نتايج يك مطالعه نشان مى دهد كه ميزان روى در خون به طور قابل ملاحظه اى در كودكان مبتلا به حمله هاى همراه با تب، كم است كه اين كمبود ممكن است با علت بروز اين حمله ها مرتبط باشد.
دكتر كانش و دكتر جاناكيرامان از هند، ميزان روى را در خون ۳۸ كودك در سنين ۳ تا۵ ماه كه به علت حمله هاى همراه با تب به بيمارستان مراجعه كرده بودند با خون ۳۸ كودك مشابه ديگر كه به اين حمله ها دچار نشده بودند، مقايسه كردند.
نمونه هاى خون در حدود ۶ ساعت از پذيرش گرفته شدند و مقدار روى آنها توسط روش هاى استاندارد اندازه گيرى شد.
ميانگين ميزان روى در كودكان مبتلا به اين نوع حمله ها در مقايسه با گروه ديگر به طور قابل ملاحظه اى كمتر بود.
لازم به ذكر است روى كه يك تركيب اصلى و لازم براى بدن بوده و وجود آن برعملكرد و رشد طبيعى سيستم مركزى عصبى لازم است. همچنين روى براى ساخت گاما - آمينو بوتريك اسيد كه يك نوع انتقال دهنده عصبى بازد دارنده است و اثر تكميلى در بازدارندگى كلسيم بر روى پذيرنده تحريكى ان - ميتل وى آسپارتيت دارد، لازم است. اين پزشكان فرض را بر اين گذاشتند كه وقتى يك بيمار دچار كمبود ميزان روى مى شود، پذيرنده هاى ان - متيل دى اسپارتى فعال شده و باعث ايجاد يك حمله مى شود كه در كودكان با تب بالا بروز مى كند. على رغم كوچك بودن جامعه اطلاعاتى و همچنين محدوديت هاى بيمارستانى، محققان متوجه شدند كه مصرف مكمل هاى حاوى روى در كاهش ميزان حمله هاى همراه با تب در كودكان قابل بررسى و مطالعه است.

از اين پس براى انتخاب پزشك معالج خود بيشتر دقت كنيد. مشاهدات تازه در آلمان نشان مى دهد كه ظاهرا جنسيت پزشكان در زمينه درمان بيمارى نقش ويژه اى بازى مى كند. بيماران به طور كلى نيازمند توجه و مراقبت هستند. اما بنا به تجربه مشاهده مى شود كه تنها معدودى از پزشكان، شنوندگان خوبى هستند.
تاكنون در حوزه درمان، تفاوت جنسى تنها براى بيماران داراى اهميت بوده و به جنسيت پزشكان توجه چندانى نمى شده است. اما مشاهدات تازه نشان مى دهد كه افراد مبتلا به بيمارى قند (ديابت) از سوى پزشكان زن بهتر معاينه و درمان مى شوند.
بيماران به طور معمول براى انتخاب پزشك معالج خود بيشتر به شهرت، مهارت و حتى مهربانى پزشك معالج توجه مى كنند. براى بسيارى از بيماران تنها احساس اين مساله كه تحت نظر دكترى زبردست هستند، كفايت مى كند كه به طور مرتب به پزشكى معين رجوع كنند.
پژوهش ها و مشاهدات تازه در آلمان نشان مى دهد كه ظاهرا جنسيت پزشكان در زمينه درمان بيمارى نيز نقش بازى مى كند. اين موضوع حداقل در مورد بيماران مبتلا به بيمارى قند صادق است.
تاكنون تفاوت گذارى جنسى متوجه بيماران بوده است. نوع بيمارى و شرايط درمان مشخص، مردان را از زنان متمايز مى سازد. زنان طول عمر بيشترى نسبت به مردان دارند. اما زنان به مراتب بيشتر از مردان به پزشك مراجعه مى كنند و مصرف دارو نزد زنان بيش از مردان است.
