حورا شكيبى ممتاز
فوتبال تيم ملى ايران را به عبارتى مى توان به فوتبال باشگاه نيوكاسل يونايتد انگليس تشبيه كرد. دلايل اين شباهت نيز از قرار زير است: هواداران مشتاق و علاقه مندى كه انتظار فوتبال ناب و اصيل را دارند، اميدهاى رنگ و رو پريده اى براى موفقيت كه كم وبيش به نااميدى بدل شده و مسوولانى كه به نظر چندان علاقه اى به رقابت نداشتند. حتى اين تشبيهات را مى توان گسترش داد چرا كه على دايى و آلن شيرر، اسطوره هاى تهاجمى تيم ملى ايران و باشگاه نيوكاسل در هدايت تيم هايشان دخيل هستند.
آلن شيرر با نواختن گل هاى به يادماندنى موقعيت خود را تا پايان در قلب هاى هواداران سنت جيمز پارك تثبيت كرد در حالى كه دايى مى تواند با افتخار بگويد كه بالاترين آمار گل هاى ملى را نسبت به هر اسطوره ملى و باشگاهى ديگر دارد. بايد پذيرفت كه آلن دير يا زود هدايت زاغهاى نيوكاسل را در اختيار مى گيرد و سرمربى تيم محبوبش مى شود.
توافقاتى كه پس از ماه ها كش و قوس براى انتصاب گزينه مناسب در راس كادر فنى تيم ملى ايران ميان دايى و سران فوتبال ايران صورت گرفت، مساله اى مشابه با حضور شيرر در نيوكاسل است. تنها به قدرى زمان و صبر و تامل نياز بود كه به رغم توقعات، ستاره سابق بايرن مونيخ به عنوان سرمربى سپيدپوشان ايرانى معرفى شود. البته يكى از عواملى كه به انتخاب اين سرمربى جوان كمك كرد قهرمانى سايپا در ليگ برتر در اولين فصل حضور وى روى نيمكت مربيگرى تيم بود.
سوابق درخشان اما كوتاه مدت وى در زمان مربيگرى تيم مذكور همراه با كارنامه فوق العاده درخشان دوران بازيگرى اش، فدراسيون فوتبال ايران(IFF) را بر آن داشت كه اين گزينه داخلى و به نظر كم سن وسال براى مربيگرى را به هر چهره نام آشناى خارجى و سرمربى باتجربه داخلى ترجيح داده و پس از هفت ماه جست و جو براى يافتن جانشين امير قلعه نويى ، ملى پوش اسبق تيم ملى و به عبارتى شهريار فوتبال ايران را معرفى كنند. حال على دايى راه دشوارى پيش روى دارد، سوق دادن تيمى كه زمانى او خود در آن توپ مى زد به جام جهانى ۲۰۱۰ آفريقاى جنوبى كه تلاش براى كسب جايگاه در اين تورنمنت از مدت زمانى قبل و با بازى ايران مقابل سوريه آغاز شده است.
در راى گيرى كه از هواداران فوتبال ايران به عمل آمده بود، دايى چندان شانسى براى كسب جايگاه فعلى نداشت و در عوض افشين قطبى، سرمربى پرسپوليس با كسب ۸۰۰ هزار راى مثبت به نظر از شانس بيشترى برخوردار بود. سرمربى تازه وارد تيم ملى در روزهاى آخر بازيگرى اش در ميادين ملى كه مصادف بود با ناكامى ايران در جام جهانى ۲۰۰۶ آلمان باعث شد كه برخى نقطه نظرات در خصوص خود او و تاثيراتش در رختكن دستخوش تغيير شود. شايعات اختلافات اين ستاره ۳۷ساله با امثال على كريمى و ايمان مبعلى به اين اخبار منجر شده بود كه شايد دايى نتواند در هدايت جمعى از ملى پوشان كه زمانى با آنها هم تيمى بود چندان موفق عمل كند.
