امير ملكى
فوتبال ملى ايران با سرمربى جديد خود سال را با تلخى آغاز كرد. شكست برابر بحرين و تبديل پيروزى به تساوى برابر كويت، نتايجى كه مقصر اصلى آن على دايى به عنوان فرد نخست هدايت تيم ملى بود.
اين مربى كه در نخستين تجربه هاى ملى خود نتايج خوبى را كسب نكرد و در پاسخگويى به رسانه هاى گروهى پس از اين شكست ها هم موضعگيرى هاى اشتباهى داشت تا در همان ابتداى كار و فعاليت خود در اين ميدان تازه، مخالفان جديدى را در بين فوتبالدوستان و قلم به دستان براى خود به وجود آورد.
اين اتفاق در ابتداى كار نمى تواند بازتاب مثبت و برآيند مناسبى براى على دايى داشته باشد تا اين مربى در صورت ادامه تفكرات فعلى و موضع گيرى هاى خود، دوران سخت ترى را نسبت به دوران بازيكنى اش تجربه كند.
انتخاب اشتباه
على دايى در اولين شعارهاى خود براى انتخاب مردان تيم ملى اعلام كرد كه هر بازيكنى آماده باشد، از وى جهت حضور در اردو استفاده خواهد كرد.
اين مربى با شعار ۱۱ مرد جنگنده براى تيم ملى ليست ۳۰ نفره خود را اعلام كرد، فهرستى كه با اشتباهات زيادى همراه بود.
حذف نام مهدوى كيا، سامره، كاظميان، عنايتى، زندى و … اولين واكنش هاى منفى را عليه فهرست تيم ملى به وجود آورد.
توجيهات اين مربى براى حذف اين بازيكنان با توجه به دعوت نفرات ديگر كاملا مشخص شد تا نشان دهد دايى مى خواهد اشتباهات خود را به اين شكل زير سوال ببرد.
وقتى اين مربى مى گويد اين بازيكنان آماده نبودند، پس چرا از مسعود شجاعى، آندرانيك تيموريان كه ۴ هفته متوالى نيمكت نشين بودند و يا محسن خليلى كه در ۴ ديدار گلزنى نكرده و به نيمكت پرسپوليس فرستاده شده بود، براى حضور در اين ديدار دعوت كرد.
تمام اين مسايل نشان مى دهد انتخاب دايى همانند انتخاب مربيان گذشته ايران مبتنى بر شايسته سالارى نبوده و باز هم گرايش به سوى انتخاب شخصى بوده است.
آرايش اشتباه
تيم ايران با هدايت دايى تمرينات آماده سازى اش را براى حضور در بازى  با بحرين پيش از سال جديد در كمپ تيم هاى ملى آغاز كرد. مخالفان تيم ملى و انتخاب دايى، براى صلاح فوتبال ايران سكوت اختيار كردند و اجازه دادند تيم ايران در آرامشى بيشتر، خود را براى شركت در دومين ديدار مرحله مقدماتى آماده كند.
ديدار با بحرين نخستين تجربه آقاى گل فوتبال ملى جهان در سمت سرمربيگرى تيم ملى كشورمان بود، مسابقه اى كه در روز دوم فروردين ماه در منامه انجام شد.
براى آن مسابقه از سيستم ۱-۳-۲-۴ استفاده كرد و تا پايان مسابقه هم حاضر نشد در حركت تيمى تيم  ملى تغيير ايجاد كند. در آن ديدار مشخص شد كه تيم ايران مى تواند با عرض دادن به بازى راحت تر توپ را به دروازه حريف برساند، همچنين خلا هاى موجود در خط دفاع و نداشتن رابطه مناسب بين دفاع و حمله، بزرگ ترين نقطه ضعف هاى ايران بود.
بحرين از همين نقطه ضعف دروازه ايران را باز كرد اما تيم ملى نتوانست از ضعف هاى موجود در تيم ميزبان براى جبران گل خورده استفاده كند تا در نهايت فوتبال ايران با شكست برابر بحرين راهى كويت شود.
شكست در نيمه مربيان
تيم دايى در نيمه مربيان بازى با بحرين مغلوب شاگردان ميلان ماچالا شد. اشتباه در انتخاب آرايش تيمى و تعويض هاى غيراصولى زمينه ساز شكست ايران در آن ديدار دوستانه شد.
