بتول باقرى فرد
فرهنگ كتابخوانى فرهنگى بسيار وسيع و گسترده بوده و شامل تمام ابعاد يك جامعه است. مناسبت ترين مجامع تجلى اين فرهنگ، مراكز علمى و آموزشى از جمله مدارس هستند.
از زمانى كه ارزش هاى اخلاقى و رفتارى كودكان و نوجوانان نهادينه مى شود و شخصيت آنان رو به تكيون پيش مى رود، برقرارى ارتباط ميان اين قشر با كتاب مى تواند آنان را از آسيب هاى اجتماعى مصون دارد.
نوجوان و جوانى كه به دنبال هويت گمشده خويش است، با جست وجو در كتاب ها، به سمت حقيقت روزنه اى مى يابد و روح تشنه اش به دنبال راهى براى دست يافتن به روزنه هاى روشن ترى كه از مطالعه به دست مى آورد، انگيزه بيشترى كسب مى كند تا عطش درونى خود را براى بيشتر و بهتر دانستن سيراب نمايد.
به راستى! وقتى مى توان با بسط فرهنگ كتابخوانى، به هزاران پرسش نسل جوان، پاسخى منطقى داد، در جايى كه مى توان آثار ارزنده اى به اين نسل پويا و تشنه دانش، معرفى نمود چرا مدارس ما از داشتن زنگ كتابخوانى محروم هستند؟ چرا دانش آموزان را اجبار به مطالعه دروس متفاوت مى نماييم در حالى كه از زنگ كتابخوانى در ميان ساعات مفيد درسى غافليم؟ آيا تلاش و برنامه ريزى جدى كه در جهت هرچه بهتر برگزار شدن ساعات هفتگى دروس دانش آموزى داشته ايم، در راستاى تشويق آنان براى مطالعه كتب سودمند هم به انجام رسيده است؟ و يا حداقل در طول سال تحصيلى چند كتاب در حوزه مطالعات غيردرسى به آنان معرفى نموده ايم؟!
هر ساله هزينه هاى بالايى در راستاى مجهز نمودن كتابخانه هاى مدارس صورت مى گيرد و روز به روز بر تعداد كتب آنها افزوده مى شود، بى آنكه دانش آموزان ترغيب شوند تا در پى جوابگويى به نياز درونى خود براى يافتن پرسش هاى بى پاسخ خود، انگيزه مطالعه پيدا كنند.
به راستى چندين سمينار و كنفرانس تشكيل شده است تا كارشناسان در اين زمينه به بحث و گفت وگو بپردازند، چه شيوه ها و روش هايى ارايه شده تا اين فرصتى را كه مى تواند در مدارس غنى و پر بار باشد و مانع بسيارى از آسيب ها گردد، هدر داده نشود؟!
حفظ بهداشت روان و پيشگيرى از بروز اختلالات روانى ـ عاطفى و رفتارى در ميان دانش آموزان مساله اى است كه همه دست اندركاران تعليم و تربيت بر اهميت آن متفقند و اگر در اين راستا ارزش كتاب و كتابخوانى را به درستى در مدارس ارج نهيم و همچون ديگر زنگ ها به آن جدى نظر كنيم و سعى در ايجاد برنامه ريزى دقيق تر و اصولى ترى را در برنامه هاى درسى مدارس داشته باشيم و با اختصاص بخشى از هزينه هاى مدارس، به امر ترغيب دانش آموزان به مطالعه كتب، در واقع سرمايه گران مايه اى را پس انداز كرده ايم كه در آينده نزديك شاهد بهره ورى آن خواهيم بود.

