رييس سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى استان خراسان شمالى گفت: تعدادى از بناهاى شاخص اين استان كه در سال ۱۳۸۶ مرمت آن ها آغاز شده بود، امسال نيز مرمت مى شوند.
محسن لشكرى با اشاره به آغاز مرمت بيشتر بناها، بيان كرد: تعدادى از اين آثار و بناهاى تاريخى در دست مرمت شامل قلعه جلال الدين در نزديكى جاجر، معبد اسپاخو در مسير جاده آسيايى، مقبره بابا و بى بى در خسرويه ساروج، چهارتاقى تيمورى در مسير شيروانه، عمارت مفخم و آيينه خانه مفخم در بجنورد هستند.
وى ادامه داد: در زمينه حفظ، مرمت، معرفى و به سازى ديگر آثار اين استان و مناطق اطراف آن ها با شهردارى و دهدارى هاى استان توافق نامه هايى امضا شده اند.
به گفته او، اعتبار مرمت معبد اسپاخو، شهر بلقيس، عمارت و آيينه خانه ى مفخم از محل اعتبارات ملى و براى عمارت مفخم از اعتبارات سفرهاى رييس جمهور هزينه مى شود.
رييس سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى استان خراسان شمالى افزود: بررسى، شناسايى و گمانه زنى آثارى كه هنوز زياد معرفى نشده و مورد توجه قرار نگرفته اند، نيز در دست پى گيرى است.

حفارى دوباره اى كه پس از ۱۱۴ سال در يكى از ايالت هاى هندوستان انجام شد، به كشف ۴۰ حكاكى عجيب و صنايع دستى متعلق به عصر حجر منجر شد.
اين صنايع دستى و ابزارها در غار اداكال كشف شده اند. غارهاى اداكال در ميان رشته كوه هايى در ۱۲ كيلومترى شهر سلطان باسرى در ايالت كرالاى هندوستان قرار دارند.
اندازه حكاكى ها در قسمت پايين غار حدود دو فوتى است و در قسمت هاى بالا به شش فوت مى رسد. حكاكى هاى روى سنگ در داخل غار، نشانه هايى از فرهنگ و زندگى افرادى اند كه از چهار هزار تا ۱۷۰۰ سال پيش از ميلاد مسيح (ع) زندگى مى كردند.
مسوول اين حفارى ها اعلام كرد كه تا چندماه آينده، گزارش جزييات و بررسى هاى دقيق اين كاوش اعلام مى شود.
باستان شناسان معتقدند كه اين حفارى پس از سال ۱۸۹۶ ميلادى يك كاوش عظيم به شمار مى آيد كه سبب به دست آمدن اشياى قديمى غار شده است.

جمعى از باستان شناسان آلمانى و پرويى مدعى كشف قديمى ترين ميدان پرو و قاره آمريكا شده اند.
خبرگزارى ميراث فرهنگى گروهى از باستان شناسان آلمانى و پرويى مدعى كشف قديمى ترين ميدان پرو و قاره آمريكا شده اند.
به گزارش ميراث خبر به نقل از تايپه تايمز، اين ميدان كه ظاهرا مردم در آن مراسم آيينى خود را برگزار مى كرده اند، قدمتى ۵۵۰۰ ساله دارد و در كرانه هاى شمالى پرو كشف شده است.
به گفته پيتر فوشز، باستان شناس آلمانى كه سرپرستى تيم حفارى را بر عهده داشته، كربن نگارى مواد كشف شده در اين سايت نشان مى دهد كه ميدان در حدود ۳۰۰۰ تا ۳۵۰۰ سال پيش از ميلاد مسيح ساخته شده است.
اين كشف در عين حال نشان مى دهد كه تمدن در پرو نيز تقريبا همزمان با خاور ميانه و جنوب آسيا وجود داشته است.