اما جالب اينجا بود كه به محض معرفى سرمربى جديد تيم ، على كريمى كه خود نيز زمانى در بايرن مونيخ توپ مى زد، حمايت همه جانبه خود را از دايى اعلام كرده و علاقه خود را براى توپ زدن زير نظر هم بازى قديمى اش ابراز داشت. همين مساله خود باعث قوت قلب و ريختن آب بر آتش اكاذيب فوق بود. البته برخى منتقدان مستقيم سراغ اين مساله رفتند كه علت اين اظهارات كريمى اين بوده كه او حالا ديگر توان مخالفت با سرمربى را ندارد. اما هرچه كه باشد كار كريمى كاملا منطقى بود و جاى هرگونه انتقاد ديگر را بست. به نظر نيز راه درست هم همين است.
طبعا پس از انتخاب هرسرمربى چه در عرصه باشگاهى و چه در عرصه ملى، همگان منتظر مشاهده عملكرد چهره تازه وارد هستند. با گذشت چند هفته پراز استرس و تشويش كه يك روز يك سرمربى به عنوان هدف اول فدراسيون معرفى شده و روز بعد نام همان گزينه خط مى خورد، حال ديگر فرصت آن است كه همه دست به دست هم دهند و با آرام كردن جو مشوش به سرمربى جوان كمك كنند.
اگر بازيكن خاصى با دايى مشكلى قديمى دارد، اين قضيه را مى بايست به كل به دست فراموشى بسپارد و مسائل شخصى را با منافع ملى دخيل نكند. يا بايد اينگونه باشد يا اينكه بازيكنى كه در پى تسويه حساب است دور تيم ملى را يك خط قرمز بكشد. قضيه به همين سادگى است. اگر اين چنين نشود و بازيكنانى كه طبق شايعات با دايى مشكل داشته اند به هردليلى در بازى ۶ فروردين مقابل كويت حضور نداشته باشند، عرصه بر منتقدان باز مى شود و اين سوال پيش مى آيد كه تيم ملى با حضور دايى و بدون كريمى و مبعلى بهتر است يا تيمى با حضور قطبى و كريمى و مبعلى؟ دايى به نوبه خود حق دارد كه با آرامش خاطر كارش را آغاز كرده و بهترين ها را از ميان بازيكنان ايرانى انتخاب كند. انتخاب هايى كه بر اساس توانايى و وضعيت آمادگى باشد. هفت ماه سخت بر فوتبال بى تكليف ايران سپرى شد و امروز مى توان خوشحال بود كه ايران هم يك سرمربى شايسته دارد. وقت آن است كه شايعات و اخبار ضد و نقيض پايان يابند و خاطرات تلخ ماه هاى گذشته را به دست فراموشى سپرد و تنها عبرت گرفت. حال كه ديگر سرمربى فوتبال ايران معرفى شده بايد به اين نكته اشاره كرد كه قدم اول در راه موفقيت حيثيت ورزش اين كشور توانايى هاى تاكتيكى دايى است. دنياى فوتبال دستخوش تغييرات زيادى شده، اگر نگاهى به تيم ملى انگليس و انتصاب فابيو كاپلو بيندازيد متوجه اهميت موضوع مى شويد.
هر تيم ملى در طول سال چند بازى مهم انجام مى دهد كه لازم است پيش از هركدام از اين بازى ها به بررسى و تحليل دقيق آن پرداخت كه حضور يك سرمربى كاربلد و تاكتيكى مى تواند به اين مساله كمك كند. بازى ايران مقابل سوريه را به ياد بياوريد كه ايران با چه وضعيت آمادگى به مصاف حريف خود رفت. فوتبال ايران مدتها بود كه بر فوتبال كشورهايى چون امارات متحده عربى، سوريه و كويت برترى يافته بود اما هفت ماه بلاتكليفى وضعيت ملى پوشان را زير سوال برد. در همين مدت زمان كوتاه تيم هاى فوق بهترين تيم هاى تمام ادوارشان را ترتيب داده اند.
شايد تا پيش از اين نياز نبود كه حتما يك مربى بسيار باتجربه براى شكست دادن امثال سوريه و كويت و حتى قوى ترين هاى آسيا روى نيمكت تيم ملى ايران بنشيند اما حالا اوضاع كاملا فرق كرده و دايى امروز بايد همان دايى سابق دوران بازيگرى اش باشد و با دل و جان هرآنچه در چنته دارد براى موفقيت و اقتدار ملى به كار گيرد، آرزويى كه هر ايرانى فوتبالدوستى لحظه به لحظه انتظارش را مى كشد.

