وحيد رسولى
قهرمانى ايران در هر سه رده و قسمت مسابقات چندى پيش بين المللى پينگ پنگ جوانان در قطر و ناكامى ايران در پيكارهاى انتخابى المپيك كه حول و حوش همان تاريخ در هنگ كنگ صورت پذيرفت و اكتفاى كشورمان به رتبه چهلم(۴۰) مسابقات تنيس روى ميز تيمى قهرمانى جهان ۲۰۰۸ كه چند روز قبل از پيكارهاى هنگ كنگ در چين انجام شد و تعارض و تفاوتى كه اين نتايج با يكديگر داشتند، نشانگر واقعيات اين ورزش و كار و راه پيش رو در سال ۱۳۸۷ بود.
برخلاف آن چه عنوان مى شد، مسابقات قطر صرفا يك تورنمنت بين المللى بود و استفاده از لفظ جهانى براى تورنمنتى بين المللى كه ده ها نمونه آن در اين ورزش و هر رشته ديگرى ديده مى شود، استفاده صحيحى نبود مگر اين كه بخواهيم هر تورنمنتى را كه تعدادى خارجى اضافه بر ميزبان در آن حضور مى يابند، جهانى بخوانيم.
نوشاد عالميان پديده تنيس روى ميز ما و يارانش در قطر درخشيدند، اما واقعيت اين بود كه آنها فقط در تورنمنت بين المللى اول شدند كه ارزشى هم فقط در همين سطح داشت و هيچ بار جهانى بر آن مترتب نبود و حتى اگر گمان كنيم كه اوكراين و كرواسى كه در نيمه نهايى و فينال به تيم جوانان ما باختند عنوان داران اروپا بوده اند باز تغييرى در اين حقيقت پيش نمى آيد كه رقابت هاى قطر فقط يك تورنمنت بين المللى معمولى بوده و هيچ ارزشى فراتر از آن براى آن موجود و متصور نبوده و نيست.
از قبل
متاسفانه همان بها و توجهى كه به پيكارهاى قطر مبذول شد، صرف درج و پخش اخبار مسابقات انتخابى المپيك در هنگ كنگ نشد و در نتيجه ضعف ها و صدها كاستى پينگ پنگ ما كه محصول و پيامد آن به تيم ملى و نتايج آن هم بسط مى يابد، به اندازه كافى در آخرين روزهاى سال ۸۶ عنوان و تشريح نشد ولى جا دارد در اوايل سال ۸۷ به اين مهم توجهى تازه مبذول گردد. ايران يك سهميه حضور در المپيك پكن را از قبل و از طريق افشين نوروزى به دست آورده بود و در نتيجه محمدرضا اخلاق پسند و مهران احدى با اين هدف به هنگ كنگ رفته بودند كه بر اين سهميه بيافزايند، اما هر دو از اين هدف دور ماندند. فواد كاسب مربى محجوب تيم ملى تنيس روى ميز ايران البته از حاصل كار شاگردانش در هنگ كنگ ابراز رضايت كرد و ناكامى آنها را در درجه اول مرتبط با سختى آن رقابت ها دانست، اما حقيقت آن است كه چه اخلاق پسند و چه احدى در گروه هاى خود فقط چهارم و از دور پيكارها حذف شدند و به مرحله بعدى مسابقات كه مرحله حذفى مى شد، راه نيافتند. با اين كه تعدادى از بازيكنان برجسته اين رشته در هنگ كنگ حاضر بودند و تقابل با آنها نمى توانست آسان باشد، اما واقعيت تنيس روى ميز در اين سطح متعالى همين است و حقايق اين ورزش نزد ما نيز همانى است كه نتايج فوق را سبب شد و الزام ها و موارد جدى و تازه اى را براى اين ورزش رو كرد كه اگر به آن بى توجهى شود، حاصل شركت مان در ادوار بعدى اين رقابت ها نيز همانى خواهد بود كه در هنگ كنگ و پيش از آن در رقابت هاى قهرمانى جهان در چين ديده بوديم.