اين ميدان گود و مدور از خشت و سنگ ساخته شده است و بخشى از مجموعه باستانى »سشين باجو» در كوهپايه هاى آند محسوب مى شود كه در ۳۳۰ كيلومترى شمال غربى ليما واقع شده است. فوشز و ديگر باستان شناس آلمانى، رناته پاتشك از سال ۱۹۹۲ در اين سايت به كاوش پرداخته بودند.
بدين ترتيب، قدمت اين ميدان حتى از بناها و ميدان هايى كه در كارال (قديمى ترين شهر شناخته شده قاره آمريكا) كشف شده بود و قدمت آنها به ۲۶۲۷ سال پيش از ميلاد مسيح باز مى گشت، بيشتر است و اين نشان مى دهد كه تمدن در قاره آمريكا ۱۵۰۰ سال بيش از آنچه تا كنون تصور مى شد، قدمت دارد.

استاديوم گلادياتورها با نام سيركوس ماكسيموس هنوز نام باستانى و خرابه هاى باقى مانده خود را بر بالاى تپه هاى پالاتين در قلب رم باستان در خانه ى سزارها حفظ كرده است.
به گزارش ايسنا امروزه از اين استاديوم، چيزى بيش از يك پارك باريك و دراز به طول ۳۴۰ متر با يك محل حفارى در انتهاى جنوب شرقى آن باقى نمانده است.
البته اين مكان هنوز هم پذيراى تعداد زيادى از مردم مى تواند باشد. سال گذشته، يك كنسرت رايگان در اين محل برگزار شد. روزهاى معمولى نيز اين استاديوم باستانى مكانى براى كسانى است كه پياده روى مى كنند و گاه هنرمندان هنر مفهومى نيز در آن به چشم مى خورند.
دو هزار سال پيش، اين بنا از جمله جذاب ترين مراكز تمركز رم بود و هزاران تماشاچى در اين استاديوم جمع مى شدند تا نمايش ۱۲ تيم ارابه ران را تماشا كنند. آخرين بازى كه در اين محل برگزار شد، سال ۵۴۹ پس از ميلاد مسيح (ع) بود و پس از آن، بيگانگان اين مكان را به يك مخروبه تبديل كردند و ۱۵۰۰ سال اين استاديوم يك ويرانه بود.
اما پس از قرن ها بى اعتنايى، بالاخره استاديوم گلادياتورها مورد توجه قرار گرفت و از بيستم ماه ژوئن قرار است كه مسوولان شهر رم، حفاظت و احياى آن را آغاز كنند.
يك استاد باستان شناسى در دانشگاه رم - در اين باره بيان كرد: حدود ۲۵۰۰ سال پيش، اين بنا زه كشى شد و در زمان ژوليوس سزار در سال ۴۶ پس از ميلاد مسيح (ع) استاديوم برپا شد و از آتش براى انرژى استفاده كرد.

سرپرست اداره ميراث فرهنگى و گردشگرى خاتم گفت: نخستين صنايع دستى اين شهرستان، گليم و جاجيم است كه تمام افراد فعال در اين زمينه را زنان تشكيل مى دهند.
ليلا نوروزى افزود: تعداد افرادى كه در زمينه گليم و جاجيم فعاليت مى كنند، بسيار كم است اما در زمينه فرش، تعداد افراد بيشترى فعاليت مى كنند كه همه آنها، زن و بيشتر در سنين ۴۰ تا ۵۰ سال هستند و تعداد كمى نيز مدرك ليسانس دارند.
وى ادامه داد: مردان در زمينه صنايع دستى به عنوان يك شغل به دليل آن كه درآمد خيلى كمى دارد، فعاليت نمى كنند و زنان به دليل اين كه براى آنها، كار دومى در كنار كار خانه محسوب مى شود، به فعاليت در زمينه صنايع دستى مى پردازند.
او بيان كرد: متاسفانه ميراث فرهنگى، گردشگرى و صنايع دستى امسال هيچ كمكى براى رفع نيازهاى هنرجويان و تجهيز كارگاه هاى آنها درنظر نگرفته است. پيش از اين، مبلغى به عنوان وام براى تجهيز كارگاه هاى هنرجوها درنظر گرفته مى شد.
