حسن معظمى
برنامه تلويزيونى مثلث شيشه اى كه موضوع گفت وگو با اهل تئاتر و سينما از طريق مصاحبه هاى چالشى را دنبال مى كرد، در حالى در شبكه تهران پايان يافت كه به نظر مى رسد جز به ايجاد نارضايتى و تعميق شكاف ميان اهالى سينما و تلويزيون كمك نكرده است. مثلث شيشه اى كه توسط رضا رشيدپور اجرا مى شد، در طول برنامه در شبكه پنج تلاش داشت تا با ايجاد فضايى هيجانى و چالشى هنگام گفت وگو با هنرمندان و بالابردن ميزان پيامكهاى دريافتى، به رقابت با برنامه هاى پرطرفدار تلويزيونى نظير ۹۰برخيزد و همين امر، موجب شد كه به عقيده كارشناسان رسانه، از هدف اصلى خود كه نقد عالمانه و كارشناسى وضعيت سينماى ايران و كمك به بهبود آن باشد، باز بماند. اين نتيجه در حالى حاصل شد كه حضور چهره هايى نظير مهران مديرى ، ابراهيم حاتمى كيا، بهرام رادان و مانند آنها در برنامه شب شيشه اى كه با وجود انتشار خبرهاى بسيار درباره آنان در مطبوعات مختلف، كمتر حاضر به مصاحبه هاى عمقى و جدى مى شوند، مى توانست به گفت وگوهايى پربار و پرثمر بينجامد. در چنين شرايطى، مجرى برنامه با طرح سوالات سطحى و عمق نبخشيدن به آن مانند اينكه چرا سينما اينطورى شده، چرا فيلم ها آن طورى شدند، چرا دستمزدها بالا رفته، چرا ژانر، گونه شده يا چرا...؟ ، نگاهى كاملا يكجانبه و غيركارشناسى را در برنامه دنبال كرد و مثلث شيشه اى از اطلاع رسانى درست درباره كارهاى انجام شده در عرصه سينماى ايران در طول سالهاى اخير بازماند. تلاش مجرى در اين برنامه براى وادار كردن ميهمانان به موضعگيرى عليه سينما ، يعنى جايى كه از آنجا ارتزاق مى كنند و محبوبيت و شهرت خود را به هر اندازه كه باشد، وامدار آن هستند، شائبه هدفدار بودن اين برنامه را در تشديد كينه و خصومت ميان تلويزيون و سينما آنهم در زمانى كه شعار دولت عدالت طلبى و مهرورزى است، دامن مى زند. اكنون كه سينما در مقابل انبوه وعده هاى تحقق نيافته دست اندركاران رسانه ملى براى توليد فيلم ، پخش نكردن تبليغات تلويزيونى فيلم هاى سينمايى، افزايش تعرفه تبليغ، كشاندن فيلمسازان با دادن وعده هاى گران براى توليد انبوه تله فيلم و افزايش كاذب هرينه توليد با گشاده دستى به نظاره نشسته ، حقير شمردن نقش سينماگران و مشى سينما در يك برنامه شبانه تلويزيونى از انصاف به دور است. مديريت سيما سال ۸۵ از اختصاص مبلغ پنج ميليارد ريال براى توليد فيلم هاى سينمايى خبر داد كه تاكنون محقق نشده است. از همين رو، شمارى از كارشناسان اعتقاد دارند تلويزيون براى پوشاندن ضعف خود در تامين برنامه ها، از يك سو و از سوى ديگر، انحراف ذهن سينمادوستان از پيگيرى مطالبات سينما از سيما و جلوگيرى از توجه رسانه اى به توليد انبوه تله فيلم نازل كه با نام فيلم سينمايى ساخته مى شود، هجمه به سينما را در برخى برنامه ها از جمله مثلث شيشه اى دستمايه كار قرار داده اند. بسيارى از كارشناسان معتقدند بودجه اى كه تلويزيون صرف توليد فيلم و سريال هاى درجه دو و سه مى كند اگر در سينما تزريق مى شد، چهره اين بخش از هنر- صنعت كشور كاملا دگرگون و تفاوت ها در اين دو رسانه بخوبى مشهود مى گشت. حال كه تلويزيون كمك به سينما را در دستور كار ندارد و به جاى آن ، سرمايه گذارى و صرف هزينه گزاف در بخش خريد و پخش انبوه فيلم و سريال هاى خارجى و توليد فيلم هاى تلويزيونى نازل را پيگيرى مى كند، ايجاد رقابت نفس گير و نابرابر با سينماى كشور منطقى به نظر نمى رسد. مثلث شيشه اى مى توانست با توجه به اصرار گردانندگان آن به بيطرفى و انصاف، اين مقوله را در مقابل سينما در دستور قرار دهد و برنامه اى جذاب و مخاطب محور باشد. آسيب شناسى و نگاه كارشناسى وظيفه رسانه است اما در جائى كه كه رسانه خود در مظان اتهام نباشد! زيرا رفتار تلويزيون با سينما و انتظار آن از اين بخش، به عقيده بسيارى از دست اندركاران صنعت سينما، يادآور روايت هاى سياه از نامادرى و ناپدرى از نگاه سنتى است. سينما با توجه به توفيق هاى بى شمارش براى فرهنگ و هنر كشور به تعبير فيلمسازان، بچه سر راهى نيست كه هر بخش در صورت ناكامى خود، چوب فرافكنى و ناتوانى خود را بر سر او بكوبد. به عقيده صاحب نظران، برنامه مثلث شيشه اى به جاى آنچه انجام داد، مى بايست ريشه هاى ناكامى حوزه تصوير و كم مخاطبى شبكه هاى مختلف سيما و سكوت مخاطب خاموش سينما را در جايى ديگر و در لابلاى سياستگذارى هاى دوره اى كه رسانه را دائم در معرض آزمون و خطا قرار مى دهد، جست وجو مى كرد.

از آيت ا... العظمى بهجت نقل است كه: ترك صلوات و دعا كردن به دعاهاى شخصى مانند رها كردن سرچشمه و به دنبال جوى آب و يا حوض گشتن است. زيرا وقتى براى وسعت مقام و درجه واسطه فيض دعا مى شود، دعاهاى شخصى هم در آن گنجانده شده است.