دنياى پزشكى مردانه است
آمار و ارقام نشان مى دهد كه اغلب زنان از خدمات درمانى كمتر نسبت به مردان برخوردارند. در مورد بيمارى هاى مشترك ميان مردان و زنان، براى تبيين شيوه هاى درمانى، در بيشتر موارد، معيارهاى فيزيكى مردانه مد نظر بوده و كمتر به مشخصات و ويژگى هاى بدن زنان توجه شده است.
جالب اينكه در تحقيقات جديد پزشكى هنوز بدن مرد به مثابه الگو انتخاب شده و در اغلب موارد، تهيه و توليد داروهاى جديد، نخست بر روى بدن مردان آزمايش مى شود.
آمار و تجربه نشان مى دهد كه درصد خطا در تشخيص بيمارى نزد زنان بالاتر از مردان است. اما تمامى موارد درستى از اين نوع، تنها ما را متوجه اهميت فوق العاده تمايز جنسى و مشخصات متفاوت بدنى و فيزيكى ميان بيماران مى كند.
پزشكان زن بيمارى قند را بهتر معالجه مى كنند اما نقش پزشكان زن در اين ميان كجاست؟ در نشريه پزشكى journal of intemal Medineگزارشى از برخى پزشكان دانشگاه بن و كلن درج شده است كه در آن ادعا مى شود بيماران مبتلا به ديابت از سوى پزشكان زن بهتر معاينه و معالجه مى شوند.
يكى از اين پزشكان به نام دكتر برتهلد عنوان مى كند: از زاويه علمى هيچ توضيحى در اين زمينه وجود ندارد و فرضيات موجود براى اين پديده تنها به معناى تكرار نظرات كليشه اى رايج خواهد بود.
اين مشاهده تجربى و آمارى، اما بيانگر اين مطلب است كه پزشكان زن بهتر گوش به بيماران خود مى سپارند و در تصميم گيرى به منظور انتخاب شيوه هاى درمانى، به بيماران به طور موثرترى امكان مشاركت مى دهند.
پزشك زن گوش به حرف بيمار مى سپارد، پزشك مرد چشم به دستگاه
بيمارى قند يكى از بيمارى هاى پيچيده است كه بيمار مجبور به تغيير ريشه اى در نحوه زندگى خود مى شود. در اين باره مى توان از توجه ويژه به تغذيه، مصرف دقيق و به موقع دارو و از استفاده و تزريق درست آمپول ياد كرد.
دكتر برتهلد در اين مورد اشاره به اين واقعيت دارد كه بسيارى از بيماران خود را موظف به رعايت توصيه هاى پزشك نمى دانند. اين بيماران به مراقبت شديدترى نياز دارند. پزشكان زن در اين زمينه موفق ترند و بيش ازهمكاران مرد خود قادر به پيشبرد توصيه هاى درمانى و قبول و اجراى آن از سوى بيماران هستند.
اين پژوهش دربرگيرنده بيش از هزار بيمار در نزد سه هزار پزشك معالج در سراسر آلمان مى باشد. بنا به معيارهاى پزشكى آن دسته از بيماران ديابتى از خدمات درمانى بهترى برخوردار شده اند كه پزشك معالج آنان زن بوده است.
در مورد اين بيماران كاهش فشار و چربى خون بيشتر به چشم مى خورد و معيار براى ميزان قند اين بيماران كمترين اندازه را نشان مى دهد. گستردگى اين آمار احتمال نتايج تصادف را منتفى مى سازد.
بر طبق اين گزارش تنها نتيجه گيرى منطقى در اين باره اين است كه درمان و مراقبت از بيماران توسط پزشكان زن از كيفيت بالاترى برخوردار است. اين گزارش همچنين يادآور مى شود كه پزشكان مرد بيشتر به تكنيك و دستگاههاى اندازه گيرى، براى مثال دستگاه فشار خون، تكيه دارند، در حالى كه پزشكان زن به گفتگو با بيمار توجه بيشترى نشان مى دهند.