سرپرست اداره ميراث فرهنگى و گردشگرى شهرستان خاتم اظهار كرد: صنعت جاجيم يكى از صنايع دستى شهرستان خاتم است كه به دست فراموشى سپرده شده، اما سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى تلاش كرده است كه آن را احيا كند. تنها فردى كه در شهرستان خاتم در زمينه بافت جاجيم فعاليت دارد، زنى ۷۰ ساله است كه در منطقه هرات زندگى مى كند. اين اداره براى احياى هنر جاجيم مربى را با هدف يادگيرى نزد اين هنرمند صنعت جاجيم فرستاده است تا اين هنر را آموزش ببيند و سپس به هنرجويان علاقه مند اطلاعات خود را منتقل كند.
نوروزى افزود: در راستاى ترغيب جوانان براى ورود به عرصه ى صنايع دستى و آشنايى هرچه بيشتر آنها با صنايع دستى شهرستان خاتم، كلاس هاى آموزشى در كل سال و بخصوص در تابستان برپاست كه با استقبال زياد جوانان نيز روبه رو شده است.

در شرق شهرستان دره شهر در كناره چپ رودخانه سراب دره شهر بر روى تپه ماهورى تنوره سرخ ساختمان يك چهار تاقى به چشم مى خورد كه به چها ر تاقى دره شهر معروف است. با توجه به مصالح و سبك معمارى بنا مربوط به اوايل اسلامى مى باشد و قدمت آن به بيش از ۱۴۰۰ سال مى رسد. در قسمت جنوبى چهار تاقى بقاياى پلكانى به طول ده متر و عرض يك متر با شيب ملايم وجود دارد كه احتمالا» ورودى بنا بوده است. اين چهار تاقى بر پلانى مربع شكل به ابعاد ۵ در۵ متر بنا شده است. عرض ديواره ها ۸۰ سانتى متر و ارتفاع تاق از زمين ۷۰/۱ سانتى متر است. گنبد تك جداره آن بر چهارتاق قوسى شكل و با سيستم گوشواره ساخته شده است. بر بالاى گنبد دريچه اى وجود دارد كه به هنگام مرمت اين دريچه بسته شده است
دره شهر از گذشته هاى دور پايتخت تابستانى ايلامى ها بوده است و اوج رونق آن در دوره ساسانيان بوده كه ييلاق امرا و بزرگان بوده است.
دراين شهر ستان به دليل اين كه از مناطق لرنشين ايلام هستند آهنگ ها و ترانه و موسيقى لرى رواج دارد كه درانواع بزمى و رزمى و حماسى و. . . اجرا مى شوند. مانند نوعى ترانه به نام سايرخونى كه آهنگى سوزناك است و با لهجه لرى خوانده مى شود. براى اجراى آن از كمانچه استفاده مى شود.
اطراف دره شهر را مزارع آبى و ديمى با خاك حاصل خيز فرار گرفته است. مزارع كشاورزى دره شهر به وسيله آب رود خانه هاى سيمره سيكان و چشمه سار هاى كوچك ديگر آبيارى مى شود و حفر چاه هاى عميق و نيمه عميق كمبود آب را تامين مى كند. در مزارع روستاهاى دره شهر ضمن كاشت برنج گندم جو و محصولات صيفى نيز به دست مى آيد. از مهم ترين محصولات جاليزى دره شهر خيار است كه بسيار معروف است. اين شهرستان داراى دو بخش مركزى و بدره است. مردم شهر دره شهر بيشتر به زبان لرى و كردى صحبت مى كنند ولى زبان مردم بخش بدره كردى است.