ترديدى نيست كه پيشرفت هاى چشمگير ايران در عرصه هاى علمى و فناورى، به ويژه دستيابى ايران به تكنولوژى پيشرفته غنى سازى اورانيوم، پرتاب ماهواره تبليغاتى و اكتشافى به فضا، توليد داروهاى ضدايدز و شيوه هاى نوين درمانى با استفاده از سلول هاى بنيادى و تولد اولين گوسفند شبيه سازى شده و ده ها و صدها نمونه ديگر در بخش هاى مختلف، خوشايند غرب نيست و امريكا نمى تواند پيشرفت هاى بزرگ دانشمندان جوان اين مرز و بوم را برتابد؛ از اين روى با راه اندازى و پديد آورى جنگ روانى و دميدن در بوق هاى تبليغاتى و با استفاده از اهرم فشار سياسى بر كشورهاى منطقه و سازمان انرژى اتمى و اعمال نفوذ در شوراى امنيت سازمان ملل متحد، مى كوشد از طرفى ايران را از حق مسلم خود محروم سازد و راه پيشرفت هاى علمى جوانان اين مرز و بوم را سد كند و انحصار فناورى غنى سازى اورانيوم و بسيارى دانش هاى ديگر را همچنان در انحصار خود و چند كشور معدود نگه دارد و كشور ما و همه كشورهاى ثروتمند اسلامى را همچنان وابسته و نيازمند خود قرار دهد و از اين رهگذر، استقلال، شرق و عزت امت اسلامى را خدشه دار سازد و از طرف ديگر با تبليغات زهرآگين، كشورهاى منطقه و به ويژه همسايگان ايران را نسبت به ايران بدبين كند و پيشرفت هاى ايران را براى آنان خطرى بزرگ قلمداد كند.
آتش فتنه و نفاق را بين قبيله ها؛ طايفه ها و دسته ها و گروه هاى گوناگون، روشن كند و همه را به جان هم بيندازد و خود در اين ميان آتش بيار معركه باشد، ولى به فضل الهى ملت بزرگ ايران به هوش است و با هدايت هاى خردمندانه رهبر انقلاب، اين گونه فتنه گرى ها نمى تواند پايه اتحاد ملى و انسجام اسلامى را سست كند.
در همين راستا، شماره ۱۹۲ و ۱۹۱ ماهنامه فرهنگى، اجتماعى، سياسى و هنرى پيام زن، به اتحاد ملى و انسجام اسلامى مى پردازد و مقاله ها و گفت وگوها و گزارش هايى را فراروى خوانندگان محترم قرار مى دهد.
در اين شماره مى خوانيم:
معجزه وفاق / جواد محدثى
راهكارهاى تحقق انسجام اسلامى / م.ص.م
اختلاف، اسارت، انسجام، آزادگى و …

مصلحت همچنان كه در رفتارهاى فردى انسان ها در گستره ماديات و معنويات مورد توجه قرار مى گيرد در نظام هاى سياسى و اجتماعى نيز از اهميت خاص و جايگاه ويژه اى برخوردار است. زيرا هر انسانى براساس علت غايى و انگيزه خاصى، به ظهور رفتار معينى اقدام مى كند و در انگيزه هاى خود، مصالح فردى، اجتماعى، خانوادگى و همچنين مادى و معنوى را مدنظر قرار مى دهد و وقتى كه با تزاحم مصلحت ها روبه رو مى شود، به مصلحتى كه از اهميت بيشترى برخوردار است، رو مى آورد و مصلحت كمتر را فداى آن مى سازد. اهميت مصلحت در نظام ولايى و حكومت دينى، مضاعف است. زيرا، حكومت اسلامى متضمن احكام ثابت و متغيير و مسوول حل بحران ثابتات دين و متغيرات زمان مقتضيات