رفتار پزشك مرد، منطبق با الگوهاى از پيش تعيين شده
اين مطلب نيز جالب توجه است كه بيماران، سوا از جنسيتشان از سوى پزشكان زن بهتر درمان شده اند. زنان به طور معمول بيشتر پزشكان زن را براى مداواى خود ترجيح مى دهند اما اين پژوهش نشان مى دهد كه بيماران مردى كه پزشك معالج آنان زن بوده است نيز به مراتب خدمات درمانى بهترى دريافت كرده اند.
در اين گزارش آمده است كه زنان مبتلا به سرطان پستان پس از عمل جراحى از سوى جراحان زن در مقايسه با جراحان مرد، كمتر به پرتو درمانى ترغيب مى شوند.
خانم ورا رگيتس تساگروزك، متخصص بيمارى هاى قلبى براين نظر است كه اين نمونه ها نشان دهنده آن است كه براى پزشكان زن اين موضوع اهميت زيادى دارد كه توصيه هاى پزشكى از سوى بيمار فهميده شود. پزشكان مرد كمتر تمايل به گفت وگو و توجيه بيمار دارند و رفتار آنان با بيماران بر طبق الگوهاى از قبل تعيين شده است.
برغم اين مشاهدات خانم انگريد مول هازر، پرفسور در علوم تندرستى از هامبورگ، بر اين عقيده است كه: اين آمار نشانگر آن نيست كه زنان پزشكان بهترى از مردان هستند. در اين باره مى توان شك و ترديد فراوان داشت.
دكتر برتهلد يكى از نويسندگان اين گزارش نيز اعتراف مى كند كه نتايج حاصله به معناى عدم رجوع به پزشكان مرد نيست، و اين پژوهش هنوز در مراحل آغازين خود مى باشد.
منبع: دويچه وله

بيمارى التهاب لگن (PID)، عفونت لوله هاى فالوپ و اعضاى تناسلى زنان است.
اين بيمارى معمولا با عفونت هاى زنانه از قبيل سوزاك و عفونت قارچى كلايميديا ايجاد مى شود.
آمارها حاكى از آن است كه هر سال بيش از يك ميليون زن در ايالات متحده به بيمارى التهاب لگن مبتلا مى شوند كه از اين ميان تقريبا ۱۵۰ نفر جان خود را از دست خواهند داد.
علايم التهاب لگن
علايم شناخته شده اين بيمارى شامل تب، درد در ناحيه اطراف استخوان لگن، ترشح واژينال، خونريزى قاعدگى غيرطبيعى، درد در حين ادرار كردن و مقاربت است. به گفته متخصصان ممكن است در برخى زنان اين علايم تا حدى خفيف باشد كه تشخيص داده نشوند. لازم به ذكر است كه اگر بيمارى التهابى لگن درمان نشده باقى بماند بيمار در معرض خطر نابارورى، باردارى خارج رحمى، زخم شدن و درد مزمن لگن قرار مى گيرد.
اگر زنى هر يك از علايم بيمارى التهاب لگن را داشته باشد، بايد به پزشك مراجعه كرده و پس از معاينه، اقدامات درمانى فورا آغاز شود. زنان پرخطر به لحاظ ابتلا به بيمارى التهاب لگن بايد به منظور اجتناب از عوارض غيرقابل برگشت اين بيمارى معاينات منظم داشته باشند.
متخصصان هشدار مى دهند كه اين بيمارى مى تواند حتى در شرايط پيشرفته منجر به نابارورى شود.
گفته مى شود كه اين بيمارى سالانه منجر به نابارورى بيش از ۱۰۰ هزار نفر از زنان مبتلا مى شود. ابتلا به اين عفونت اغلب در زنان جوان تر از ۲۵ سال رخ مى دهد و به ندرت پيش از اولين قاعدگى، در حين باردارى يا پس از يائسگى بروز مى كند.