اين شهرستان به دليل اين كه در كنار كبيركوه و در كنار خرابه هاى شهر باستانى ماداكتو دوره ساسانى و رود خروشان سيمره واقع شده داراى آثار ديدنى تاريخى و طبيعى بى شمارى است. اهميت تاريخى دره شهر به حدى است كه مورخان و تاريخى نگاران آن را به نام اولين شهر تاريخى دوره ساسانى ناميده اند.
* مكان هاى ديدنى و تاريخى
مهم ترين مراكز ديدنى و زيارتگاهى دره شهر عبارتند از: آثار خرابه هاى شهر سيمره و آثار قصر ها و بازار هاى تاريخى - آسياب آبى و قلعه شيخ ماخو (شى محمد خان) در روستاى شيخ مكان - تنگ زيبا و تاريخى طبيعى بهرام چوبينه در مسير دره شهر به پل دختر - تپه باستانى تيغن در كنار دره شهر - آثار قلاع تاريخى درمنطقه ييلاقى كلم بخش بدره و هم چنين دره ييلاقى كلم بدره - چهار تاقى دوران ساسانى در شهر دره شهر - آبشار ماربره در نزديكى دره شهر در مسير جاده پل دختر- حوضچه آب زمزم در نزديكى بقعه جابر- آثار تاريخى پل گاو ميشان مربوط به دوران ساسانى بر روى سيمره - زيارتگاه جابر انصارى در روستاى جابر كلم - زيارتگاه بابا سيف الدين درروستاى ارمو- زيارتگاه امام زاده صالح در ماژين- قلعه و شهر تاريخى ماژين - غار كول كنى در ماژين و مناظر و چشم اندازهاى زيباى كبير كوه در كنار رود سيمر.
نام دره شهر شايد از رود سيمره گرفته شده باشد كه اين رود تا قبل از ورود ايلام گاماسب نام دارد و هنگام ورود به ايلام سيمره ناميده مى شود. آورده اند كه چون دره شهر در كنار رود سيمره در دره اى از دره هاى كبير كوه قرار گرفته دره شهر نام يافته است. شهر تاريخى و باستانى دره شهر در ادوار مختلف بارها ويران و آباد گشته است. از جمله عوامل ويرانى آن تاخت و تاز سپاهيان آشور و پايتخت >> عرب ها بوده است. بنا بر نظرى دره شهر محل شهر باستانى ماداكتو ايلامى است ايلاميان كه دردوره عهد باستان فرمانرواى كوه هاى لرستان بودند دره رودخانه و راه بزرگ ارتباطى منطقه و مرز شمالى را متصرف شدند و اماكن مستحكمى تاسيس نمودند كه ماداكتو پايتخت دوم آنان از آن جمله است.
ظاهرا دره شهر اولين شهر عيلامى بوده است كه در حمله آشور بانى پال ويران و مردم آن قتل عام شده اند. در دره سيمره بقاياى خرابه هاى عهد ساسانى به جامانده اند.
ظاهرا دره شهر در دوره اعتلاى هخامنشيان هنوز هم ويران بوده و يا اهميت گذشته را نداشته است اما عهد اشكانيان دوره تجديد حيات آن بوده و در دوره ساسانى نيز مجددا رونق يافته و آباد گرديده است. در خرابه هاى دره شهر كه بازمانده يك شهر از زمان ساسانيان است آثار چهار راه ها كوچه ها و معابر با نظم ويژه اى كه در شهر سازى آن دوره معمول بود باقى مانده است. سكه هايى كه در خرابه هاى دره شهر پيدا شده اند به خسرو سوم و جانشيان او تعلق دارند. گفته مى شد كه دره شهر در هنگام آبادانى متجاوز از ۵۰۰۰ خانه داشته است. درميان خرابه هاى آن اثرى از ساختمانى كه شايد روزى مسجد و يا عبادتگاه دوره اسلامى بوده باشد يافت نشده است. در حال حاضر شهر دره شهر كه در دامنه كبير كوه و در كنار خرابه هاى شهر باستانى دوره ساسانى و رودخانه خروشان سيمره قرار دارد با استعداد كشاورزى وافر منابع آب غنى مراتع سبز و جنگل هاى انبوه يكى از شهرهاى باستانى و مهم استان ايلام محسوب مى شود. برخى بر اين باورند كه دره شهر را خسرو پرويز پادشاه ساسانى ساخته است.
