وحيد رسولى
در جديدترين رده بندى ماهانه كشتى گيران برتر آزاد كار جهان، فقط يك ورزشكار ايرانى است كه به جمع ۵ نفر اول وزن تخصصى خود راه يافته و سايرين از اين نعمت بى نصيب مانده اند. آن تك كشتى گير پيشرو، فردين معصومى سنگين وزن قدرتمند، سختكوش و كم ادعاى ما است كه در وزن خود (۱۲۰+كيلو) نه فقط به جمع ۵ نفر اول وارد شده، بلكه به رده دوم ارتقا يافته است.
اين توفيق محصول قهرمانى او در جام بين المللى ياشاردوغوى تركيه و رقابت هاى قهرمانى آسيا در ماه گذشته و امتيازاتى است كه از اين طريق نصيب وى شده و به حساب اش اضافه گشته است. در اين جداول ماهانه كسب مدال هاى طلاى جهان و المپيك به تنهايى شرط نيست و فقط با اين سلاح نبايد اميد به صدرنشينى در اين فهرست داشت و مجموعه امتيازات سال و كارهايى كه يك كشتى گير در تورنمنت هاى مختلف صورت مى دهد، مبنا قرار داده مى شود و اين چنين است كه معصومى به يمن حضور تقريبا پيوسته و گاه موفق اش در صحنه هاى بين المللى تا رده دوم وزن تخصصى اش پيش تاخته و فقط بلال ماخوف پديده كشتى روسيه از او پيشى جسته و در صدر فهرست نشسته است.
نوسان ها
برخى نام هايى كه زير دست معصومى قرار گرفته اند، هر يك از افراد صاحب قدرت و داراى پيشينه اى موفق در وزن آخر كشتى بوده اند و مدال هاى جهانى و اروپايى را به يادگار دارند، اما مجموعه امتيازات معصومى وى را فعلا بالاتر از آن ها نشانده است. از اين دست كشتى گيران مى توان به تامى رولندز امريكايى، فاتح چاكر اوغلو تركيه اى، مريد موتاليموف قزاقستانى و فراتر از آن ها الكسيس رو دريگز كوبايى، ديويد موسول بز ورزشكار روس تبار تيم اسلواكى و آرتور تايمازوف ازبكستانى اشاره كرد. هر يك از اين نفرات مى توانند «پاى» جدى تصاحب مدال هاى المپيك در پكن باشند و اين كه معصومى بر پايه امتيازات و جداول و دستاوردهاى سال بالاتر از آن ها نشسته، به اين معنا نيست كه او لزوما در المپيك نيز بالاتر از آن ها قرار مى گيرد، اما اين مفهوم را مى دهد كه راه براى معصومى بسته نيست و اگر نترسد و بدرخشد، مى تواند به كسب مدال المپيكى نيز خوشبين باشد. افرادى كه نام شان آمد، جملگى در سال هاى اخير نوسان هايى در كار خويش داشته اند و فقط تايمازوف ازبك بوده كه اين تغييرات را در كارش به حداقل رسانده است و اگر شكست او را در مسابقات جهانى ۲۰۰۷ كه باعث شد مدال طلا به دستش نرسد و از سكوهاى اول و دوم فاصله بگيرد، از ذهن دور سازيم در سال هاى ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ بيشترين ثبات در كار وى رويت شده بود و لقب سنگين وزن برتر ورزش كشتى در ۵ سال اخير شايسته اوست.
اميدهايى تازه
با اين وجود باخت وى در باكو او را از موقعيت و جايگاه دست نيافتنى اش خارج كرد و اميدهايى تازه را به تعقيب كنندگان وى بخشيد. يكى از دنباله روهاى او معصومى است كه از قضا در دو سال گذشته دو بار با تايما زوف كشتى گرفته و اولى را با فاصله اى زياد به حريف ازبك خود واگذار كرده اما در دومى با فاصله اى كمتر تن به چنان نتيجه اى داده است. همان نتيجه دوم، لابد معصومى را به اين باور رسانده است كه با سختكوشى و ادامه تمريناتش مى تواند در پكن نيز از پاهاى قهرمانى باشد و يا اگر دستش به طلا نمى رسد، از دايره قدرت و از جمع مدعيان اصلى نيز چندان دور نباشد.
قدرت نمايى او به حدى بوده كه عليرضا رضايى ديگر سنگين وزن پرقدرت سال هاى اخير كشتى ما و دارنده مدال نقره المپيك آتن از خير ادامه كشتى گذشته و اعلام بازنشستگى كرده و هرچند مصدوميت مزمن از جانب خود وى دليل اصلى اين امر عنوان شده است، اما اگر معصومى اين گونه جولان نمى داد، حتى يك رضايى مصدوم نيز دليلى براى ترك عاجل تشك نمى داشت و برعكس مى  ماند و تا سرحد امكان به راه خود ادامه مى داد.