در بازى با كويت هم فوتبال ايران در نيمه مربيان بار ديگر مغلوب تفكرات سرمربى كويت شد تا پيروزى ارزشمند در زمين حريف با تساوى عوض شود.
اين موضوع نشان دهنده يك موضوع مهم است، آن هم ضعف كادر فنى تيم ملى در حفظ نتيجه و عدم موفقيت فوتبال ايران در مسابقات مهم و حساس.
ناديده گرفتن ضعف ها
بازى هاى دوستانه براى شناخت نقاط ضعف و قوت تيم است و يك مربى بايد پس از اين مسابقات و تا زمان برگزارى ديدار بعدى در جهت رفع نقاط ضعف و تقويت نقاط قوت تيم تلاش كند.
در بازى با كويت تيم ايران خيلى زود و روى حركت زيبا و فردى نيكبخت به گل برترى دست يافت. لحظاتى بعد اشتباه بزرگ دروازه بان كويت گل ديگرى را به ايران تقديم كرد تا فوتبال ايران خود را به مقابل پيروزى بزرگ آن هم برابر تيمى عربى ببيند. اشتباه خط دفاع ناهماهنگ ايرانى يكى از دو گل كويت را جبران كرد تا ياد ضرب المثل قديمى بيفتيم كه مى گويد: باد آورده را باد مى برد. گل تساوى كويت اما حكايت ديگرى داشت. در شرايطى كه مربى اين تيم با تغيير سيستم و استفاده از سه مهاجم فتح دروازه ايران را در برنامه هاى تاكتيكى گنجانده بودّ مربيان تيم ملى كشورمان براى خنثى كردن برنامه هاى حريف كار خاصى را انجام ندادند.
اين اتفاق باعث شد ايران از خلا بين دفاع ميانى و كنارى كه در بازى با بحرين گل خورده بود، در مسابقه با كويت هم دروازه اش را باز شده ببيند تا روياى پيروزى در اين ديدار مهم تعبير نشود.
با اين گل اين نكته به ذهن فوتبالدوستان رسيد كه آيا مربيان تيم ملى در فاصله اين دو بازى براى رفع اين نقطه ضعف تلاشى نكردند و يا مهره هاى حاضر در زمين در حد و اندازه فوتبال ملى نبودند؟
البته ايران شانس آورد كه داور يكى از گل هاى كويت را در نيمه دوم مردود اعلام كرد ، و گرنه بايد با شكستى تلخ اين كشور را ترك مى كرديم.
ابهامات تركيب
مشخص نشد مربيان تيم ملى چرا در آن ديدار ۹۰ دقيقه از بازيكن جوانى به نام غلام نژاد استفاده كردند. چرا ما بدون مهاجم كلاسيك برابر حريف به ميدان رفتيم. چرا با وجود بازيكنانى مانند صادقى دفاع ميانى ما با مشكل مواجه بود.
چرا كعبى و مبعلى ۹۰ دقيقه نيمكت نشين بودند و چرا جبارى دير به ميدان فرستاده شد. چرا در طول جريان مسابقه ضربات ايستگاهى ما به راحتى از دست رفت و چرا فرد مناسبى در زمين نبود كه بتواند به خوبى تيم را به عنوان كاپيتان هدايت كند.
چرا منتظرى به اردوى تيم ملى دعوت شد و چرا هادى عقيلى كه قوانين بين المللى را رعايت كرده بود به راحتى خط خورد.
آيا دليل دعوت منتظرى لغو ديدار استقلال با راه آهن بود و يا دايى كه تجربه بازى در اروپا را داشت نمى دانست بازيكن ۴۸ ساعت قبل از بازى رسمى نمى تواند به اردوى تيم ملى بيايد.
شايد دايى به اين سوالات هم با توجيهات هميشگى پاسخ مى دهد و باز هم فوتبال ايران است كه ضربه اين مشكلات را مى خورد.
تجديد نظر
دايى بايد رفتار گذشته خود را فراموش كند و فكر نكند چون سرمربى تيم ملى است نبايد در مقام پاسخگويى به افكار عمومى برآيد. اين مربى كه تيم لورانت را در سالى قهرمان كرد كه استقلال، پرسپوليس و سپاهان روزهاى افت خود را تجربه مى كردند، بايد بداند همه نتيجه گرفتن فصل جارى سايپا را به عنوان عملكرد حقيقى به اين مربى قلمداد مى كنند.