 بقعه امامزاده صالح
بقعه امام زاده صالح در گورستان ماژين از توابع دره شهر واقع شده است. اين بقعه بنايى چهارگوش است كه در دو طبقه با گنبد هرمى شكل ساخته شده است. مرقد اصلى در طبقه زيرين بنا قرار دارد. اين طبقه تماما با آجر ساخته شده و با تاق جناغى پوشش يافته است. در طبقه دوم بنا صورت قبرى با سنگ گچ و پوشش سفالى ساخته شده است. اين بنا كه به قرن هشتم هجرى قمرى تعلق دارد به مرمت و بازسازى كامل احتياج دارد. گچ برى هاى داخل مقبره از جمله آثار ارزنده و بى نظير دوره مربوطه است.
بقعه جابر دره شهر
دره جابر بين كوه هاى مله ريته و چال مى قرار دارد. در انتهاى دره و در دامنه كوه چال مى مقبره اى همانند مقبره دانيال شوش احداث شده است. درب ورودى آن رو به شمال است و به كفش كن باز مى شود. مقبره ۱۵ متر طول و ۹ متر عرض دارد. اين بنا ۸ ستون دارد و ۹ تاق شمالى جنوبى و ۹ تاق شرقى- غربى به ارتفاع دو متر روى آنها زده شده اند. كف مقبره دو پله پايين تر از كف كفش كن است. در ديوار جنوبى محرابى قرار دارد و در قسمت پايين آن كتيبه اى گچ برى شده كه در اطراف ان كلمات مقدس و بر سطح ميانى آن چند گل نقش شده اند. در گوشه بالاى كتيبه كلمات محمد (ص) و لااله الا الله بطور برجسته نوشته شده اند. اين بقعه از بقعه هاى زيارتگاهى مهم دره شهر است.

طبيعت بكر، چشمه سارها آب معدنى و آبگرم و سرابهاى خروشان در حاشيه كوه و دشت با چشم اندازهاى منحصر به فرد در تابلوى رنگارنگ از جاذبه هايى است كه در جاى جاى استان مركزى و در همه فصول گردشگران را به خود مى خواند.
وجود تعداد قابل توجه چشمه ها و سرابهاى پراب در مناطق مختلف استان از ديربازمنشاء آبادى، شهرها و مناطق تفرجگاهى شده كه استفاده ازاين نعمتهاى خدادادى ضرورى است.
مجموعه«چشمه آب معدنى آبگرم محلات» واقع در ارتفاعات شمال شرقى محلات در كوه خورزن از جمله جاذبه هاى طبيعى استان مركزى است كه جنبه درمانى نيزدارد.
آب اين چشمه ها ازاعماق زمين و از روى لايه مذابى همراه باگازهاى گوگردى با حرارت ۵۰ درجه سانتيگراد بر سطح زمين جارى مى شود و خواص طبى و درمانى آن شهرت كشورى و جهانى دارد.
آبگرم محلات بر سر راه كاروانسراى دودهك و مجموعه تاريخى خورهه كه قدمت آن به پيش از اسلام مى رسد قرار گرفته و از گذشته هاى دور به اعتبار كتب و اسناد تاريخى به عنوان قطبى درمانى مطرح بوده است.
دراطراف اين چشمه تاسيسات اقامتى وحمامهاى درمانى متعددى براى گردشگران تعبيه شده و از سرچشمه اصلى در داخل محوطه مهمانسراى جهانگرى در زير صخره سنگى بزرگى آب اين چشمه به شبكه حمامهاى زيردستى هدايت مى شود.