متحول است. پرسش ديگرى كه بر اهميت بحث مصلحت در دولت فقهى مى افزايد، مساله مطلقه بودن ولايت فقيه و حفظ مصالح عمومى است. به عبارت ديگر آن گاه كه ولايت مطلقه فقيه پذيرفته مى شود ولى فقيه از ناحيه معصوم منصوب گردد و داراى كليه شئون پيامبر(ص) و ائمه معصومين ( ع) در امور عمومى باشد و از طرف ديگر سنبل حاكميت ملى و حافظ مصالح عامه و منافع جامعه قرار گيرد، در اين صورت چگونه مى توان بر كرسى داورى نشست؟ و … گفتمان مصلحت و معناى آن در فقه مكتب تشيع، گفتمان مصلحت در فقه اهل سنت، تفاوت جدى دارد. اهل سنت، جريان دكترين مصلحت را در حوزه مالانص ضيمه ـ جايى كه در متون دينى مطلبى مستقيما متعرض نشده است - مجاز دانستند و از اين رو باب مصالح مرسله را در فقه گشودند و لكن فقهاى شيعه و از جمله امام خمينى (ره) عنصر مصلحت را به عنوان روشى براى رسيدن به هدفى روشى براى رسيدن به هدفى مهم تر در حكومت دارى، مورد استفاده قرار دادند و به مصالح استراتژى سياسى از آن بهره بردند و اين استفاده روشى نيز از ناحيه شارع مقدس همچون عناصر ديگرى چون اضطرار، عسر، حرج، تقيه، اهم و مهم، دفع افسر و فاسر و … تاييد گرديده است. امام، التزام به فقه جواهرى و تاسيس مجمع تشخيص مصلحت و بهره بردارى از عنصر مصلحت را قابل جمع دانست و از اين رهگذر سكولاريزاسيون و عرفى شدن فقه شيعه را طرد كرد.
براى اين كه مصلحت در نظام هاى غربى و سكولار، به معناى سودگرايى مادى است و در تحقق آن، عقل معيشتى و فرد جزيى نگر كافى است و اصل حيات دينى را منتفى مى سازد. ولى مصلحت در فقه شيعه، به معنى تامين اهداف شارع است و منافع دنيوى را نيز در راستاى آن در نظر مى گيرد. بدين ترتيب گفتمان مصلحت و دكترين مصلحت انديشى در فقه شيعه، به معنى ناديده گرفتن شريعت نيست و از اين لحاظ تنها مصلحت با شريعت تقابلى ندارد، بلكه مستلزم تحفظ ملاكات برتر احكام شرعى است. از طرف ديگر، از آنجايى كه ملاك حفظ نظام بشرى و پرهيز از اخلال يا مصلحت تسهيل و پرهيز از موجبات بروز تنگناى اجتماعى، سياسى و اقتصادى جامعه اسلامى برتر است، لذا عنصر مصلحت مورد توجه قرار مى گيرد. عرف و مصلحت، از ضرورت هاى زندگى اجتماعى و لازمه حيات انسانى و يكى از روش هاى اداره روابط حقوقى و حفظ تفاهم و سازش با ممنوعان است. حقوقى كه از روابط و معاملات مردم تهيه و مبتنى بر عرف و عادت و مصلحت عامه باشد، حقوق عرفى ناميده مى شود. برخى حقوق و قوانين عرفى را مقابل قوانين الهى و شرعى معرفى مى كنند. در حالى كه منابع اسلامى، عرف و مصلحت از جايگاه ويژه اى برخوردار است و با اهداف دينى و شرعى، ميان عرف در نظام حقوقى اسلام و ساير نظام هاى حقوقى، تفكيك ايجاد مى شود. بنابراين عنصر عرف و مصلحت، در نظام هاى گوناگون حقوقى از جايگاه ويژه اى برخوردار است.