شيوا نوروزى
مرحله يك هشتم نهايى ليگ قهرمانان باشگاه هاى اروپا با انجام ۷ ديدار پيگيرى شد و چهره صعودكنندگان به مرحله نيمه نهايى اين رقابت ها شناخته شد. در اين ميان مدعيانى كه گمان صعودشان مى رفت در عين ناباورى حذف شدند و جاى خود را به تيم هاى جوان و كم تجربه تر دادند. اما اين خود نشان داد كه اگر ديگر تيم ها از نام حريف نترسند و به ارايه بازى خود بپردازند قطعا حرف هاى زيادى براى گفتن خواهند داشت.
در روز نخست تيم هاى ميلان، سويا، منچستر يونايتد و بارسلونا به ترتيب ميزبان آرسنال، فنرباغچه، ليون و سلتيك بودند كه در اين بين ۲ ميزبان نخست مقهور هنرنمايى هاى ميهمانان خود شدند.
در رقابت هاى ليگ قهرمانان كه به صورت رفت و برگشت انجام مى شود، قانون گل زده بيشتر در خانه حريف رعايت مى شود. با نزديك شدن به مراحل پايانى اين رقابت ها، حساسيت ها نيز روز به روز افزوده مى شود و هر ۱۶ تيم نهايت تلاش خود را كردند تا بلكه جواز صعود به مرحله بعد را كسب كنند. بدون شك مصاف آرسنال و ميلان را مى توان جذاب ترين بازى روز نخست دانست چرا كه بسيارى صعود ميلان را حتمى مى دانستند و از طرفى هم انتظار چنين درخششى را از آرسنال نداشتند.
توفان توپچى ها
آرسنال به سمت ميلان پرواز كرد ولى آنها كه در ديدار رفت با نتيجه بدون گل متوقف شده بودند؛ آن هم در ورزشگاه خانگى خود، به خوبى مى دانستند بازى در برابر ديدگان هشتاد هزار هوادار روسونرى كار آسانى نيست. به ويژه ستاره هاى ميلان آنقدر پرتعداد هستند كه كفه ترازو را به نفع خود سنگين تر كنند.
با اين وجود بازيكنان جوان آرسنال تنها به بالا بردن اعتماد به نفسشان مى انديشيدند و مى دانستند تيمى كه روحيه اش را از دست ندهد پيروز ميدان است. به رغم نتيجه ديدار رفت، توپچى هاى لندن آنچنان دور از انتظار ظاهر شدند كه حتى آرسن ونگر نيز چنين انتظارى نداشت. فلاخينى ۲۳ ساله، پيش از آغاز بازى رمز موفقيت تيمش را در حفظ روحيه دانست: وقتى فوتبال را انتخاب مى كنى مجبورى كه استرس و ريسك بازى كردن در چنين آوردگاهى را نيز بپذيرى. در نتيجه در كارها ترس معنى ندارد و شك ندارم كه آرسنال قابليت پيروزى بر آث ميلان را دارد. آث ميلان مدافع عنوان قهرمانى در سن سيرو به ميدان مى رفت ولى آرسنال هم كه ديدار نفس گيرى با استون ويلا گذرانده و با چنگ و دندان صدرنشينى را حفظ كرده بود و با عزمى راسخ به سن سيرو رفت و سربلند نيز به خانه بازگشت.
در آن سوى ميدان شاگردان كارلو آنجلوتى نيز هفته دلپذيرى را سپرى نكردند و پنجمين تساوى خود را در ۶ بازى اخير برابر لاتزيو تجربه كردند. با اين اوضاع روسونرى  قصد داشت تا ناكامى هايش در سرى A را با حذف آرسنال از گردونه رقابت ها جبران كند و آنجلوتى سرمربى ميلان براى اين بازى تدارك چندانى نديده بود و با تركيبى ساده تيم را راهى ميدان كرد. پائولو مالدينى، فيلپو اينزاگى، كاكا، نستا و پيرلو ستارگان ميلان بودند كه بازى با لاتزيو را از روى نيمكت تماشا كردند تا شايد ليگ در قهرمانان اروپا راه را هموار سازند.