همچنين او بايد بداند به عنوان سرمربى تيم ملى مقصر اصلى نتيجه نگرفتن هاى تيم فوتبال ايران است و نبايد پس از تساوى برابر كويت، تساوى مقابل سوريه را به عنوان شكست معرفى كند و كسب يك امتياز در كويت را كارى بزرگ بداند.
دايى امروز سرمربى تيم ملى است و نبايد كارى كند كه اعتبار و حرمت نيمكت تيم ملى زير سوال برود.
فوتبال ايران به تغييرات نياز دارد ولى اين تغيير بايد در بخش هايى صورت گيرد كه تيم ملى ضعيف است؛ نه در بخش هايى كه در گذشته و آينده فقط قوت تيم ملى بوده اند.
حذف بى دليل مهدوى كيا و هاشميان براى هواداران فوتبال قابل قبول نيست ولى نبايد فراموش كرد كه كنار گذاشتن چهره هاى ديگر كه نامشان در زمين بازى مى كند، فوتبال دوستان ايران را ناراحت نخواهد كرد.

شيوا نوروزى
تا اينجاى كار براى آرسنال فصل نسبتا خوبى بوده و چند هفته صدرنشينى به همراه داشته است اما بازيكن ناراضى روى نيمكت اين تيم نشسته كه به عقيده بسيارى براى جدايى از اين تيم لندنى ثانيه شمارى مى كند.
ينس لمن آلمانى كه در حال حاضر تنها اميدش به يوآخيم لو سرمربى تيم ملى آلمان است به هيچ وجه از آرسنال، هم تيمى هايش و به ويژه آرسن ونگر دل خوشى ندارد. چند اشتباه سهوى او اصلا به مذاق ونگر خوش نيامد و همان اشتباهات به اصطلاح سهوى حكم نيمكت نشينى لمن را امضا كرد كه البته كسى فكر نمى كرد كه گوشه نشينى او اينقدر طولانى شود اما شد.
از بدشانسى لمن، مانوئل آلمونيا توانست جاى خود را در سنگر توپچى ها پيدا كند و وضعيت كامل ونگر از او حكم پوشيدن پيراهن شماره ۱ را براى آلمونيا داشت.
سنگربان ۳۸ ساله آلمان آنقدر از وضعيت خود در آرسنال ناراضى بود كه در فصل نقل و انتقالات زمستانى به فكر ترك ورزشگاه امارات افتاد حتى بنابر اخبار منتشر شده با يك تيم نيز به توافق رسيد. اما ريسك نكرد و نتوانست به اين راحتى ميلان را خالى كند ماند تا شايد در تيم توپچى ها جايى براى او پيدا شود و ونگر دست از تنبيه طولانى لمن بكشد.
همان طور كه پيشتر ذكر شد يواخيم لو همچنان از ينس لمن به عنوان مرد شماره يك آلمان نام مى برد و از او مى خواهد به آينده اميدوار باشد: من هيچ شكى ندارم كه ينس پيراهن شماره يك ژرمن ها را بر تن مى كند حتى اگر در آرسنال به او لقب نيمكت نشين داده شده است. به علاوه كه در انتخابى يورو ۲۰۰۸ چندين بار از فرو ريختن دروازه مان جلوگيرى كرد. البته ما هم مانند لمن خوشبين هستيم چرا كه با بازنشسته شدن اوليور كان گزينه اى بهتر از او براى آلما ن ها وجود ندارد. به ويژه كه كان اين روزها حمايت بى قيد و شرط خود از لمن را اعلام كرده است: ينس دروازه بان با تجربه اى است كه وضعيت تيم را به خوبى مى داند و به فشارهاى روانى پيش از رقابت ها آشنا است.
در ادامه مصاحبه لمن با سايت فيفا را مى خوانيد كه خاطرات تلخ و شيرين دوران بازيكنى اش را بيان مى كند.
* آرسنال فعلى با تيمى كه در ابتدا به آن پيوستى چه تفاوتى دارد؟
** اصلا قابل قياس نيست و همه چيز تغيير كرده است. تيم فعلى سابقه تيم قبلى را ندارد چرا كه بازيكنان جديد سابقه چندانى ندارند اما كيفيت بازى شان به مراتب بهتر از گذشته شده. با اين حال شايد نوع بازى آنها نتيجه گيرى بهترى را براى تيم رقم زده اما قدرت بدنى و تجربه چيزى نيست كه بتوان آن را ناديده گرفت.