علل بيمارى
در رابطه با علل شايع بيمارى التهاب لگن بايد يادآور شد كه اين بيمارى با انواع مختلفى از باكترى ها ايجاد مى شود اما شايع ترين آنها ارگانيسم هايى هستند كه عفونت هاى سوزاك يا قارچ كلايميديا را ايجاد مى كنند كه هر دو از گروه بيمارى هاى مقاربتى هستند.
بيمارى التهاب لگن مى تواند از لوازم جراحى نيز انتقال پيدا كند. عفونت زمانى آغاز مى شود كه ارگانيسم ها از واژن، ميز راه يا گردن رحم به سمت اعضاى تناسلى داخلى حركت كرده، سبب عفونى شدن بافت، ايجاد التهاب و زخم شود. زخم شدن مى تواند منجر به انسداد لوله هاى فالوپ شود كه به نابارورى مى انجامد. اگر در اثر زخم شدن بافت يكى از لوله هاى فالوپ تنها به ميزان جزيى مسدود شود، تخمك ممكن است به رحم نرسيده، در لوله باقى بماند و در صورت بارور شدن، يك حاملگى خارج رحمى رخ دهد. حاملگى هاى خارج رحمى اغلب منجر به پارگى و خونريزى مى شود كه مى تواند تهديد كننده جان بيمار باشند. يكى ديگر از عوامل خطرزاى ابتلا به بيمارى التهاب لگن شامل ابتلا به يكى از بيمارى هاى مقاربتى است. شواهدى وجود دارد كه كاربرد يك وسيله ضد باردارى داخل رحمى يا كاربرد مكرر دوش هاى واژينال (بيش از يك بار در ماه) مى تواند خطر ابتلا به بيمارى التهابى لگن را در زنان افزايش دهد. لازم به ذكر است كه هيچ آزمون خاصى وجود ندارد كه مشخص كند يك زن به بيمارى التهاب لگن مبتلا است. دانشمندان هم اكنون مشغول فعاليت بر روى آزمايش هاى سريع و ساده اى هستند كه كلايميديا و سوزاك يعنى دو عامل اصلى ايجاد كننده بيمارى التهابى لگن را شناسايى كند. اگر زنى علايم بيمارى التهاب لگن را داشته باشد بايد به منظور آزمايش اين دو عامل آزمايش شود. آزمايشات بيشتر ممكن است در صورت يافت نشدن اين عوامل لازم باشد چون عفونت هايى با شيوع كمتر نيز وجود دارند كه منجر به ايجاد بيمارى التهابى لگن مى شوند. در برخى از بيماران، اولتراسوند لگن مى تواند به نمايان كردن بزرگ شدگى لوله هاى فالوپ يا تشخيص آبسه (ناحيه بزرگى از عفونت) كمك كند. در برخى موارد، به منظور تشخيص عفونت، لاپاراسكوپى انجام مى شود. لاپاراسكوپى از طريق وارد كردن يك لوله نازك انعطاف پذير با يك پايانه نورى (لاپروسكوپ) به شكاف كوچكى در شكم به منظور مشاهده اعضاء تناسلى و نمونه هاى بافتى به دست آمده انجام مى شود.
درمان
درمان بيمارى التهاب لگن شامل مصرف دو يا تعداد بيشترى آنتى بيوتيك است. در بيشتر موارد، داروى خوراكى مى تواند بيمارى التهابى لگن را درمان كند. اغلب پس از شروع آنتى بيوتيك درمانى علايم به سرعت ناپديد مى شوند، اما به منظور اطمينان از درمان مناسب مهم است كه دوره كامل درمان به پايان برسد. بيمار بايد تا زمان درمان شدن عفونت از فعاليت جنسى خوددارى كند. در موارد شديد بيمارى التهاب لگن، آنتى بيوتيك ها به صورت وريدى تجويز مى شوند. در صورت بيمارى شديد، باردار بودن بيمار و يا در صورتى كه بيمار به HIV/AIDS مبتلا بوده و يا سيستم ايمنى او در اثر بيمارى هاى ديگر تضعيف شده باشد ممكن است بسترى شدن در بيمارستان ضرورى باشد. برخى موارد به درمان شديد نياز دارند و برخى ديگر حتى به جراحى نياز پيدا مى كنند تا آبسه اى كه درمان نشده است خارج شود.
