شيوا نوروزى
هيات نمايندگى ليگ حرفه اى كنفدراسيون فوتبال آسيا براى بازديد از باشگاه هاى ليگ برترى به ايران سفر كرده اند. اين بازديد كه بيشتر جنبه تعيين سهميه كشورمان در ليگ قهرمانان آسيا را دارد دومين بازديد نمايندگان AFC از امكانات ليگ حرفه اى فوتبال ما است. قطعا دو نماينده ژاپنى AFC اولين مرحله سفر خود به ايران كه بازديد از باشگاه هاى سايپا، پيكان، صبا، ذوب آهن و ورزشگاه آزادى در دستور كار بود را از ياد نبرده اند و اين كه اصلى ترين چالشى كه مورد تاكيد آنها يعنى درآمدزايى اندك باشگاه ها از بابت دريافت نكردن حق پخش تلويزيونى عنوان شد.
براساس نخستين بازديد ليگ حرفه اى ما تنها موفق به كسب ۲۰۰ امتياز شد و با اين حساب تنها مى توانيم به كسب ۲ سهميه ليگ قهرمانان آسيا دل ببنديم. حتما اطلاع داريد كه از اين پس ليگ هايى كه براساس نمرات ارزيابى AFC بيشتر از ۴۰۰ امتياز كسب كنند از سال ۲۰۰۹ مى توانند ۴ نماينده را راهى ليگ قهرمانان كنند و بر همين اساس كسب ،۳۰۰ ۲۰۰ و ۱۰۰ امتياز، سهميه كشورها را به ،۳ ۲ و ۱ كاهش مى دهد.
حال مساله مهم اينجاست كه نمايندگان AFC تنها به يك چالش اشاره كرده اند در حالى كه ليگ به اصطلاح حرفه اى ما چالش هاى اساسى ترى دارد كه AFC يا هنوز به آنها پى نبرده و يا منتظر حركت جدى از سوى فدراسيون فوتبال ايران است.
بحث نبود امكانات از جمله نداشتن زمين چمن اختصاصى حتى براى تمرين، روشن نبودن ميزان دستمزدها ( چه بازيكنان و چه مربيان) و به دنبال آن پرداخت نشدن ماليات، عدم برگزارى منظم بازى هاى ليگ و … همواره مطرح بوده كه تا زمان نوشته شدن مطلب فوق همچنان پابرجا است هر چند كه مساله تعطيلى به فشرده تر شدن مسابقات تغيير پيدا كرد اما اين معضل هميشه در فوتبال باشگاهى ما وجود داشته است اما چالش اصلى زمانى مطرح شد كه سازمان ليگ اعلام كرد كه سه هفته پايانى ليگ برتر به تعويق افتاده و به مانند گذشته بازى هاى آتى تيم ملى تنها دليل اين تصميم عجولانه اعلام شد. بنا به گفته عزيزمحمدى ليگ برتر از ۲۲ ارديبهشت لغايت ۲ تير تعطيل خواهد بود و اين در حالى است كه وى شخصا مخالف چنين تصميمى است اما برپايه شعار حمايت از تيم ملى با اين امر موافقت كرده كه در اين صورت ليگ برتر به مدت ۴۰ روز تعطيل خواهد شد.
تيم ملى فوتبال ايران كه از دو بازى گذشته تنها دو امتياز كسب كرده در ماه هاى خرداد و تير ساير ديدارهاى مقدماتى جام جهانى را برگزارمى كند. از اين رو على دايى سرمربى تيم ملى درصدد برگزارى چند ديدار تداركاتى و در اختيار داشتن تمامى ملى پوشان حاضر در ليگ برتر است. اما آيا اين خواسته دايى مبنى بر تعطيلى طولانى مدت ليگ خواسته ايى معقول است؟ به علاوه اهالى فوتبال از او كه سال ها در باشگاه هاى ايرانى و اروپايى عضويت داشته و در عين حال هدايت سايپا را نيز برعهده دارد انتظار چنين خواسته اى را نداشتند.
حتما دايى نيز مى پذيرد كه چهل روز تعطيلى چه بلايى بر سر بازيكنان و مربيان مى آورد، مربيانى كه به ناچار بايد پيش از آغاز دوباره ليگ تمرينات سنگين بدنسازى را به بازيكنان تحميل كنند و بازيكنانى كه با خطر مصدوميت هاى جدى مواجه اند. از طرفى باشگاه ها نيز همكارى لازم را با تيم ملى ندارند، حتما به خاطر داريد كه غيبت هادى عقيلى در تمرينات چه جار و جنجالى به پا كرد كه البته پيش از اين نيز برخى باشگاه ها سابقه مخالفت با حضور بازيكنانشان در تيم ملى را داشته اند. به راستى چرا دعوت چند بازيكن از يك تيم لغو بازى هاى آنها را در پى دارد. در صورتى كه در ليگ فشرده انگليس چلسى با وجود در اختيار نداشتن دروگبا، سالمون كالو و مايكل اسين بدون هيچ وقفه اى در زمين حاضر شد و همچنان هم در كورس قهرمانى است اما دعوت غيرمنتظره پژمان منتظرى در حالى كه همگان منتظر برگزارى ديدار راه آهن و استقلال بودند بازى را به تعطيلى كشاند.