سوت آغاز مسابقه به صدا درآمد؛ برترى بى قيد و شك ونگر و مردانش مشهود بود. گل هاى آدبايور و فابرگاس نشان از غلبه جوانى بر تجربه  مى داد كه تجربه هميشه كارايى لازم را ندارد. روياى ونگر به حقيقت نزديك تر شد و او به كسب هر دو جام يعنى ليگ برتر و ليگ قهرمانان اميدوارتر شد: به داشتن چنين شاگردانى افتخار مى كنم چرا كه با جديت تمام توپ را به جلو مى راندند. درست است كه كسى چون كاكا در اختيار نداريم اما اين انگيزه است كه حرف اول را مى زند. شايسته صعود بوديم اما اين چيزى از ارزش هاى ميلان كم نمى كند. مهم ترين نكته اى كه بايد به آن اشاره كرد دور از انتظار ظاهر شدن ستاره هاى ميلان بود چرا كه از كاكا مرد سال فوتبال جهان انتظار حضورى موثرتر مى رفت. آنجلوتى با تمجيد از شاگردانش مى گويد: بچه ها هر چه در توان داشتند استفاده كردند و ما بيشتر شايستگى صعود داشتيم. فقط از اين ناراحت هستم كه چرا درست زمانى كه همه چيز به نفع ما پيش مى رفت و با زى را تحت كنترل داشتيم گل دريافت كرديم. ديگر كارى از دست من هم برنمى آمد و در عين شايستگى حذف شديم.
 قدرت نمايى منچستر در اولدترافورد
اما نوبت به ديگر باشگاه انگليسى و اصلى ترين رقيب آرسنال در ليگ جزيره رسيد. منچستر يونايتدى كه با آرامش بيشترى پا به ميدان گذاشت چرا كه ديدار رفت را در خانه ليون با نتيجه يك بر صفر پيروز شده بود و حالا در اولدترافورد و حمايت هودارانش پيروزى بر صدرنشين لوشامپيونه كار سختى نبود. كريس رونالدوى پرتغالى با ثبت ركوردى جديد در همان نيمه اول تيمش را با يك گل از حريف پيش انداخت تا خيال سرالكس فرگوسن را راحت كند. سى امين گل رونالدو در ۳۰ بازى براى شياطين سرخ بود تا در مجموع ۲ بازى رفت و برگشت با حساب ۲ بر صفر ليون را از سد راه بردارند. فرگوسن پس از صعود تيمش در اظهارنظرى موفقيت هاى بيشترى را براى رونالدو پيش بينى كرد: اين مهم ترين گل كريس بود كه در اين فصل به ثمر رساند. زدن ۳۰ گل كار هر كسى نيست و بيش از ۱۵ بازى نيز باقى مانده و مى توان پيش بينى كرد كه او بتواند آمار گل هايش را هرچه بيشتر افزايش دهد. با اين حال از بازيكنانم رضايت كامل ندارم چرا كه ما موقعيت هاى گل بسيارى را خراب كرديم در حالى كه مى توانستيم حريف را با چند گل بدرقه كنيم.
صعود به كام بارسلونا تلخ شد
سلتيك اسكاتلند ديدار برگشت خود را برابر بارسلوناى اسپانيا برگزار كرد كه اين ديدار را نيز مانند بازى رفت به حريف اسپانيايى خود واگذار كرد. مردان رايكارد در سلتيك پارك ۳ بر ۱ اين تيم را شكست داده و تقريبا كار را تمام كرده بودند. با اين وجود حاضر نشدند هواداران پرشمار خود را نااميد سازند و اين ژاوى هرناندز بود كه با گل زودهنگام خود اندك اميدوارى گوردون استراكان را نقش بر آب ساخت. كاتالان ها كه در ۲ بازى آخر خود برابر سلتيك در نيوكمپ موفق به شكست آنها نشده بودند، طلسم اين ناكامى را شكستند تا يكى ديگر از صعودكنندگان به نيمه نهايى ليگ قهرمانان باشند.