پيشگيرى
موثرترين روش پيشگيرى از بيمارى التهاب لگن پيشگيرى از ابتلا به بيمارى هاى مقاربتى است. زنانى كه در معرض خطر بالاى ابتلا به بيمارى التهاب لگن قرار دارند بايد معاينات منظم داشته باشند و در عين حال اطمينان از آزمايش شدن همسر بيمار و درمان بيمارى مقاربتى بسيار مهم است. اين كار به پيشگيرى از وقوع مكرر بيمارى التهاب لگن و بيماريهاى مقاربتى كمك خواهد كرد.

پژوهشگران اعلام كردند كه رژيم غذايى سرشار از سبزيجات خطر حمله قلبى در زنان را تا يك چهارم كاهش مى دهد.
اين پژوهشگران پس از مطالعات ۲۴ ساله در آمريكا به شواهد علمى قوى و قابل استنادى دست يافتند كه نشان مى دهد رژيم غذايى سرشار از سبزيجات، حاوى چربى هاى حيوانى اندك و محصولات لبنى كم چرب به ميزان متوسط مى تواند احتمال بروز حمله قلبى در زنان ميانسال را تا يك چهارم كاهش دهد.
نتايج اين تحقيق كه روى ۸۸ هزار داوطلب صورت گرفت، نشان داد: دنبال كردن چنين رژيم غذايى كه با عنوان رژيم توقف فشارخون شناخته شده است، ۲۴ درصد احتمال بروز حمله قلبى و ۱۸ درصد احتمال بروز سكته مغزى را در زنانى كه از اين رژيم غذايى پيروى كردند، در مقايسه با آنها كه زياد گوشت مصرف كردند، كاهش مى دهد. وقتى اين تحقيق در سال ۱۹۸۰ آغاز شد، زنانى كه تحت مطالعه قرار گرفتند بين ۳۰ تا ۵۰ سال داشتند.
نتايج مطالعات فوق در مجله آرشيو طب داخلى به چاپ رسيده و دانشمندان كالج سيمونز در بوستون خاطرنشان كردند: اگرچه اين مطالعه تنها روى زنان صورت گرفته اما بايد گفت مردان نيز به همين ترتيب مى توانند از مزاياى دنبال كردن چنين رژيم غذايى بهره مند شوند.
اين متخصصان مى گويند: مردم ممكن است تصور كنند چون فشار خون بالا ندارند پس نبايد چنين رژيم غذايى داشته باشند.
اما نتايج تحقيقات نشان داد: حتى افراد سالم نيز بايد از اين برنامه غذايى پيروى كنند.

يك كارشناس تغذيه گفت: ۳ درصد كودكان زير۶ سال در كشور با مشكل كوتاه قدى مواجهند.
يوسف نقيايى اظهار كرد: كودكان يكى از گروههاى در معرض خطرند كه تغييرات تغذيه اى در آنان اهميت بيشترى پيدا مى كند لذا بايد در الگوهاى تغذيه اى آنها حساس بود. وى سوء تغذيه كودكان را دريافت كم و زياد مواد غذايى تعريف كرد و افزود: مهمترين معيار براى وضعيت تغذيه كودكان، ميزان وزن و قد كودك نسبت به سن است. نقيايى ادامه داد: در حال حاضر وضعيت فعلى سوء تغذيه اى كودكان زير۶ سال طبق آمار كشورى به صورت كوتاه قدى۳ درصد، ۵ درصد كم وزنى، ۵ درصد لاغرى مى باشد كه وضعيت استان يزد در مقايسه با آمار كشورى فاصله چندانى ندارد و نسبت به سال هاى قبل بهتر شده است. وى كم وزنى، كوتاه قدى، لاغرى و چاقى را مهمترين معيار و مرجع استاندارد سوء تغذيه عنوان كرد. اين كارشناس تغذيه با بيان اين كه دريافت بيش از حد مواد غذايى مى تواند منجر به سوء تغذيه شود، خاطرنشان كرد: امروزه شاهد رشد اين شاخص در كودكان هستيم كه به صورت چاقى نمود پيدا مى كند كه به اندازه كوتاه قدى و كم وزنى حائز اهميت است.