اگر قرار بود …
امروز نمى توان و نبايد نوروزى را از حضور در المپيك پكن منع كرد زيرا سهميه اى است كه به دست آمده و نمى توان و نبايد منكر ارزش هاى نسل جوان و به ويژه نوشاد عالميان شد كه شايد مستعدترين پينگ پنگ باز ظهور كرده ما طى ،۱۰ ۱۵ سال اخير باشد اما دو وجه از ماجرا نبايد فراموش شود:
۱- اگر قرار بود حضور صرف در پينگ پنگ المپيك حل كننده معضلات باشد ما بايد با مجيد احتشام زاده در المپيك سيدنى(۲۰۰۰) و اخلاق پسند در آتن
( ۲۰۰۴) به چنان چيزى نايل مى شديم.
۲- نسل هاى جديد پينگ پنگ ما به رغم درخشش پر سر و صدا و سزاوارانه اى كه نوشاد در سال ۸۶ داشت و در ماه  هاى پايانى اين سال به اوج تجلى خود رسيد، بسيار كمتر و كوچك تر از چيزى بوده است كه بايد باشد و طبعا فدراسيون پينگ پنگ ايران و مسوولانش بابت اين نقصان و كارى كه بايد صورت مى دادند اما ندادند مسوول اند. نوشاد عالميان بارز ترين نمونه در ميان صدها پينگ پنگ باز مجرب نوجوانى است كه بايد در دو دهه اخير ساخته و رو مى شدند، اما به دليل ضعف فدراسيون رو نيامدند و حتى اگر نوشاد قهرمان نوجوانان يا جوانان جهان شود، باز جاى خالى افراد فوق در اين ورزش موجود و محسوس خواهد ماند و توجيهى بر آن به دست نخواهد آمد.
ضعف اصلى
از قضا ضعف در پروراندن جوانان پرشمار و مستعد كه باعث رويكردهاى مكرر و بى عاقبت و اجبارى به ميانسالان و مسن ها در دهه هاى قبلى شده بود، ضعف اصلى اين رشته در سال هاى گذشته محسوب مى گشت و هنوز هم محسوب
مى شود، زيرا با يكى دو گل بهار نمى شود و فدراسيون شهنازى بايد براى سالى كه هنوز در ماه نخست آن به سر مى بريم برنامه هايى مفصل و منظم بريزد، زيرا در پى حضور ناموفق مان در مسابقات قهرمانى جهان و انتخابى المپيك در اسفند ۸۶ و بيش از حد بزرگ جلوه دادن يك تورنمنت عادى بين المللى در قطر، حضور نوروزى در المپيك پكن نيز چيزى را نصيب اين ورزش نخواهد كرد و در پى شكست اجتناب ناپذير در آن ميدان بايد حرفى براى زدن در ادامه سال جارى و طرح هايى موثر داشته باشيم و در حالى كه پيروز نشده ايم، خودمان را موفق جلوه ندهيم، زيرا حقايق و نيازهاى تنيس روى ميز همان طور كه پيشتر نيز به كرات نوشته ايم مشخص است و فقط هم بايد براساس آن اقدام و تلاش كرد.

مسابقات فوتبال قهرمانى نوجوانان آسيا ،۲۰۰۸ با حضور ۱۶ تيم در ۴ گروه ۴ تيمى مهر ماه امسال در ازبكستان صورت مى پذيرد و دو ورزشگاه شهر تاشكند براى اين مهم در نظر گرفته شده است.
يكى از تيم هاى حاضر در اين مسابقه ها ايران است كه در گروه اول با ازبكستان، بحرين و سنگاپور همگروه شده است. در گروه دوم، سوريه تيم چهارم دوره قبلى با كره جنوبى كه ميزبان جام جهانى نوجوانان ۲۰۰۷ بود، هند و اندونزى همگروه شده است. در يكى ديگر از گروه هاى اين رقابت ها( گروه چهارم) ژاپن كه قهرمان دوره گذشته اين پيكارها است، با يمن، امارات عربى متحده و مالزى همدسته شده است و چين، استراليا، عربستان و تركمنستان نيز گروه سوم اين رقابت ها را تشكيل مى دهند.