رايكارد كه در اين فصل با بدشانسى هاى زيادى مواجه شده بود بار ديگر طعم تلخ مصدوميت بازيكنى كليدى را چشيده. اين بار نوبت ليونل مسى، يكى از ۳ بازيكن برتر دنيا بود كه در دقيقه ۳۶ فرانك رايكارد هلندى را مجبور به تعويضى اجبارى كند و خودش نيز تا ۶ هفته بازى ها را از روى نيمكت نظاره كند. اما مهم ترين دغدغه سران باشگاه در اختيار نداشتن او در نيمه نهايى اين رقابت ها است كه حضور مسى مى توانست نقش موثرى در موفقيت بارسلونا داشته باشد.
اولين حضور فنرباغچه در نيمه نهايى
سويا و فنرباغچه بازى برگشت خود را برگزار كردند، كسى توجه چندانى به اين مسابقه نداشت چرا كه با وجود رقابت هاى حساسى چون ميلان ـ آرسنال ديگر انگيزه اى براى تماشاى اين ديدار نمى ماند چرا كه سويا در سال هاى اخير شگفتى ساز شده و كم كم به يكى از مدعيان هميشگى اسپانيا تبديل مى شود.
سويا على رغم شكست ۲-۳ در بازى رفت به قصد جبران مافات در سانچس پيس خوان بازى را شروع كرد و همين اتفاق نيز رخ داد و سويا در ۹ دقيقه نخست نيمه اول با ۲ گل كاپيتان دانيل آلوس و سيدوكيتا از ترك ها پيش افتاد. اما ديويد دى سوزاى برزيلى توانست يك گل را جبران كند ولى كانوته از سويا سومين گل تيمش را به ثمر رساند تا فنرباغچه با ۲ گل اختلاف راهى رختكن شود. زيكوى برزيلى اصلا دوست نداشت در شب تولدش شاهد حذف تيمى كه هزاران هوادار در تركيه دارد، هودارانى كه زيكو را اسطوره فنرباغچه مى دانند باشد. به طور حتم ستاره ميدان كسى نبود جز ديويد دى سوزا. او بود كه اجازه نداد آبروى مربى هموطنش خدشه دار شود و با زدن گل دوم تيمش حساب كار را در مجموع ۵-۵ به تساوى كشاند تا همه چيز به وقت اضافه كشيده شود. دو تيم وقت اضافه را نيز با احتياط هرچه تمام تر سپرى كردند تا ضربات پنالتى چهره برتر ميدان را تعيين كند. در ضيافت پنالتى ها دميول، دروازه بان فنرباغچه خوش درخشيد؛ ۳ پنالتى را مهار كرد تا در نهايت سويا با نتيجه ۲-۳ در ضربات پنالتى از صعود باز بماند و براى نخستين بار تيمى از تركيه در نيمه نهايى ليگ قهرمانان اروپا حضور پيدا كند.
همان طور كه در ابتدا عنوان شد فنرباغچه هواداران بسيارى دارد و كوچك ترين جرقه اى كافى بود كه مردم تركيه به خيابان ها بريزند و جشن ملى در كشور به راه بيندازند. صعود اين تيم به نيمه نهايى ليگ قهرمانان بهانه اى بود كه خيل عظيم ترك ها را به خيابان بكشاند تا براى حضور در اين تورنمنت مهم پايكوبى كنند.