آب اين چشمه داراى تركيبات سولفاته كلسيك و ازته است و براى درمان امراض نقرس،كبد، كليوى، صفراوى و گوارش كاربرد دارد.
به استناد مدارك تاريخى ، در گذشته از آب اين چشمه براى درمان كچلى و امراض پوستى نيز استفاده مى شده است.
«سرچشمه محلات» از منابع آبى زيبا و مصفاى استان مركزى در شمال اين شهر است كه در دامنه رشته كوه هفتاد قله در حاشيه درختانى تنومند روان است.
در كتابهاى تاريخى گذشته آمده است كه عامل وجودى شهر محلات اين چشمه پر آب بوده كه به عنوان منبع تغذيه آب كشاورزى و شرب مردم كاربرد داشته است.
در حاشيه اين سرچشمه مكانى خوش آب و هوا با آبنما، پارك تفريحى و مناظر دلنشين طبيعى ايجاد شده كه دربيشتر مواقع سال پذيراى جمع كثيرى از گردشگران است.
قبل از ورود آسيابهاى جديد، مردم محلات در مناطق اطراف از طريق آسيابهاى آبى كه بر روى رود اين سرچشمه ساخته بودند ،گندم و جو و ذرت خود را آرد مى كردند كه هنوز يك اسياب آبى با گذشت ساليان دراز با سياق سنتى فعال است و پيرمردى محلاتى به نام عموعلى رزق خود را از آن تامين مى كند.
در مجموعه تفرجگاهى سرچشمه محلات امكاناتى از قبيل استراحتگاه، اقامتگاه موقت، رستوران، كافى شاپ، سفره خانه سنتى، شهربازى، مركز توليد گل و گياه ،مركز نمايشگاهى، سكوهاى نصب چادر و سرويسهاى بهداشتى وجود دارد.
«چشمه دوخواهران» درشمال شرقى شهر آستانه در دامنه كوه دوخواهران ازرشته كوه راسوند و در ارتفاع دو هزار۳۶۰ مترى واقع شده كه ازآن آبى سرد و گوارا بيرون مى جهد.
در اين چشمه دو تونل غارمانند وجود دارد كه طبق اعتقادات مردم منطقه دو خواهر از نوادگان امام على (ع) جهت در امان ماندن از شر دشمنان به آن پناهنده شدند و از خدا تقاضاى غيب شدن كردند.
اين چشمه براى اهالى منطقه مقدس است و مردم با حضور در مكان خروجى آب آن نذورات و دعا انجام مى دهند.
در مسير خروج آب چشمه در پايين دست تا روستاى دوخواهران درختان كهنسال چنار،صنوبر، بيد و گردو وجود دارد كه در رقص باد و موسيقياى آب روح آدمى را زنده مى كند.
تونل طبيعى اول اين چشمه داراى دو مترارتفاع و هشت متر عمق است و تونل دوم آن نيز دو متر ارتفاع و ده متر عمق دارد و در مسير خروج اين آب چشم اندازهاى منحصر به فرد در دشت آستانه ايجاد كرده كه هرساله در فصول بهار و تابستان پذيراى جمع كثيرى گردشگر است. گردشگران براى عزيمت به اين منطقه خوش آب و هوا بايد از جاده شازند به آستانه سفر كنند و در كيلومتر ششم جاده شازند به نورآبد از طريق جاده اى خاكى به روستاى دوخواهران بروندو «چشمه عمارت» در جنوب شرقى دشت شازند و در دامنه كوه برآفتاب و رازن واقع شده كه با آبدهى حدود ۸۰۰ ليتردرثانيه به عنوان سرچشمه اصلى رودخانه قره چاى محسوب مى شود. آب اين چشمه مزارع و باغات كشاورزى روستاهاى عمارت، بازنه، هفته، قلعه پسيجان حصار و قلعه ديزيجان را آبيارى مى كند. دهانه چشمه حوضچه طبيعى به شكل تالاب ايجاد شده كه منازل مسكونى روستا در حاشيه آن واقع شده است سرچشمه عمارت داراى چند دهنه خروجى آب زيرصخره است كه بر روى يكى از اين دهانه ها، مسجد باب الحوائج عمارت ساخته شده است كه جلوه زيبايى ايجاد كرده است.