شايد اولين دليلى كه به ذهن برسد عدم برنامه ريزى درست براى برگزارى بازى هاى تداركاتى است چرا كه پيدا كردن حريف تداركاتى آن هم در اين برهه از زمان كار آسانى نيست و تيم هايى را سر راه ما مى گذارد كه سطح فوتبالشان به مراتب پايين تر از فوتبال ايران است. به هر حال اگر قطعى ليگ باشد بايد منتظر ثبت ركورد تاريخى ديگرى در ليگ ايران باشيم ركوردى كه حتى تصورش ناخوشايند است.

حورا شكيبى ممتاز
جنگ داخلى كه ميان مالكان امريكايى باشگاه ليورپول آغاز شده بيش از پيش سرنوشت آنفيلد را تحت الشعاع قرار داده و اين مساله به نظر اصلا برازنده اين باشگاه با اقتدار انگليسى نيست باشگاهى كه پيروزى هايش هميشه بر مبناى ثبات تداوم شريك مساعى و هماهنگى بوده است. آنچه كه در فصل جارى براى ليورپول اتفاق افتاد درس خوبى است براى باشگاه هايى كه قصد داشته و دارند تا مالكيت خود را به دست خارجى ها بسپارند مالكينى كه با ادعاهاى دروغين قول هاى زيادى به هواداران مى دهند و به محض ورود از مسووليت ها سرباز مى زنند.
اين مالكين در واقع به منظور تجارت اختيارات باشگاه را در دست گرفته و با احساسات ميليون ها هوادار بازى مى كنند. از حضور جرج ژيلت و تام هيكس مالكان امريكايى آنفيلد چيزى نمى گذرد و اين دو در آغاز با هدف دروغين همكارى عازم بندر ليورپول شدند اما چندى است كه روابط ميان دو سهامدار به تيرگى گراييده و در نتيجه بقيه مسايل از قبيل فوتبال ،كادر فنى، هوادران و. . . دستخوش لج و لجبازى هاى اين دو شده اند.
تام هيكس ضمن حضور كوتاه مدتش در ليورپول ثابت كرده كه تاجرانى كه اندك اطلاعاتى از فوتبال ندارند نمى توانند در اين عرصه خوب تجارت كنند اين قبيل افراد چيزى ندارند كه بابت آن مسئوليتى برگردن بگيرند. آنچه كه در چند وقت اخير در باشگاه سرخپوشان رخ داده بيشتر شبيه خواب و رويا بوده تا واقعيت.
ليورپولى ها موفق شدند در مرحله يك چهارم نهايى آرسنال را از سد راه برداشته و راهى نيمه نهايى ليگ قهرمانان اروپا شوند. انتظار مى رفت اين مساله باعث تقويت روحيه اهالى باشگاه شود. رافائل بنيتس پس از سپرى كردن ماه ها فشار و انتقاد بار ديگر ثابت كرد كه تاكتيك هايش مثمر ثمر بوده و منتقدان از جمله مالكان باشگاه در خصوص او اشتباه كرده اند. شايد چلسى در مرحله نيمه نهايى حرفى براى گفتن داشته باشد اما ليورپول طى ۴ سال گذشته براى سومين بار راهى مراحل نهايى شده است و شايد اين فصل بتواند ششمين افتخار اروپايى اش را رقم بزند.
هنوز شادى و پايكوبى صعود به مرحله نيمه نهايى پايان نيافته بود كه تام هيكس از ريك پرى مدير اجرايى باشگاه خواست كه استعفا كند چرا كه از كار وى رضايت نداشته و معتقد است پرى در جهت موفقيت باشگاه قدمى برنداشته است.
شايد بهانه هيكس ميليونر اين باشد كه پرى در پشت پرده با ژيلت همكارى مى كند. ريك پرى يكى از هواداران قديمى ليورپول است و سابق بر اين به عنوان مدير اجرايى اتحاديه ليگ برتر ايفاى نقش مى كرده است.
شايد او كامل و ايده آل نباشد و شايد رابطه چندان مطلوبى با بنيتس نداشته باشد اما هرچه باشد او يك هوادار واقعى است و به سود ليورپول گام برمى دارد. ريك پرى بود كه از مدتها قبل از مالكان باشگاه خواست اختلافاتشان را به سود ليورپول كنار بگذارند. حال كه مشكلات به اينجا رسيده مركز سرمايه گذارى دبى(ICD) نيز قدم پيش گذاشته و خواستار خريد سهام آنفيلد است.