رئال، ناكام در صعود
شب دوم خاطره اى تلخ براى كهكشانى ها رقم زد. رئال مادريد در حالى در ورزشگاه خانگى خود، سانتياگوبرنابئو به مصاف آس رم ايتاليا رفت كه قصد پايان دادن به ناكامى هايش در ليگ قهرمانان را داشت. درست ۳ سال پياپى بود كه رئال در همين مرحله به ترتيب به يوونتوس، آرسنال بايرن مونيخ باخت تا از صعود بازماند. از اين رو برند شوستر با تدابير خاصى پا به ميدان گذاشت، با اين اميد كه شايد از شر اين طلسم رهايى يابد اما تصور چهارمين حذف را نمى كرد. رمى ها نيز خيلى خوب از شرايط نه چندان جالب كهكشانى ها كمال استفاده را كردند و رودريگو تادى بود كه در دقيقه ۷۳ بازى تيمش را از ميزبان پيش انداخت، اما رائول گونزالس دو دقيقه بعد بازى را به تساوى كشاند. مردان شوستر به گمان تساوى در ۹۰ دقيقه، وقت هاى اضافى را جدى نگرفتند تا ميركووچينچ در نود و دومين دقيقه مسابقه كار را تمام كند. رئال ديگر جايى در ليگ قهرمانان ندارد و تنها راه ساكت كردن منتقدان، قهرمانى در لاليگا است. رائول كاپيتان تيم كه شصت و يكمين گل خود را در صد و شانزدهمين بازى اش در ليگ قهرمانان به ثمر رساند، آ س رم را شايسته صعود نمى داند: ما از رم برتر بوديم و ما مى بايستى صعود مى  كرديم. موقعيت هاى بسيارى داشتيم اما نتوانستيم نتيجه بگيريم و پيش بينى ها درست از آب درنيامد.
چلسى ديگر برنده انگليسى بود كه به جمع ۸ تيم برتر پيوست. با اين تفاوت كه آنها در استمفورد بريج ميزبان بودند. المپياكوس يونان نتوانست در برابر آوراهام گرانت كارى از پيش ببرد و البته گل هاى بالاك، سالمون كالو و لمپارد اجازه درخشش به كسى ندادند.
پس از اين ديدار، جان ترى، ملى پوش چلسى ابراز اميدوارى كرد كه ليورپول با غلبه بر اينتر ميلان، چهارمين باشگاه انگليسى در نيمه نهايى ليگ قهرمانان باشد: بازى خوبى بود و خوشبختانه به هر آنچه مى خواستيم رسيديم. هدفى جز بالا بردن جام نداريم و اگر بخواهيم به اين هدف برسيم چاره اى جز حذف حريفان نداريم. به ويژه كه اگر ليورپول هم موفق به صعود شود به احتمال زياد حريف بعدى، يك باشگاه انگليسى خواهد بود. گرچه اين بار اولى نيست كه تيم هاى انگليسى سد راه هم مى شوند اما در فوتبال حرفه اى اين حرف ها معنى ندارد. پورتو و شالكه آخرين ديدار شب دوم رقابت ها را برگزار كردند كه به دليل نتيجه بازى رفت كه يك بر صفر به سود شالكه به پايان رسيد، نتيجه يك بر صفر بازى برگشت به سود پورتو نيز تغييرى در بازى ايجاد نكرد و هر دو تيم پذيرفتند كه بايد شانس خود را در ضربات پنالتى محك بزنند. اما اين شالكه بود كه ضيافت پنالتى ها را به سود خود خاتمه داد و به عبارتى آبروى فوتبال آلمان را حفظ كرد.
اينتر ميلان - ليورپول، بازى مرگ و زندگى
آخرين ديدار باقى مانده از مرحله يك شانزدهم نهايى ليگ قهرمانان امشب بين دو تيم اينتر و ليورپول در سن سيرو برگزار مى شود كه چشم بسيارى به اين بازى دوخته شده است. از طرفى سر الكس فرگوسن آرزو دارد كه ليورپول چهارمين انگليسى نيمه نهايى باشد و از طرفى سيليو برلوسكونى براى حذف ليورپول لحظه شمارى مى كند. با حذف ميلان، برلوسكونى رياست باشگاه آنقدر از شكست تيمش عصبانى است كه ترجيح مى دهد ديگر باشگاه ايتاليايى جايگزين ميلان شود: مى دانم كه هوادارانمان ناراحت  هستند اما با قهرمانى اينتر ما هم خوشحال خواهيم شد. قرعه كشى نيمه نهايى اين دوره جمعه اين هفته ۱۴ مارچ انجام خواهد شد.

