م. منادا
اما اگر بخواهيم درباره ساخته جديد كارگردان
«كلاغ پر» سخن بگوييم مى توان گفت كه اين فيلم از هر دو منظر اصلى نقد پردازى يعنى فيلم نامه و كارگردانى دچار مشكل است. در واقع همين امر باعث شده تا اكثر منتقدين از اين فيلم به عنوان بسته اى براى سرگرم شدن البته همراه با حضور بازيگران معروف ياد كنند. شايد داستان اصلى فيلم چند خط كوتاه باشد كه حواشى بسيارى به دور آن حلقه زده شده است.فيلم «زن بارگى» شخصيتى را نشان مى دهد كه علاوه بر نگاه كه به زيبايى زن ها دارد به ثروت آنها نيز مى انديشد و به قول امين حيايى تنها مشكل او اين است كه: «رمانتيك بودن- احساساتى بودن- پولدار بودن- زيبا بودن- خونه دار بودن- ماشين دار بودن و ...» در يك زن جمع نمى شود. در واقع شاه حسينى قصد دارد تا با نشان دادن چنين شخصيتى در قالب طنز (؟!) او را محاكمه كند.اما مشكل اصلى اين است كه از صحنه هاى مختلف فيلم چنين استنباط مى شود كه او زندگى زناشويى و حريم بين زن و شوهر را به مسخره گرفته است.البته نكته تاسف آميزى كه وى در اين فيلم به آن پرداخته است تلاش بر شرعى نبودن روابط بين شخصيت هاست!اما شوخى هاى موجود در فيلم همان طور كه قبلا هم اشاره شد بيشتر به مسخره كردن اصولى از رابطه زناشويى مى پردازد.زنى كه در غياب خود متوجه حضور يكى از بهترين دوستانش در خلوت همسرش مى شود و پس از ازدواج غيابى آنها اطلاع پيدا مى كند مطمئنا بسيار متفاوت با آنچه مهتاب كرامتى در اين فيلم انجام داد، برخورد خواهد كرد.اما وى در اولين صحنه بعد از اطلاع خود از موضوع سعى بر آن دارد تا با نوع گريه كردنش خنده دارترين قسمت از بازى خود را نمايش دهد.روند اين شوخى ها كه برخلاف ديگر فيلم ها بيشتر در متن داستان است تا حاشيه تا جايى ادامه پيدا مى كند كه بيشتر گزنده و توهين آميز و تلخ مى شود تا خنده دار. به طورى كه برخى از اين شوخى ها لحظه اى مخاطب را از شرم بر روى صندلى سينما جا به جا مى كند.داستان فيلم روندى را دنبال مى كند كه خواه و ناخواه توهين به زنان را در پيش گرفته است.اما نحوه كارگردانى شهرام شاه حسينى نيز به شدت مورد انتقاد قرار دارد. بازى گرفتن از انبوهى از بازيگران سينماى تجارى مى تواند فيلمى مطلوب صرفا از نظر كيفى را بسازد كه البته اين اتفاق نيفتاده و به نظر برخى منتقدين حتى نيمى از پتانسيل بازيگرى اين بازيگران مورد استفاده قرار نگرفته است. و همين امر باعث شده تا اين فيلم، فيلمى تنها با نگاه به گيشه لقب بگيرد. البته حضور بازيگران در اين فيلم نيز در نوع خود جالب و شايد قابل تفكر است. محمدرضا شريفى نيا كه پيش از اين لقب مرد ازدواج هاى متعدد را در سينما به خود اختصاص داده بود در اين فيلم تنها به عنوان يك شاهد با نگاهى عاقل اندر سفيه بر رفتار امين حيايى ظاهر شده است. گويى شريفى نيا در روزهاى بازنشستگى خود از اين نوع كاراكتر به سر مى برد. حتى با حذف برخى از ديالوگ هاى وى مانند صحنه اى كه با ديدن كريمى مى گويد: فكر كنم با من كار دارد. تلاش شده تا او كاملا از نقش هاى قبلى اش بيرون كشيده شود.
امين حيايى نيز حضورى متفاوت را در اين فيلم ارائه مى دهد و البته نشان مى دهد كه تبحر شريفى نيا را در ايفاى اين گونه نقش ها ندارد.و اما در مورد زنان در اين فيلم يك مطلب قابل اشاره است.