* غيبت ادواردو كه با مصدوميت ماه گذشته اش تا انتهاى فصل قادر به همراهى آرسنال نيست تا چه حد محسوس است؟
** متاسفانه مصدوميت او همه ما را تحت تاثير قرار داد. او مهره كليدى آرسنال بود، گلزنى مى كرد و با دوندگى هاى بسيارش كمك بزرگى محسوب مى شد و در حال حاضر تنها اميدمان به رابين ون پرسى است كه مصدوميتش بهتر شده گرچه او از مدت ها پيش سابقه مصدوميت داشت و به همين دليل نمى توان رابين را تحت فشار قرار داد. اميدوارم سايرين بتوانند جاى خالى او را پر كنند.
* نيمكت نشينى سخت است؟
** دوران سختى است كه خيلى كند مى گذرد به خصوص زمانى كه بازى هاى هم تيمى هايم را مى بينم. چاره اى نيست و بايد پذيرفت كه كسى از من بهتر است.
* در ژانويه همه فكر مى كرديم كه به بورسيا دورتموند مى پيوندى.
** خيلى خوب پيش رفته بوديم اما به چند دليل تصميم گرفتم كه بمانم. دليل اولش خاطره نه چندان خوبى است كه از ميلان دارم و مجبور به ترك زودهنگام اين تيم شدم. دليل ديگرش خانواده ام بود و نمى خواستم بچه هام از درسشان عقب بيفتند و مدرسه شان را تغيير دهم. دليل مهم تر اين بود كه ماندم شايد بار ديگر در تركيب اصلى تيم قرار بگيرم.
* از ميلان چه خاطره هايى دارى تيمى كه تنها يك فصل در آنجا بودى.
** مصدوميت هاى پى درپى من باعث شد كه زياد نتوانم براى ميلان بازى كنم ولى اشتباه اصلى را زمانى مرتكب شدم كه مربى وقت آلمان من را تهديد كرد كه در صورتى كه براى باشگاهم به طور مرتب بازى نكنم، جايى در تيم ملى نخواهم داشت. اين بود كه بهتر ديدم ميلان را ترك كنم.
* ينس، فكر مى كنى تيم ملى آلمان نسبت به جام جهانى ۲۰۰۶ بهتر شده باشد؟
** اميدوارم كه قدرتمندتر شده باشيم. بايد منتظر باشيم و ببينيم در اين تورنمنت مى توانيم كارى از پيش ببريم. معتقدم كه جام ملت هاى اروپا دشوارتر از جام جهانى است. ولى ما اولين صعودكننده به يورو ۲۰۰۸ بوديم و اميدوارم بازى هاى درخشانى داشته باشيم.
* ارزيابى ات از عملكرد يواخيم لو نسبت به يورگن كلينزمن چيست؟
** كلينزمن به خوبى توانست از پس مشكلات برآيد و مهم ترين مشكل او هم آرايش تيم بود چرا كه آلمان قبل از جام جهانى ۲۰۰۶ مشكل تاكتيكى داشت. ما عادت كرده بوديم كه فقط بدويم در حالى كه فوتبال تغيير كرده و كلينزمن هم به خوبى مى دانست كه بايد تاكتيك هاى جديدى در تيم پياده كند. در حقيقت او بود كه اين چهارچوب خاص را براى ما ترسيم كرد و يواخيم لو ادامه دهنده برنامه هاى كلينزمن است.
* بسيارى جام جهانى ۲۰۰۶ را اوج فوتبال لمن مى دانند.
** نه تنها من بلكه همه بازيكنان تيم عالى ظاهر شدند و در اوج بودند. بهترين تابستان زندگى مان بود، در برلين بازى مى كرديم ولى كل كشور ما را حمايت مى كردند و جو خوبى بين مردم و تيم ملى به وجود آمده بود و به نوعى همه با هم متحد شده بودند. اگرچه نتوانستيم قهرمان شويم اما به عنوان يك ورزشكار كه قهرمانى هاى زيادى را تجربه كردم معتقدم كه قهرمانى فقط چند هفته اى سر و صدا مى كند و بعد از آن ديگر كسى آن را به خاطر نمى آورد كه آن هياهو را هم مديون رسانه ها و مطبوعات هستيم.
* رقابت تنگاتنگ تو و كان تاثيرى در بازى ات داشت؟
** صد در صد به ويژه يكى دو سال قبل از جام جهانى. هنوز دروازه بان ثابت تيم ملى نشده بودم كه فرصت پوشيدن پيراهن شماره يك را به دست آوردم و خوشبختانه نزديك دو سال و نيم نفر اول تيم بودم. رقابت بين من و اوليور باعث شد كه با جديت كارم را دنبال كنم.