نگاهى به گروه بندى هاى فوق نشان مى دهد به رغم توان احتمالا قابل توجه ميزبان رقابت ها و سرسختى سنتى بحرين، ايران در گروهى عبور ناپذير قرار نگرفته و راه صعودش به كلى مسدود نيست و يك قياس ولو آسان و گذرا بين اين گروه و وضعيت برخى گروه هاى ديگر تاكيدى بر اين نكته است. آنجا كه چين، عربستان و استراليا بايد بر سر دو سهميه صعود بجنگند چيزى از اين قبيل است و شايد به همين خاطر باشد كه طبق سنت و عادت سال هاى اخير اين دسته را گروه مرگ ناميده اند. گروهى هم كه كره جنوبى بايد با سوريه بجنگد، آن قدرها آسان نيست و حتى ژاپن هم به رغم در اختيار داشتن عنوان قهرمانى دوره پيش شايد از طرف يمن و امارات تهديد شود. مجموعه اين مسايل به ما مى گويد تيم ايران بايد با ذهنى باز و روشن به ازبكستان برود و به رغم لزوم ستيز با اين حريف و برخوردار بودن ازبك ها از امتيازات ميزبانى، كارش را با اميدى فراوان شروع كند و هرچه توان دارد، ارايه كند و به انتظار حوادث بنشيند و اگر آن دقايق مثبت بود، نهايت بهره را از آن بگيرد.
با بد اقبالى
در دوره قبلى اين رقابت ها كه در سنگاپور برگزار شد، تيم نوجوان ايران خوب ظاهر گشت و تا يك چهارم نهايى نيز به پيش رفت و در اين مرحله هم در حالى در جنگ ضربات پنالتى تسليم ژاپن شد كه در جريان اين رقابت چند بار از رقيب پيش افتاده بود و هر بار فقط گل شدن يك پنالتى براى پيروزى و صعود ايرانى ها كفايت مى كرد، اما آن برترى با بد اقبالى و با عصبى شدن پنالتى زنان ايرانى از مشت تيم ما پريد و ژاپن كه ما را به آن شكل حذف كرد، بعدا به قهرمانى رسيد و اين مساله افسوس تيم ما را بيشتر كرد، زيرا توان رقيب آن قدرها هم از ما فزون تر نبود. هدايت تيم نوجوانان ما در آن سال با محمد احمدزاده بود كه اينك كمك مربى تيم ملى بزرگسالان ايران است و در سال هاى اخير در هيات سرمربى ملوان نيز خوب عمل كرده است.
در غياب او، هدايت تيم ملى نوجوانان ايران مدتى است كه از نو به على دوستى واگذار شده و او به عنوان مردى كه بيش از ۲۰ سال شناخت به پرورش نوجوانان مستعد فوتبال ما اشتغال داشته و مدت ها در بانك ملى و سپس در چند باشگاه ديگر بر مصدر كار بود، اين حرفه را نيك مى شناسد و مى داند كه چطور تيم ايران را به حداكثر بهره دهى برساند و از نيروهاى موجود بهترين بازى ها را بگيرد.
چه ميزان تدارك؟
با اين حال بايد ديد كه اولا سقف فعلى توان فوتبال نوجوانان ايران تا چه حد و چگونه است و دوما آيا تيم ما در ماه هاى باقى مانده به درستى و به اندازه لازم و موثر تدارك خواهد ديد يا خير و با آمادگى مورد نظر به ازبكستان خواهد رفت يا نه، زيرا در دنياى مدرن فوتبال و حتى در سطح آسيا چيزى كه از بقيه امور مهم تر و موثرتر است، نحوه تدارك و آماده سازى تيم ها است و تا زمانى كه يك تيم مسابقات دوستانه و خودشناسى به اندازه كافى نداشته باشد و كاملا آماده نشود، نمى توان از آن انتظار پيروزى داشت.