وصال روحانى
مسابقات شطرنج قهرمانى كشور و انتخابى تيم ملى كه با شركت ۱۴ بازيكن مرد و ۱۱ شطرنج باز زن در تهران جريان داشت پايان گرفت و ۶ بازيكن اول در هر يك از دو رده فوق به اردوى ملى دعوت شدند و نفرات اول دو قسمت فوق(احسان قائم مقامى و آتوسا پوركاشيان) براى حضور در تورنمنت بين المللى شطرنج الجزاير گزينش شدند كه اين پيكارها از ۲ فروردين ۸۷ در آن كشور به راه مى افتد. در ميدانى كه شمارى از بازيكنان سرشناس اين رشته در آن شركت داشتند و برخى نيز غايب بودند پس از قائم مقامى، شعرباف، روغنى، احمدنيا، موسويان و قربانى در جمع پسران و حجازى پور، قادرپور، تاجيك، سلمان ماهينى و حكيمى فر در بين دختران دوم تا ششم شدند. مهم تر از نام هاى فوق و اين كه چه كسانى بر رقبا پيشى جستند، اين مساله اهميت دارد كه شطرنج در سال هاى اخير مورد حمايت وسيع تشكيلاتى قرار داشته و بعد برون مرزى آن به شدت تقويت شده و امكانات زيادى در اين خصوص شامل حالش گشته، اما نتايج و بيلانى كه بر جاى نهاده، به فراخور آن درخشان نبوده و در بسيارى از موارد ضعيف  نتيجه  گرفته است.
دل هاى خوش
در ورزشى كه سفرها و تجربه هاى خارجى آن در ،۵ ۶ سال اخير در قياس با گذشته غيرقابل باور و بسيار چشمگير بوده، ما بيشتر به كسب چند درجه استادى ملى يا بين المللى و يا مقام سوم تيمى در شطرنج بازى هاى آسيايى ۲۰۰۶ دوحه دل خوش كرده ايم. با احتساب امكانات فراوان در نظر گرفته شده براى شطرنج، اين دستاوردها نه تنها كافى نيست بلكه پايين محسوب مى شود و اگر در گذشته مى شد ادعا كرد كه تعداد تورنمنت هاى خارجى كه در آنها شركت مى كنيم ناكافى است امروز چنين نيست و برخى بازيكنان درجه اول ما مثل قائم مقامى هر سال حداقل در ۲۰ تورنمنت بين المللى شركت مى كنند. اگر حاصل اين حضورها با مخارج و وقت صرف شده قياس گردد، نتايج چندان اميدواركننده نيست و خبر از عدم پيشرفت لازم نزد نفرات شاخص اين ورزش فكرى و مفيد و مفرح مى دهد و اين مساله اى است كه مديران و كارشناسان شطرنج و به خصوص فدراسيون بايد درباره آنچه توضيح بدهند.البته داشتن اساتيد بين المللى بيشتر در قياس با گذشته و كسب درجاتى از اين قبيل و بالا رفتن Rating بازيكنان اين رشته در محاسبات جهانى رخداد مثبتى است، اما در قياس با آنچه صرف موضوع شده و به خصوص با احتساب تورنمنت هاى مكررى كه مثلا شامل حال امثال مرادى شده، پيشرفت و عناوين حاصله شطرنج بازان ما اندك است.
معلوم نيست
اين در حالى است كه از سوى فدراسيون دايما بالا رفتن Rating ورزشكاران شطرنج و كسب اين عنوان و آن عنوان و به واقع درجه استادى در اين تورنمنت و آن تورنمنت اعلام مى شود اما هرگاه كه مسابقه اى قابل ذكر از راه مى رسد رتبه حاصله نفرات ما اغلب پايين و تاسف آور است.
،۳۰ ۳۵ سال پيش كه با يك هزارم امكانات و سفرهاى فعلى به ميدان مى رفتيم، با امثال خسرو هرندى و مهرشاد شريف صاحب رتبه هايى بسيار بهتر مى شديم و اين همه ادعا هم نداشتيم و صحبت از رتبه ها و كلاس هاى جهانى هم نمى كرديم و معلوم نيست اگر آن نفرات به اندازه امروزى ها به سفرهاى خارجى مى رفتند و مانند آنها كسب تجربه بين المللى مى كردند، وضع شان چقدر بهتر مى شد.