كوششى بزرگ
با اين حال بحث المپيك و حضور و قدرت نمايى در آن چيز ديگرى است و معصومى در فاصله كمتر از ۳ ماه تا شروع آن مبارزات بايد با تمريناتى فوق معمول خود را مهياى اين رقابت ها و رويارويى با كسانى كندكه وقتى به پكن مى آيند، بسيار آماده تر و پرطمطراق تر از جداول صرف و فهرست هايى از اين قبيل خواهند بود و براى پشت سر نهادن مجددشان بايد كوششى بزرگ را به كار گرفت. آيا معصومى بدون قبول نااميدى و با تلاشى بزرگ به سمت اين هدف نخواهد رفت؟

شيوا نوروزى
نهايت آرزوى يك مربى فوتبال باشگاهى، قهرمانى در ليگ است. اگرچه امروزه برترين تيم هاى جهان تنها به كسب يك قهرمانى بسنده نمى كنند و در اصل هواداران و سران باشگاه  به يك جام قانع نيستند. البته اين زياده خواهى باشگاه ها را مى توان به بالارفتن انتظارات كارشناسان و من جمله هواداران مربوط دانست. در هفته اى كه گذشت شاهد دو قهرمانى زودهنگام در ليگ هاى معتبر اروپايى بوديم كه بايرين مونيخ و رئال مادريد بارديگر توانستند عناوين قهرمانى ليگ آلمان و اسپانيا را از آن خود كنند و چند هفته اى پيش از پايان ليگ قهرمانى خود را مسجل كنند.
در اين ميان قهرمانى باوارايى ها شور و شوق خاصى در اين باشگاه به وجود آورد چرا كه بايرن مونيخ بيست و يكمين قهرمانى را تجربه مى كرد آن هم در ۳ هفته مانده به پايان بوندس ليگا.
از طرفى آن ها مى بايست روز شنبه جشن قهرمانى به راه بياندازند ،اما پيروزى وردربرمن بر انرژى كوتبوس شادى آن ها را يك روز به تاخير انداخت. برمن ها كه تا آخرين لحظه نيز نااميدى به خود راه ندادند و بار ديگر با ۲ گل زده به انرژى كوتبوس داعيه قهرمانى سردادند اما بايرن تيمى نيست كه به اين راحتى ها زحمات يك فصل كادر فنى، بازيكنان و سران باشگاه را هدر دهد، علاوه بر اين كه اختلاف ۹ امتيازى بين اين دو تيم كماكان باقى بود. به گفته كارل هاينز رومنيگه تنها يك معجزه مى توانست قهرمانى بايرن را به مخاطره بياندازد. تبعات جبران ناپذيرى داشت اگر جام را بالاى سرنمى برديم.
اما شرايط خاصى پيش از برگزارى مسابقه با وولفسبورگ در بايرن حاكم بود. طعم تلخ شكست از زنيت سنت پترزبورگ و به موجب آن حذف از جام يوفا همچنان كام هيتسفيلد را تلخ نگه داشته بود تا جايى كه نمايش ضعيفى از شاگردان اين تيم شاهد بوديم به طورى كه انتقاد اكثر كارشناسان را به همراه داشت و به نتيجه صفر-صفر رضايت دادند. اما تنها چيزى كه براى باوريايى ها ارزشمند بود كسب يك امتياز و به دنبال آن مسجل شدن قهرمانى.
رياضيدان خوشحال از قهرمانى
به رغم كسب نتيجه مايوس كننده صفر-صفر برابر وولفسبورگ، تك امتياز اين ديدار زمينه حتمى شدن قهرمانى را براى بايرن فراهم كرد. اوتمار هيتسفيلد سرمربى بايرن به شدت از كسب افتخارى ديگر با اين تيم شادمان است. وضعيت خوبى است ،وقتى كه ديگر مى توانى با خيالى آسوده به ادامه رقابت ها بيانديشى بدون آن كه دغدغه اى داشته باشى. فصل ويژه اى بر ما گذشت فشارهاى زيادى روى من و بازيكنانم بود اما همه چيز درست از آب درآمد.
به اين نكته توجه داشته باشيد كه من هم كار دشوارى داشتم چرا كه بعضى از شاگردانم به هيچ وجه چيزى از زبان آلمانى نمى دانستند و اين كار را بسيار دشوار كرده بود.
با اين وجود خود رياضيدان هم پذيرفت كه شاگردانش نتوانستند انتظارات را در بازى با وولفسبورگ را برآورده كنند: نااميد كننده بازى كرديم اما اين دليل نمى شد كه قابليت هاى تيم را زير سوال ببريد.