حتى دو سال پيش كه تيم احمدزاده به سنگاپور رفت، در كوران رقابت ها دريافت كه تجربه بين المللى اش به حد كفايت نمى رسد و به اندازه لازم پخته نيست و باور نفرات آن تيم اين بود كه اگر تجربه شان قدرى بيشتر بود از سد ژاپن عبور مى كردند و در آن صورت هر چيزى براى آن تيم متصور بود و حتى مى شد به اميد قهرمانى آن نيز نشست و براى اين مورد هم حسابى را باز كرد و دل به بالاترين افتخار بست.
بنا بر اين يك شرط لازم براى اوجگيرى تيم على دوستى در ازبكستان اين است كه قبل از اعزام و در پنج ماه و نيمى كه تا شروع آن پيكارها مانده است، به اندازه كافى در ديدارهاى تداركاتى به ميدان آيد و شرايط خود را بسنجد و نقاط قوت خود را افزايش بخشد.
حسن بزرگ تيم هاى اين رده سنى آموزش پذيرى و تغييرات مثبت عمده اى است كه مى توان در بازيكنان اين تيم ها به وجود آورد. سنشان بالا نرفته است تا نتوان تحولى آشكار را در جمع شان ايجاد كرد. بنابراين با گروه مربيان تيم ملى نوجوانان است كه در ماه هاى باقى مانده تا شروع پيكارها بيشترين بررسى و فزون ترين مسابقات را براى اين تيم در نظر گيرند و از هيچ چيز در اين ارتباط غافل نمانند و اگر در اين راه سختكوشى و پايمردى به كار گرفته شود، قدر مسلم اين كه بى حاصل نخواهد ماند و تيم ايران مى تواند با توان و تاثيرگذارى بيشترى راهى سرزمين ازبك ها شود و شايد حتى از حاصل كار دوره قبلى خود نيز فراتر رود و از آنجا كه هر ۴ تيم نخست جواز حضور در جام جهانى نوجوانان را دريافت مى دارند، به چنين چيزى نايل شود و اين چيزى است كه على دوستى در مورد آن ابراز اطمينان كرده است.
عرصه تيم هاى همسطح
البته كار در آنجا آسان نخواهد بود و وجود تيم هاى قابل حساب چين، عربستان، ژاپن، سوريه، كره جنوبى و البته استراليا كه توان نوجوانانش هنوز در سطح آسيا به درستى شناسايى و اندازه گيرى نشده است، زندگى را بر ما سخت خواهد كرد و حتى امارات و بحرين نيز مى توانند دردسرساز باشند.
برابرى نسبى سطح قواى تيم ها عامل مهمى است كه بخت ما را نيز به اندازه ساير مدعيان فوق مى سازد و در عين حال مساله اى است كه پيش بينى نتيجه نهايى را دشوار مى كند. آيا براى آن ميدان سخت و تماشايى به اندازه كافى مهيا هستيم؟

شيوا نوروزى
مرحله يك چهارم نهايى ليگ قهرمانان اروپا هم به پايان رسيد و تعداد تيم ها به عدد ۴ تقليل يافت. هرچه به ديدار نهايى نزديك تر مى شويم رقابت دشوارتر و پيش بينى سخت تر مى شود. اما به عنوان مثال پيش از برگزارى ديدارهاى برگشت مرحله يك چهارم نهايى به وضوح روشن بود كه ديدار آرسنال ـ ليورپول قطعا يك برنده دارد و با حذف ديگرى تعداد تيم هاى انگليسى حاضر كاهش مى يابد. اما شايد خوشبين ترين هوادار ليورپول هم تصور يك پيروزى پرگل در يك چهارم نهايى ليگ قهرمانان را نمى كرد.
آرسنال كه در ديدار رفت با حساب ۱-۱ در ورزشگاه امارات مقابل حريف ديرينه خود متوقف شده بود با دلهره و اضطراب پا به آنفيلد گذشت و همين  ترس نيز كار دست توپچى ها داد.