اهل لغت، مصلحت را در مقابل مفسده و به معناى صلاح و شايستگى و سود و فايده اى دانسته اند كه در نتيجه انجام كارى نصيب انسان مى گردد. بر اين اساس مصلحت نظام نيز صلاح و فايده اى است كه عايد جامعه شود. يكى از ادله مهم شرعى اهل سنت در حوزه سياست و معاملات، مصالح مرسله است، براى تبيين اين عنصر اساسى، تعريف لغوى و اصطلاحى مصلحت، انواع مصالح، ديدگاه فقهاى اهل سنت، دلايل موافقان و مخالفان مصالح مرسله و مشروط مصالح مرسله، لازم است. در زبان عربى استصلاح نيز به معناى طلب اصلاح است. همانند استفسار كه به معناى طلب تفسير مى باشد و اما در اصطلاح فقها، مصالح مرسله عبارت است منفعتى كه منشا صدور حكم مى شود. البته در واقعه اى كه نص و اجماعى در آن نباشد و مقيد به اعتبار يا عدم اعتبار نگردد. اهل سنت، مصالح را از جهات گوناگون تقسيم كردند. از حيث اعتبار و عدم اعتبار، مصالح به معتبر و غيرمعتبر، مرسله تقسيم مى شود.
مصالحى كه شارع مقدس با دليل خاصى آنها را معتبر نام دارند و مصالحى كه دليل شرعى بر عدم اعتبار و حجتيت آنها يافت مى شود و به عبارت ديگر دليل بر حرمت رعايت آنها وجود دارد، مصالح غيرمعتبر ناميده مى شوند و مصالحى كه بر اعتبار يا عدم اعتبار آنها، دليلى وجود نداشته باشد و نص خاص نيز صادر نگردد مصالح مرسله نام دارند.
كتاب گفتمان مصلحت تاليف عبدالحسين خسروپناه، توسط انتشارات كانون انديشه جوان به قيمت ۱۷۰۰ تومان منتشر شده است.

در نظام هاى سياسى امروز جهان، شايد انتخابات، بهترين و رايج ترين ابزار مشاركت مردم در سرنوشت سياسى كشورشان باشد.
از همين رو كمتر روزى است كه اخبارى را از انتخابات در گوشه گوشه اين جهان پهناور نشنويم و نبينيم. در كشور ما نيز بحث انتخابات و مفهوم امروزى از زمان مشروطيت وارد عرضه سياسى گرديد و به خصوص پس از پيروزى انقلاب اسلامى ايران، مباحث مربوط به انتخابات، بسيار جدى تر و عميق تر گشت. از نظر كميت نيز از سال ۱۳۵۷ تا حال حاضر هر سال شاهد حداقل يك انتخابات در كشورمان بوده ايم.
انتخابات مجلس شوراى اسلامى نيز يكى از همين انتخابات است كه همواره مورد توجه قرار گرفته و مسبب طرح مباحثى از آن در حوزه هاى مختلف سياسى، حقوقى، اجتماعى و ... گشته است. انتخابات به مفهوم خاص خود ابزارى براى تجلى اراده مردم در سرنوشت كشور خود به وسيله انتخاب زمامداران و مانند رييس جمهورى يا نمايندگان مجلس مى باشد. در دنياى معاصر بهترين شيوه استقرار نظام سياسى و توزيع قدرت از طريق انتخابات صورت مى گيرد. در زمان هاى قديم انتخاب زمامداران منبعث از آراى مردم نبود، بلكه غالبا از طريق ارث يا قهر و غلبه، يا نصب از سوى زمامدار قبلى انتخاب مى شدند. با گسترش انديشه هاى دموكراسى و حق مردم در تعيين سرنوشت خود و با توجه به رنسانس و تحولات اجتماعى و سياسى و اقتصادى اروپا از قرن ۱۶ ميلادى به بعد، انتخابات به مفهوم امروزى خود مطرح شد. كتاب انتخابات نمايندگى مجلس، تاليف سيداحمد حبيب نژاد، توسط انتشارات كانون انديشه جوان منتشر شد.