ما تمام فصل شايستگى اين قهرمانى را داشتيم. در ضمن ما چند بازيكن كليديمان را نيز در اختيار نداشتيم.
هيتسفيلد همچنان از شكست تلخ در روسيه حرف مى زند شكستى كه دست بايرن را از فينال يوفا كوتاه كرد: «بازى با زنيت را هرگز از ياد نخواهم برد چرا كه تلخ ترين شكست دوران مربيگرى ام بود. ما تيم خوبى در اروپا هستيم و نمى دانم چرا در روسيه چنين اشتباهى از ما سرزد. اكثر بازيكنانم وظايف ديگر به غير از عضويت در بايرن دارند و منظور از وظيفه در خدمت تيم ملى است به علاوه ما در ۳ جام حضور فعال داشتيم.
جام حذفى آلمان را كه با اقتدار به خانه آورديم، بوندس ليگا را نيز با قهرمانى به پايان برديم و اگر مى توانستيم قهرمانى جام يوفا را نيز به آن بيافزاييم به نهايت موفقيت مى رسيديم.
با اين شرايط ديگر نگرانى براى هيتسفيلد باقى نمى ماند و او مى تواند با خيالى آسوده تيم محبوبش را به دست ديگر مربى آلمانى بسپارد و رهسپار سوئيس شود تا هدايت تيم ملى آن كشور را به عهده بگيرد. اما به هر حال رياضيدان دوست نداشت به اين راحتى جايگزينى براى او پيدا شود اما سران بايرن هم به خوبى آگاه اند كه تيمى چون بايرن نمى تواند بدون سكان دار باقى بماند.
يورگن كلينزمن كه چند سالى را در امريكا سپرى كرده است در پايان فصل به باواريا مى آيد تا شانس مربيگرى اش را در بهترين و محبوب ترين باشگاه آلمانى امتحان كند. وى قطعا كار سختى در پيش دارد چرا كه راضى نگه داشتن هواداران اين تيم بسيار مشكل است، كارى كه هيتسفيلد تا اندازه اى در انجام آن موفق بود.

اين كه صبا باترى را به كلى خارج از جمع كانديداهاى قهرمانى ليگ برتر فوتبال ايران تصور كنيم، تفكر كاملى نيست، به خصوص كه اين تيم در روزهاى اندك باقى مانده از پيكارها هم با سپاهان بازى دارد و هم با پرسپوليس، اما اگر شرايط به گونه اى تحقق يابد كه انتظار آن مى رود، سپاهان و پرسپوليس با اندكى شانس بيشتر نسبت به تيم يحيى گل محمدى به سوى قهرمانى پيش مى تازند و احتمالا يكى از آنها در پايان در صدر خواهد نشست و شايد صبا بر سكويى بالاتر از سومى ننشيند.
در همين راستا است كه مسابقات هر دو تيم فوق در هفته سى و دوم اين رقابت ها در روز يكشنبه اهميتى بسيار بيشتر مى يابد، به خصوص كه سپاهان ميزبان صباباترى است و اگر صبا مى خواهد قهرمان شود و عقب ماندگى خود نسبت به رقيب زردپوش اصفهانى و همچنين قرمزهاى تهرانى را جبران كند، چاره اى جز فتح اين ديدار ندارد و چنانچه تيم ژوروان ويه را چيزى خلاف اين مى خواهد و مايل نيست كه پرسپوليس به او برسد، بايد مردان گل محمدى را از پاى درآورد و هيچ لغزش و شكى را هم در اين خصوص به خود راه ندهد.
باخت احتمالى صبا به معناى پايان اميدهاى قهرمانى اين تيم خواهد بود و به همان ميزان ياران عمادرضا و هادى عقيلى را تا اطلاع ثانوى از دسترس شاگردان افشين قطبى دور نگه خواهد داشت يك مساوى(و البته باخت سپاهان) چيزى است كه پرسپوليس بيشتر مى خواهد زيرا اگر چنين نتايجى به دست آيد، آن گاه ياران كريم باقرى مى توانند با غلبه بر برق شيراز به سپاهان برسند و دو هفته بعدى را داغتر و آن را نيز به سود خود سازند.
ضربه اى كلان؟
هر اتفاقى در دو هفته بعدى نيز متصور خواهد بود، زيرا پرسپوليس معتقد است هر ميزان عقب افتادگى احتمالى اش را مى تواند در هفته آخر و در مصاف رودر رو با سپاهان در ورزشگاه آزادى بى اثر و جبران كند.