براى دسترسى به اين تفرجگاه بكر بايد از جاده شازند به قدمگاه عزيمت كرد.
»چشمه عباس آباد» شازند در دامنه شمالى رشته كوه راسوند و در ضلع شرقى اين شهر واقع شده است. اين چشمه درحاشيه روستاى عباس آباد و اكبرآباد جريان دارد و حجم خروجى آب آن بين ۲۵۰ تا ۳۰۰ ليتر در ثانيه است. آب اين چشمه از سختى پايينى برخوردار است و جزو آبهاى مناسب براى شرب محسوب مى شود. در مسير آبراهه اين چشمه مناظر مصفايى خلق شده و براى سفر به اين منطقه بايد از ضلع شرقى شهر شازند به سمت عباس آباد رفت. «چشمه بلاغ حك» از چشمه هاى اسطوره اى ايران است كه در شمال غرب شهر شازند در كنار كوه بلاغ واقع شده است.
متوسط اين چشمه ۳۰۰ ليتر در ثانيه است و مزارع و كشاورزى روستاهاى حك بالا و حك پايين و تحت محل از اين محل انجام مى شود.
بيشترين آبدهى اين چشمه در فصل بهار و كمترين آن در اواخر شهريور است.
چشم انداز كوه بلاغ و دهانه چشمه هر گردشگرى را متحير مى گرداند و گويى صخره اى را برش داده و از دل آن آب گوار به بيرون مى تراود.
در داستانهاى ايرانى به نقل از ساكنان محلى آمده است كه كيخسرو قبل از اينكه به غار معروف كيخسرو پناهنده شود در چشمه بلاغ سر و تن خود را شستشو داده و با جسمى پاك به غار رفته است.
براى عزيمت به اين چشمه در مسير جاده اراك به بروجرد، دوراهى واقع است كه از روستاى تحت محل به سمت چشمه بلاغ ادامه مى يابد.
«چشمه اسكان» دردامنه كوه لجوردر شمال غزب شهر شازند و درنزديكى روستاى اسكان بامتوسط آبدهى ۲۰۰ ليتردر ثانيه واقع شده است كه مورداستفاده كشاورزى است.
مجموعه چشمه اسكان ، پنجه على و رودخانه شراء در مجاورت همديگر منطقه بسيار سرسبز و مستعد تفريحى را در كنار شهر جديد مهاجران خلق مرده كه در ايام فراغت مكانى مناسب براى گردشگران است. جاده دسترسى اين چشمه در كيلومتر ۱۹ شمال غربى شازند بين كوه لجور و رودخانه شراء است. »سراب رضاآباد» در دامنه ارتفاعات ويل آب منطقه ييلاقى رضاآباد خمين از اماكن ديدنى و سرسبز استان مركزى است.
سراسر صخره و ارتفاعات بالاى اين چشمه پوشيده از گونه هاى گياهى و گلهاى وحشى است كه در فصل بهار تابلويى زيبا را از خلقا خدا فرارو مى نهد.
درمسير جريان آب اين چشمه انواع خزه و جلبك مى رويد كه جلوه اى خاص ايجاد مى كند. علاوه بر چشمه ها و سراب هايى مذكور تعداد زيادى سرابها و چشمه هاى مصفاى ديگر چون چشمه شفا، سليمانى و حكيم در منطقه محلات ، گراو در تفرش، چشمه و سراب عتبرته ، قاقان و پنجه على در شازند ، چشمه گوشه در خمين و ۲۵ چشمه در منطقه حفاظت شده هفتادقله پراكنده است كه گذران ساعاتى در كنار آنها مى تواند خاطرات خوشى را براى گردشگران بيافريند.