نقيايى درباره راه هاى مقابله و پيشگيرى از سوء تغذيه كودكان به والدين توصيه كرد: به منظور پيشگيرى از اين اختلال بايد ضمن رعايت اصول كلى تغذيه، كودكان را پس از تولد تحت مراقبت هاى بهداشتى قرار داد و مرتبا قد و وزن كودك را اندازه گيرى كرد تا به محض شروع اختلال بتوان راه كار مناسب براى آن اجرا كرد. اين كارشناس تغذيه در پايان، مشاوره هاى تخصصى تغذيه اى تحت نظر كارشناسان تغذيه، پايش رشد با فاصله زمانى كمتر و ارجاع كودك به متخصصان اطفال و غدد را از ديگر راهكارها جهت رفع سوء تغذيه در كودكان برشمرد.

عضو هيات علمى دانشگاه علوم پزشكى قزوين گفت: مصرف آبليمو به همراه غذا مانع بروز كمبود آهن و ويتامين ث مى شود.
مريم جوادى افزود: آهن در انواع گوشت ، تخم مرغ، حبوبات،غلات،برخى از سبزى ها و به مقدار كمى در لبنيات يافت مى شودكه درصورت مصرف همزمان فرآورده هاى گياهى و حيوانى جذب آن زياد مى شود. وى اظهارداشت: خوراك لوبيا و عدس از غذاهاى مفيد ديگرى است كه اگر با آبليمو مصرف شوند،آهن خوبى را به بدن مى رسانند. اين كارشناس تغذيه تصريح كرد: به طوركلى دو نوع آهن در طبيعت وجود دارد كه نوع اول آن حيوانى و نوع دوم آن نباتى مى باشد و براى جذب ، نياز به عوامل كمك كننده نظير ويتامين ث، پروتيين و لاكتوز شير دارد. جوادى با بيان اين مطلب كه چربى فيتات ، فسفات و اگزالات جذب آهن را كم مى كند، افزود: از آنجايى كه به طور كلى جذب آهن غذا كم مى باشد، بايد براى پيشگيرى از كمبود آن به نحوه تغذيه و كنترل عوامل كاهش يا افزايش دهنده جذب آن توجه كرد. اين كارشناس تاكيدكرد: آهن درسنين كودكى،رشد،نوجوانى ،باردارى و شيردهى بايد به مقدار كافى مصرف شود تا براى اين گروههاى انسانى ايجادمشكل نكند. جوادى خاطرنشان كرد: درصورت تخليه منابع آهن بدن ، علايم كمبود آهن با كم خونى،رنگ پريدگى،كاهش توان جسمى و ذهنى،افزايش مواردابتلا به بيماريها به دليل كاهش توان ايمنى بدن رخ مى دهد.
وى اظهار داشت: كمبود آهن در سنين كودكى موجب كاهش توان كودك در انجام تكاليف و يادگيرى زودرس و سبب كاهش رشد كودك مى شود. جوادى ادامه داد: همچنين كمبود آهن در باردارى علاوه بر خطراتى كه براى مادر ايجاد مى كند، سبب سقط جنين يا تولد نوزاد نارس مى شود. اين كارشناس تغذيه درپايان افزود: مصرف نا به جاى آهن مكمل يا طبخ غذا در ظروف آهنى مى تواند سبب مسموميت با آهن شود.