آيا تاريخ هميشه توسط قدرت هاى حاكم نگاشته مى شود و آنچه به ما رسيده حكايت تاريخى از سوى قدرت هاست؟
چگونه يك جريان سياسى به وجود آمده و شكل مى گيرد و رشد مى يابد و چگونه عمل مى كند و سرانجام به سراشيبى زوال مى افتد؟
از آنجا كه جريان سياسى به عنوان يك پديده تاريخى ميان ملل مورد بحث قرار مى گيرد و از طرفى اين فرآيند در مقاطع مختلف حسب شرايط اجتماعى و سياسى داخلى و جهانى و ساير متغيرها و بحران بين المللى در شكل، مشى، سازمان و گونه هاى متنوع بروز و ظهور يافته و مى يابد. لذا جريان سياسى را مى توان به دوره ها و گونه هاى مشخصى تقسيم كرد كه در هر دوره، گونه اى از اين جريان با تحولات تاريخى و اجتماعى عصر خود و ساختار قدرت حاكم و شرايط سياسى جامعه رابطه تنگاتنگ و تعامل داشته است.
شماره سوم از فصلنامه فرهنگى ـ اجتماعى خط اول، به مباحث زير مى پردازد: مراكز و موسسات تاريخ نگارى معاصر / يعقوب توكلى
روشنفكر ايرانى و گفتمان توسعه سياسى در عصر قاجار‎/ دكتر حسن بشير
ابعاد و ماهيت انقلاب هاى رنگين / دكتر افشين زرگر

قيامت نزديك است، نزديك تر از چشم به ابرو!
خيلى نزديك است، باور كنيم
آيا هيچ باورمان مى آيد كه شايد تا چند لحظه ديگر زنده نباشيم؟ چيزى كه براى عده اى حتمى است، خود ما هم مشاهده كرده ايم و مى كنيم، همه اينها براى باورماست، چه بسا فردا هم ما مرده اى باشيم كه بر صفحه يقين ديگران حك بشويم!
تازه آن وقت به خود بياييم و فرياد بزنيم: خدايا! مرا به دنيا بازگردان، تا انسان صالح و مفيدى باشم! و جواب بشنويم: هرگز!
اين صحنه، حقيقتى است كه واقع خواهد شد، همان طور كه قيامت برپا خواهد شد. قيامت نيز مانند مرگ، در يك لحظه تحقق مى يابد، بلكه زودتر از يك لحظه؛ از يك چشم به هم زدن نيز كمتر، خيلى خيلى زود!
چه بسا در آينده اى نزديك، زمين زير و رو مى شود؛ درياها بخشكد، كوه ها از هم بپاشد، خورشيد بى فروغ شود و قيامت تحقق بيابد.
آيا آماده مسافرت هستيم؟ اگر آرى، پس كوله بار خود را آماده كنيم؟ توشه سفر برگيريم؛ حساب ها را تسويه كنيم كه مرگ نزديك است و پس از مرگ نيز، قيامت حتمى است؛ جايى كه انسان هاى خوب، از بدان جدا مى شوند و هر گروهى در گرو اعمال خويش است. عده اى در بهشت برين، جام شادمانى برمى گيرند و تعدادى نيز درد و عذاب دوزخ براى هميشه معذبند.
اكنون با هم به تماشاى صحنه هايى از قيامت مى رويم تا بيشتر باورمان شود كه آخرت كجا است و چه ماجراهايى دارد.
آفتاب، روشنايى اش را از دست داده است؛ ستارگان از هم پاشيده اند؛ كوه ها فرو ريخته اند و درياها شعله ور شده اند.
مادران شيرده از وحشت بچه هاى خود را رها كرده و پا به فرار گذاشته اند … و در آن ميان عده اى با صورت هاى مختلف، راهى صحراى محشرند تا در آن وادى جمع شوند و نتيجه اعمال خوب و بد خويش را ببينند.
گروهى به صورت مورچه درآمده اند و گروهى به صورت ميمون و گروهى به صورت عقرب، گروهى به صورت مارند و گروهى به صورت پلنگ و گروهى با لب هاى كلفت ـ مثل لب هاى شترـ كه گوشت هاى بدن خود را قيچى مى كنند و در دهان خويش مى گذارند و گروهى با شكم هاى پر از آتش.