* رابطه ات با هم تيمى هاى آرسنالى  چگونه است؟
** زياد با هم قاطى نمى شويم و مهم ترين علتش هم اختلاف سنى ما است چرا كه اكثر آنها هم سن و سال پسرانم هستند. از طرفى من بايد بيشتر وقتم را صرف بچه هايم بكنم و زمان زيادى را نمى توانم با آنها به خوشگذرانى بگذرانم. تا وقتى كه تيرى هانرى بود تقريبا دوستان صميمى بوديم اما الان به غير از گيلبرتو كه متاهل است بقيه كم سن و سال اند.
* زندگى در لندن سخت است؟
** لندن را دوست دارم و شهر زيبايى است و جذابيت هاى زيادى دارد اما فوق العاده شلوغ و پر رفت و آمد است. ترافيك سنگينى دارد و هر كسى نمى تواند با آن كنار بيايد. در مقايسه با اروپا ترافيك انگلستان خيلى بيشتر است و به همان اندازه رانندگى نيز دشوار خواهد بود. اما مردم بسيار خوب و محترمى دارد، چندان به ما سخت نمى گيرند و چون فوتباليست  هستيم به ما احترام مى گذارند.

وحيد رسولى
رضا قراخانلو اخيرا حرف هاى جالبى درباره شرايط بين المللى ورزش ايران و به خصوص حضور در بازى هاى المپيك پكن زده است كه بد نيست مورد توجه و بررسى قرار گيرد.
رييس كميته ملى المپيك گفته است: براى المپيك ۲۰۰۸ حدود ۲۷ ميليارد تومان كسر بودجه داريم كه طبعا نكته اى نگران كننده است. بايد بدانيد كه براساس برنامه هاى دريافتى از فدراسيون هاى ورزشى، كار تقسيم و تخصيص بودجه سال آتى آنان از سوى كميته ملى المپيك انجام پذيرفته بود و اينك بسيارى از برنامه هاى ريشه اى در فدراسيون ها را به دليل كمبود بودجه نمى توانيم به انجام برسانيم.
رقم پيشنهادى ۴۷ ميليارد تومانى كميته المپيك براى سال ،۸۷ بسيار واقعى و مطابق با نيازهاى طبيعى و شرايط كارى فدراسيون ها تعيين و اعلام شده بود و در نتيجه اكنون با كمبودى ۲۷ ميلياردى روبه رو هستيم و فقط اميدواريم با حمايت رييس جمهورى محترم، مجلس و سازمان تربيت بدنى اين كمبودها در آستانه بازى هاى المپيك به موقع و در حد نياز برطرف شود. مسوول اول كميته ملى المپيك در خصوص بازى هاى آسيايى گوانگ ژو هم گفته است: كسب عنوان چهارمى در جدول مدال هاى اين مسابقات به عنوان هدف و دورنماى ورزش ايران ترسيم شده است كه در قياس با توانايى هاى بالقوه ورزش ما هدفى دست يافتنى خواهد بود، ولى در اين ارتباط به منابع مالى لازم و مديريتى جامع نياز است و قدر مسلم اين كه بدون اين امور و به عنوان مثال بدون تامين بودجه كافى براى ورزش بانوان، نمى توانيم به رتبه مورد نظر دست يابيم. همچنين مشكلات فدراسيون هاى ورزش هاى پايه و پر مدال هم بايد حل و رفع شود زيرا اين امر نيز براى به دست آمدن بيلان لازم در پكن مورد نياز خواهد بود.
قراخانلو با اشاره به تدوين برنامه ۱۶ ساله كميته ملى المپيك اظهار داشت: اين كميته مى كوشد برنامه محورى و نگاهى علمى را بر كار حاكم كند و تاكنون نيز گام هاى موثرى را در تثبيت مفاهيمى مانند نظارت، پيش بينى، ارزيابى عملكرد، شفافيت و هدفمندى بودجه برداشته است.