اما خلاف آن نيز مى تواند متصور و ممكن باشد، زيرا همبازيان نصرتى و حيدرى در هفته ماقبل آخر با صبا بازى دارند و اگر آن مسابقه را واگذار كنند، نه تنها ضربه اى كلان در آستانه ديدار با سپاهان خواهند خورد بلكه اميدهاى صبا را نيز بيشتر خواهد كرد.
در چنان هفته اى سپاهان ميزبان تيم اواخر جدولى صنعت نفت است و فتح آن ديدار و ناكامى احتمالى قرمزها در برابر ياران فريدون فضلى مى تواند بهترين واقعه براى آنان باشد و شايد چنان وقايعى باعث شود سپاهان از تيررس پرسپوليس خارج و بازى هفته آخر بين دو مدعى نخست بى تاثير و كمرنگ شود.با اين حال، اين ها فقط احتمالات پرشمارى است كه در بالاى جدول مى توان مطرح كرد و وقوع آنها را به انتظار نشست و تحقق هريك، شرايطى به كلى متفاوت را ايجاد خواهد كرد. وقتى در فاصله ۳ هفته به پايان ليگ، هر ۳ صدرنشين با هم بازى دارند، چطور مى توان به پيش بينى پرداخت و در حالى كه ابتدا سپاهان با صبا، سپس پرسپوليس با صبا و در نهايت قرمزها با سپاهان مسابقه دارند، چگونه مى توان نتيجه نهايى را پيش بينى و در مورد آن حكم صادر كرد؟
قسمتى از جواب ها
بخشى از ابهامات در هفته سى و دوم و روز يكشنبه اى كه فرارو داريم(۲۲ ارديبهشت) جواب گفته خواهد شد. صبا باترى بعد از مسابقه اى كه دوشنبه گذشته(۱۶ ارديبهشت) با صنعت نفت در صباشهر داشت، در حالى روبه روى همبازيان محسن بنگر خواهد ايستاد كه سپاهان در هر ديدار آخرش بيشتر از يك امتياز نياندوخته است. اين تيم بعد از شكست ۰-۱ در برابر سايپا بهترين فرصت را داشت كه از برق شيراز ۳ امتياز بگيرد و جبران مافات كند اما برترى ۱-۳ خود را با دو گلى كه از ستار زارع بازيكن مطرح تيم محمود ياورى خورد، با تساوى ۳-۳ معاوضه كرد و آه از نهاد هوادارانش برخاست.
همان تيم شيرازى مى تواند به رغم ميهمان بودن در تهران براى پرسپوليس توليد دردسر كند و با بازى متنوع و پيگيرانه اش و عبور از شيارهاى پرتعداد دفاعى حريف به گلزنى نايل آيد. مشكل ديگر پرسپوليس به زغم بخشش چند باره خاطيان انضباطى اش مصدوميت و از صحنه خارج شدن نفراتى مانند عباس آقايى است و در شرايطى كه گزينه هاى فنى پرسپوليس پيوسته كمتر شده اند، اين تيم مجبور شده با برخى جابه جايى ها در تركيب خود به جبران مافات بپردازد و گسيل ولو موقتى حسين كعبى به بال چپ در نيمه دوم بازى هفته سى و يكم با سايپا، قرار دادن بهادر عبدى با وجود تمام ريز نقش  بودنش در همان پست در نيمه اول، فرستادن سپهر حيدرى به دفاع راست در يكى دو ماه گذشته، قرار دادن باقرى ها در دفاع وسط و به كارگيرى گاه به گاه مسعود زارعى در پست مدافع راست نفوذى از مواردى بوده كه قطبى و دستيارانش براى جبران غيبت مهره هايى مانند نيكبخت و شيث رضايى در هفته هاى اخير صورت داده اند و اگر نتيجه دو بازى آخر را مبنا بگذاريم(پيروزى قاطع بر شيرين فراز و برد دشوار در برابر سايپا) به لحاظ كسب نتيجه جواب داده است.
از حالا
پرسپوليس با بازگشت نيكبخت به تركيب اين تيم دليلى براى ادامه دادن برخى از تغييرات فوق نخواهد داشت.
اما نه برق حريفى دست و پا بسته است و نه از حالا مى توان به نتايج دو ديدار بعدى آنان در برابر صبا و سپاهان اطمينان داشت و تيم اصفهانى نيز ابتدا بايد مسابقه خود با صبا را تجربه و تمام كند و سپس ببيند كجا ايستاده است و چه وضعى دارد و آن گاه براساس آن اقدام كند.
همين نكته و جدى و خطير بودن هر يك از مسابقات باقى مانده است كه به ليگ جذابيت و حرارت- ولو نه چندان عميق و تقريبا كاذبى مى بخشد.