ياران ونگر ابتدا با گل دقيقه ۱۳ آبوديايى از حريف پيش افتادند اما كار تازه براى بنيتس و تيمش آغاز شده بود و پس از دريافت گل مهاجمان تيم جان تازه اى گرفتند و سامى  هى پيا در نيمه اول و فرناندو تورس در نيمه دوم دروازه آرسنال را گشود تا نتيجه ۲ بر ۱ شود. اما امانوئل آدبايور هم بيكار ننشست و تنها ۶ دقيقه به پايان وقت قانونى بازى باقى مانده بود كه توانست كار را براى آرسنال به تساوى بكشد. اما دو دقيقه بعد استيون جرارد با آرامش كامل ضربه پنالتى را به گل تبديل كرد و رايان بابل در دقيقه ۹۰ گل چهارم تيمش را به ثمر رساند تا حساب كار در نهايت ۴ بر ۲ و در مجموع ۵ بر ۳ به سود ليورپول خاتمه يابد تا پيروز جدال انگليسى ها لقب بگيرند.
استيون جرارد زننده گل سوم ليورپول، با ابراز خوشحالى از اين كه سهم بزرگى در صعود تيمش داشته مى گويد: با اين كه يكى از بدترين بازى هايم با پيراهن ليورپول را انجام دادم اما وقتى پشت توپ ايستادم شك نداشتم كه توپ را گل مى كنم. آرسنال تيم خوبى است و موقعيت هاى خيلى خوبى خلق كردند اما اين تيم ما بود كه بهتر از موقعيت ها استفاده كرد. مشكل ما تنها نداشتن اعتماد به نفس كافى بود كه خوشبختانه در اواخر بازى خود مسلط شديم.
رافا بنيتس با دفاع از ارنج تيمش از دلايل خود براى استفاده از پيتر كروچ بيان مى كند: حتما هواداران به خاطر دارند كه پيتر به تنهايى ۳ گل در فصل گذشته به آرسنال زد و در اين فصل هم موفق به گلزنى به آنها شده بود. از طرفى قصد داشتم از نهايت قدرت خط حمله استفاده كنم، قدرت تورس و سرعت كروچ. بازى را بد شروع كرديم و آرسنال در نيمه اول خوب كار كرد و مطمئنا بازى كه ۶ گل به همراه داشته باشد هواداران را راضى خواهد كرد. چلسى ديگر باشگاه انگليسى بود كه همزمان با ليورپول و آرسنال به مصاف حريفش فنرباغچه تركيه رفت، فنرباغچه اى كه توانسته بود آوارم گرانت و شاگردانش را در تركيه ۲ بر ۱ مغلوب كند. اما بازى در استمفورد بريج كار هر تيمى نيست و قطعا تجربه خاصى مى طلبد. به طورى كه زيكو و تيمش نيز نتوانستند در لندن كارى از پيش ببرند و با ۲ گل بازى را به تيم انگليسى واگذار كردند تا به تركيه بازگردند و براى سال هاى آتى برنامه  ريزى كنند.
حال مهم ترين موضوع كه گرانت را مى آزارد رويارويى با حريف ديرينه يعنى ليورپول است، ليورپولى كه در ۴ سال اخير اين سومين بارى است كه در نيمه نهايى به چلسى مى رسد و البته خاطرات تلخى براى مورينيو و گرانت تداعى مى كند. با اين حال گرانت معتقد است كه تمام سعى او براى شكستن طلسم صعود از نيمه نهايى است. اولين خبر ناخوشايندى كه بعد از پيروزى دلچسبمان شنيدم صعود ليورپول بود. من به بازى بعد خوشبين هستم و اگر چه نمى توانم آينده را پيش بينى كنم اما مى دانم كه چلسى نهايت سعى خود را مى كند كه فيناليست شود. با اين وجود مصدوميت هاى پى در پى بازيكنان تيم لندنى مشكلات فراوانى براى گرانت موجب شده و به عقيده بسيارى سرانجام در يكى دو ديدار آينده كار دست او مى دهد: من در اين فصل بيشتر از اينكه مربى باشم پزشك تيم بودم. چند مصدوميت داشتيم كه هنوز به طور كامل رفع نشده اند و دروازه بان مان صدمه ديده و خودتان كه مى دانيد نبود دروازه بان شماره يك تا چه اندازه خط دفاع را به زحمت مى اندازد.