مطلب اول نوع نگاه فيلم به زنان است. آنچه از «كلاغ پر» و «زن ها فرشته  اند» استنباط مى شود اين است كه نگاه شاه حسينى به زن نگاهى نادرست و توهين آميز است.اصولا زنان در اين فيلم از هيچ احترامى برخوردار نيستند. مهتاب كرامتى در ابتداى فيلم چهره زنى احمق را به تصوير مى كشد مثلا عاشقانه (در اصل همان احمقانه) همسر خود را دوست مى دارد. يا حتى نقش كوتاه و زودگذرى ليلا اوتادى كافى است كه توهين قابل توجهى را متوجه زنان شاغل سازد. از نقش حاشيه اى لادن طباطبايى كه عبور كنيم به نيكى كريمى خواهيم رسيد. حضور كريمى واقعا حضورى تعجب برانگيز و البته تاسف برانگيز است. سوال اين جاست كه كارگردان چطور به خود اين اجازه را مى دهد تا اين گونه حرمت نگاه مخاطب را زير پا گذاشته و با نشان دادن نماهاى نزديك از عروسكى كه به مدد گريم ساخته است تصاويرى به خورد مخاطب دهد.در واقع يكى از بزرگترين نقدهاى اين نوشتار بر فيلم زنها فرشته اند اين است كه كارگردان با استفاده از بازيگران خوش چهره اى چون كرامتى و كريمى و به مدد گريم سنگينى كه مورد استفاده قرار داده شده بود اجراى نقش زنان جوانى را انتظار داشت كه اين موضوع علاوه بر لطمه زدن بر شخصيت بازيگرى خود بازيگران به ديگر زنان جامعه نيز تشرى زهردار وارد مى سازد.اصلا حضور مهتاب كرامتى و لادن طباطبايى در كنار بازيگران جوانى چون ليلا اوتادى و مريم سلطانى به عنوان دوستان صميمى (؟!) در ابتداى فيلم خود علامت سوال بزرگى براى مخاطب است و جالب اين جاست كه دو بازيگر جوان در يك سوم ابتدايى زمان فيلم از صحنه خارج شده و ادامه فيلم را كرامتى، كريمى و طباطبايى اداره مى كنند.با نگاهى كلى به فيلم «زنها فرشته اند» به اين نتيجه خواهيم رسيد كه در صورت حذف حاشيه هاى ذكر شده و يا اين فيلم در كل چيزى براى ارائه به مخاطب ندارد و اين موضوع براى سينماى ايران مشكلى بزرگ است.موضوع زن بارگى و تكيه بر هوس برخى مردان كه در اين فيلم سعى شده به آن اشاره شود موضوعى است كه هر جامعه انسانى آن را نكوهش مى كند. اما متاسفانه خواه و ناخواه نگاه طنز (؟!) به اين موضوع بدون رعايت نكات ظريف، نمايش اين فيلم در جامعه اسلامى را به تلاشى براى عادى جلوه دادن آن تبديل كرده است.متاسفانه سياست هاى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى در حوزه سينما در سالهاى اخير چه در دولت گذشته و چه دولت كنونى باعث تنزل ذائقه بينندگان سينما شده است به طورى كه بعضا فيلم هاى اين چنينى با فروش هاى ميليونى و نزديك به ميليارد، سازندگان خود را تحريك مى كند كه با سرعت بيشتر به سمت سينماى مبتذل و گيشه اى حركت كنند. تحميق هر چه بيشتر مخاطب عام سينما باعث افت فرهنگ عميقى در كشور خواهد شد و در طولانى مدت اين امر لطمات جبران ناپذيرى به كشور وارد خواهد كرد. هر چقدر فيلم هاى اين چنينى از يك در وارد سينما مى شوند فيلم هاى خاص و ارزشمند از در ديگر خارج مى شوند و كم كم كار به جايى مى رسد كه جايى براى اين فيلم هاى فاخر در عرصه سينما نخواهد بود. به جاست سياست گذاران كلان فرهنگى در عرصه سينما با نصب العين قرار دادن توصيه هاى مقام معظم رهبرى با جلوگيرى از ساخت فيلم هاى اينچنينى عرصه را جهت هنرنمايى سينماى فاخر بازنمايند.