البته ژيلت قصد همكارى با اين مركز را دارد اما تنها مشكل او هيكس است چراكه اين امريكايى شريك ژيلت بوده و بايد در تمام قراردادها و تصميماتى كه منعقد مى شوند حاضر باشد. معلوم نيست زمانى كه ديويد مورز رييس سابق باشگاه و ريك پرى سهام باشگاه را به امريكايى ها فروختند چه نقشه اى در سر داشتند. حالا ديگر فرصتى براى پشيمانى نيست. روابط دو مالك خارجى ليورپول آنقدر تيره و تار شده كه اين دو حتى حاضر نيستند كنار هم بنشينند چه برسد به اينكه پاى ميز مذاكره نشسته و براى مصالح باشگاه تصميم بگيرند. هيكس هرچقدر هم كه تلاش كند كه ريك پرى را اخراج كند موفق نمى شود چرا كه تصميم ژيلت هم در اين ميان تاثير گذار است. حتى ديويد مورز كه در حال حاضر در كادر اجرايى باشگاه حضور دارد از پرى حمايت مى كند. پس هيكس تنها مى تواند روى كمك هاى پسرش تام هيكس حساب كند كه اين هم راه به جايى نمى برد.
از طرفى مركز سرمايه گذارى دبى منتطر فرصتى براى خريد سهام باشگاه است و روزشمارى مى كند كه هيكس سهامش را بفروشد. اين مسايل رافائل بنيتس را نيز تحت فشار قرار داده چرا كه چندى پيش هيكس اعلام كرد كه براى يافتن جانشين براى سرمربى تيم با يورگن كلينزمن وارد مذاكره شده است. شايد تنها به همين دليل باشد كه هيكس تا ابد جايى در قلب هواداران آنفيلد ندارد. تا آنجايى كه هواداران مى دانند هيكس دشمن شماره يك سرمربى اسپانيايى تيم است اما ژيلت كم و بيش از رافا حمايت مى كند. بسيارى از هواداران ليورپول در زمانى كه خانواده امريكايى گليزر قدم در منچستريونايتد گذاشت اين باشگاه را مورد سرزنش و تحقير قرار دادند. آنها خبر نداشتند كه روزى اين اتفاق براى خودشان رخ مى دهد.
معلوم نيست در پايان چه بر سر ليورپول مى آيد اما به نظر مى رسد كه اگر اين باشگاه به دست عرب ها اداره شود بسيار بهتر از آن است كه چون توپ در ميان دست هاى امريكايى ها به اين سو و آن سو پرتاب شود.
ليورپول استحقاق بهتر از اينها را دارد و بعيد نيست كه اين اختلافات و حواشى در روند موفقيت سرخپوشان در ليگ برتر و عرصه اروپايى تاثير منفى و جبران ناپذيرى داشته باشد.

وحيد رسولى
مسابقات جودوى قهرمانى آسيا ۲۰۰۸ در روزهاى ۷ و ۸ ارديبهشت در جزيره ججوى كره جنوبى برگزار مى شود و تيم ملى جودوى كشورمان كه تاكنون فقط يك سهميه حضور در المپيك پكن را كسب كرده، بايد در آنجا در پى مجوزهايى تازه باشد.
با اين حال فضاى اردوى تداركاتى تيم ملى به جاى اين كه مامن آرامش و كار و برنامه ريزى باشد، هفته پيش به مركز برخورد و تشنج بدل شد و ورزشكار روبه روى مربى ايستاد و مربى مجنون استعفا داد و برخى حركات در جهت تقويت و تضعيف افرادى تلقى شد كه كانديداى حضور در انتخابات رياست فدراسيون جودو هستند. در مدتى كه از استعفاى محمد درخشان از اين سمت مى گذرد، سيد عبدالجليل رضوى سرپرستى و گرداندن امور فدراسيون را عهده دار بوده، اما به نظر مى رسد وى و ديگر فرد كانديداى اين سمت در انتخابات رياست فدراسيون بر اثر اتفاقات مذكور، خواه ناخواه به سمت و سويى كشيده شده اند كه به نفع جودو نيست.