يك پيگيرى درازمدت نشان داده كه درد قفسه سينه احساس شده به وسيله مردان و زنان در دهه ۴۰ زندگى، يك عامل مهم خطرساز براى مرگ زودرس به علت بيمارى قلبى در سنين بعدى است.
در اين بررسى كه پژوهشگران در نروژ آن را انجام دادند، درد قفسه سينه يا آنژين صدرى بوسيله پاسخ ها به يك نسخه كوتاه شده از پرسشنامه آنژين از سازمان جهانى بهداشت تعيين شد، كه سه پرسش ساده را مطرح مى كند: آيا هنگام بالارفتن از تپه ها، پله ها يا تند راه رفتن روى سطح صاف در قفسه سينه احساس درد مى كنيد ؟اگر در هنگام راه رفتن درد يا ناراحتى در قفسه سينه احساس مى كنيد، آيا متوقف مى شويد، سرعت تان را كم مى كنيد يا به همان سرعت به راه خود ادامه مى دهيد؟ آيا در صورت متوقف شدن يا كم شدن سرعت، آيا درد پس از كمتر از ۱۰ دقيقه برطرف مى شود، يا پس از ۱۰ دقيقه و بيشتر؟
معيارها براى آنژين پاسخ بله به اولين پرسش، توقف يا كم كردن سرعت به دومين پرسش، و كمتر از ۱۰ دقيقه به سومين پرسش است.
در بررسى دكتر اس. گراف-لورسن از موسسه بهداشت عمومى در اسلو و همكارانش ۱۶۶۱۶ مرد و ۱۶۲۵۶ زن در سنين بين ۴۰ تا ۴۹ سال را كه عارى از بيمارى قلبى بودند، در بين سال هاى ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ اين پرسشنامه را تكميل كردند.
۵ سال بعد بين سال هاى ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۳ هم اكثريت اين افراد پرسشنامه را پر كردند.

بررسى پژوهشگران دانشگاه علوم پزشكى تهران نشان مى دهد كه مصرف زعفران مى تواند به تخفيف عوارض قبل از عادت ماهانه زنان كمك كند.
زعفران كه گرانترين ادويه دنيا است، غير از مصارف آشپزى به طور سنتى براى دل درد، مشكلات هاضمه و حتى افسردگى مصرف مى شده است. آزمايشهاى بالينى اخير نشان داده است كه زعفران واقعا به درمان افسردگى ملايم كمك مى كند. گمان
مى رود علت عوارض پيش از قاعدگى، تغييرات در فعاليت سروتونين باشد و كارشناسان معتقدند كه زعفران روى ماده شيميايى سروتونين در مغز اثر مى گذارد. به همين دليل تيمى از پژوهشگران ايرانى تصميم گرفتند در مورد احتمال اثر زعفران در كاهش عوارض پيش از قاعدگى تحقيق كنند.
به گزارش رويترز از نيويورك، دكتر م. آقاحسينى و همكارانش در دانشگاه علوم پزشكى تهران از۵۰ زن كه بطور اتفاقى انتخاب شده بودند، خواستند كه در طول دو چرخه قاعدگى روزى دو كپسول بخورند.
اين افراد به دو گروه تقسيم شدند كه به گروه اول كپسولهاى حاوى زعفران و به گروه دوم دارونما داده شد اين زنان كه سنشان بين ۲۰ تا ۴۵ سال بود، دستكم شش ماه دچار عوارض قبل از قاعدگى همچون گرفتگى عضلات،پف كردگى، كج خلقى و خستگى شده بودند. در پايان دوره درمان ، سه چهارم زنانى كه كپسول زعفرانى خورده بودند گزارش دادند كه دستكم ۵۰ درصد از عوارض قبل از قاعدگى آنها كاسته شده است ، اما در ميان زنانى كه به آنان دارونما داده شده بود، فقط ۸ درصد از كاهش عوارض خبر دادند.
