بگويم كه ليون چيزى براى از دست دادن ندارد. اميدوارم از دور يك هشتم صعود كنيم.