كاهش مدال ها
اظهارات رييس كميته ملى المپيك همان طور كه پيشتر گفتيم، از چند منظر قابل اعتنا است، مورد اول به المپيك ۲۰۰۸ برمى گردد و به بحث كم كردن بودجه حضور در المپيك كه چون دير تصميم گرفته شده و به مرحله اجرا گذاشته شده است، شايد لطماتى را به تيم هاى اعزامى وارد كند و از مدال هاى احتمالى آنان بكاهد. همان طور كه حرف هاى قراخانلو نشان مى دهد، پس از مشورت با افرادى حاذق و دست اندركاران و مقام هاى رشته هاى مختلف، برنامه هاى كارى و ميزان بودجه آنان براى سال جديد را تعيين كرده و طبيعى است كه اگر بودجه تنظيم شده تامين و ارايه و پرداخت نشود، بخشى از كارها متوقف خواهد ماند و قسمتى از برنامه هاى تنظيم شده اجرا نخواهد شد و تيم هاى ما در المپيك به حد لزوم نخواهند درخشيد. بنابراين جا داشت ( و هنوز هم دارد) كه تا پايان المپيك از بودجه و روال كارى دلخواه كميته ملى المپيك و هر نهادى مرتبط با رقابت هاى پكن حمايت صورت گيرد و هيچ چيز از قلم نيفتد و اگر قرار است تغييرى در موارد فوق و ميزان بودجه و شكل كار نهادهاى ورزشى و به ويژه سازمان هاى مرتبط با بازى هاى المپيك و تداركات آنها و نهادهاى برنامه ريز اين رقابت ها صورت گيرد، اين كار به بعد از آوردگاه پكن و بهتر بگوييم به ادوار بعدى رقابت هاى بزرگ موكول شود و پس از آن بودجه و شكل كار از نو تنظيم گردد و حتما در زمان ارايه مجدد، چند و چون آن به اطلاع عموم و به ويژه مديران و افراد و ورزشكاران نامزد حضور در المپيك و يا بازى هاى آسيايى برسد تا هر كسى تكليف خود را بداند و مطلع باشد كه دقيقا چه ميزان بودجه و با كدام سطح و درجه از مسووليت شامل حالش خواهد شد و دار و ندارش چيست و روى كدام موارد مى تواند حساب كند و از چه چيزهايى نمى تواند بهره گيرد و حالا كه كمتر از ۵ ماه تا شروع دوره بيست ونهم المپيك در پايتخت چين مانده، تغيير در مسايل فوق و تعيين ديدگاه و خط كارى تازه، به صلاح نخواهد بود و نظر به فقدان بودجه كافى اجراى بخشى از برنامه ها را دچار وقفه و تعلل خواهد كرد.
حسن اجرا
آن قسمت از اظهارات قراخانلو نيز كه در خصوص ترسيم برنامه هاى نهاد متبوع وى تا ۱۶ سال بعد است، در راستاى همين بحث و تاييد بر نكته اى است كه گفتيم و آن، دانستن و طراحى كارهاى آينده به طور دقيق و توام با جزييات از حالا و در اختيار گرفتن ملزومات مالى آن است.
در همين منظر اگر فدراسيون هاى ورزشى ما و كميته ملى المپيك از حالا تا ۱۶ سال بعد يك خط كارى تنظيم شده داشته باشند و بدانند كه چه بايد انجام بدهند بهتر مى توانند به حركت در آينده و واقعا مدعى عناوينى باشند و اين كميته اضافه بر ترسيم دقيق برنامه ها بر حسن اجراى آنها هم نظارت داشته باشد. با اين وجود آن چه در حال حاضر قطعا وجود دارد، كمبودهاى مالى و ضعف هاى فنى ( كه مورد اشاره قراخانلو قرار نگرفته) در اردوهاى ملى و تداركاتى است و به همين خاطر افق پيش رو درخشان نيست و پيش بينى نتيجه نهايى در پكن نيز دشوار مى نمايد و اصولا در چند رشته هنوز به مجوزها و سهميه هاى لازم نيز نرسيده ايم و اين امر نيز بر ابهام ها مى افزايد. مثل منظر بازى هاى آسيايى گوانگ ژو مى ماند كه محمد على آبادى در مقام رييس سازمان تربيت بدنى حتى رتبه چهارم آن را هم براى ما كم مى داند، ولى قراخانلو هر نتيجه اى از اين دست را به درستى منوط به شرايط موجود و امكانات در دسترس مى كند. اين مورد و بحث ميزان بودجه حقيقى و لازم براى ابعاد بين المللى ورزش ما چيزهايى است كه شايد حتى نتايج حاصله در پكن هم جواب دقيقى را بر آن ارزانى ندارد و به همين سبب ابهام موجود در پكن را به گوانگ ژو هم بسط بدهد.