به گفته اين پژوهشگران، يافته هاى آنها نشان مى دهد كه زعفران مى تواند بر فعاليت سروتونين اثر گذارد و نه فقط علايم افسردگى بلكه عوارض قبل از قاعدگى را نيز تخفيف دهد.

مردان با احتمال بيشترى از زنان دچار مشكلات حافظه و ساير مهارت هاى فكركردن - علائم اوليه زوال عقل - مى شوند.
اين بررسى جديد كه در اجلاس سالانه آكادمى عصب شناسى آمريكا در شيكاگو نتايج آن منتشر شد، حوزه پژوهش در مورد سالمندى و حافظه را به زمينه اى ملموس، يعنى تفاوت هاى شناختى ميان مردان و زنان مى كشاند. فراموشى ناشى از پيرى طبيعى است مثلا ممكن است شما يادتان برود كه كليد ماشين تان يا كيف بغلى تان را كجا گذاشته ايد يا حتى ماشين تان را كجا پارك كرده ايد. اما پزشكان مى گويند هنگامى اين فراموشى به حد هشداردهنده
مى رسد كه فرد چيزهايى را كه به طور طبيعى و بر اساس روالى معمول به ياد مى آورد مثلا وعده هاى هفتگى اش را فراموش كند. اينها علائم عارضه اى هستند كه نارسايى شناختى خفيف ( MCI) ناميده مى شود و ممكن است به زوال عقل يا دمانس منجر شود.
افراد دچار نقصان شناختى خفيف با احتمال سه تا چهار برابر بيشتر از ديگران به بيمارى آلزايمر مبتلا مى شوند. آلزايمر كه شايع ترين شكل زوال عقل محسوب مى شود، يك عارضه عصب شناختى است كه توانايى فرد براى فكركردن، صحبت كردن، استدلال، به خاطر آوردن و در نهايت حركت كردن را مختل مى كند. يافته هاى اخير بر اساس بررسى است كه بر روى تقريبا ۲۰۰۰ نفر ار ساكنين شهر اولمستد كانتى در مينه سوتاى آمريكا كه بين ۷۰ تا ۸۹ سال داشته اند، انجام شده است. دكتر روزباد رابرتز از كلينيك مايو در روچستر مينه سوتا و همكارانش اين افراد از سال ۲۰۰۴ به بعد براى ۱۲ تا ۱۵ ماه دنبال كردند. در مجموع ۷۴ درصد از مشاركت كنندگان داراى كاركرد ذهنى طبيعى بودند حدود ۱۶ درصد دچار CI Mبودند و ۱۰ درصد زوال عقل كامل داشتند. مردان حدود يك و نيم برابر با احتمال بيشترى نسبت به زنان دچار نقصان شناختى خفيف مى شدند. شيوع اين عارضه از ۱۲ درصد در سنين ۷۰ تا ۷۴ به ۴۰ درصد در سنين ۸۰ تا ۸۹ مى رسيد. به گفته دكتر رابرتز اين تفاوت ميان مردان و زنان يافته اى غيرقابل انتظار بود. اين تفاوت حتى هنگامى كه وضعيت تحصيلى و تاهل مردان در نظر گرفته مى شد، باقى مى ماند.
رابرتز مى گويد: اين يافته ها بر خلاف بررسى هايى است كه نشان داده بودند زنان بيش از مردان و يا با نسبت مساوى دچار زوال عقل مى شوند، و اين امر بيانگر پيشرفت ديررس زوال عقل در مردان است. به عبارت ديگر زنان ممكن است با سرعتى بيشتر از مردان دچار زوال عقل شوند. بررسى مداوم افراد مورد آزمايش ممكن است اين معما را حل كند.
به گفته رابرتز براى اينكه معلوم شود اين يافته ها قطعى است، لازم است كه افراد مورد آزمايش در طول مدت بيشترى دنبال كنيم.