دوئل رايكارد و فرگوسن
آ اس رم به اولدترافورد آمد و آنقدر وضعيت را بحرانى مى ديدند كه تنها آرزو مى كردند بهتر از فصل گذشته كه با نتيجه كذايى ۷ بر ۱ از ليگ قهرمانان حذف شدند ظاهر شوند اما شاگردان اسپالتى در خانه بازى رفت را با دو گل واگذار كرده و حال در اولدترافورد و در حضور هواداران شياطين سرخ، صعود آنها تقريبا غيرممكن بود كه البته همين اتفاق نيز رخ داد و تك گل ته وز، منچستر يونايتد را در مجموع ۳ بر صفر برنده اعلام كرد. بدشانسى دانيل ده روسى در گل نكردن ضربه پنالتى كه در نيمه اول به دست آورد روز بد رم را تكميل كرد.
بد نيست بدانيد كه دو تيم ۵ بار در ليگ قهرمانان با هم مصاف كردند كه در اين ميان ۳ بار يونايتدى ها و يك بار نيز رمى ها پيروز ميدان بودند و يك بازى نيز به تساوى كشيده شد. با اين وجود ترس حذف از ليگ قهرمانان براى شاگردان سرالكس وجود داشت چرا كه آمار و ارقام نشان مى دهد كه يونايتد ۶ بار توسط باشگاه هاى ايتاليايى از گردونه مسابقات كنار رفته كه ميلان و يوونتوس هر كدام با ۴ و ۲ بار پيروزى ركورد دار هستند. فرگوسن با اشاره به اين كه در فوتبال هيچ چيز غيرممكن نيست مى گويد: قرار بر اين شد كه هيچ كار احمقانه اى انجام ندهيم و مراقب حملات مرگبار رمى ها باشيم. به علاوه به شاگردانم گفتم اصلا به بازى رفت و پيروزى ۲ بر صفرمان توجهى نكنند چرا كه اگر همه چيز را تمام شده فرض مى كرديم بدون شك الان به نيمه نهايى صعود نكرده بوديم.
در آن سوى ميدان شالكه ميهمان بارسلوناى اسپانيا بود و اين تيم آلمانى در حالى به نيوكمپ آمده بود كه علاوه بر واگذار كردن ديدار رفت از نظر روحى نيز بازيكنان و مربى تيم در وضعيت ايده آلى نبودند چرا كه باخت خانگى آنها برابر هانزاروستوك در بوندس ليگا انتقادهاى بسيارى عليه ميركواسلومكا به پا كرد. اما با اين حال هم نمى توان تلاش ستودنى شالكه براى رسيدن به يك چهارم نهايى ليگ قهرمانان را ناديده گرفت هر چند كه در نهايت بازى برگشت را با تك گل يحيى توره به كاتالونيا واگذار كردند و در مجموع دو ديدار رفت و برگشت ۲ بر صفر بازنده شناخته شدند.
با اين حساب بايد منتظر ماند تا در روز ۲۲ آوريل ( ۳ ارديبهشت) بازى هاى رفت نيمه نهايى را ديد. جدال يونايتد و كاتالونيا كه بهتر است بگوييم دوئل رايكارد و فرگى كه هر دو سابقه بسيارى در ليگ قهرمانان داشته و مصاف دو تيم انگليسى ليورپول و چلسى كه در چهار سال گذشته اين سومين بارى است كه سد راه يكديگر شده اند، نهايت فوتبال اروپا و استعدادهاى قاره سبز را نشان خواهد داد.