با اين حال چطور مى توان از سازمان تربيت بدنى بابت برقرار نكردن آرامش و امنيت بر اين ورزش و اردوى ملى طى هفته هاى اخير انتقاد نكرد؟ توهين به مربى ملى تحت هر شرايطى و توسط هر كسى يك عمل محكوم شده است و فدراسيون جودو كه در صدد برقرارى صلح بين طرفين درگير بوده و ترتيب شروع مجدد تمرينات تيم ملى از شنبه گذشته ( ۲۲ فروردين) را داد، بايد بداند برخى امور قابل گذشت و بخشش نيستند و تنها راه برخورد با آن، مجازات ومحروم كردن بى قيد و شرط خاطيان است. در دوران كار درخشان به رغم برخى تنزل ها و ناكامى ها كه در امر كسب نتايج در دو سال آخر به وجود آمده بود، لااقل آرامش كارى و انضباط و امنيت تمرينات جريان داشت، اما واقعه اخير در اردوى ملى و تهاجم ورزشكار به مربى ملى تحت هيچ شرايطى قابل فهم و پذيرش نيست و برخورد توام با مدارا و سياستمدارى با اين قضيه نه فقط مشكلات را حل نمى كند، بلكه فرصت و مجال بيشترى را به آن افراد مى دهد تا دريابند مى توانند هر كارى را صورت دهند و با اين باور كه كسى حريف آنان نخواهد شد!
چشم بربنديم
اين بهانه هم كه چون مسابقات آسيايى در پيش است و كسب سهميه حضور در المپيك بر هر چيزى سايه مى اندازد( بنابراين بايد اردو هرچه زودتر از نو داير مى شد) تصور صحيحى نيست و ارجح شمردن مصلحت بر حقيقت است.
از يك سو با تنش هاى اخير در عمل نمى توان اميد زيادى به كسب نتايج مساعد در مسابقات بين المللى داشت و از جانب ديگر حتى كسب سهميه در اين شرايط نيز در عمل توجيه كننده بى انضباطى ها و تبليغى مساعد و مثبت براى آن خواهد بود و اين باور را به وجود مى آورد كه براى كسب نتايج مورد نظر بايد چشم به روى بسيارى از مسايل بست.
البته كميته انضباطى فدراسيون جودو جلساتى براى بررسى وقايع تاسف بار هفته گذشته اردوى ملى داشت و ظاهرا بازگشت محمدرضا حاج يوسف زاده سرمربى تيم ملى جودو به محل تمرينات به مثابه رجعت به شرايط عادى توصيف شده است، حال آن كه آنچه در اردوى ملى روى داد، با مسايلى از اين دست قابل توجيه و جبران نيست و فقط بايد با سلاح واقع بينى با آن برخورد كرد. در اين راستا بايد خاطى و خاطيان را شناخت و مجازات و محروم كرد و صحنه را براى ادامه فعاليت ها باز گذاشت و معلوم نيست اگر سازمان تربيت بدنى از عهده اين كار برنمى آيد و يا اگر فدراسيونى را مصدر كار كرده كه احاطه و تسلطى بر مسايل ندارد، چطور مى خواهد كليت ورزش كشور را با صدها مسووليت و بحران سخت تر بگرداند. آرش ميراسماعيلى كه به خاطر در اختيار داشتن مدال جهانى صاحب تك سهميه حضور جودو در المپيكن پكن است، در مصاحبه هاى اخيرش صحبت از عادى و قابل فهم بودن اين گونه برخوردها در اردوى ملى كرده و گفته است كه در اوج تدارك و تمرين و فشار روحى طبيعى است كه بين اعضاى مختلف فدراسيون و تيم ملى تقابل پيش آيد و برخوردهايى شكل بگيرد و چون استرس بر روى ورزشكارانى كه هنوز مجوز حضور در المپيك را كسب نكرده اند زياد است، بديهى است كه فضا مستعد درگيرى و رويارويى افراد باشد اما به زعم وى اگر اين فضا درك شود و تلاش بر محور آرام سازى اوضاع باشد، مى توان به هر چيزى نايل شد و مشكلات را حل كرد.
سوال و انتقاد
با اين حال اين درخواست و انتظار كه پس از تهاجم يك ورزشكار به مربى ملى همه چيز به سرعت فراموش شود و مربيان ملى هيچ نگويند و استعفاى ( ولو نيمه كاره اى) از سوى كادر مربيان شكل نگيرد، توقع درستى نيست و مربيان كارى را كرده اند كه بايد مى كردند و اين كه چطور به سرعت پذيرفتند كه بازگردند، بيشتر در معرض سوال و انتقاد قرار مى گيرد. حتى اگر خود المپيك نيز امروز و فردا برگزار مى شد، باز جا داشت كه به مسايلى از اين دست بسيار اساسى تر و بدون بخشش هاى بيش از حد رسيدگى و امور و ايرادات موجود رفع مى شد و با اين اوصاف اگر اصلا به المپيك نرويم، بهتر است. شركت در اين مسابقات با هر شرايط و هر شكل ممكن، باور و طرز برخوردى غلط است و پايه هاى اين ورزش را سست خواهد كرد و حتى طلاى المپيك را نيز بيرنگ خواهد ساخت. و تازه مگر قرار است ما در جودوى المپيك ۲۰۰۸ بر سكوى اول بايستيم؟!