و در آن ميان، عده اى نيز با صورت هاى نورانى و در حالى كه لباس هايى از حرير بر تن دارند به سوى بهشت حركت مى كنند و در جايگاه ابدى خويش با همسرانشان، زندگى شيرينى را آغاز مى كنند.
… پرهيزكاران كه هم اكنون با حورالعين در اين سراى جاويد به سر مى برند، هرچه را كه بخواهند برايشان حاضر مى شود، انواع و اقسام غذاهاى لذيذ برايشان مهياست و آنها براى هميشه در اين مكان مقدس به سر خواهند برد و اين پاداش عمل صالحى است كه آنها به دستور خداوند و براى او انجام دادند.
پس، خوشا به احوال آنان كه حقيقت را برگزيدند و امروز وارد بهشت برين شدند. و بدا به احوال كسانى كه دنبال باطل رفتند و كافر شدند و امروز هيچ راه نجاتى پيش رو ندارند.
كتاب قيامت نزديك است نوشته على شيرازى توسط موسسه بوستان كتاب با قيمت ۱۰۰۰ تومان در دسترس علاقه مندان است.

نام كتاب: مواجيد عرفانى
نويسنده: حسين روحانى نژاد
ناشر: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامى
پس از پيروزى انقلاب اسلامى ايران به رهبرى مرجع بزرگ و مقتدر شيعه، فقيه، اصولى، حكيم و عارف واصل حضرت امام خمينى (ره) چرخشى تاريخى به سوى معنويت و عرفان اسلامى در ايران و حتى جهان پديد آمد.
امام (ره) كه در حكمت متعاليه و عرفان نظرى و عملى، استاد مسلم و صاحب آثار بى نظيرى چون رساله مصباح الهدايه الى الخلافه و الولاية و … بود و از محضر مشايخ بزرگ عرفان نظرى و علمى چون آيت الله الحق، فقيه و عارف واصل، حاج شيخ محمدعلى شاه آبادى (قدس سره) بهره گرفته بود، تحول و انقلابى عظيم نه تنها در ساختار سياسى ايران بلكه در ساختار فكرى و روحى مردم ايران به ويژه نسل جوان پديد آورد و اسلام ناب محمدى (ص) و حكمت و عرفان اسلامى را از غربت به در آورد گل خوشبوى عرفان در گلزار معانى و حقايق دوباره باليد.
هر چند كسانى از بوى روحانى و نفحه ربوبى اين گل ـ مانند شخص مبتلا به زكام كه از عطر گل فرار مى نمايد ـ مشمئز گرديدند؛ اما اهل ذوق و معرفت به وجد آمدند.
البته در اين فرصت تاريخى، كسانى هم كه كالاى عرفانى ناسره داشتند، به عرصه آمدند و عرفان هاى سكولار و صوفيانه را عرضه كردند و تشنگان معارف عرفانى را به سوى سراب فرا خواندند. از اين رو گروه اخلاق و عرفان پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامى براى پاسخگويى به اين عطش عرفانى، طرح هايى ـ از جمله طرح مواجيد عرفانى ـ را به تصويب رساند و در دستور كار خود قرار داد. اين اثر در نه فصل، سازماندهى شده است.
در فصل اول از تبارشناسى مواجيد و اينكه آيا از تبار وجد است يا موجود و نيز از چيستى وجود مفاهيم وابسته چون تواجد و وجود و نيز اقسام وجد و تواجد و اصناف واجدان و متواجدان و ويژگى هاى اصحاب وجد و آثار و پيامدهاى وجد و منشا و خاستگاه وجد و منشا تواجد و آسيب شناسى و ارزيابى وجد و نيز از حالات سه گانه سكر و دلال و فنا سخن به ميان آمده است.
و در فصل دوم از اين مباحث گفت وگو شده و نقد و بررسى به عمل آمده است. چيستى سماع، گستره سماع، مجلس سماع، آثار سماع، فلسفه پيدايش سماع و …
مباحى كه در فصل سوم آمده است، عبارت است از: كشف و شهود، اقسام و انواع و مراتب كشف، شرايط صعود به قله كشف و شهود، اهميت شناخت خواطر و تميز خواطر شيطانى از رحمانى.
در فصل چهارم، از تجربه دينى و عرفانى سخن به ميان آمده و اين مباحث در آن مطرح گرديده است: در آمدى بر تجربه دينى، جايگاه تجربه گرايى دينى در اين پژوهش و ….
در فصل پنجم از عرفان و برهان، بحث به ميان آمده و مباحثى نيز در آن مطرح شده است. محور بحث در فصل ششم، شطحيات عرفانى است و از ديدگاه هاى مختلف كسانى چون سراج طوس، شمس الدين محمد لاهيجى و … است.
فصل هفتم به گفت وگو درباره دو عرفان و ميزان اختصاص يافته و در آن، از اين مطالب گفت وگو شده است: تعريف ميزان، نيازمندى كشف و شهود عرفانى و ….
فصل هشتم در مورد عرفان و ميزان از ديدگاه برخى از متفكران غربى گفت وگو مى كند.
در فصل نهم از عرفان و زبان صحبت شده است و مباحثى از قبيل زبان دين؛ ماهيت نمادين زبان دين از ديدگاه پل تيليش؛ نظريه تجسد، زبان عرفان و نظريه هاى گوناگون و از جمله نظريه برخى از عرفان پژوهان و عارفان مسلمان را مورد بحث و بررسى قرار داده است.

انسان ها از روزگار گذشته براى آموزش درس هاى زندگى به نسل نوخاسته از داستان هاى واقعى و خيالى سود جسته اند. آنان كوشيده اند با بهره گيرى از شيرينى و جذابيت  داستان و اسطوره، مفاهيم اخلاقى و تجربه هاى گذشتگان را به آيندگان منتقل كنند. ادبيات داستانى پيوسته كارايى و جذابيت خود را حفظ كرده است و در جهان معاصر نيز كتاب هاى داستانى بيش از هر كتاب ديگرى چاپ و منتشر مى شوند. همچنين بهره گيرى از داستان براى اهداف مقدس ديگر مانند شكوفا كردن استعدادها، ايجاد روح علمى و خلاقيت ذهن، كمك به سوادآموزى و آموزش زبان در جهان رواج دارد. كتاب پادشاه و سه پسرش از مجموعه داستان هاى آموزنده به ترجمه و نگارش فاطمه توفيقى توسط موسسه بوستان كتاب با قيمت ۵۲۰ تومان در دسترس علاقه مندان قرار دارد.

كتاب: ميرزا جواد آ قاملكى‎/ مردى از ملكوت
نويسنده: احمد لقمانى
ناشر: موسسه بوستان كتاب
روزهاى حيات انسان، ايام هجرت او از باغ ملكوت است. پروردگار بزرگ چنين تدبير كرده است كه آدمى در سايه رهنمون هاى انبياى الهى و اولياى حق، دوره تربيتى كلاس زندگانى را در مدرسه آفرينش طى كرده، به ابديت رجعت كند و در ديار قرب، قرار گيرد.
در اين ميان، چهره هايى تابناك كلاس زندگى را با بهترين امتياز پشت سر گذاشته، با دستيابى به قله قدسى مقام آدميت را كسب كرده اند. عارف فرزانه و عالم وارسته حاج ميرزا جواد آقاملكى تبريزى از جمله انسان هاى هوشمندى بود كه سرمايه عمر خويش را با خداى خود سودا كرد. روزهاى زندگى اش را با تحصيل، تدريس و تهذيب خود و ديگران گذراند و سرانجام با نفس مسيحايى خويش روح الله پروريد و در چلچراغ هدايت و رستگارى در شبستان حوزه آويخت.